All Chapters of เจ้าสาวตัวแทนของอัคนี: Chapter 1 - Chapter 7

อลินยืนนิ่งอยู่หน้าบ้านหลังใหญ่ ท่ามกลางอากาศเย็นสบายของภาคเหนือ มือเล็กที่ถือกระเป๋าเดินทางกำแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัวบ้านตรงหน้าใหญ่กว่าที่เธอคิดเอาไว้มาก ตัวบ้านทำจากไม้ผสมปูน ตกแต่งเรียบหรูแต่ยังคงกลิ่นอายของบ้านทางเหนือ รอบบริเวณเต็มไปด้วยต้นไม้และดอกไม้สีสด บรรยากาศแตกต่างจากบ้านในกรุงเทพฯ อย่างสิ้นเชิง แต่สิ่งที่ทำให้อลินไม่อาจละสายตาได้...ไม่ใช่บ้านแต่เป็นผู้ชายที่ยืนอยู่ไม่ไกลจากเธออัคนี ชายหนุ่มรูปร่างสูง ใบหน้าคมคายดูสุขุม ดวงตาคมเข้มจับจ้องมาที่เธออย่างพิจารณา เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวพับแขนถึงข้อศอก กางเกงขายาวสีเข้ม และแม้จะยืนด้วยท่าทางมั่นคง แต่หากสังเกตดี ๆ จะเห็นว่าขาข้างหนึ่งของเขายังลงน้ำหนักได้ไม่เต็มที่อลินสบตากับเขาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเป็นฝ่ายยิ้มให้รอยยิ้มของเธอเป็นรอยยิ้มธรรมดา...แต่กลับทำให้อัคนีชะงักไปเล็กน้อยเขาไม่ได้คาดคิดว่าเธอจะยิ้มให้เขา เพราะในความคิดของเขา ผู้หญิงคนนี้เพิ่งถูกส่งมาแต่งงานกับชายที่มีร่างกายไม่สมบูรณ์อย่างเขาเธอน่าจะรู้สึกผิดหวังมากกว่า“สวัสดีค่ะ...คุณอัคนี”อลินยกมือไหว้ด้วยท่าทางสุภาพ น้ำเสียงนุ่มและเป

เสียงเครื่องยนต์ค่อย ๆ ชะลอลง ก่อนรถกระบะจะหยุดสนิทใต้ร่มไม้ริมทาง อลินรีบปลดเข็มขัดนิรภัยแล้วเปิดประตูลงจากรถแทบจะทันทีทันทีที่เท้าแตะพื้น กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของดอกส้มก็ลอยมาตามสายลม หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ดวงตากลมโตมองไปรอบตัวด้วยความตื่นเต้น“ว้าว...”เสียงอุทานหลุดออกมาเบา ๆ เบื้องหน้าเต็มไปด้วยต้นส้มที่เรียงรายเป็นแนวยาว บางต้นมีผลสีเขียวอ่อนห้อยอยู่เต็มกิ่ง แสงแดดยามสายส่องผ่านใบไม้จนเกิดเป็นประกายระยิบระยับอลินหมุนตัวมองรอบ ๆ อย่างลืมตัว รอยยิ้มกว้างปรากฏบนใบหน้า“ที่นี่สวยกว่าที่คิดอีกค่ะ”อัคนีที่เพิ่งลงจากรถยืนมองเธออยู่ไม่ไกลชายหนุ่มยกมือขึ้นจัดแขนเสื้อที่พับไว้ ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ“ชอบมาก?”อลินหันกลับมาอย่างรวดเร็ว“ชอบค่ะ!”คำตอบของเธอมาแทบจะทันที จนคนถามถึงกับเลิกคิ้วหญิงสาวเดินเข้าไปใกล้ต้นส้มต้นหนึ่งอย่างสนใจ แต่ยังไม่กล้าแตะต้อง เธอเพียงก้มมองผลส้มที่ห้อยอยู่บนกิ่งด้วยสายตาเป็นประกาย“ลูกพวกนี้กินได้เลยไหมคะ?”“ยัง”อัคนีตอบพลางเดินตามเธอมาอย่างช้า ๆ“ต้องรอให้แก่กว่านี้”อลินพยักหน้าอย่างเข้าใจ ก่อนจะเงยหน้ามองเขา“แล้วถ้าแก่แล้ว...หวานไหมคะ?”“บ

ตอนที่ 6 — ความทรงจำจากโรงพยาบาล ช่วงเย็นของวันนั้น อากาศเหนือไร่ส้มเริ่มเย็นลงอย่างรวดเร็วแสงสีส้มของพระอาทิตย์กำลังลับแนวเขา ลมพัดผ่านยอดต้นส้มจนใบไม้ไหวเบา ๆ ส่งกลิ่นหอมอ่อน ๆ ลอยมากับอากาศอลินนั่งอยู่บนม้านั่งไม้หน้าบ้านในมือของเธอมีแก้วน้ำส้มคั้นสดที่เพิ่งได้มาจากครัวหญิงสาวยกขึ้นดื่มหนึ่งอึก ก่อนหลับตาลงอย่างมีความสุข“อร่อยจัง...”รอยยิ้มเล็ก ๆ ปรากฏบนใบหน้าตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ เธอเพิ่งค้นพบว่าตัวเองชอบชีวิตที่เงียบสงบแบบนี้มากกว่าที่คิดไม่มีเสียงรถไม่มีผู้คนมากมายไม่มีคำพูดเปรียบเทียบจากคนในครอบครัวที่นี่...เธอสามารถเป็นตัวของตัวเองได้“นั่งคนเดียวอีกแล้วเหรอลูก”เสียงของแม่อัคนีดังขึ้นอลินรีบหันไป ก่อนขยับตัวเปิดที่นั่งข้าง ๆ ให้“คุณแม่มานั่งด้วยกันสิคะ”หญิงสูงวัยยิ้ม ก่อนเดินมานั่งลงข้างเธอสายตาของผู้เป็นแม่มองออกไปยังไร่ส้มด้วยความสุข“ตั้งแต่หนูมาอยู่ที่นี่ บ้านดูมีชีวิตชีวาขึ้นเยอะเลยนะ”อลินหัวเราะเบา ๆ“หนูไม่ได้ทำอะไรเลยค่ะ”“ทำสิ”ผู้เป็นแม่หันมามองเธอ“หนูทำให้ลูกชายแม่ยิ้มบ่อยขึ้น”อลินชะงักแก้มเริ่มขึ้นสีจาง ๆ“คุณดินน่ะเหรอคะ?”“ใช่”แม่ของอัคนีหั