All Chapters of ย้อนเวลากลับมาพลิกชะตาคนทั้งจวน: Chapter 61 - Chapter 70

จบคำพูดของขันทีทหารจำนวนนึงรีบออกมาปกป้ององค์รัชทายาททันทีแต่คนพวกนั้นกลับหัวเราะขึ้นมายังไม่มีปี่มีขลุ่ยแสดงท่าทางลำพองใจและไม่หวาดกลัวสักนิด!! ไม่นานองค์ชายเจ็ดที่แสดงตัวว่ากำลังจะก่อกบฏ เขาดึงดาบที่อยู่ข้างๆขึ้นมาก่อนจะฟันลงบนแขนขององครักษ์ที่เข้ามาปกป้ององค์รัชทายาททันที“อึก!!” ฟึบ เพล้ง!!“อย่าแตะต้องคนของเรา!!” องค์รัชทายาทใช้ปลายดาบตวัดดาบในมือองค์ชายเจ็ดที่ฟันลงบนแขนทหารทีเดียว ดาบหลุดล่วงออกจากมือทันที แต่ผู้เป็นน้องกลับตะหวาดลั่นอย่างมีโทสะ“ท่านเป็นแค่บุตรชายของภรรยาที่ไร้ศักดิ์ของเสด็จพ่อ มีสิทธิ์อะไรมาครอบครองตำแหน่งที่บุตรชายของฮองเฮาควรได้รับ!! อย่างน้อยๆวันนี้ใต้เท้าในท้องพระโรงแห่งนี้ ข้ามั่นใจว่าพวกเขาเห็นด้วยในสิ่งที่ข้าทำ” ได้ยินเขาพูดเช่นนี้ใต้เท้าบางคนมีสีหน้าลำบากใจ แต่บางคนกับแสดงตัวว่าเข้าข้างองค์ชายเจ็ดจริงๆ เพราะเหตุการณ์ตรงหน้าองค์ชายเจ็ดได้เปรียบอยู่มากใครบ้างไม่รู้ว่าทหารทางทิศตะวันออก มีมากมายพอสมควร และแน่นอนว่าไม่ว่าจะเกิดสิ่งใดฮองเฮาที่เป็นแม่ของแผ่นดินมีตำแหน่งรองลงมาแค่องค์ฮ่องเต้ต้องเลือกเข้าข้างบุตรชายแท้ๆอย่างองค์ชายเจ็ดอยู่แล้ว“เจ้าพูดถูกข้

ความรู้สึกหนักอึ้งในใจตีตื้นขึ้นมา มือที่กำดาบอยู่บีบจนด้ามจับแทบแหลกสลาย ภายใต้ใบหน้านิ่งงัน ทั้งๆที่วันนี้เขาคิดจะตลบหลังคนทรยศให้หมด แต่ฮองเฮาเหมือนอ่านความคิดเขาออก พระนางจึงเล่นบทคนน่าสงสารแทน”องค์รัชทายาทหากเราทำตัวไม่มีความเมตตา สิ่งที่ได้รับกลับมาจะเป็นชื่อเสียงที่ดำดิ่งไม่ใช่รุ่งโรจน์นะพ่ะย่ะค่ะ“ ใต้เท้าเฉิงเตือนเขาอยู่ข้างกาย สายตาคมมองไปที่ข้างประตู พบร่างเล็กๆของไป๋รั่วซียืนอยู่ นางพยักหน้าให้คล้ายกับว่าเรื่องนี้คุยกับใต้เท้าเฉิงมาเรียบร้อยแล้ว ห่าวหรานเม้มปากแน่ก่อนหลับตาลงข่มกลั้นโทสะที่มีให้กดลึกลงต่ำที่สุด!!”แน่นอนว่าคนที่ทำผิดซึ่งๆหน้า กระหม่อมก็ยิ่งต้องจัดการ แต่เมื่อฮองเฮาขอร้อง เช่นนั้นทุกคนฟังคำสั่งข้า!! จับกุมองค์ชายเจ็ดให้ได้ในข้อหากบฏ ตามคนของเราเข้ามาจัดการทหารกบฏพวกนี้ให้ราบคาบ ใครขัดขืนไม่ยินยอม ฆ่าให้ตาย องครักษ์เงาคุ้มกันฝ่าบาทและฮองเฮาอย่าให้มีผู้ใดลุกล้ำเข้ามาจนทำร้ายทั้งสองพระองค์ได้!!“ไม่นานหลังจากคำสั่งถูกถ่ายทอดออกไปแล้ว ทหารหลาย 1000 นายกรูกันเข้ามาจากหลาย 10 ประตูภายในห้องโถงเกิดความชุลมุนขึ้นอีกครั้ง กินเวลาไปอีกหนึ่งก้านธูป“นี่มัน!! อะไรกัน

“ออกราชโองการฮองเฮามีความผิดโทษฐานสั่งสอนบุตรชายให้มีความอิจฉาริษยา ให้เข้าไปสำนึกผิดที่ตำหนักเชิงซีเป็นระยะเวลาหนึ่งปี ระหว่างนี้ให้คัดลอกคัมภีร์สวรรค์จำนวน 9999 จบ!! สั่งคนคุ้มกันตำหนักเชิงซีให้แน่นหนา ห้ามผู้ใดเข้าไปรบกวนการกระทำความดีของฮองเฮาเด็ดขาด!!” หลังจากองค์ชายเจ็ดถูกควบคุมตัวออกไปแล้ว ฝ่าบาทก็หันกลับมาจัดการสิ่งที่ควรจัดการเสียที!!“ฝ่าบาท!! ไม่นะเพคะ!!“ คนที่คิดว่าตัวเองจะรอดพ้นเพราะอย่างไรก็มีบุตรชายให้กับฝ่าบาทอีกสองพระองค์อีกทั้งในอดีตยังเคยมีความดีความชอบที่ช่วยเหลือชีวิตขององค์ฮ่องเต้จนได้แต่งตั้งเป็นฮองเฮากรีดร้องออกมาอย่างโกรธจัด!!”ฮองเฮาหลายปีมานี้ตำแหน่งที่เจ้าขอหลังจากช่วยชีวิตของเราเอาไว้ เราได้มอบมันให้เจ้าแล้ว แต่เพียงแค่บุตรชายคนเดียว!! เจ้ากับสั่งสอนให้เขาอยู่ในร่องในรอยไม่ได้ เช่นนั้น… เรื่องที่เราให้เจ้าไปสำนึกผิดในตำหนักเชิงซีเป็นเรื่องที่สมควรแล้ว!!“ พระสุรเสียงที่เอ่ยขึ้นมาอย่างเย็นชา ยิ่งทำให้สตรีที่อยู่ข้างกายมานับ10ปีส่ายหน้าอย่างไม่จำยอม”ฝ่าบาท…ใครบ้างไม่รู้ว่าตำหนักเชิงซีมีทั้งหมดเก้าชั้น ในนั้นมีความร้อนอบอ้าวในตอนกลางวัน และมีความเย็นเยือกในตอ

นางเองก็คิดเช่นพี่ชายพูด คนพวกนี้เหมือนถูกฝึกมาเป็นอย่างดี มุ่งหมายอย่างเดียวคือการเอาชนะ และจู่โจมไม่มีทางถอยพร้อมแลกด้วยชีวิต“แต่อย่างน้อยๆ วันนี้ตัดอำนาจฝ่ายตรงข้ามไปได้พอสมควร ไหนจะเหล่าใต้เท้าที่ควรเป็นลมใต้ปีกให้ยามองค์ชายคิดทำการก่อกบฏ ก็ถูกสั่งประหารไปแล้ว ยิ่งฮองเฮายิ่งไม่ต้องพูดถึง บัดนี้แม้มีตำแหน่งเป็นฮองเฮาแต่อำนาจของนางสิ้นสุดไปแล้วเจ้าค่ะ!! คงมีแต่คนสกุลไป๋ของเราละมั้ง ที่ยังจะต้องพลิกชะตากลับมายิ่งใหญ่ จนไม่มีที่สิ้นสุด เพื่อไม่ให้ผู้ใดกล้าข่มเหงอีก!!“และทั้งหมดนี้เป็นแผนการขององค์รัชทายาทห่าวหรานก่อนที่จะไปเปี้ยนจิ้ง แต่นางไม่อาจรู้ได้ว่าองค์ฮ่องเต้รับรู้หรือไม่ว่าองค์รัชทายาทกลับมาเกิดใหม่ และที่สำคัญนางเองก็ไม่รู้ว่าเรื่องการถูกพิษอยู่ในแผนการด้วยหรือไม่”พี่ใหญ่ เรื่องที่ฝ่าบาททรงต้องพิษ ท่านทราบหรือไม่ว่านี่…อยู่ในแผนการขององค์รัชทายาทด้วยหรือเปล่าที่จะตัดกำลังของฮองเฮา“ ไปเหวินหลงยกยิ้มเมื่อนึกถึงวันที่วางแผนกันอย่างรัดกุม ”ก่อนหน้านี้เรื่องในราชวังเป็นข้าที่ละเลย เอาแต่เสียใจเรื่องไม่เป็นเรื่อง จนไม่ได้เข้าเฝ้าองค์รัชทายาท แต่หลังจากไปที่เปี้ยนจิ้งแล้ว พระองค

“พระชายาเสด็จพ่ะย่ะค่ะ” ทันทีที่มาถึงตำหนักบูรพานางเดินเข้ามาในห้องทรงอักษรของพระสวามีทันที“เหตุใดจึงมีท่าทีรีบร้อนเช่นนั้น” เขาที่กำลังตรวจตาฎีกาแทนพระบิดา เงยหน้าขึ้นมาเห็นคิ้วเรียวงามขมวดเข้าหากัน ก็ลุกขึ้นประคองนางมานั่งเคียงข้าง พร้อมกับดันถาดขนมกุ้ยไปไว้ให้ตรงหน้า“มีหลายเรื่องที่ทำการวิเคราะห์ร่วมกับท่านพี่และท่านพ่อท่านแม่เพคะ” นางหยิบขนมกุ้ยขึ้นมากินพร้อมกับบอกองค์รัชทายาทถึงสิ่งที่นางรีบร้อนมาถึงที่นี่“กังวลเรื่ององค์ชายรอง องค์ชายสาม และสนมเฉิงงั้นหรือ” การที่ที่เขาพูดมาได้อย่างตรงประเด็นทำนางอดจะแปลกไม่ได้“พระองค์ก็คิดเผื่อเอาไว้แล้วหรือเพคะ” ใบหน้าหล่อเหลาพยักหน้ารับ ก่อนจะอ้าปากรับขนมที่นางป้อนเองกับมือ“เรื่องนี้สำหรับข้าไม่ยาก แผนการเดิมที่เคยบอกเจ้าเอาไว้ข้าก็ยังดำเนินต่อไปเช่นนั้น หากพวกมันไม่หยุด ก็ลงนรกไปพร้อมกันเสีย!!”คำพูดคำจาเช่นนี้นางนึกถึงในชาติที่แล้ว ก่อนจะเป็นคนที่ใจดีและอ่อนโยนกับพระชายาเช่นนาง องค์รัชทายาทผู้นี้ก็เคยเป็นองค์รัชทายาทปีศาจในสายตาของนางมาก่อนเช่นกัน”สมกับตำแหน่งองค์รัชทายาทปีศาจเลยเพคะ“ นางเอนหัวซบลงบนอกแกร่งของพระสวามี ก่อนจะถอนหายใจออ