All Chapters of ท่านอ๋องเจ้าขา โปรดละเว้นข้าเถิด: Chapter 11 - Chapter 14

 กู้หว่านชิงค่อย ๆ มุดศีรษะออกมาจากด้านใน สมุนไพรตากแห้งติดเต็มเส้นผมจนแทบไม่เหลือเค้าคุณหนูรองแห่งจวนโหว“ข้าอยู่นี่”เซียวเหยียนมองนางนิ่ง ๆ “เจ้าเข้าไปทำอะไรในนั้น”“เข้ามาหลบการโจมตีอย่างไรเล่าเพคะ จะให้หม่อมฉันนั่งอยู่กลางที่โล่ง ๆ แล้วโดนลูกหลงหรือ”กู้หว่านชิงตอบอย่างมีเหตุผล พลางเหลือบมองไปทางเจ้าของร้านโธ่ ดูสิ เขามีบาดแผลเต็มตัว หนำซ้ำตกใจจนสลบเหมือดไปแล้ว หากนางยังอยู่ข้างนอก เกรงว่าสภาพคงไม่ต่างกันเท่าไรแต่แล้วหางตาก็เหลือบไปเห็นซากศพที่อยู่ไม่ไกล ของเหลวสีแดงทะลักเจิ่งนองบนพื้น ริมฝีปากอิ่มพลันเบะออก ขนลุกขนพองไปหมดกู้หว่านชิงรีบเบือนหน้าหนีจากภาพน่าสยดสยอง ก่อนช้อนสายตาขึ้นมองคนตรงหน้าแม้คนผู้นี้จะน่ากลัวกว่าซากศพตรงหน้าอยู่หลายส่วนก็ตาม

 บทที่ 9 สหายผู้ดี แต่เหมือนจะคบไม่ได้ “เจ้าจะเอาไปทำอะไร” กู้เจิ้งหยวนถามกับจำนวนเงินมากมายถึงเพียงนั้นเมื่อเห็นคิ้วของท่านพ่อเริ่มขมวด กู้หว่านชิงจึงรีบอธิบาย“ข้าอยากเก็บออมไว้เจ้าค่ะ มิได้จะนำไปใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่าย”ถึงตระกูลกู้จะมั่งคั่ง มีทรัพย์สินและที่ดินมากมาย อีกทั้งกู้เจิ้งหยวนยังได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นโหวหลังเกษียณจากตำแหน่งแม่ทัพใหญ่ แต่เขากับฮูหยินไม่เคยหลงระเริงในอำนาจหรือความมั่งคั่ง ทั้งสองใช้จ่ายอย่างรอบคอบ และปลูกฝังบุตรทุกคนให้ยึดถือแนวทางเดียวกันถึงอย่างนั้นก็ยังตามใจกู้หว่านชิงคนเดิมมิใช่น้อย แต่ไม่เคยให้มากถึงห้าสิบตำลึงทองกู้เจิ้งหยวนนิ่งไปชั่วครู่คล้ายกำลังชั่งน้ำหนักคำพูดของลูกสาว จนกู้หว่านชิงอดคิดว่าตัวเองอาจจะขอมากเกินไป เพราะในอดีตนางร้ายคนเก่าก็ใช้จ่ายฟุ่มเฟือยจนโดนตำ