Accueil / โรแมนติก / เจ้าสาวตัวแทนของอัคนี / ตอนที่ 4 : คนแปลกหน้าในไร่ส้ม

Partager

ตอนที่ 4 : คนแปลกหน้าในไร่ส้ม

last update Date de publication: 2026-08-16 15:28:00

เสียงเครื่องยนต์ค่อย ๆ ชะลอลง ก่อนรถกระบะจะหยุดสนิทใต้ร่มไม้ริมทาง อลินรีบปลดเข็มขัดนิรภัยแล้วเปิดประตูลงจากรถแทบจะทันที

ทันทีที่เท้าแตะพื้น กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของดอกส้มก็ลอยมาตามสายลม หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ดวงตากลมโตมองไปรอบตัวด้วยความตื่นเต้น

“ว้าว...”

เสียงอุทานหลุดออกมาเบา ๆ

เบื้องหน้าเต็มไปด้วยต้นส้มที่เรียงรายเป็นแนวยาว บางต้นมีผลสีเขียวอ่อนห้อยอยู่เต็มกิ่ง แสงแดดยามสายส่องผ่านใบไม้จนเกิดเป็นประกายระยิบระยับ

อลินหมุนตัวมองรอบ ๆ อย่างลืมตัว รอยยิ้มกว้างปรากฏบนใบหน้า

“ที่นี่สวยกว่าที่คิดอีกค่ะ”

อัคนีที่เพิ่งลงจากรถยืนมองเธออยู่ไม่ไกล

ชายหนุ่มยกมือขึ้นจัดแขนเสื้อที่พับไว้ ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ

“ชอบมาก?”

อลินหันกลับมาอย่างรวดเร็ว

“ชอบค่ะ!”

คำตอบของเธอมาแทบจะทันที จนคนถามถึงกับเลิกคิ้ว

หญิงสาวเดินเข้าไปใกล้ต้นส้มต้นหนึ่งอย่างสนใจ แต่ยังไม่กล้าแตะต้อง เธอเพียงก้มมองผลส้มที่ห้อยอยู่บนกิ่งด้วยสายตาเป็นประกาย

“ลูกพวกนี้กินได้เลยไหมคะ?”

“ยัง”

อัคนีตอบพลางเดินตามเธอมาอย่างช้า ๆ

“ต้องรอให้แก่กว่านี้”

อลินพยักหน้าอย่างเข้าใจ ก่อนจะเงยหน้ามองเขา

“แล้วถ้าแก่แล้ว...หวานไหมคะ?”

“บางแปลงหวานมาก”

“แล้วแปลงไหนหวานที่สุด?”

อัคนีมองเธออยู่ครู่หนึ่ง

“อยากรู้?”

อลินพยักหน้ารัว ๆ

“ค่ะ”

ชายหนุ่มหันหน้าไปทางอีกฝั่งของไร่

“เดี๋ยวพาไป”

“จริงนะคะ?”

“อืม”

อลินยิ้มจนตาหยี ก่อนรีบเดินตามเขาไป

แต่เพียงไม่กี่ก้าว...เธอก็สังเกตเห็นจังหวะการเดินของอัคนีที่ยังไม่คล่องนัก

ชายหนุ่มพยายามลงน้ำหนักอย่างระมัดระวัง แม้สีหน้าจะยังคงสงบนิ่งราวกับไม่ได้รู้สึกอะไร

อลินชะลอฝีเท้าลงโดยไม่รู้ตัว เธอไม่ได้พูดอะไร เพียงเดินให้ช้าลงจนอยู่ในจังหวะเดียวกับเขา

อัคนีเหลือบมองหญิงสาวข้างตัว เขาสังเกตเห็นการกระทำนั้น

“ทำไมไม่เดินไปก่อน?”

อลินหันมามอง

“รอคุณค่ะ”

“ไม่ต้อง”

“แต่เราเดินมาด้วยกันนี่คะ”

คำตอบนั้นเรียบง่ายเสียจนเขาไม่รู้จะพูดอะไรต่อ

อัคนีจึงหันกลับไปมองทางข้างหน้า แต่ริมฝีปากกลับขยับขึ้นเพียงเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มบาง ๆ ที่แม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไร

---

“คุณดินครับ”

เสียงชายคนหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลัง

อัคนีหันกลับไป

ชายวัยประมาณสามสิบต้น ๆ ในชุดทำงานของไร่เดินเข้ามาพร้อมแฟ้มเอกสารในมือ

“มีอะไร?”

“คนงานแปลงสามขอเปลี่ยนเวลาทำงานครับ เพราะช่วงบ่ายอากาศร้อนมาก”

“จัดให้ตามความเหมาะสม”

อัคนีตอบทันที

“แล้วเรื่องปุ๋ยที่สั่ง?”

“กำลังส่งมาครับ”

อลินยืนฟังอยู่ข้าง ๆ อย่างเงียบ ๆ

เธอสังเกตเห็นว่าเมื่ออัคนีอยู่ในเวลางาน สีหน้าของเขาจะเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง จากชายหนุ่มที่พูดน้อย กลายเป็นคนที่มีความเด็ดขาดและจริงจัง

แต่ในขณะเดียวกัน...เขาก็ไม่ได้ใช้อารมณ์กับลูกน้องทุกคำสั่งชัดเจนและมีเหตุผล

อลินมองเขาอย่างเผลอ ๆ

เธอไม่เคยคิดว่าเจ้าของไร่ส้มที่มีข่าวว่าเย็นชา จะดูแลคนงานมากขนาดนี้

“มองอะไร?”

เสียงของอัคนีดังขึ้น

อลินสะดุ้งเล็กน้อย

“เปล่าค่ะ”

“เห็นมองอยู่”

เธอหัวเราะแห้ง ๆ ก่อนยกมือเกาท้ายทอยอย่างเขิน ๆ

“หนูแค่คิดว่าคุณดูเก่งจังค่ะ”

อัคนีนิ่ง

“เก่ง?”

“ค่ะ”

เธอพยักหน้า

“ดูเหมือนทุกคนเชื่อฟังคุณ แล้วก็ไว้ใจคุณด้วย”

คำพูดนั้นทำให้ชายหนุ่มเงียบไปชั่วขณะ เขาไม่ค่อยได้รับคำชมตรง ๆ เช่นนี้ โดยเฉพาะจากผู้หญิงที่เพิ่งรู้จักกันไม่กี่วัน

“พูดเก่งเหมือนกันนะเรา”

เขาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูคล้ายแซว

อลินเบิกตากว้าง ก่อนหัวเราะออกมา

“ก็คุณถามนี่คะ”

เสียงหัวเราะของเธอดังใสจนคนงานที่อยู่ใกล้ ๆ ยังเผลอยิ้มตาม

อัคนีมองเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเบือนหน้าหนี

แต่ความรู้สึกบางอย่างในอกกลับอุ่นขึ้นมาอย่างประหลาด

---

ช่วงสาย

อัคนีพาอลินมายังแปลงส้มที่อยู่ลึกเข้าไปในไร่

ที่นี่มีต้นส้มจำนวนมากกว่าบริเวณอื่น ผลส้มบางส่วนเริ่มเปลี่ยนเป็นสีเหลืองอมส้ม

อลินถึงกับร้องออกมาด้วยความดีใจ

“สวยมาก!”

เธอรีบเดินเข้าไปใกล้ต้นหนึ่ง ก่อนยื่นมือออกไปอย่างลังเล

“จับได้ไหมคะ?”

“ได้”

เมื่อได้รับอนุญาต หญิงสาวจึงใช้นิ้วแตะผลส้มเบา ๆ

รอยยิ้มสดใสปรากฏขึ้นบนใบหน้า

“เหมือนในรูปเลยค่ะ”

อัคนีมองเธอ

“ไม่เคยเห็นของจริง?”

“ไม่เคยค่ะ”

อลินส่ายหน้า

“ที่กรุงเทพฯ เคยเห็นแต่ในซูเปอร์มาร์เก็ต”

“แล้วอยากลองเก็บไหม?”

ดวงตาของเธอเบิกกว้าง

“ได้เหรอคะ?”

“ถ้าไม่กลัวเหนื่อย”

“ไม่กลัวค่ะ!”

อลินตอบอย่างกระตือรือร้น อัคนีจึงหยิบกรรไกรสำหรับตัดผลไม้ส่งให้

แต่เมื่อเห็นมือของเธอถือกรรไกรอย่างเก้ ๆ กัง ๆ เขาก็ขยับเข้าไปใกล้

“จับแบบนี้”

มือใหญ่เอื้อมมาจับข้อมือของเธออย่างระมัดระวัง อลินชะงักทันที

ร่างกายแข็งค้างไปชั่วขณะ เธอสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นจากฝ่ามือของเขา

หัวใจที่เคยเต้นเป็นปกติกลับกระตุกแรงขึ้นอย่างไม่มีเหตุผล

อัคนีเองก็ชะงักไปเล็กน้อยเมื่อรู้ตัวว่าอยู่ใกล้เธอมากเกินไป

แต่เขายังคงวางสีหน้าเรียบเฉย

“ตัดตรงก้าน”

น้ำเสียงทุ้มต่ำดังอยู่ข้างหู

อลินกลืนน้ำลายเบา ๆ ก่อนพยักหน้า

“ค่ะ...”

ฉับ!

ผลส้มลูกแรกถูกตัดออกจากต้น

อลินมองมันในมือด้วยสีหน้าดีใจราวกับเด็กที่เพิ่งได้ของเล่นชิ้นใหม่

“สำเร็จแล้ว!”

เธอหันกลับมาหาอัคนีโดยไม่ทันระวัง ใบหน้าของทั้งสองอยู่ใกล้กันเพียงไม่กี่นิ้ว ความเงียบเข้าปกคลุมทันที

อลินเบิกตากว้าง อัคนีเองก็หยุดนิ่ง ทั้งคู่สบตากันนานกว่าที่ควร

จนสุดท้ายอลินเป็นฝ่ายรีบถอยหลัง

“ขะ...ขอโทษค่ะ”

แก้มของเธอเริ่มขึ้นสีอย่างเห็นได้ชัด

อัคนีมองเธอ ก่อนละสายตาไปอีกทาง

“ไม่เป็นไร”

แต่เสียงของเขากลับต่ำกว่าปกติเล็กน้อย

---

หลังจากนั้นทั้งสองเดินกลับไปยังรถ

อลินถือส้มลูกหนึ่งติดมือมาด้วย เธอมองมันอย่างภูมิใจตลอดทาง

“หนูเอากลับบ้านได้ไหมคะ?”

“ได้”

“งั้นหนูจะเอาไว้กินตอนเย็น”

อัคนีเหลือบมองเธอ

“ลูกเดียวพอ?”

“พอค่ะ”

หญิงสาวหัวเราะ

“หนูไม่ใช่คนกินเยอะขนาดนั้น”

อัคนีไม่ได้ตอบ

แต่ในใจกลับคิดว่า...

เธอดูมีความสุขกับเรื่องเล็ก ๆ ได้ง่ายกว่าที่เขาคิด

เมื่อกลับถึงบ้าน อลินเดินขึ้นบันไดไปพร้อมกับส้มในมือ

ก่อนจะหันกลับมาพูด

“ขอบคุณนะคะคุณดิน”

อัคนีเงยหน้าขึ้น

“เรื่องอะไร?”

“ที่พาไปดูไร่ค่ะ”

เธอยิ้มกว้าง

“วันนี้สนุกมากเลย”

ชายหนุ่มมองรอยยิ้มของเธอ

ก่อนพยักหน้าเบา ๆ

“ถ้าอยากไปอีกก็บอก”

“ค่ะ!”

อลินตอบอย่างสดใส ก่อนวิ่งขึ้นบันไดไป อัคนีมองตามจนเธอลับสายตา

เขายืนนิ่งอยู่ตรงนั้นหลายวินาที จากนั้นจึงก้มมองมือของตัวเอง

เมื่อครู่...

เขายังจำความรู้สึกตอนจับข้อมือของเธอได้ ทั้งที่มันเป็นเพียงการช่วยสอนวิธีเก็บส้มธรรมดา ๆ

แต่ทำไม...

หัวใจของเขาถึงเต้นแรงกว่าปกติ?

ชายหนุ่มขมวดคิ้ว ก่อนส่ายหน้าเบา ๆ ราวกับพยายามไล่ความคิดนั้นออกไป

“คงคิดมากไปเอง”

เขาพึมพำ ก่อนเดินกลับเข้าไปในบ้าน

แต่สิ่งที่อัคนีไม่รู้คือ...ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป

สายตาของเขาจะเริ่มมองหาอลินโดยไม่รู้ตัว

และเจ้าสาวตัวแทนที่เขาเคยคิดว่าเป็นเพียงผู้หญิงที่ถูกส่งมาแทนพี่สาว...กำลังค่อย ๆ กลายเป็นผู้หญิงที่ทำให้ไร่ส้มอันเงียบสงบของเขา

มีชีวิตชีวาขึ้นทีละน้อยโดยที่หัวใจของเจ้าของไร่เอง...

กำลังเปลี่ยนแปลงอย่างช้า ๆ เช่นกัน

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • เจ้าสาวตัวแทนของอัคนี   ตอนที่ 31 : เงาที่กำลังคลืบคลาน

    รุ่งเช้า...แสงแดดอ่อนส่องผ่านม่านหน้าต่างเข้ามาในห้องนอนของอลิน หญิงสาวค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ก่อนนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืน พ่อกลับมาแล้ว เพียงคิดถึงคำพูดนั้น หัวใจของเธอก็ทั้งอบอุ่นและหวาดกลัวในเวลาเดียวกันอลินลุกขึ้นนั่ง พลางมองสร้อยข้อมือเด็กที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียง ◌ืนิ้วเรียวค่อย ๆ ลูบมันอย่างทะนุถนอม“พ่อไม่เคยทิ้งเรา...จริง ๆ เหรอ”เธอพึมพำกับตัวเอง แต่แล้วเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นก๊อก...ก๊อก...“อลิน”เสียงทุ้มคุ้นเคยดังขึ้น เธอรีบเช็ดน้ำตาที่หางตา ก่อนตอบ“เข้ามาได้ค่ะ”ประตูเปิดออก อัคนีเดินเข้ามาในชุดเสื้อเชิ้ตสีเข้ม ใบหน้าคมยังคงเรียบนิ่งเหมือนทุกวัน แต่ดวงตากลับจับจ้องเธอทันที“ร้องไห้อีกแล้ว?”เขาถามพร้อมขมวดคิ้วเล็กน้อย อลินรีบส่ายหน้า“ไม่ได้ร้องค่ะ”อัคนีเดินเข้ามาใกล้ ก่อนใช้นิ้วโป้งเกลี่ยรอยน้ำตาที่หางตาเธออย่างแผ่วเบา“แล้วนี่อะไร?”อลินก้มหน้าหลบสายตา“ก็...คิดถึงพ่อค่ะ”อัคนีถอนหายใจเบา ๆ“วันนี้ผมจะพาเธอไปหาเขา”เธอเงยหน้าขึ้นทันที“จริงเหรอคะ?”“อืม”“แต่คุณดินไม่ต้องไปทำงานเหรอ?”“งานสำคัญแค่ไหนก็รอได้”เขาหยุดเล็กน้อย ก่อนมองเธอด้วยสายตาอ่อนโยน“เรื่องของเธอ

  • เจ้าสาวตัวแทนของอัคนี   ตอนที่ 30 : พ่อที่กลับมา

    ค่ำคืนในไร่ส้มเงียบสงบกว่าทุกวัน...แต่ภายในใจของอลินกลับเต็มไปด้วยคำถามมากมายหลังจากกลับมาถึงบ้าน เธอนั่งอยู่ริมหน้าต่าง มือเล็กกำสร้อยข้อมือเด็กที่พบในกล่องไม้แน่น ดวงตาเหม่อมองแสงไฟจากไร่ด้านนอกเธอพยายามนึกถึงใบหน้าของชายที่ไม่เคยอยู่ในความทรงจำพ่อของเธอคนที่เธอเคยคิดว่าทอดทิ้งเธอ แต่จดหมายกลับบอกว่าเขาไม่เคยทอดทิ้ง“คิดอะไรอยู่ครับ?”เสียงทุ้มดังขึ้นด้านหลัง อลินหันกลับไป เห็นอัคนียืนพิงกรอบประตูอยู่ เขาเพิ่งอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ใบหน้าคมยังคงเคร่งขรึม แต่แววตากลับอ่อนลงทันทีเมื่อมองเห็นเธอ“เรื่องพ่อค่ะ”อลินตอบเบา ๆ ก่อนหลุบตาลง“หนูไม่รู้ว่าควรดีใจหรือเสียใจ”อัคนีเดินเข้ามานั่งข้างเธอ“ทำไม?”“ถ้าพ่อยังมีชีวิตอยู่จริง ๆ หนูก็ดีใจ”เธอเม้มริมฝีปาก“แต่หนูก็กลัว...กลัวว่าถ้าได้เจอกันแล้ว เขาจะไม่ได้อยากเจอหนูจริง ๆ”อัคนีนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนยกมือขึ้นวางบนศีรษะเธออย่างอ่อนโยน“อย่าคิดแทนเขา”อลินเงยหน้าขึ้น“ถ้าเขาไม่อยากเจอเธอ เขาคงไม่ทิ้งของพวกนั้นไว้ให้”น้ำเสียงของเขาหนักแน่น“อย่างน้อยเขาก็อยากให้เธอรู้ว่าเขาไม่ได้ลืมเธอ”อลินมองหน้าเขา ดวงตาค่อ

  • เจ้าสาวตัวแทนของอัคนี   ตอนที่ 29 : ความจริงที่ซ่อนอยู่

    หลังจากพบรถของอัครเดชในโกดังร้าง...บรรยากาศภายในรถของอัคนีเงียบผิดปกติอลินนั่งกอดแฟ้มเอกสารไว้แนบอก ดวงตาของเธอเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง คำพูดของพีรพัฒน์ยังคงวนเวียนอยู่ในหัว“พ่อของเธอยังมีชีวิตอยู่”ตลอดยี่สิบห้าปีที่ผ่านมา เธอเคยคิดว่าตัวเองเป็นเพียงลูกสาวคนหนึ่งที่พ่อแม่ไม่ค่อยรัก แต่วันนี้กลับพบว่า...เธออาจไม่ใช่ลูกแท้ ๆ ของครอบครัวที่เลี้ยงดูเธอมาด้วยซ้ำและพ่อแท้ ๆ ของเธออาจยังมีชีวิตอยู่“คุณดิน...”เสียงเรียกเบา ๆ ทำให้อัคนีที่กำลังขับรถเหลือบมอง“ครับ?”อลินก้มมองมือของตัวเอง“ถ้าพ่อหนูยังมีชีวิตอยู่จริง ๆ...ทำไมเขาถึงไม่เคยกลับมาหาหนูเลยคะ?”น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความน้อยใจ อัคนีไม่ได้ตอบทันที เขาชะลอรถ ก่อนเอื้อมมือไปจับมือเธอ“เราไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น”“แต่หนูรู้สึกเหมือนตัวเองถูกทิ้ง”นิ้วของเธอกำแน่นขึ้น“ตั้งแต่เด็ก หนูพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้พ่อกับแม่รัก”เธอฝืนหัวเราะ“หนูตั้งใจเรียน ทำตัวดี ไม่เคยสร้างปัญหา แต่สุดท้าย...หนูก็ยังเป็นคนที่พวกเขาไม่ต้องการ”อัคนีมองเธอผ่านกระจกมองข้าง แววตาของเขาอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด“อลิน”“คะ?”“เธอไม่จำเป็นต้องพยา

  • เจ้าสาวตัวแทนของอัคนี   ตอนที่ 28 : คนที่อยู่เบื้องหลัง

    หลังคำพูดของพีรพัฒน์จบลง...ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ อลินยืนตัวแข็งอยู่ข้างอัคนี มือเล็กกำชายเสื้อของเขาแน่นโดยไม่รู้ตัวส่วนอัคนี...ยังคงจ้องหน้าพีรพัฒน์ด้วยแววตาเย็นจัด“นายกำลังจะบอกว่าแม่ของฉันเกี่ยวข้องกับอุบัติเหตุ?”น้ำเสียงของเขาต่ำลงทุกคำ พีรพัฒน์ยกยิ้มมุมปาก“ฉันไม่ได้พูดว่าเธอเป็นคนทำ”“งั้นหมายความว่าอะไร?”“หมายความว่า...แม่ของนายรู้อะไรมากกว่าที่นายคิด”อัคนีขบกรามแน่น“หลักฐาน?”พีรพัฒน์หยิบแฟ้มเอกสารออกมาจากกระเป๋าแต่ยังไม่ทันส่งให้...เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากด้านหลัง“พีรพัฒน์!”ทุกคนหันไปมองพร้อมกัน หญิงสูงวัยยืนอยู่ตรงประตู ใบหน้าของเธอซีดเผือด แม่ของอัคนี อัคนีชะงัก“แม่?”เธอมองพีรพัฒน์ด้วยสายตาหวาดหวั่น“เธอมาที่นี่ทำไม?”พีรพัฒน์หัวเราะเบา ๆ“ผมแค่อยากให้ทุกคนรู้ความจริง”“กลับไปซะ!”เสียงของหญิงสูงวัยสั่น แต่พยายามทำให้เด็ดขาด พีรพัฒน์ไม่ขยับ“ถ้าผมกลับไป...ความจริงก็ยังไม่หายไปไหน”เขาหันไปมองอัคนี“จริงไหม?”อัคนีเดินเข้าหาแม่“แม่รู้อะไร?”ผู้เป็นแม่หลบสายตา“ไม่มีอะไร”“แม่ครับ”อัคนีจับไหล่เธอเบา ๆ“มองหน้าผมแล้วพูด”หญิงสูงวัยเงยหน้าขึ้น ดวงตาแดงก่ำ

  • เจ้าสาวตัวแทนของอัคนี   ตอนที่ 27 : ผู้ชายที่เป็นพ่อที่แท้จริง

    “ผล DNA ของคุณอลินกับผู้ชายที่ระบุในเอกสาร...แสดงความสัมพันธ์ทางสายเลือดระดับพ่อกับลูกครับ”คำพูดจากปลายสายยังคงก้องอยู่ในหัวอลินยืนนิ่ง ร่างกายเหมือนถูกตรึงเอาไว้กับพื้นดวงตากลมโตค่อย ๆ เบิกกว้าง ก่อนริมฝีปากจะสั่น“พ่อ...?”เสียงของเธอเบาจนแทบไม่ได้ยิน อัคนีมองเธอด้วยความเป็นห่วง เขารีบกดวางสาย ก่อนเดินเข้ามาหา“อลิน”หญิงสาวเงยหน้าขึ้น ดวงตาเริ่มแดง“คุณดิน...หนูมีพ่ออีกคนจริง ๆ เหรอคะ?”อัคนีไม่ได้ตอบทันที เขารู้ว่าตอนนี้เธอกำลังสับสน และสิ่งที่เธอต้องการมากที่สุดไม่ใช่คำปลอบใจที่ไม่มีหลักฐาน แต่คือความจริงเขาจึงจับมือเธอไว้แน่น“เรายังไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นทั้งหมด”“แต่ผลตรวจ...”“ผลตรวจเป็นเพียงหนึ่งส่วนของความจริง”เขามองเธอด้วยสายตาหนักแน่น“ก่อนจะเชื่ออะไร เราจะตรวจสอบให้แน่ชัด”อลินเม้มริมฝีปาก น้ำตาหยดหนึ่งไหลลงบนแก้ม“ถ้าความจริงคือ...พ่อแม่เลี้ยงหนูมาเพราะหนูไม่ใช่ลูกของพวกเขาจริง ๆ ล่ะคะ?”อัคนียกมือขึ้นเช็ดน้ำตาให้“ไม่ว่าจะเป็นอย่างไร เธอก็ไม่ได้ผิด”อลินหลับตาลง“หนูแค่...อยากรู้ว่าตัวเองเป็นใคร”อัคนีดึงเธอเข้ามากอด“ผมจะพาเธอไปหาคำตอบ”กรุงเทพมหานครหลายชั่ว

  • เจ้าสาวตัวแทนของอัคนี   ตอนที่26 : ซองเอกสารของอลิน

    หลังจากเหตุการณ์วุ่นวายภายในบ้านสงบลง...อลินยังคงยืนกอดอัคนีแน่นอยู่กลางห้อง มือของเธอสั่นเล็กน้อย แม้เหตุการณ์จะผ่านไปแล้ว แต่ความหวาดกลัวยังคงเกาะอยู่ในใจ อัคนีลูบแผ่นหลังเธอช้า ๆ“ไม่เป็นไรแล้ว”เสียงของเขานุ่มกว่าปกติ“ผมอยู่ตรงนี้”อลินสูดหายใจเข้าลึก ก่อนค่อย ๆ ผละออกจากอ้อมแขนของเขา ดวงตาของเธอยังแดงจากการร้องไห้“คุณเจ็บตรงไหนหรือเปล่าคะ?”“ไม่”“แน่ใจนะคะ?”อัคนีพยักหน้า“แน่ใจ”อลินมองเขาตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าอย่างละเอียด ก่อนถอนหายใจอย่างโล่งอก“ถ้าคุณเป็นอะไรไป...”เธอเม้มริมฝีปาก น้ำเสียงสั่น“หนูคง...”เธอพูดต่อไม่ออก อัคนีมองเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาที่แก้มให้“ผมไม่เป็นอะไร”“เพราะมีคนคอยปกป้องผมต่างหาก”เขายิ้มบาง ๆ“คราวหน้า ถ้ากลัวก็ร้องเรียกผม”อลินพยักหน้า“ค่ะ”ภาคินที่ยืนอยู่ไม่ไกลมองภาพนั้นแล้วแอบยิ้ม“ผมว่าเวลาคุณดินอยู่กับคุณอลินนี่เหมือนคนละคนเลยนะครับ”อัคนีหันไปมอง“อยากกลับไปวิ่งรอบไร่ไหม?”ภาคินรีบยกมือ“ไม่ครับ ผมเพิ่งวิ่งมาจนขาจะหลุด”อลินหลุดหัวเราะทั้งที่ยังมีน้ำตา บรรยากาศตึงเครียดคลายลงเล็กน้อย แต่ไม่นาน... ภาคินก็พูดขึ้นด้วยส

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status