His Fake Wife, His Real Regret のすべてのチャプター: チャプター 71 - チャプター 80

Katherine And he did what he told me. Palagi nga niya akong pinupuntahan sa aking opisina. Ina-update ako sa mga nangyayari sa shipment niya kahit hindi naman kailangan. Wala naman siyang ibang ginagawa bukod doon. Ngunit araw-araw ay nasa opisina ko siya. He really makes sure that I suffer in every way, no matter what it takes. I smirked. "Bakit mo ba ginagawa ito sa akin, Alexander?" Tanong ko sa kanya isang umaga nang paalis na sana siya. I licked my lower lip. Tumayo ako upang magkaroon ako ng lakas ng loob upang makausap siya nang masinsinan. "Akala mo ba ay ikaw lang ang nahihirapan?" He scoffed. "What now? You'd tell me that you leave me for what? To sacrifice? Anong sakripisyo ang ginawa mo para sa akin, ha?" His vision darkened. My fist clenched beside me. "Alexander." "Ayaw mong niloloko ka, ayaw mo ring iniiwan ka at higit sa lahat, ayaw mo rin na paasahin ka." Natawa siyang tumingin sa gawi ko. "And guess what, Katherine? You comple

Katherine "Then how come you said yes to me that day and then left me?" His voice was filled with despair. "Hindi ko maintindihan, Katherine. Hindi.""Alexander, nakaraan na iyon. Dapat mo nang limutin dahil may asa—" Hindi ko natuloy ang aking sasabihin nang biglang bumukas ang pinto, kaya agad akong nag-iwas ng tingin. Si Alexander naman ay nakakuyom pa rin ang kamao sa gilid niya habang nakatingin sa akin. My secretary looked at me, then at Alexander, then back to me. "Here's your tuna sisig, ma'am." Tumango ako. Inilapag niya iyon sa lamesa. "Thank you, and..." My gaze went to Alexander. "Escort Mr. Beaumont out of my office, thank you." Naguguluhan man ang babae, sinunod niya rin ang aking ginawa. Umupo na ako sa swivel chair at hindi na tumingin sa kung anuman ang ginagawa ngayon ni Alexander. Dahil sa pagkakataong ito. Hindi iyon ang mahalaga. Kailangan kong isipin ang sarili ko at ang nararamdaman ko. Dapat ay mag-ingat na rin ako sa aking mga sasabihin. Pero b

Katherine I haven't seen Alexander since the last time we met. Hindi ko alam kung bakit. Ngunit mukhang may kinalaman iyon kay Leon. Pero ano naman ang pake ko? Mas mabuti nga iyon at nang sa ganoon ay hindi ko na siya iisipin. I tried so hard not to think of the man. But no matter what I do... my heart will always look for him. Pinilit ko namang huwag na lang intindihin iyon. Sinabi ko sa sarili ko na kalimutan ko na lamang ang lalaki. Ngunit ang puso ko. Parang may hinahanap. Tila ba hindi siya mapakali kung hindi ko makita ang hinahanap ko. I tried so hard not to think much about it. So bad. Kaya nilugmok ko ang aking sarili sa mga gawain sa opisina. Kaya naman ay naging distracted ako buong magdamag. Pag-uwi ko, nandoon sina Leon at Cathy na naghihintay sa akin. Tinitingnan nila ako na para bang may kailangan akong sabihin sa kanila, ngunit hindi ko naman alam kung ano. Habang kumakain kami. Tahimik lamang kaming tatlo. Tanging ang

Alexander "Layuan mo na si Katherine kung balak mo lang siyang saktan." Those were the exact words that kept popping into my mind. Si Leon Dela Peña. Ang unang pag-ibig ni Katherine Salvador at ang ama ni Cathyryn Blaire Salvador. Kaya anong laban ko sa unang pag-ibig? Siguro nga, dapat ay hindi ko na isiksik ang sarili ko sa babae. Kailangan kong alalahanin na wala na akong pag-asa dahil nakapili na siya ng lalaking kailangan niyang mahalin at hindi 'yon ako. Kailangan kong kalimutan siya dahil hindi ito ang tamang panahon para sa aming dalawa. At marahil ay unti-unti na ring nabubuo ang pamilyang minsan nang nalamat dati. At kilala ko si Katherine; magaling siyang pumili at alam niya kung ano ang dapat at hindi dapat gawin. For sure she will be happy with what she chose. Huminga ako nang malalim. Hindi ako makapaniwala na nagawa kong isipin kung ano ang nagiging future naming dalawa kahit pa iniwan niya ako. Inisip ko kasi dati, baka dahil gusto l

Katherine Hindi ko alam kung ano ang mararamdaman ko habang binabasa ang article. Nanginginig ang kamay ko habang hindi mawawala ang ngiti sa aking puso. Shocks! Ang puso ko. Hindi maawat sa kakakabog ng mabilis. Kaya naman ay mas mabilis pa kaysa kay Flash na natapos ko ang mga dapat kong gawin. Para akong may walong kamay dahil halos kumakahati na ang mga nakatambak na papeles kanina sa aking lamesa. At hindi mapagsidlan ang ngiti na aking naramdaman habang nakatingin sa monitor. Damn, I would never make things so complicated this time. But... what if the article was fake news too? Bumagsak ang balikat ko at nawalan na naman ng gana na gumawa ng kahit na ano, kaya nakatulala na naman ako habang nakatingin sa lamesa na maraming tambak na mga papel. What a day to ruin my fantasy. Ang galing talaga. Imbes na maging masaya, mas lalo pa akong nalungkot. Totoo kaya na wala siyang asawa at hindi totoo ang mga balitang kumakalat? Si Mr. Beaumont ba