Share

บทที่ 3

Author: ฤดูร้อนที่สดใส
หลังเลิกงาน เซิ่งอวิ้นเติมเครื่องสำอางเล็กน้อย แล้วไปยังร้านอาหารที่นัดกันไว้ เมื่อไปถึงร้าน เธอกวาดตามองไปรอบหนึ่งก็เห็นเซี่ยปู้อวี่

เขานั่งตัวตรงอย่างเรียบร้อย ก้มหน้ามองโทรศัพท์เล็กน้อย ใบหน้าด้านข้างที่สมบูรณ์แบบทำให้แขกคนอื่นในร้านอาหารหันมามองอยู่บ่อย ๆ

เซิ่งอวิ้นเดินเข้าไป

“คุณเซี่ย”

เธอเอ่ยทักทาย

เซี่ยปู้อวี่เงยหน้าขึ้น เมื่อเห็นเธอก็วางโทรศัพท์ลง แล้วพยักหน้าทักทาย “คุณหนูเซิ่ง”

เขาลุกขึ้นดึงเก้าอี้ให้เซิ่งอวิ้น พร้อมทำมือเชื้อเชิญ

เซิ่งอวิ้นเหลือบมองมือของเขา นิ้วยาวเรียว ข้อนิ้วเด่นชัด ดูสวยมาก

ผู้ชายคนนี้ช่างหน้าตาดีและประณีตไปเสียทุกส่วนจริง ๆ

เซิ่งอวิ้นยิ้มบาง ๆ พยักหน้าแล้วนั่งลง

“ขอบคุณค่ะ”

เซี่ยปู้อวี่ก็นั่งลง ก่อนจะหยิบเมนูส่งให้เซิ่งอวิ้น “คุณหนูเซิ่งลองดูนะครับว่าอยากกินอะไร”

เซิ่งอวิ้นรับเมนูมา สั่งอาหารสองอย่าง แล้วส่งต่อให้เซี่ยปู้อวี่ เซี่ยปู้อวี่ก็สั่งอีกสองอย่าง ก่อนจะยื่นเมนูคืนให้พนักงาน

พนักงานเดินจากไป

เซิ่งอวิ้นมองเซี่ยปู้อวี่ด้วยความรู้สึกกระอักกระอ่วนเล็กน้อย

นี่เป็นครั้งแรกที่เธอมาดูตัว

ปกติดูตัวกันมีขั้นตอนยังไงนะ?

เธอไม่มีประสบการณ์ ถึงแม้จะไม่เคยแต่ก็พอรับรู้อยู่บ้าง ก็น่าจะถามเรื่องรถ บ้าน การงานอะไรพวกนี้...

แต่เรื่องพวกนี้ เซี่ยปู้อวี่มีหมดแล้ว และเธอก็พอรู้คร่าว ๆ อยู่บ้าง

รถหรูบ้านหรูมีนับไม่ถ้วน หน้าที่การงานคือผู้รับผิดชอบหลักในการนำบริษัทเซี่ยกรุ๊ปขยายเข้าสู่ภาคกลาง ส่วนฐานะก็คือคุณชายรองตระกูลเซี่ย

ขณะที่เซิ่งอวิ้นกำลังคิดอยู่ว่าควรเริ่มบทสนทนาอย่างไร เซี่ยปู้อวี่ก็เอ่ยขึ้นก่อน

“มะรืนนี้คุณหนูเซิ่งว่างไหมครับ?” เซี่ยปู้อวี่ถาม

เซิ่งอวิ้นประหลาดใจ “คะ?”

“แด๊ดดี้ของผมให้ซินแสมาคำนวณแล้ว เมื่อเทียบดวงวันเกิดของเราสองคน วันมะรืนนี้เป็นวันดีสำหรับไปจดทะเบียน” เซี่ยปู้อวี่เอ่ย

“...อะไรนะคะ?” เซิ่งอวิ้นสงสัยว่าตัวเองฟังผิดไป

จดทะเบียน?

จดทะเบียนอะไร?

คงไม่ใช่อย่างที่เธอคิด...ว่าเป็นทะเบียนสมรสหรอกนะ?

“มะรืนนี้คุณหนูเซิ่งไม่ว่างเหรอ?” เซี่ยปู้อวี่ถาม

เซิ่งอวิ้นส่ายหน้า “ว่างค่ะ”

เซี่ยปู้อวี่เอ่ย “งั้นมะรืนนี้สิบโมงเช้า คุณหนูเซิ่งสะดวกไหมครับ?”

ภาษากลางของเขาไม่ค่อยได้มาตรฐานนัก ติดสำเนียงภาคเหนือเล็กน้อย แต่เสียงของเขาฟังไพเราะมาก อ่อนโยนและสุภาพ

เซิ่งอวิ้นแทบไม่เคยเจอผู้ชายที่อ่อนโยนและสุภาพแบบนี้

พวกลูกเศรษฐีรุ่นสองที่อยู่รอบตัวเธออาศัยว่าครอบครัวมีเงิน ส่วนใหญ่ล้วนหยิ่งผยองและทำอะไรตามใจ แต่ละคนวางท่าเสียใหญ่โต

เซิ่งอวิ้นเกือบจะถูกเสน่ห์ของเขาทำให้เผลอพยักหน้าตอบตกลงแล้ว

แต่เธอก็ดึงสติกลับมาได้

“คุณเซี่ย...ที่คุณพูดว่าจดทะเบียน หมายถึงจดทะเบียนอะไรคะ?” เซิ่งอวิ้นถาม

เซี่ยปู้อวี่: “ทะเบียนสมรสไงครับ”

เซิ่งอวิ้น: “...!”

เธอนั่งลงคุยกับเซี่ยปู้อวี่ยังไม่ถึงห้าประโยคก็จะไปจดทะเบียนสมรสกันแล้ว?

คนเมืองก่างเป็นแบบนี้กันหมดเลยหรือไง?

“คุณเซี่ย...” เซิ่งอวิ้นลังเลเล็กน้อยก่อนจะเอ่ย “เรายังไม่สนิทกันเลย วันนี้เป็นครั้งแรกที่เราเจอกัน คุณก็จะไปจดทะเบียนสมรสกับฉันแล้วเหรอ?”

เซี่ยปู้อวี่: “ดูตัวก็เป็นแบบนี้ไม่ใช่เหรอ? เจอกันครั้งหนึ่ง ถ้าถูกชะตากัน เงื่อนไขเหมาะสม ก็แต่งงานกันได้เลย”

เซิ่งอวิ้น: “...การดูตัวในภาคกลางของเราไม่ได้เป็นแบบนี้นะคะ”

เซี่ยปู้อวี่ถาม “แล้วที่ภาคกลางเป็นยังไง?”

เซิ่งอวิ้นเอ่ย “หลังจากดูตัว ถ้าถูกชะตากัน ก็ยังต้องคบหากันสักระยะ ทำความรู้จักกัน เข้าใจกัน สนิทกัน รักกัน แล้วค่อยแต่งงานค่ะ”

เซี่ยปู้อวี่: “...แต่งก่อนแล้วค่อยรักไม่ได้เหรอ?”

เซิ่งอวิ้น: “...แล้วถ้าแต่งก่อน แต่สุดท้ายไม่รักกันล่ะคะ?”

ไม่ใช่ว่าทุกคนจะแต่งก่อนแล้วค่อยรักกันได้เสียหน่อย

“ไม่รักก็ไม่รัก เราแต่งงานกันเพื่อผลประโยชน์ สิ่งที่ต้องมั่นคงคือผลประโยชน์ของพวกเรา” เซี่ยปู้อวี่เอ่ย

“...”

เซิ่งอวิ้นขยับริมฝีปากอยากจะโต้แย้ง แต่สิ่งที่เขาพูดมามันก็ถูกเหมือนกัน

เธอมองเซี่ยปู้อวี่

ถ้าแต่งงานกับเซี่ยปู้อวี่...เซี่ยปู้อวี่ก็สามารถอาศัยตระกูลเซิ่งปักหลักในเมือง B และเข้าสู่แวดวงธุรกิจของเมือง B ได้อย่างรวดเร็วที่สุด ไม่ถึงกับมืดแปดด้านจนถูกคนอื่นหลอกเอาได้ง่าย ๆ

ส่วนตระกูลเซิ่งเองก็สามารถอาศัยอิทธิพลของตระกูลเซี่ยไปพัฒนาธุรกิจในเมืองก่าง กระทั่งก้าวไปสู่ระดับนานาชาติได้

เมื่อคิดจนเข้าใจแล้ว เซิ่งอวิ้นก็ยิ้มบาง ๆ แล้วเอ่ยว่า “มะรืนนี้ฉันว่างค่ะคุณเซี่ย”

ไปจดทะเบียนได้

เซี่ยปู้อวี่พยักหน้า

แล้วอาหารก็ถูกนำมาเสิร์ฟ

ทั้งสองกินไปคุยกันไป

จู่ ๆ เซี่ยปู้อวี่ก็ถามเซิ่งอวิ้น “หลังแต่งงานแล้วคนภาคกลางจะต่างคนต่างอยู่ ต่างคนต่างใช้ชีวิตของตัวเองเหรอ? เขาเลี้ยงนกขมิ้น ส่วนคุณก็เลี้ยงหมาเด็กขี้อ้อน?”

เซิ่งอวิ้น: “...หา?”

เอ่อ...

จะเถียงก็เถียงไม่เต็มปาก เพราะ...ในแวดวงนี้มีคู่สามีภรรยาตระกูลใหญ่ไม่น้อยที่ต่างคนต่างใช้ชีวิตของใครของมัน ไม่ยุ่งเกี่ยวกันจริง ๆ ขอแค่ไม่เอาเรื่องมาประจานให้คนภายนอกรู้ก็พอ

เซี่ยปู้อวี่มองเซิ่งอวิ้น แล้วเอ่ยอย่างจริงจัง “ผมทำแบบนั้นไม่ได้ ผมแต่งงานแล้ว ก็ต้องใช้ชีวิตคู่แบบสามีภรรยาปกติและมีลูก”

เซิ่งอวิ้น: “...”

ดีมาก เจอกันครั้งแรก จากเรื่องแต่งงานพัฒนาไปถึงเรื่องมีลูกแล้ว

“คุณก็รู้ สื่อเมืองก่างชอบขุดคุ้ยมาก ถ้าคุณมีหมาเด็กดื้อหรือหมาเด็กขี้อ้อนจริง ๆ ต้องโดนขุดแน่ พวกเขา...ใช้คำแรงมาก เขียนออกมาไม่น่าอ่านเลย” เซี่ยปู้อวี่เอ่ย

เซิ่งอวิ้นหัวเราะออกมาอย่างไม่มีสาเหตุแล้วพยักหน้า “ฉันรู้ค่ะ คุณเซี่ยวางใจได้ ฉันไม่เลี้ยงหมาเด็กขี้อ้อนหรอก”

เซี่ยปู้อวี่: “...งั้นจะเลี้ยงหมาเด็กดื้อเหรอ?”

เซิ่งอวิ้น: “...ฉันไม่เลี้ยงหมาค่ะ”

เซี่ยปู้อวี่: “ผมก็ไม่เลี้ยงนกขมิ้นเหมือนกัน”

เซิ่งอวิ้นมองเขา

นกขมิ้น = นก?

น่าจะใช่นะ

เซิ่งอวิ้นพยักหน้า

เธอมองเซี่ยปู้อวี่ แบบนี้ถือว่าพวกเขาตกลงกันได้แล้วใช่ไหม?

แต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ มะรืนไปจดทะเบียน ใช้ชีวิตสามีภรรยาตามปกติ มีลูก เธอไม่เลี้ยงหมา ส่วนเขาก็ไม่เลี้ยงนก

คิดมาถึงตรงนี้ เซิ่งอวิ้นก็ก้มหน้ายิ้มบาง ๆ

จู่ ๆ ก็รู้สึกขึ้นมาว่าเซี่ยปู้อวี่คนนี้น่าสนใจไม่น้อย

……

หลังจากกินมื้อเย็นเสร็จ ทั้งสองก็แยกย้ายกันกลับบ้าน

เซิ่งอวิ้นกลับถึงบ้าน

พ่อกับแม่เซิ่งกำลังนั่งดูโทรทัศน์อยู่บนโซฟาในห้องรับแขก เมื่อเห็นเซิ่งอวิ้นกลับมาจึงถาม “ดูตัวเป็นยังไงบ้าง?”

เซิ่งอวิ้นเอ่ย “แม่คะ เอาทะเบียนบ้านให้หนูหน่อยค่ะ”

แม่เซิ่งประหลาดใจ “จะเอาทะเบียนบ้านไปทำอะไร?”

เซิ่งอวิ้น: “มะรืนนี้จะไปจดทะเบียนค่ะ”

พ่อกับแม่เซิ่ง: “...”

“มะรืนนี้?”

“จดทะเบียน?”

“กับใคร?”

เซิ่งอวิ้น: “เซี่ยปู้อวี่”

พ่อกับแม่เซิ่ง: “...!! พวกลูกเพิ่งดูตัวกันวันนี้ไม่ใช่เหรอ?”

เซิ่งอวิ้น: “ดูตัวก็เป็นแบบนี้ไม่ใช่เหรอคะ? เงื่อนไขเหมาะสม ถูกชะตากัน ก็แต่งงานเลย”

พ่อกับแม่เซิ่ง: “...”

เหมือนจะเป็นแบบนั้น

แต่…จะเร็วเกินไปหรือเปล่า?

ถึงแม้พวกเขาอยากแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์กับตระกูลเซี่ย แต่เซี่ยปู้อวี่เป็นคนยังไง นิสัยเป็นแบบไหน พวกเขายังไม่รู้เลย

จะแต่งกันทั้งอย่างนี้เลยเหรอ?

“จะไม่รีบร้อนไปหน่อยเหรอ?”

เซิ่งอวิ้น: “งั้นหนูปฏิเสธเซี่ยปู้อวี่ค่ะ”

พูดจบก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เตรียมโทรหาเซี่ยปู้อวี่เพื่อยกเลิกการแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์

ตอนที่พวกเขาแยกกันเมื่อครู่นี้ ทั้งสองได้แลกเบอร์โทรศัพท์และแอดไลน์กันแล้ว

“อย่า!” พ่อเซิ่งรีบห้ามเซิ่งอวิ้น ก่อนจะหันไปเอ่ยกับแม่เซิ่ง “ไปเอาทะเบียนบ้านมาให้เซิ่งอวิ้น”

“...”

แม่เซิ่งมองสองพ่อลูกแวบหนึ่ง ก่อนจะกลับห้องไปเอาทะเบียนบ้าน

ไม่นาน แม่เซิ่งก็ถือทะเบียนบ้านออกมาแล้วยื่นให้เซิ่งอวิ้น

“อวิ้นอวิ้น ลูกคิดดีแล้วจริง ๆ เหรอ?”

เซิ่งอวิ้นพยักหน้า “ค่ะ”

แม่เซิ่งไม่พูดอะไรอีก อวิ้นอวิ้นเป็นคนมีความคิดเป็นของตัวเองมาตลอด

เมื่อเธอตัดสินใจแล้ว พวกเขาก็ยากจะเปลี่ยนใจเธอได้

เซิ่งอวิ้นถือทะเบียนบ้านกลับห้อง หลังอาบน้ำจัดการตัวเองเรียบร้อยก็ขึ้นเตียงนอน

……

เช้าตรู่ เซิ่งอวิ้นตื่นขึ้นมา ล้างหน้าแต่งตัวแล้วออกไปทำงาน ตอนที่ขับรถออกจากหมู่บ้าน เธอก็เห็นรถของลู่จื่อหลี่ขับเข้ามาในหมู่บ้าน

เขาเพิ่งกลับมาตอนนี้เหรอ?

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • คุณนายเซี่ยท้องแล้ว คุณชายลู่ยังไม่มูฟออน   บทที่ 30

    เซี่ยจือสิงแต่งงานกับกู้เซี่ยงหว่าน มีลูกชายหนึ่งคนกับลูกสาวหนึ่งคน คือเซี่ยกวนฉีและเซี่ยหนิงเซิ่งอวิ้นเคยเห็นรูปของคนในบ้านส่วนใหญ่ผ่านนิตยสารหรือข่าวมาก่อนแล้วหลังจากทักทายพูดคุยกันพอเป็นพิธี ทุกคนก็กินอาหารเช้าด้วยกัน พอกินเสร็จก็ออกเดินทางไปยังโรงแรมพร้อมกันเซี่ยปู้อวี่เป็นคนแรกในรุ่นใหม่ของตระกูลเซี่ยที่แต่งงาน ผู้ใหญ่ตระกูลเซี่ยต่างก็พอใจทั้งชาติตระกูล นิสัย หน้าตา และความสามารถของเซิ่งอวิ้นมากพอรู้ว่าเซิ่งอวิ้นจะมา ก็จัดเตรียมงานเลี้ยงไว้ล่วงหน้าแล้วเพื่อต้อนรับเซิ่งอวิ้นในงานเลี้ยงไม่ได้มีแค่คนในครอบครัวเซี่ย แต่ยังมีสมาชิกจากทั้งตระกูลใหญ่อีกด้วยตระกูลเซี่ยมีเครือญาติที่ใหญ่มาก แค่ญาติที่อยู่ในเมืองก่างก็มีหลายร้อยคนแล้วงานเลี้ยงจัดไปกว่าสามสิบโต๊ะ จึงคึกคักมากเซี่ยเจ๋ออีกับเสิ่นชูอี๋พาเซี่ยปู้อวี่และเซิ่งอวิ้นเดินไปชนแก้วและทำความรู้จักผู้คนตามแต่ละโต๊ะเซิ่งอวิ้นความจำดี เดินครบหนึ่งรอบ ถึงจะจำไม่ได้ทั้งหมด แต่ก็จำได้เกือบหมดหลังงานเลี้ยงมื้อเที่ยงจบ ช่วงบ่ายก็เป็นการเล่นไพ่และกิจกรรมสันทนาการต่าง ๆจากนั้นก็เป็นงานเลี้ยงมื้อค่ำ ซึ่งกินเวลาจนถึงสามทุ่มก

  • คุณนายเซี่ยท้องแล้ว คุณชายลู่ยังไม่มูฟออน   บทที่ 29

    เซี่ยปู้อวี่รู้สึกว่าตัวเองทำได้ดีขึ้นเรื่อย ๆ ทุกครั้งไม่ใช่ว่าเขาหลงตัวเอง แต่ดูออกจากปฏิกิริยาและท่าทีของเธอ“วาสนา สามสิบเปอร์เซ็นต์ฟ้ากำหนด เจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ต้องดิ้นรน ถ้าใช้ความสามารถของผมมาดิ้นรน วาสนาก็มาง่ายมาก” เซี่ยปู้อวี่เอ่ยเซิ่งอวิ้น: “...!”ค่ะ ๆ ๆคุณชายเซี่ยเก่งที่สุด เก่งอันดับหนึ่งของโลก ทำครั้งเดียวติด ครั้งเดียวไม่ป้องกันก็ตั้งครรภ์ได้เลยเพราะงั้น ตอนนี้เซี่ยปู้อวี่จะให้พ่อบ้านเอาถุงยางมาส่งจริง ๆ เหรอ?ถ้าเป็นแบบนั้น เธอคงอายจนอยากหายตัวไปแน่“...วันนี้ฉันเหนื่อยมาก” เซิ่งอวิ้นเอ่ยอ้อม ๆเซี่ยปู้อวี่มองเซิ่งอวิ้นวันนี้นั่งทั้งเครื่องบินและรถมาตั้งนาน มันก็เหนื่อยจริงนั่นแหละ“งั้นคืนนี้ติดไว้ก่อน” เซี่ยปู้อวี่เอ่ยเซิ่งอวิ้นงง “ติดไว้ก่อน?”เรื่องแบบนี้ติดไว้ก่อนได้ด้วยเหรอ?“อืม” เซี่ยปู้อวี่พยักหน้า “คืนนี้คุณพักผ่อนให้ดี คืนพรุ่งนี้ทำสามครั้ง”เซิ่งอวิ้น: “...สามครั้ง?!”เซี่ยปู้อวี่พยักหน้าเซิ่งอวิ้นมองอย่างประหลาดใจ “ทำไมต้องสามครั้ง? ต่อให้รวมของคืนนี้หนึ่งครั้ง กับคืนพรุ่งนี้อีกหนึ่งครั้ง ก็เป็นสองครั้งสิ”หนึ่งบวกหนึ่งเท่ากับสามตั้ง

  • คุณนายเซี่ยท้องแล้ว คุณชายลู่ยังไม่มูฟออน   บทที่ 28

    พอกลับมาถึงที่นี่ ความเร็วในการพูดของเขาก็เร็วขึ้น ภาษากลางไม่ได้มาตรฐานเท่าตอนอยู่ภาคกลาง สำเนียงเมืองก่างชัดเจนมาก แต่เพราะน้ำเสียงของเขาไพเราะเมื่อได้ยินแล้วจึงยังรู้สึกว่าดูดีมากอยู่ดีเซี่ยปู้อวี่จับมือเซิ่งอวิ้นเดินเข้าไปในวิลล่า ตัววิลล่าใหญ่มากถึงนี่จะเป็นครั้งแรกที่เธอมา แต่ก่อนหน้านี้เคยเห็นวิลล่าตระกูลเซี่ยในนิตยสารมาก่อนวิลล่าตระกูลเซี่ยมีชื่อเสียงมากทั้งในเมืองก่างและภาคกลาง มักถูกนิตยสารอสังหาริมทรัพย์หยิบไปใช้เป็นจุดขายอยู่บ่อย ๆอย่างเช่นบอกว่าใช้เงินก่อสร้างไปเท่าไรต่อเท่าไรตอนนี้เป็นกลางคืน เซิ่งอวิ้นจึงไม่ได้มัวชื่นชมมากนัก แล้วกลับห้องไปพร้อมกับเซี่ยปู้อวี่ห้องของเซี่ยปู้อวี่ใหญ่มาก มีพื้นที่กว่าร้อยตารางเมตร สไตล์การตกแต่งไม่เหมือนบ้านของเขาที่ภาคกลางซึ่งเน้นเรียบง่ายและดูดี แต่กลับหรูหราอลังการมากกว่าคนรับใช้เอากระเป๋าเดินทางมาส่งถึงห้องแล้วเซิ่งอวิ้นนั่งเครื่องมาหลายชั่วโมง รู้สึกเหนื่อยมาก จึงหยิบชุดนอนแล้วไปอาบน้ำ พออาบเสร็จทั้งตัวถึงได้รู้สึกสดชื่นและสบายขึ้นมากพอเธออาบเสร็จ เซี่ยปู้อวี่ก็เข้าไปอาบต่อเซี่ยปู้อวี่ขึ้นเตียงเซิ่งอวิ้นกำลังจะ

  • คุณนายเซี่ยท้องแล้ว คุณชายลู่ยังไม่มูฟออน   บทที่ 27

    ลี่สิงอวิ๋น “…!!!”เขา…ไปเป็นเพื่อนกับคนอย่างลู่จื่อหลี่ได้ยังไงกัน?ทั้งที่เป็นคนขอให้จัดวงเองแท้ ๆ ตอนนี้เพิ่งเริ่มได้ไม่นานก็จะกลับแล้ว?ไปเลย ๆ ๆยังไงเห็นหน้าเขาก็หงุดหงิดอยู่ดี……ลู่จื่อหลี่เดินออกจากร้านอาหารแล้วขึ้นรถ จากนั้นก็ขับรถกลับบ้านด้วยความเร็วที่สุดเขารู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้องเมื่อกี้เขาเห็นกับตาว่าเซิ่งอวิ้นขับรถออกจากหมู่บ้านแต่นี่ผ่านไปนานแค่ไหนกัน?ยังไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง เซิ่งอวิ้นก็กลับไปแล้ว?ในสาย เซิ่งอวิ้นบอกว่ากำลังเก็บของสำหรับไปทำงานต่างเมืองของที่ต้องใช้เวลาไปทำงานต่างเมืองก็มีแค่เสื้อผ้ากับของใช้ส่วนตัวสำหรับอาบน้ำล้างหน้าของพวกนี้ล้วนอยู่ที่บ้านเขาใช้เวลาเพียงยี่สิบกว่านาทีก็กลับมาถึงหมู่บ้านเหม่ยอิงพอขับรถเข้าไปในหมู่บ้าน เขาก็ชะลอรถลงตอนผ่านบ้านตระกูลเซิ่ง แล้วเงยหน้ามองห้องของเซิ่งอวิ้นเห็นได้อย่างชัดเจนว่าห้องของเซิ่งอวิ้นมืดสนิทนอกจากห้องของเซิ่งอวิ้น ห้องอื่น ๆ ในบ้านตระกูลเซิ่งกลับเปิดไฟสว่างไสวลู่จื่อหลี่ขมวดคิ้วเซิ่งอวิ้นไม่ได้เก็บของอยู่ที่บ้านเลยถ้าไม่ได้เก็บของที่บ้าน แล้วไปเก็บที่ไหน?หรือว่าโกหกเฟิงเถียน

  • คุณนายเซี่ยท้องแล้ว คุณชายลู่ยังไม่มูฟออน   บทที่ 26

    ลู่จื่อหลี่ไม่มีทางลงให้ตัวเองสมน้ำหน้า!เลิกกันอ่ะดีสุดแล้ว ปล่อยให้ลู่จื่อหลี่ดิ้นรนไป ถึงตอนนั้นค่อยดูว่าเขาจะตามง้อเมียจนไฟลนก้นยังไงลี่สิงอวิ๋นถอนหายใจ ก่อนจะกินข้าวพลางช่วยลู่จื่อหลี่นัดคนตอนที่ลู่จื่อหลี่มาถึง คนอื่นก็มากันครบแล้วลู่จื่อหลี่มาถึงและเห็นว่าทุกคนอยู่กันครบก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยคนที่เขาเดาว่าน่าจะไปกินข้าวกับเซิ่งอวิ้นล้วนอยู่ที่นี่หมดงั้นตอนนี้เซิ่งอวิ้นกำลังทำอะไร? อยู่กับใคร?ลู่จื่อหลี่เดินเข้าไปนั่ง แล้วเหลือบมองลี่สิงอวิ๋นแวบหนึ่งลี่สิงอวิ๋น: “…”บางครั้งเขาก็เกลียดจริง ๆ เกลียดที่ตัวเองฉลาดเกินไป เกลียดที่ตัวเองรู้จักลู่จื่อหลี่ดีเกินไปหลายครั้ง แค่ลู่จื่อหลี่ส่งสายตามา เขาก็เดาออกแล้วว่าอีกฝ่ายกำลังคิดอะไรเขายิ้มแล้วเอ่ยกับซือถูชิ่น “ฉันนึกว่าถ้าฉันชวน เธอจะไม่มาเสียอีก”ซือถูชิ่นยิ้ม “นายชวนฉัน ฉันจะไม่มาได้ยังไง?”ลี่สิงอวิ๋น: “ก็อยู่กับเซิ่งอวิ้นไง”ซือถูชิ่นยิ้มพลางเหลือบมองลู่จื่อหลี่แวบหนึ่ง แล้วเอ่ยว่า “พวกเราก็ไม่ได้เจอเซิ่งอวิ้นมาหลายวันแล้วเหมือนกัน”“ใช่” เฟิงเถียนเอ่ย “พอชวนก็ไม่ยอมออกมา ไม่รู้กำลังยุ่งอะไรอยู่”ซือถูชิ่น

  • คุณนายเซี่ยท้องแล้ว คุณชายลู่ยังไม่มูฟออน   บทที่ 25

    ตอนเช้า เซิ่งอวิ้นก็แทบลุกจากเตียงไม่ไหวเมื่อคืน…ความสามารถของเซี่ยปู้อวี่ทำให้เธอต้องทบทวนความเข้าใจที่มีต่อผู้ชายอีกครั้งเธอไม่มีประสบการณ์เรื่องเพศมาก่อน ความรู้เกี่ยวกับผู้ชายในเรื่องแบบนี้ล้วนมาจากคลิปให้ความรู้ของหมอบนแพลตฟอร์มวิดีโอสั้น รวมถึงประสบการณ์ที่ชาวเน็ตแชร์กันหมอด้านบุรุษเวชบอกว่า ปกติผู้ชายหลังอายุยี่สิบห้าแล้ว จะได้แค่สัปดาห์ละสองถึงสามครั้งส่วนชาวเน็ตที่มีประสบการณ์บอกว่า ผู้ชายพอเกินยี่สิบห้าก็กลายเป็นวัยหกสิบไปเลยหมอด้านบุรุษเวชยังให้ความรู้ว่า ระยะเวลาปกติของผู้ชายอยู่ที่สามถึงยี่สิบนาทีแต่ทั้งหมดนี้…ไม่ตรงกับเซี่ยปู้อวี่เลยเซี่ยปู้อวี่วัยยี่สิบเจ็ด หลังจากแต่งงานกับเธอแล้ว เขาก็ไม่เว้นเลยสักคืนระยะเวลาก็นานกว่าที่หมอให้ความรู้ไว้ แถมยัง…นานกว่ามากอีกด้วยเซิ่งอวิ้นลุกจากเตียง เซี่ยปู้อวี่ก็ลุกตามแล้วถาม “เสาร์อาทิตย์ว่างไหม?”เซิ่งอวิ้นถาม “มีอะไรเหรอ?”เซี่ยปู้อวี่: “ถ้าไม่มีธุระ เรากลับเมืองก่างไปพบครอบครัวผมด้วยกัน”เซิ่งอวิ้นพยักหน้าก็ควรไปเยี่ยมผู้ใหญ่บ้างเซิ่งอวิ้นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะถาม “พ่อแม่ฉันต้องไปด้วยไหม?”เซี่ยปู้อวี่ส

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status