All Chapters of เด็กแสบของคนเถื่อน [ซีรีส์ คนเถื่อน 3/4]: Chapter 51 - Chapter 60

"แป้ง ตื่นเถอะ" "อือ.." เสียงหวานครางรับในลำคอ เสียงเรียกและแรงเขย่าตัวเบา ๆ ทำให้แป้งร่ำรู้สึกตัวตื่น เธอจึงค่อย ๆ เปิดเปลือกขึ้นก็เห็นใบหน้าคมคายคุ้นตาอยู่เหนือหน้าเธอ"กี่โมงแล้วเนี่ย.." แป้งร่ำถามเสียงงัวเงียเนื่องจากนอนไม่พอ ความรู้สึกของเธอเหมือนกับว่าได้นอนไปไม่กี่ชั่วโมงเอง "ตีสาม" พอได้ยินเวลาที่่ชายตัวโตบอกมาแป้งร่ำก็ตวัดผ้าห่มขึ้นปิดหน้าเพื่อที่จะนอนต่อ เพิ่งจะตีสามเขาจะปลุกเธอทำไมเนี่ย เมื่อคืนดื่มกับเพื่อนมาตั้งเยอะแถมขึ้นห้องยังโดนเขารังแกจนแทบจะหมดเรี่ยวแรง ง่วงจะตายอยู่แล้วเนี่ย"ลุกไปอาบน้ำแต่งตัว เราต้องไปรีสอร์ตกันนะ ของเราน่ะพี่เก็บให้แล้ว แค่อาบน้ำแต่งตัวก็ไปได้เลย" วายุออกคำสั่งพร้อมกับกระตุกผ้าห่มออกจากการคลุมใบหน้าของเด็กดื้อ สอดแขนเข้าไปใต้แผ่นหลังเปลือยแล้วดันขึ้นเพื่อให้เธอลุกขึ้นนั่ง อุตส่าห์ถ่อมาถึงนี่เขาจะไม่ยอมแพ้แค่เธองอแงไม่ยอมตื่นหรอก เขาจะต้องหอบเธอไปอยู่ด้วยกันที่รีสอร์ตให้ได้ "หนูไม่อยากไป พี่ยุไปเถอะ" แป้งร่ำพูดเสียงอู้อี้ขณะที่ตาซึ่งปรือขึ้นมาเอาแต่จะปิดลงเสียให้ได้ ถึงจะรับรู้ตั้งแต่เมื่อคืนว่าวายุจะพาเธอไปรีสอร์ต แต่แผนเดิมของเธอคือกลับพร

ใช้เวลาไม่นานวายุก็ขับรถมาจอดยังหน้าบ้านพัก เขาดับเครื่องยนต์แล้วอ้อมไปด้านหลังเพื่อจะยกกระเป๋าของเมียเด็ก ในตอนนั้นเองที่วาวีได้เดินลงมาจากบันไดระเบียงหน้าบ้านลงมาพอดี "กว่าจะมาได้นะพี่ ให้หนูรอตั้งนาน" วาวีต่อว่าพี่ชายขณะที่สายตาก็มองยังประตูฝั่งข้างคนขับที่กำลังถูกเปิดออก คอยดูหน้าผู้หญิงที่พี่ชายเธอทิ้งน้องไปหาว่าหน้าตาเป็นอย่างไร "อ้าวแป้ง มาได้ไง?" แต่เมื่อเห็นหน้าคนที่มากับพี่ชาย วาวีก็ร้องทักเสียงตื่นเต้นปนสงสัยว่าเพื่อนสนิทมากับพี่ชายได้อย่างไร รีบเดินลงไปหาเพื่อนด้วยความดีใจที่เธอจะไม่ต้องเหงาอีกแล้ว "เห็นแกบ่นว่าเหงา พี่เลยไปรับแป้งมาให้แกไง" วายุบอกกับน้องตอนที่หิ้วกระเป๋าเสื้อผ้าของคนตัวเล็กมาสมทบกับสองสาว "ไปรับเหรอ?" วาวีทวนคำพูดของพี่ชายอย่างสงสัย เขาพูดราวกับว่าที่ทิ้งเธอไว้เมื่อคืนก็เพราะตั้งใจไปหาแป้งร่ำเลย "ไม่ใช่ไปรับ พอดีไปเจอพี่ยุตอนเขาไปทำธุระแถวนั้นน่ะ ตอนนั้นฉันกำลังจะกลับบ้านพอดีพี่ยุเลยชวนมาหาแก" แป้งร่ำรีบพูดแก้คำพูดของชายตัวโตอย่างเร็ว หันไปมองใบหน้าคมคายเพื่อที่จะส่งสัญญาณห้ามปราม ก็พบว่าเขาดึงหน้าบึ้งตึง ผิดกับอารมณ์ตอนที่ฉวยโอกาสจับอกเธอเมื่อค

วายุพาแป้งร่ำมายังสำนักงานของรีสอร์ตในเวลาต่อมา เมื่อมาถึงก็พบว่าวาวีได้ออกมารออยู่ที่หน้าสำนักงานด้วยใบหน้าบูดบึ้งเอาแต่ใจ ข้างหลังวาวีมีนาวายืนเล่นโทรศัพท์อยู่ พอวายุขับรถไปจอดที่ลานหน้ารีสอร์ตวาวีก็เดินฝ่าแดดร้อนเปรี้ยงมาหา "ทำอะไรกันอยู่ หนูหิวจนไส้กิ่วแล้วเนี่ย" วาวีบ่นเอาแต่ใจอย่างนิสัยของลูกคนเล็กเมื่อพี่ชายลดกระจกรถลง "ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง แกอย่ามาโมโหหิว" วายุย้อนกลับทันควันตามประสาพี่น้องที่เถียงกันแทบจะทุกครั้งที่ได้คุยกัน แต่ถึงอย่างนั้นวายุก็ตามใจน้องสาวคนนี้มาก จนทำให้วาวีรู้ว่าไม่ว่าจะถูกบ่นถูกว่าอย่างไร เธอก็จะได้ในสิ่งร้องขอกับพี่ชายคนเดียวของเธอ ในตอนนั้นที่แป้งร่ำที่นั่งคู่กับคนขับขยับตัวจะลงจากรถเพื่อไปนั่งที่ตอนหลัง ให้วาวีได้นั่งข้างหน้าคู่กับพี่ชาย "แป้งไม่ต้องเปลี่ยนที่นั่ง ฉันหิวจะตายอยู่แล้ว" วาวีเห็นจึงรีบห้ามเพื่อนเพราะไม่อยากเสียเวลาสลับที่นั่งให้เสียเวลารับประทานอาหารรสแซ่บของเธอ "อ้อ อืม.." เมื่อได้ยินเพื่อนบอกแบบนั้นแป้งร่ำจึงครางรับในลำคอ ขยับตัวมานั่งตามเดิม "หนูชวนพี่นาวาไปกินด้วยกันนะ ส้มตำต้องแย่งกันกินถึงจะแซ่บ" วาวีบอกคนจ่ายตังค์ให้รับรู

หลังจากรับประทานอาหารกลางวันเสร็จ วายุก็ขับรถมายังสำนักงานเพื่อมาทำงานที่ค้างต่อ แป้งร่ำก็เลยต้องมาด้วยเพราะคนไปรับไม่ยอมไปส่งเธอกลับบ้านพักก่อน วายุเดินนำสองสาวเพื่อจะเข้าห้องทำงานส่วนตัว ส่วนวาวีนั้นเขาให้นั่งทำงานอยู่หน้าห้องเพื่อที่เวลามีอะไรสงสัยจะได้ถามพนักงานรุ่นพี่และนาวา ถ้าให้เข้าไปนั่งทำห้องทำงานของตนก็เกรงว่าเหล่าพนักงานจะไม่กล้าเข้าไปสอน มาถึงโต๊ะทำงาน วาวีก็หย่อนตัวลงนั่งเพราะงานที่พี่ชายมอบหมายให้เมื่อตอนสายนั้นยังไม่เสร็จ ต้องรีบทำให้เสร็จจะได้ชวนเพื่อนไปถ่ายรูปที่ลำธาร เธอเห็นดอกไม้ที่วายุสั่งให้มาปลูกตกแต่งบรรยากาศกำลังออกดอกสวย เธอคงจะได้รูปสวย ๆ ไปลงสตอรี่ตรงนั้นหลายรูปเลยล่ะ แป้งร่ำยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงานของเพื่อน ตาก็มองหาเก้าอี้เพื่อจะนั่งรอสองพี่น้องทำงาน ถ้าคนตัวโตไม่ไปส่งเธอที่บ้านพักเอง เธอก็ไม่กล้าที่เอ่ยปากรบกวนให้เขาส่งได้ เขาอาจจะรีบเข้ามาทำงานเลยไม่เจียดเวลาไปส่งเธอ "เราไปนั่งในห้อง ข้างในมีที่นั่งอยู่" วายุหยุดเท้าตรงประตูทางเข้าแล้วหันไปบอกเมียลับ ๆ ไม่รู้ว่าเมื่อไรเขาจะได้แสดงความสัมพันธ์ให้คนอื่นรู้เสียที ในห้องมีโซฟาตัวยาวที่เขาเอาไว้เอนหลังพักตอ

ขับรถไม่นานวายุก็พาแป้งร่ำมาถึงรีสอร์ตหลังที่มีปัญหา จากเดิมที่วายุคิดว่านาวาอาจจะอยู่ที่ส่วนอื่น แต่พอมาถึงก็เห็นผู้ช่วยกำลังยืนคุยอยู่กับผู้รับเหมา พอได้ยินเสียงกระหึ่มของเครื่องยนต์ของรถมอเตอร์ไซค์สี่ล้อ ทั้งผู้ช่วยทั้งคนงานก็หันมามองทางเขาเป็นตาเดียว "อ้าว อยู่นี่เหรอ?" วายุทักผู้ช่วยหลังจากที่ดับเครื่องยนต์แล้ว "ครับ พอดีแวะมาดูเลยรู้ว่ามีปัญหา แต่คุณแซมบอกว่านายจะมาผมเลยรอ" นาวาตอบพลางอมยิ้มกรุ้มกริ่ม ที่เห็นเจ้านายยื่นแขนไปกันตัวสาวน้อยหน้าหวานที่อยู่ด้านหลังเมื่อจะลงจากรถก่อน จากนั้นเจ้านายจึงยื่นมือไปจับมือขาว มืออีกข้างคอยประคองลำตัวตอนที่เพื่อนของน้องสาวเจ้านายกำลังลงจากรถอย่างเก้ ๆ กัง ๆ แต่เพราะมีคนช่วยประคองทำให้สาวน้อยลงจากรถอย่างปลอดภัย นาวาเชื่อว่าคนที่เห็นภาพนี้ต้องคิดเหมือนกับเขาว่าสาวสวยคนนี้เป็นแฟนเจ้านายอย่างแน่นอน ไม่อย่างนั้นเจ้านายคงไม่ดูแลดีแบบนี้ แถมหมวกกันแดดที่สาวสวยใส่ก็เป็นหมวกใบโปรดของเจ้านายที่ไม่ยอมให้ใครยืม แล้วจะให้คิดเป็นอื่นได้อย่างไรนอกจากเจ้านายกำลังดูแลแฟนเด็กของเขาอยู่ ไม่ใช่สิ ต้องใช้คำว่าเมียเด็ก เพราะวันนั้นที่เขาโทรไปหาได้ยินเจ้านาย