Chapter 3

We were silent during our dinner. Tanging kubyertos lamang ang maririnig sa hapag.

Pinaunlakan ko ang alok niya sa akin. Lalo pa’t kumakalam na talaga ang sikmura ko. Pakiramdam ko rin ay parang sasama ang pakiramdam ko.

Napaangat ang tingin ko sa kaniya. Sa kabila ng simpleng suot niya, hindi ko maiwasang palihim na mapahanga.

Kahit sa simpleng pambahay, mukha pa rin siyang modelo ng isang mamahaling magazine.

Para bang hindi patas.

Habang ako ay halos mamatay na sa stress at overtime, siya naman ay mukhang bagong gising mula sa isang mahimbing na tulog.

Kaagad kong ibinalik ang tingin ko sa plato nang mapansing matagal ko na pala siyang pinagmamasdan.

Ngunit huli na. Napaangat na rin ang tingin niya. Nagtagpo ang mga mata namin.

Halos magpasalamat ako nang bigla akong nabahing. Mukhang lalagnatin yata ako, ah.

“Are you okay?” biglang tanong niya. Nilagyan niya ang baso ko ng tubig at iniabot iyon sa akin.

Matagal ko munang tinitigan ang basong hawak niya. Tinatantya kung tatanggapin ko ba o hindi, ngunit sa huli ay tinanggap ko pa rin iyon at ininom.

“Okay lang ako,” sagot ko at bahagyang napasinghot.

Mataman niya akong tinitigan. “Are you sick?” natigilan ako sa tono ng pananalita niya. Tunog nag-aalala iyon.

Totoo ba itong narinig ko?

“Are you worried?” deritsahang tanong ko sa kaniya. Napaiwas siya ng tingin sa akin.

“Our parents will be there tomorrow. But I have work, I need to overtime. Kaya maiiwan ka rito, ako na ang bahala sa ‘yo sa trabaho mo. I’ll let you take a leave. Pakisabi sa kanila na kailangan kong magtrabaho para sa atin. Anyway, you already know what to tell them, right?” napaismid ako.

“Right,” irap ko pa. “Everything is business to your family.”

“And yours,” he countered back.

Natahimik ako. Dahil tama siya. Sa mata ng mga magulang namin, hindi kami mga anak.

Mga piyesa lamang kami sa isang malaking laro. Mga pirma sa isang kontrata. Mga taong maaaring ipagkasundo kung kinakailangan.

Hindi alam ni Garvin na anak ako sa labas. I am the daughter of my father’s mistress. I’ve been a shadow to our family since I was a child. Maagang namatay ang ina ko sa pagpanganak pa lamang sa akin.

My stepmother never laid her hands on me, yet I’ve heard many harsh words and works— na para bang isang alipin ako sa pamilya namin.

Pero nagbago ang pakikitungo nila sa akin nang kinakailangan nila ako. Nagkasakit si Sofia. Nalugi ang kompanya. Upang mabawi ito, kailangan kumapit sa mas makapangyarihan. Kaya naisip nilang ipakasal ako kay Garvin.

Wala namang makukuha sa amin si Garvin. Ngunit hindi ko alam kung bakit niya tinanggap ang pagpapakasal na ito.

Maybe because he wants me to suffer with his own hands. Naalala ko kasi noong unang trabaho ko sa kaniya, we got a heated argument. Masyado kasi siyang antipatiko at arogante, kaya panay naman ang pambabara ko sa kaniya. Kaya siguro ito ang paraan niya para bumawi sa pagiging bastos at walang galang kong empleyado.

Pagkatapos kumain. He didn’t let me help him. Siya ang nagligpit ng lahat. Bahagya pa akong nahiya dahil siya na nga ang nagluto, siya pa ang naglipit ng hapag-kainan namin. Ngunit dahil mabigat ang katawan ko, hindi na ako nagpumilit pang tumulong.

Babawi na lang ako bukas, paglulutuan ko siya.

Kinaumagahan, nagising ako na may mataas na lagnat. At mensahe agad ni Garvin ang natanggap ko sa selpon.

Garvin: I cooked you a breakfast. Kumain ka.

Hindi ko na ni-reply-an iyon. Hindi ko rin alam kung bakit kailangan pa niyang mag-text sa akin.

Kahit masama ang pakiramdam ko. Pinilit kong bumangon upang kumain. Nang makarating sa dining area. My breakfast is already prepared. He cooked bacon and eggs for me. Napatingin din ako sa sandwich na ginawa niya.

Napangiti ako at kinagatan iyon. Nag-effort pa siyang gawan ako nito. Eh, inaaway niya lang naman ako kapag nasa opisina kami.

Napasimangot ako nang maalala iyon bigla. Nakakainis siya! Nanggagalaiti kong kinagat ang sandwich.

Ini-imagine ko na siya iyon. Ang sarap naman! Hindi ko namalayang naubos ko na pala iyon.

Pagkatapos kumain, napagdesisyunan kong maglinis. Kahit nahihilo man at masakit ang katawan dahil sa sobrang sama ng pakiramdam ko.

Winalis ko na ang labas at loob ng bahay. Nilinis ang loob ng kabahayan, pati ang pwet ng kaldero ay hindi nakatakas sa akin sa kusina. Sanay na ako sa gawaing bahay kaya hindi na mahirap sa akin iyon.

Biglang tumunog ang selpon ko. Agad kong binuksan ang mensahe ni Garvin.

Garvin: I forgot to tell you that our parents canceled their visit. Magpahinga ka na lang muna. I still need to overtime.

Halos malukot ang mukha ko noong mabasa iyon. Nakalinis na ako’t lahat-lahat. Kahit masama ang pakiramdam ay kumilos ako tapos ganitong mensahe ang matatanggap ko?

Sa inis ko, hindi ko siya ni-reply-an.

Garvin: Kumain ka na?

Garvin: You’re still sleeping?

Garvin: Why are you not replying to my text? Are you busy?

Garvin: I left a medicine on the kitchen counter.

Hindi ko pinansin ang sunod-sunod na text niya. Pinuntahan ko ang kusina. Nakita ko ang paper bag sa ibabaw ng counter. Hindi ko iyon napansin kanina.

Kaagad kong binuksan iyon, bumungad sa akin ang gamot para sa lagnat, sipon, at sakit ng ulo. May kasama pang thermometer.

Napatingin ako sa selpon ko nang makitang tumawag siya. Ano na naman ang problema nito?

Hindi ko iyon sinagot. Manigas siya!

Garvin: Adriana.

Garvin: Answer.

Pagbasa ko sa mensahe niya. Why would I obey him? Napairap ako at nagdesisyong iwan ang selpon ko sa kusina. Ganoon din ang mga gamot.

Itutulog ko lang ‘to. Hindi ko kailangan ng awa niya!

I was in the deep sleep on the sofa. I thought I was just dreaming when I felt the hands on my forehead. Unti-unti kong dinalat ang mga mata ko. Our eyes met, I saw the worried in his eyes.

“Shit, sobrang init mo?” bakas ang taranta at pag-aalala sa boses niya.

Dahan-dahan akong napaupo. I thought it was midnight because he’s already here. Ngunit nang makita ko ang sinag ng araw mula sa bintana, nagtaka ako.

When he saw the confusion in my eyes. I gasped when he suddenly cupped my face.

“I can’t work when you’re like this. You didn’t reply to my texts and calls. You have a fever,” he said that made my heartbeat race.

“O-okay lang ako…” sabi ko at pilit na naupo.

“Baby, you’re burning up…” he whispered that makes my heart trembled.