บททั้งหมดของ รวมเรื่องสั้นอีโรติก NC : บทที่ 61 - บทที่ 70

“แต่หนูก็แบ่งเงินไว้ซื้อมาม่าอยู่นะคะ” คำตอบของหญิงสาวรอบนี้ บาสเตียนหัวเราะออกมาเสียงดังอย่างห้ามไม่อยู่ ขำกับความน่ารักใสซื่อของเด็กสาว ความคิดบางอย่างเริ่มผุดขึ้นในหัว “อยากสบายไหมหือ” “ใครบ้างล่ะคะไม่อยากสบาย” ผักหวานตอบพร้อมกับตักไข่เจียวใส่จานตัวเองแล้วเคี้ยวอย่างเอร็ดอร่อย “จะเอาเท่าไหร่” “เอาอะไรคะ?” ผักหวานเงยหน้าถามชายหนุ่มอย่างงุนงง เขาหมายถึงอะไร หรือเขาจะหมายถึงค่ารักษาแผลของเขา “ถ้าฉันอยากได้เธอมาเป็นเมีย” คำพูดของชายหนุ่ม ผักหวานถึงกลับสำลักข้าวออกมา เธอหันขวับมองคนตรงหน้า เขาเป็นบ้าไปแล้วจะให้เธอไปเป็นเมียเขาเพื่อความสบายเนี่ยนะ ไม่เอาด้วยหรอก “ว่าไงสาวน้อย ทำไมไม่ตอบคำถามฉันล่ะ” บาสเตียนถามกลับ หัวเราะน้อยๆกับท่าทางอึ้งนิ่งงันของหญิงสาว “คุณพูดบ้าอะไรคะ” ผักหวานถาม “ฉันพูดจริง เธอไม่มีใครดูแลไม่ใช่เหรอ” บาสเตียนส่งยิ้ม ก่อนจะตักข้าวใส่ปากอย่างเอร็ดอร่อยบ้าง ยังไงเขาก็ต้องพาหญิงสาวตรงหน้ากลับบ้านไปด้วยให้ได้ ไม่งั้นก็เสียเชิงป๋าหมดสิ “เราไม่ได้รั

“อ้าย พวกคุณเป็นใครมายืนหน้าบ้านของหนูทำไม” เสียงโวยวายตั้งแต่เช้าปลุกให้เขาตื่นจากการหลับใหล สายตาคมกริบมองไปบนเตียงทันทีก็เห็นแต่ความว่างเปล่า บาสเตียนรีบเดินออกไปหาคนที่โวยวายอยู่หน้าบ้านก็พบว่าลูกน้องเขามารออยู่เรียบร้อยแล้ว ผักหวานคงจะกลัวไม่น้อย ลูกน้องของเขาหน้าโหดทุกคน ยกเว้นก็แต่ลูกน้องคนสนิท ดีออนที่หน้าตาหล่อเหลาไม่แพ้เขาเลย “ลูกน้องของป๋าเองแหละสาวน้อย” การที่บาสเตียนพูดเช่นนี้ลูกน้อยหลายคนถึงกลับหลุดขำกลับท่าทางและคำพูดของเจ้านาย ปกติจะปั้นหน้าเข้มสั่งงานอย่างเด็ดขาด “ลูกน้องของคุณเหรอคะ” ผักหวานถามอีกหน บาสเตียนพยักหน้าก่อนเดินไปหาลูกน้อง เขาบอกแล้วอย่าเพิ่งมาหาเขาแต่คนอย่างดีออนคงหาตัวเขาได้ไม่ยาก แกะรอยจากโทรศัพท์ “ทำไมถึงรีบมานะ” บาสเตียนถามลูกน้องคนสนิท “ผมรู้แล้วครับนาย ทำไมนายถึงไม่อยากกลับ” ดีออนเหล่สายตามองสาวน้อยตากลมที่ยืนนิ่งอยู่ข้างกายของเจ้านาย “รู้นักนะ” บาสเตียนเขม่นดีออนที่ทำเป็นมองผักหวานตาวาว เผลอไม่ได้เชียวนะลูกน้องคนนี้ “นายจริงจังใช่ไหมครับ” ดีออนถามอย่างรู้ท

บาสเตียนเปิดประตูเข้ามาในห้องนอนอันกว้างใหญ่ของตนเอง สายตาสอดส่องไปทั่วไปก็ไม่พบหญิงสาวที่เขาตามหา เสียงสายน้ำและเสียงใส ๆ ดังออกมาเป็นบทเพลงก็รู้ว่าสาวน้อยกำลังอาบน้ำอย่างเพลิดเพลิน เป็นแบบนี้แล้วเขาก็อยากเข้าไปอาบด้วยจัง แต่ติดตรงที่ผักหวานจะตื่นตระหนกและพาลหนีเขาไป ชายหนุ่มนั่งรอบนโซฟาตัวใหญ่ด้วยความใจเย็น ฟังเสียงใสๆกับบทเพลงที่เขาคิดว่าคงเป็นเพลงที่เพราะที่สุดเท่าเคยฟังมา ไม่ถึงสิบนาทีสาวน้อยที่เขาเฝ้ารอก็ออกมาจากห้องน้ำในสภาพที่เรียกได้ว่าโคตรเซ็กซี่ยั่วใจมาเฟีย ร่างอรชรมีแค่ผ้าขนหนูปกปิดหน้าอกหน้าใจที่ใหญ่เกินตัวและที่สำคัญไหล่บอบบางเปิดเผยเผยความขาวเนียนกว่าครั้งนั้น ผมเปียกลู่นั่นยิ่งเพิ่มความเซ็กซี่เข้าไปอีกเมื่อสาวน้อยสะบัดเบาๆ ตอนนี้เหมือนเขาดูวีดีโอสโลว์โมชั่น หยาดน้ำที่เกาะตามผิวกายสาวช่างอิจฉาเหลือเกิน “คุณเข้ามาทำไมคะ” ผักหวานถามชายหนุ่มออกไปด้วยความตกใจ บาสเตียนเข้ามาในห้องเธอได้อย่างไร แต่ก็อย่างว่าแหละที่นี่เป็นบ้านของเขาก็สามารถเข้านอกออกไหนห้องนี้ได้เป็นธรรมดา “นี่มันห้องป๋านะสาวน้อย” บาสเตียนลุกขึ้นเดิ

เช้าวันรุ่นขึ้น ผักหวานต้องตอบแทนชายหนุ่มเป็นการพิเศษ เธอไม่ได้เสนอจะตอบแทนบาสเตียน แต่เป็นเขาเองที่เสนอเอง พอตื่นขึ้นมาหญิงสาวต้องตามเขาไปในห้องน้ำโดยไม่มีสิทธิ์คัดค้าน “ถอดเสื้อ” บาสเตียนเอ่ยสั่งผักหวาน หญิงสาวทำตามทันที ผักหวานช่างใจเล็กน้อยและเดินเข้าไปใกล้ชายหนุ่มมากขึ้นจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจของบาสเตียน “เริ่มสิหนู ป๋ารออยู่” ชายหนุ่มกลัวว่าหญิงสาวจะเปลี่ยนจะเร่งเร้าให้เธอลงมือ หญิงสาวกลัวเล็กน้อยก็เอื้อมมือไปลูบผิวกายสากเล็กน้อย ก้มมองกล้ามมัดก็ช่างดึงดูดสายตาของเธอยิ่งนัก สาวน้อยเริ่มลงมือ “ลึกลงอีกสาวน้อย อ่า” บาสเตียนครางแหบพร่าด้วยความเสียวซ่าน เร่งให้ผักหวานเพิ่มจังหวะให้หนักหน่วงและผลักดันแรงให้มากกว่าเดิม “คุณป๋าก็อยู่นิ่งซิคะ เดี๋ยวผักหวานทำเอง” ผักหวานบอกชายหนุ่มที่กำลังดิ้นเร้าด้วยความทรมานจากการกระทำของเธอ ผักหวานรู้สึกสะใจเล็กน้อยเพราะสามารถทำให้เขาทรมานได้ เธอจะทำให้เขาดิ้นไม่หลุดเชียวล่ะ “อะ อ่า เสียวเว้ย” ชายหนุ่มทั้งส่งเสียงร้องและครางออกมาอย่างไม่อาย เขาทั้งเสีย

เป็นการอาบน้ำที่ยาวนานที่สุดในชีวิตของผักหวาน ปกติเธอใช้เวลานานที่สุดในการอาบน้ำก็ประมาณสิบนาที แต่มาวันนี้เธอไม่คิดว่ามันเป็นการอาบน้ำเกือบสองชั่วโมง ชุดลำลองที่บาสเตียนให้แม่บ้านเตรียมมาให้หญิงสาว ผักหวานก็สวมใส่อย่างไม่รีรอเพราะดวงตาคมกริบมองเธอราวกับจะกินเธอทั้งตัวทุกครั้งที่มีโอกาส และมันทำให้เธอห้วยนึกถึงการอาบน้ำสุดวาบหวามเมื่อครู่ แก้มเนียนก็แปรเปลี่ยนสีแดงระเรื่อ บาสเตียนก็สวมชุดสบาย ๆ บ้าง สักพักเขาค่อยพาหญิงสาวไปซื้อเสื้อผ้าตามที่ตกลงกันเอาไว้ “หิวข้าวไหมครับ” “หิวค่ะ” หญิงสาวตอบท้องก็เริ่มร้องประท้วงข้นมาทันทีแสดงออกมาเป็นการยืนยัน “สงสัยหนูคงจะหิวจริงๆ” บาสเตียนหัวเราะก็ยื่นมือไปตรงหน้าหญิงสาว ผักหวานวางมือลงบนมือหนาทันที มองบาสเตียนเล็กน้อย การกระทำที่อ่อนหวานเช่นนี้มันช่างทำให้หัวใจเธอเต้นรัว อย่าบอกนะว่าเธอจะเริ่มตกหลุมชายหนุ่มแล้ว สามสี่วันมานี่ชายหนุ่มรู้สึกว่าตัวเองมีความสุขเหลือเกินที่ได้อยู่ใกล้ผักหวาน เธอเป็นเหมือนน้ำหวานชโลมหัวใจที่หยาบกระด้างของเขาให้แช่มชื