หน้าหลัก / โรแมนติก / เจ้าสาวตัวแทนของอัคนี / ตอนที่ 3:คู่หมั้นที่ไม่เต็มใจ

แชร์

ตอนที่ 3:คู่หมั้นที่ไม่เต็มใจ

ผู้เขียน: สายธารลับ
last update วันที่เผยแพร่: 2026-08-16 15:16:55

เช้าวันใหม่มาเยือนพร้อมสายหมอกบาง ๆ ที่ลอยคลอเคลียอยู่เหนือยอดเขา แสงแดดอ่อนส่องลอดผ่านม่านหน้าต่างเข้ามาในห้องนอน อลินค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ก่อนจะนอนนิ่งอยู่ครู่หนึ่งเพื่อทบทวนว่าตัวเองอยู่ที่ไหน

หญิงสาวกะพริบตาสองสามครั้ง

เมื่อสายตาเหลือบไปเห็นกระเป๋าเดินทางที่วางอยู่ข้างเตียง ความจริงก็ย้อนกลับมาในความคิดทันที

เธอไม่ได้อยู่กรุงเทพฯ แล้วที่นี่คือบ้านของอัคนี...และอีกไม่นาน เธอจะต้องเข้าพิธีหมั้นกับเขาแทนพี่สาว

อลินถอนหายใจเบา ๆ ก่อนยกมือขึ้นลูบใบหน้าตัวเอง

“เอาล่ะ...”

เธอพูดกับตัวเองพร้อมกับลุกขึ้นนั่ง

“อย่างน้อยก็ลองใช้ชีวิตที่นี่ให้ดีที่สุดแล้วกัน”

รอยยิ้มเล็ก ๆ ปรากฏบนใบหน้า ก่อนเธอจะเดินเข้าไปจัดการตัวเองในห้องน้ำ

ไม่นานนัก หญิงสาวก็ออกมาพร้อมชุดเดรสแขนสั้นสีอ่อน ผมยาวถูกมัดครึ่งศีรษะอย่างเรียบง่าย เธอแทบไม่ได้แต่งหน้า มีเพียงริมฝีปากที่แต้มสีอ่อน ๆ

อลินยืนมองตัวเองในกระจกแล้วถอนหายใจ

“อลิน...อย่าตื่นเต้น”

เธอพยายามยิ้มให้ตัวเอง

“ก็แค่ลงไปกินข้าวกับคนที่กำลังจะเป็นคู่หมั้น”

พูดจบเธอก็ทำหน้าแหย ๆ

“แค่คู่หมั้นเอง...”

แต่หัวใจกลับเต้นแรงขึ้นมาอย่างน่าหงุดหงิด

---

ห้องอาหาร

อัคนีนั่งอยู่หัวโต๊ะตั้งแต่เช้า

ชายหนุ่มสวมเสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อนกับกางเกงขายาวสีเข้ม มือข้างหนึ่งถือโทรศัพท์อ่านรายงานเกี่ยวกับงานในไร่ อีกข้างยกแก้วกาแฟขึ้นจิบเป็นระยะ

สีหน้าของเขายังคงเคร่งขรึมเหมือนทุกวัน

“คุณดินครับ”

ปกรณ์ที่ยืนอยู่ข้างโต๊ะเอ่ยขึ้น

“วันนี้คนงานจะเริ่มเก็บส้มแปลงทางทิศตะวันออกครับ”

อัคนีเลื่อนสายตาจากโทรศัพท์ขึ้นมอง

“ตรวจจำนวนคนงานให้เรียบร้อย แล้วให้หัวหน้าคนงานดูแลเรื่องความปลอดภัยด้วย”

“ครับ”

ชายหนุ่มตอบรับ ก่อนก้มลงมองเอกสารในมืออีกครั้ง

แต่ยังไม่ทันได้พูดอะไรต่อ...

เสียงฝีเท้าเบา ๆ ก็ดังมาจากทางเดิน

อัคนีเงยหน้าขึ้น

อลินกำลังเดินเข้ามา

หญิงสาวชะงักเล็กน้อยเมื่อเห็นคนอยู่เต็มห้องอาหาร เธอไม่คิดว่าทุกคนจะตื่นเช้าขนาดนี้

“อรุณสวัสดิ์ค่ะ”

เธอยกมือไหว้ทุกคนด้วยรอยยิ้ม

แม่ของอัคนีรีบยิ้มตอบ

“มานั่งสิลูก”

อลินเดินไปนั่งเก้าอี้ที่ว่างอยู่ แต่เมื่อเธอเงยหน้าขึ้น...กลับพบว่าตัวเองนั่งตรงข้ามอัคนีพอดี สายตาของทั้งสองสบกัน

อลินยิ้มให้เขาเล็กน้อย

“อรุณสวัสดิ์ค่ะ”

อัคนีพยักหน้า

“อืม”

คำตอบสั้นจนเธอแทบไม่รู้ว่าจะพูดอะไรต่อ

อลินก้มหน้าลงอย่างเก้อเขิน มือเรียวหยิบช้อนขึ้นมาตักอาหาร

แต่เธอเพิ่งตักข้าวเข้าปากคำแรกก็ต้องชะงัก เพราะเสียงของอัคนีดังขึ้น

“เมื่อคืนหลับสบายไหม”

อลินเงยหน้าขึ้นทันที

ดูเหมือนชายหนุ่มจะไม่ได้ตั้งใจถามอะไรเป็นพิเศษ แต่แววตาที่มองเธอกลับทำให้เธอรู้สึกแปลก ๆ

“ค่ะ หลับสบายมากเลย”

เธอตอบพร้อมยิ้ม

“อากาศที่นี่ดีมาก หนูชอบค่ะ”

อัคนีมองเธออยู่ครู่หนึ่ง

“ชอบ?”

“ค่ะ”

อลินพยักหน้าอย่างกระตือรือร้น

“ที่กรุงเทพฯ รถเยอะ คนเยอะ อากาศก็ร้อน ที่นี่เงียบดีค่ะ”

พูดถึงตรงนี้ ดวงตาของเธอเป็นประกายขึ้นมา

“แล้วก็มีต้นส้มเต็มไปหมดเลย”

อัคนีมองใบหน้าที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นของเธอ ก่อนจะถามขึ้นอย่างไม่รู้ตัว

“อยากเข้าไปดูไหม”

อลินชะงัก

“คะ?”

“ไร่”

เขาพูดสั้น ๆ

“ถ้าอยากดู วันนี้ผมพาไป”

หญิงสาวนิ่งไปครู่หนึ่ง

จากนั้นรอยยิ้มก็ค่อย ๆ กว้างขึ้น

“จริงเหรอคะ?”

น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความดีใจจนคนฟังสัมผัสได้ทันที

“ค่ะ อยากไปมากเลย!”

อัคนีมองรอยยิ้มนั้นเงียบ ๆ

เขาเคยเห็นผู้หญิงมากมายยิ้มให้เขา แต่รอยยิ้มของอลินกลับดูแตกต่าง

มันไม่มีความเสแสร้ง ไม่มีความพยายามเอาใจ เป็นเพียงความดีใจธรรมดา ๆ

“กินข้าวก่อน”

เขาพูดพร้อมก้มหน้ากลับไปมองจานตัวเอง

อลินพยักหน้ารัว ๆ

“ค่ะ”

แต่ริมฝีปากของเธอยังคงมีรอยยิ้มอยู่

---

หลังอาหารเช้า

อลินเดินตามอัคนีออกมาหน้าบ้าน

เธอหยุดมองรถกระบะคันใหญ่ที่จอดอยู่ ก่อนหันกลับมามองชายหนุ่ม

“เราจะนั่งรถไปเหรอคะ?”

“บางส่วน”

อัคนีตอบพลางเปิดประตูรถ

“ไร่กว้าง เดินไม่ไหวหรอก”

อลินเผลอมองลงไปที่ขาของเขา ทันทีที่รู้ตัว เธอก็รีบหลบสายตา

แต่การกระทำนั้นไม่พ้นสายตาของอัคนี

เขานิ่งไปเล็กน้อย

“มองทำไม?”

คำถามตรง ๆ ทำให้อลินสะดุ้ง

เธอรีบส่ายหน้า

“เปล่าค่ะ”

“สงสัยอะไรถามได้”

น้ำเสียงของเขายังเรียบ แต่ไม่ได้แข็งกระด้าง

อลินเม้มริมฝีปาก ก่อนตัดสินใจถาม

“ขาของคุณ...เจ็บมากไหมคะ?”

อัคนีเงียบไป

มือที่จับประตูรถหยุดนิ่ง

เขาก้มมองขาตัวเองครู่หนึ่ง ก่อนตอบ

“ตอนนี้ไม่มาก”

“แล้วหมอบอกว่าจะหายเป็นปกติไหมคะ?”

“ไม่รู้”

คำตอบสั้น ๆ ทำให้อลินเงียบลง

เธอไม่รู้ว่าควรพูดอะไรต่อ แต่แทนที่จะมองเขาด้วยความสงสาร...

เธอกลับยิ้มบาง ๆ

“งั้นก็ไม่เป็นไรค่ะ”

อัคนีหันมองเธอ

“ไม่เป็นไร?”

“ค่ะ”

อลินยักไหล่เบา ๆ

“วันนี้เดินได้แค่ไหนก็เดินแค่นั้น วันไหนเดินได้มากขึ้นก็ค่อยเดินมากขึ้น”

เธอพูดเหมือนมันเป็นเรื่องธรรมดามาก

“ไม่เห็นต้องรีบเลยนี่คะ”

อัคนีนิ่ง

คำพูดง่าย ๆ ของเธอกลับทำให้เขาเงียบไปหลายวินาที

ตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา...คนรอบตัวมักมองเขาด้วยสายตาสงสาร

บางคนพยายามพูดปลอบ บางคนพยายามทำเหมือนเขาเป็นคนปกติจนเกินไป

แต่ผู้หญิงตรงหน้ากลับไม่ได้ทำทั้งสองอย่าง

เธอเพียงยอมรับมัน เหมือนมันไม่ได้ทำให้เขามีค่าน้อยลงเลย

“ขึ้นรถเถอะ”

ในที่สุดอัคนีก็พูดขึ้น น้ำเสียงของเขาเบาลงเล็กน้อย

อลินยิ้มแล้วเปิดประตูขึ้นรถ

---

ไม่นานรถก็แล่นเข้าสู่ไร่

สองข้างทางเต็มไปด้วยต้นส้มที่เรียงรายอย่างเป็นระเบียบ

อลินมองออกไปนอกหน้าต่างด้วยความตื่นตาตื่นใจ

“สวยมากเลยค่ะ!”

เธอแทบจะยื่นหน้าออกไปนอกกระจก

อัคนีเหลือบมองเธอแล้วพูดเสียงเรียบ

“นั่งดี ๆ เดี๋ยวตก”

อลินหัวเราะเบา ๆ ก่อนรีบนั่งกลับเข้าที่

“ขอโทษค่ะ”

“ไม่ต้องขอโทษทุกเรื่องก็ได้”

เธอหันมามองเขา

“คะ?”

“ถ้าอยากทำอะไรก็ทำ”

อัคนีพูดพร้อมมองถนนตรงหน้า

“ที่นี่ไม่ใช่บ้านเธอที่กรุงเทพฯ”

อลินกะพริบตา

คำพูดนั้นทำให้เธอรู้สึกแปลก ๆ เหมือนเขากำลังบอกว่า...ที่นี่เธอสามารถเป็นตัวของตัวเองได้

หญิงสาวจึงยิ้มออกมา

“งั้นต่อไปหนูจะไม่เกรงใจแล้วนะคะ”

อัคนีเหลือบมองเธอ

“อืม”

“สัญญานะ?”

“สัญญา”

คำตอบสั้น ๆ ของเขาทำให้อลินยิ้มกว้าง

โดยที่ทั้งคู่ไม่รู้เลยว่า...คำว่า “ไม่ต้องเกรงใจ” ในวันนี้

จะกลายเป็นจุดเริ่มต้นของความใกล้ชิดระหว่างพวกเขา

และในไม่ช้า...บ้านหลังนี้จะไม่ใช่เพียงสถานที่ที่อลินถูกส่งมาอยู่

แต่มันจะกลายเป็นสถานที่ที่หัวใจของเธอได้พบกับความรัก

ส่วนอัคนีเอง...

ก็ยังไม่รู้ว่า ผู้หญิงที่เขาคิดว่าเข้ามาเพราะความจำใจ

กำลังค่อย ๆ เดินเข้ามาในหัวใจของเขาทีละน้อย...

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • เจ้าสาวตัวแทนของอัคนี   ตอนที่ 31 : เงาที่กำลังคลืบคลาน

    รุ่งเช้า...แสงแดดอ่อนส่องผ่านม่านหน้าต่างเข้ามาในห้องนอนของอลิน หญิงสาวค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ก่อนนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืน พ่อกลับมาแล้ว เพียงคิดถึงคำพูดนั้น หัวใจของเธอก็ทั้งอบอุ่นและหวาดกลัวในเวลาเดียวกันอลินลุกขึ้นนั่ง พลางมองสร้อยข้อมือเด็กที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียง ◌ืนิ้วเรียวค่อย ๆ ลูบมันอย่างทะนุถนอม“พ่อไม่เคยทิ้งเรา...จริง ๆ เหรอ”เธอพึมพำกับตัวเอง แต่แล้วเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นก๊อก...ก๊อก...“อลิน”เสียงทุ้มคุ้นเคยดังขึ้น เธอรีบเช็ดน้ำตาที่หางตา ก่อนตอบ“เข้ามาได้ค่ะ”ประตูเปิดออก อัคนีเดินเข้ามาในชุดเสื้อเชิ้ตสีเข้ม ใบหน้าคมยังคงเรียบนิ่งเหมือนทุกวัน แต่ดวงตากลับจับจ้องเธอทันที“ร้องไห้อีกแล้ว?”เขาถามพร้อมขมวดคิ้วเล็กน้อย อลินรีบส่ายหน้า“ไม่ได้ร้องค่ะ”อัคนีเดินเข้ามาใกล้ ก่อนใช้นิ้วโป้งเกลี่ยรอยน้ำตาที่หางตาเธออย่างแผ่วเบา“แล้วนี่อะไร?”อลินก้มหน้าหลบสายตา“ก็...คิดถึงพ่อค่ะ”อัคนีถอนหายใจเบา ๆ“วันนี้ผมจะพาเธอไปหาเขา”เธอเงยหน้าขึ้นทันที“จริงเหรอคะ?”“อืม”“แต่คุณดินไม่ต้องไปทำงานเหรอ?”“งานสำคัญแค่ไหนก็รอได้”เขาหยุดเล็กน้อย ก่อนมองเธอด้วยสายตาอ่อนโยน“เรื่องของเธอ

  • เจ้าสาวตัวแทนของอัคนี   ตอนที่ 30 : พ่อที่กลับมา

    ค่ำคืนในไร่ส้มเงียบสงบกว่าทุกวัน...แต่ภายในใจของอลินกลับเต็มไปด้วยคำถามมากมายหลังจากกลับมาถึงบ้าน เธอนั่งอยู่ริมหน้าต่าง มือเล็กกำสร้อยข้อมือเด็กที่พบในกล่องไม้แน่น ดวงตาเหม่อมองแสงไฟจากไร่ด้านนอกเธอพยายามนึกถึงใบหน้าของชายที่ไม่เคยอยู่ในความทรงจำพ่อของเธอคนที่เธอเคยคิดว่าทอดทิ้งเธอ แต่จดหมายกลับบอกว่าเขาไม่เคยทอดทิ้ง“คิดอะไรอยู่ครับ?”เสียงทุ้มดังขึ้นด้านหลัง อลินหันกลับไป เห็นอัคนียืนพิงกรอบประตูอยู่ เขาเพิ่งอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ใบหน้าคมยังคงเคร่งขรึม แต่แววตากลับอ่อนลงทันทีเมื่อมองเห็นเธอ“เรื่องพ่อค่ะ”อลินตอบเบา ๆ ก่อนหลุบตาลง“หนูไม่รู้ว่าควรดีใจหรือเสียใจ”อัคนีเดินเข้ามานั่งข้างเธอ“ทำไม?”“ถ้าพ่อยังมีชีวิตอยู่จริง ๆ หนูก็ดีใจ”เธอเม้มริมฝีปาก“แต่หนูก็กลัว...กลัวว่าถ้าได้เจอกันแล้ว เขาจะไม่ได้อยากเจอหนูจริง ๆ”อัคนีนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนยกมือขึ้นวางบนศีรษะเธออย่างอ่อนโยน“อย่าคิดแทนเขา”อลินเงยหน้าขึ้น“ถ้าเขาไม่อยากเจอเธอ เขาคงไม่ทิ้งของพวกนั้นไว้ให้”น้ำเสียงของเขาหนักแน่น“อย่างน้อยเขาก็อยากให้เธอรู้ว่าเขาไม่ได้ลืมเธอ”อลินมองหน้าเขา ดวงตาค่อ

  • เจ้าสาวตัวแทนของอัคนี   ตอนที่ 29 : ความจริงที่ซ่อนอยู่

    หลังจากพบรถของอัครเดชในโกดังร้าง...บรรยากาศภายในรถของอัคนีเงียบผิดปกติอลินนั่งกอดแฟ้มเอกสารไว้แนบอก ดวงตาของเธอเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง คำพูดของพีรพัฒน์ยังคงวนเวียนอยู่ในหัว“พ่อของเธอยังมีชีวิตอยู่”ตลอดยี่สิบห้าปีที่ผ่านมา เธอเคยคิดว่าตัวเองเป็นเพียงลูกสาวคนหนึ่งที่พ่อแม่ไม่ค่อยรัก แต่วันนี้กลับพบว่า...เธออาจไม่ใช่ลูกแท้ ๆ ของครอบครัวที่เลี้ยงดูเธอมาด้วยซ้ำและพ่อแท้ ๆ ของเธออาจยังมีชีวิตอยู่“คุณดิน...”เสียงเรียกเบา ๆ ทำให้อัคนีที่กำลังขับรถเหลือบมอง“ครับ?”อลินก้มมองมือของตัวเอง“ถ้าพ่อหนูยังมีชีวิตอยู่จริง ๆ...ทำไมเขาถึงไม่เคยกลับมาหาหนูเลยคะ?”น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความน้อยใจ อัคนีไม่ได้ตอบทันที เขาชะลอรถ ก่อนเอื้อมมือไปจับมือเธอ“เราไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น”“แต่หนูรู้สึกเหมือนตัวเองถูกทิ้ง”นิ้วของเธอกำแน่นขึ้น“ตั้งแต่เด็ก หนูพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้พ่อกับแม่รัก”เธอฝืนหัวเราะ“หนูตั้งใจเรียน ทำตัวดี ไม่เคยสร้างปัญหา แต่สุดท้าย...หนูก็ยังเป็นคนที่พวกเขาไม่ต้องการ”อัคนีมองเธอผ่านกระจกมองข้าง แววตาของเขาอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด“อลิน”“คะ?”“เธอไม่จำเป็นต้องพยา

  • เจ้าสาวตัวแทนของอัคนี   ตอนที่ 28 : คนที่อยู่เบื้องหลัง

    หลังคำพูดของพีรพัฒน์จบลง...ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ อลินยืนตัวแข็งอยู่ข้างอัคนี มือเล็กกำชายเสื้อของเขาแน่นโดยไม่รู้ตัวส่วนอัคนี...ยังคงจ้องหน้าพีรพัฒน์ด้วยแววตาเย็นจัด“นายกำลังจะบอกว่าแม่ของฉันเกี่ยวข้องกับอุบัติเหตุ?”น้ำเสียงของเขาต่ำลงทุกคำ พีรพัฒน์ยกยิ้มมุมปาก“ฉันไม่ได้พูดว่าเธอเป็นคนทำ”“งั้นหมายความว่าอะไร?”“หมายความว่า...แม่ของนายรู้อะไรมากกว่าที่นายคิด”อัคนีขบกรามแน่น“หลักฐาน?”พีรพัฒน์หยิบแฟ้มเอกสารออกมาจากกระเป๋าแต่ยังไม่ทันส่งให้...เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากด้านหลัง“พีรพัฒน์!”ทุกคนหันไปมองพร้อมกัน หญิงสูงวัยยืนอยู่ตรงประตู ใบหน้าของเธอซีดเผือด แม่ของอัคนี อัคนีชะงัก“แม่?”เธอมองพีรพัฒน์ด้วยสายตาหวาดหวั่น“เธอมาที่นี่ทำไม?”พีรพัฒน์หัวเราะเบา ๆ“ผมแค่อยากให้ทุกคนรู้ความจริง”“กลับไปซะ!”เสียงของหญิงสูงวัยสั่น แต่พยายามทำให้เด็ดขาด พีรพัฒน์ไม่ขยับ“ถ้าผมกลับไป...ความจริงก็ยังไม่หายไปไหน”เขาหันไปมองอัคนี“จริงไหม?”อัคนีเดินเข้าหาแม่“แม่รู้อะไร?”ผู้เป็นแม่หลบสายตา“ไม่มีอะไร”“แม่ครับ”อัคนีจับไหล่เธอเบา ๆ“มองหน้าผมแล้วพูด”หญิงสูงวัยเงยหน้าขึ้น ดวงตาแดงก่ำ

  • เจ้าสาวตัวแทนของอัคนี   ตอนที่ 27 : ผู้ชายที่เป็นพ่อที่แท้จริง

    “ผล DNA ของคุณอลินกับผู้ชายที่ระบุในเอกสาร...แสดงความสัมพันธ์ทางสายเลือดระดับพ่อกับลูกครับ”คำพูดจากปลายสายยังคงก้องอยู่ในหัวอลินยืนนิ่ง ร่างกายเหมือนถูกตรึงเอาไว้กับพื้นดวงตากลมโตค่อย ๆ เบิกกว้าง ก่อนริมฝีปากจะสั่น“พ่อ...?”เสียงของเธอเบาจนแทบไม่ได้ยิน อัคนีมองเธอด้วยความเป็นห่วง เขารีบกดวางสาย ก่อนเดินเข้ามาหา“อลิน”หญิงสาวเงยหน้าขึ้น ดวงตาเริ่มแดง“คุณดิน...หนูมีพ่ออีกคนจริง ๆ เหรอคะ?”อัคนีไม่ได้ตอบทันที เขารู้ว่าตอนนี้เธอกำลังสับสน และสิ่งที่เธอต้องการมากที่สุดไม่ใช่คำปลอบใจที่ไม่มีหลักฐาน แต่คือความจริงเขาจึงจับมือเธอไว้แน่น“เรายังไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นทั้งหมด”“แต่ผลตรวจ...”“ผลตรวจเป็นเพียงหนึ่งส่วนของความจริง”เขามองเธอด้วยสายตาหนักแน่น“ก่อนจะเชื่ออะไร เราจะตรวจสอบให้แน่ชัด”อลินเม้มริมฝีปาก น้ำตาหยดหนึ่งไหลลงบนแก้ม“ถ้าความจริงคือ...พ่อแม่เลี้ยงหนูมาเพราะหนูไม่ใช่ลูกของพวกเขาจริง ๆ ล่ะคะ?”อัคนียกมือขึ้นเช็ดน้ำตาให้“ไม่ว่าจะเป็นอย่างไร เธอก็ไม่ได้ผิด”อลินหลับตาลง“หนูแค่...อยากรู้ว่าตัวเองเป็นใคร”อัคนีดึงเธอเข้ามากอด“ผมจะพาเธอไปหาคำตอบ”กรุงเทพมหานครหลายชั่ว

  • เจ้าสาวตัวแทนของอัคนี   ตอนที่26 : ซองเอกสารของอลิน

    หลังจากเหตุการณ์วุ่นวายภายในบ้านสงบลง...อลินยังคงยืนกอดอัคนีแน่นอยู่กลางห้อง มือของเธอสั่นเล็กน้อย แม้เหตุการณ์จะผ่านไปแล้ว แต่ความหวาดกลัวยังคงเกาะอยู่ในใจ อัคนีลูบแผ่นหลังเธอช้า ๆ“ไม่เป็นไรแล้ว”เสียงของเขานุ่มกว่าปกติ“ผมอยู่ตรงนี้”อลินสูดหายใจเข้าลึก ก่อนค่อย ๆ ผละออกจากอ้อมแขนของเขา ดวงตาของเธอยังแดงจากการร้องไห้“คุณเจ็บตรงไหนหรือเปล่าคะ?”“ไม่”“แน่ใจนะคะ?”อัคนีพยักหน้า“แน่ใจ”อลินมองเขาตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าอย่างละเอียด ก่อนถอนหายใจอย่างโล่งอก“ถ้าคุณเป็นอะไรไป...”เธอเม้มริมฝีปาก น้ำเสียงสั่น“หนูคง...”เธอพูดต่อไม่ออก อัคนีมองเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาที่แก้มให้“ผมไม่เป็นอะไร”“เพราะมีคนคอยปกป้องผมต่างหาก”เขายิ้มบาง ๆ“คราวหน้า ถ้ากลัวก็ร้องเรียกผม”อลินพยักหน้า“ค่ะ”ภาคินที่ยืนอยู่ไม่ไกลมองภาพนั้นแล้วแอบยิ้ม“ผมว่าเวลาคุณดินอยู่กับคุณอลินนี่เหมือนคนละคนเลยนะครับ”อัคนีหันไปมอง“อยากกลับไปวิ่งรอบไร่ไหม?”ภาคินรีบยกมือ“ไม่ครับ ผมเพิ่งวิ่งมาจนขาจะหลุด”อลินหลุดหัวเราะทั้งที่ยังมีน้ำตา บรรยากาศตึงเครียดคลายลงเล็กน้อย แต่ไม่นาน... ภาคินก็พูดขึ้นด้วยส

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status