Tous les chapitres de : Chapitre 41 - Chapitre 50

160

40

เหยาเหยาเลี่ยงที่จะตอบ ตั้งใจจะเบือนหน้าหนีไปอีกทาง ติดที่มือใหญ่จับที่คางของเธออยู่ทำให้หันไปไหนไม่ได้จากนั้นเธอก็รู้สึกถึงลมหายใจอุ่นร้อนที่ใกล้เข้ามา เธอไม่ได้ไร้เดียงสาจนไม่รู้ว่าจากนี้จะเกิดอะไรขึ้น แต่ก็แพ้เสียงในหัวของตัวเอง ไม่อยากหนีแล้วริมฝีปากเลื่อนเข้ามาประกบ เขาแตะเบาๆ ดูปฏิกิริยาของอีกฝ่าย ยังไม่ได้ตกลงสถานะกันให้ชัดเจน แต่ดูท่าแล้วเขาจะคิดมากเกินไป บางทีการกระทำก็สำคัญไม่แพ้คำพูดเมื่อเห็นว่าเธอไม่ปฏิเสธ สัมผัสอุ่นชื้นจึงเกิดขึ้นช้าๆ ความรู้สึกเหมือนกระแสไฟฟ้าแล่นผ่านไปทั่วทั้งร่าง เริ่มจากนุ่มนวลเพื่อปลอบประโลมกับเรื่องที่ทั้งสองเพิ่งพบเจอ ก่อนจะค่อยๆ เพิ่มความลึกซึ้งและเรียกร้องมากขึ้น มือของเขาประคองใบหน้าเรียวเล็กเพื่อให้จูบได้ถนัดมากขึ้นในขณะที่ลิ้นร้อนเกี่ยวกวัดดูดดึงความหวานอยู่นั้น มือของเขาเริ่มไม่อยู่นิ่ง เลื่อนจากพวงแก้มลงมาโอบรัดที่เอวบางให้ขยับเข้าใกล้ตัวของเธอแทบจะเกยขึ้นมานั่งบนตักส่วนเหยาเหยาเองก็ตอบสนองตามความรู้สึก ยกมือขึ้นมากำสาบเสื้อของเขาไว้แน่น เสียงลมหายใจหอบถี่ประสานกันท่ามกลางความเงียบ มีเพียงเสียงของเครื่องยนต์ที่ดังแข่งความหวานล้ำในตอนแร
last updateDernière mise à jour : 2026-09-05
Read More

41

ออกจากร้านผ้า จวิ้นเจี๋ยก็ไม่ได้รีบพาสาวไปพบคุณย่าหยงตามที่รับปากกับอารองเอาไว้ เขาพาเธอไปที่ชายหาดต้าเหมยซาขณะที่รถกำลังเคลื่อนเข้าสู่ริมถนนชายหาด จวิ้นเจี๋ยก็ลดกระจกทั้งสองฝั่งลง ทั้งนี้ก็เพื่ออยากให้หญิงสาวที่กำลังเคลิ้มหลับได้รับรู้ถึงกลิ่นอายทะเล“ทำไมไม่บอกก่อนละคะว่าจะพามาที่นี่ด้วย” เหยาเหยามองทะเลที่อยู่ตรงหน้า หาดทรายกว้างขวางและสะอาดตา เต็มไปด้วยเปลือกหอยและปูตัวเล็กๆ ที่วิ่งไปมา มองไปเห็นภูเขาล้อมรอบไกลสุดลูกหูลูกตาข้างหน้าไม่ไกลจากฝั่ง มีเรือประมงไม้จอดอยู่เรียงราย กลิ่นเค็มของเกลือผสมกับกลิ่นปลาแห้งที่ชาวบ้านตากไว้หน้าบ้านพักดินเหนียว หรือมีฐานะหน่อยก็จะเป็นบ้านที่สร้างด้วยอิฐหลังเล็กๆ ชาวบ้านสวมชุดผ้าป่านสีกรมท่า สวมหมวกงอบไม้ไผ่กันแดดขณะที่กำลังทำงานหญิงสาวเลือกที่จะเดินเท้าเปลือย ติดตรงที่วันนี้เธอใส่กางเกงยีนขาม้ายาว ทำให้ไม่สามารถเดินลงไปในน้ำทะเลได้ แต่จวิ้นเจี๋ยกลับทำในสิ่งที่คาดไม่ถึง คือค่อยๆ ย่อตัวลงเล็กน้อย คุกเข่าข้างหนึ่งลงบนฝืนทรายสีขาว“จะทำอะไรคะ” เหยาเหยาตกใจ คิดว่าเขาจะคุกเข่าของแต่งงานเหมือนในหนัง เพราะถ้าเป็นแบบนั้นเธอได้วิ่งหนีแน่ ยังไม่ทันได้ตกลง
last updateDernière mise à jour : 2026-09-05
Read More

42

เมื่อกลับมาถึงห้องพักที่โรงแรม เหยาเหยาก็อาบน้ำ การเตรียมตัวของเธอในวันนี้พิเศษกว่าทุกครั้ง ถึงเขาไม่บอกเธอก็พอจะเดารู้ว่าคนที่จะพาไปพบต้องสำคัญกับเขามากๆการสร้างความประทับใจตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นจึงสำคัญ วันนี้เธอจึงต้องดูแลผิวพรรณอย่างพิถีพิถันราวกับงานศิลปะชิ้นเอกก็ไม่ปาน ผิวของเธอนุ่มนวลราวกับแพรไหมคุณภาพดีเธอเลือกสวมชุดกี่เพ้าผ้าไหมทิ้งตัวสีครีมมุกที่ตัดเย็บอย่างประณีต ตัวชุดเน้นส่วนเว้าส่วนโค้ง ทุกย่างก้าวนั้นพลิ้วไหวราวกับเทพเซียน ผมตรงยาวทิ้งตัวล้อมกรอบหน้าเรียวสวย มือเรียวหยิบต่างหูมุกเม็ดงามเข้าคู่กับสร้อยคอเส้นบางที่เพิ่งซื้อเมื่อวันก่อนมาจับคู่กัน ความเรียบหรูนี้ยิ่งส่งเสริมให้รัศมีของเธอดูน้อยแต่มาก และดูแพงจนคนที่พบเห็นไม่อาจละสายตาได้เสียงเคาะประตูหน้าห้องดังขึ้นก่อนเวลานัด 15 นาที แต่โชคดีที่เธอแต่งตัวเสร็จแล้ว เพราะรู้ว่าทหารตรงเวลา เรียนรู้จากการที่ผิดนัดครั้งที่แล้วและถูกเขาคาดโทษ จนกระทั่งตอนนี้ก็ยังไม่รู้ว่าบทลงโทษคืออะไร“มาแล้วค่ะ”ทันทีที่ประตูห้องเปิดออก กลิ่นหอมที่ตามติดตัวสวยก็ลอยเข้ามาในจมูก และกลิ่นนี้คือกลิ่นหอมจากยาสระผมที่เธอใช้ เขาจำได้จวิ้นเจี๋ยตะ
last updateDernière mise à jour : 2026-09-05
Read More

43

เมื่อมาถึงโต๊ะอาหาร คุณย่าหยงนั่งตำแหน่งหัวโต๊ะ ฝั่งซ้ายเป็นอาสาม ซึ่งก็คือคนที่ดูแลกิจการทั้งหมดของตระกูลหยง เนื่องจากลูกชายคนโตเป็นผู้บัญชาการสูงสุดที่เมืองหลวง ถัดมาก็คืออาสะใภ้สามและลูกสาวของท่านจวิ้นเจี๋ยนั่งฝั่งขวา ตามหลักแล้วเหยาเหยาควรจะนั่งข้างเขาเพราะมาด้วยกัน และมาในฐานะอะไรคงไม่ต้องบอก เพียงแต่คนที่นั่งข้างเขาตอนนี้กลับเป็นเฉินซิงอี แล้วถึงเป็นเหยาเหยา“โตเป็นหนุ่มแล้ว ถึงว่าทำไมแม่ถึงอยากเจอหน้าหลานชายตลอด” อาสะใภ้สามพูดขึ้น“นั่นสิ จำได้ว่ามาล่าสุดน่าจะก่อนที่เขาเข้าโรงเรียนทหาร หลังจากนั้นก็ไม่เห็นหน้าอีกเลย” อาสามสมทบ“เหยาเหยาเจี๋ย ได้ยินว่าเรียนที่มหาวิทยาลัยการแสดงใช่ไหมคะ” หยงอ้ายเยี่ยน ลูกสาวเพียงคนเดียวของอาสามถามอย่างกระตือรือร้น“อื้อ” เหยาเหยาพยักหน้ายิ้มๆ ตอบคำถามตามหลักแล้วมารยาทบนโต๊ะอาหารเวลากินจะไม่คุย ผิดกับบ้านตระกูลหยงที่เป็นคนรวยสมัยใหม่ ไม่เคร่งครัดเรื่องมารยาท ยึดเพียงผลประโยชน์เป็นหลัก“ฉันก็อยากไปเรียนที่นั่น พี่สะใภ้ช่วยพูดกับพ่อแม่ของฉันให้หน่อยสิคะ”“เหลวไหล ไปเรียกมั่วๆ แบบนั้นได้ยังไง” คุณย่าหยงดุหลานสาวเสียงดัง“คุณย่า ไม่เรียกตอนนี้ต่อไปก
last updateDernière mise à jour : 2026-09-05
Read More

44

วันถัดมาทั้งสองคนก็เดินทางกลับเมืองเป่ย คืนนั้นเหยาเหยายังไม่ได้รับปาก แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธเพราะตัวเธอเองก็ปล่อยตัวปล่อยใจไปกับเขาหมดแล้วเช่นเดียวกันทางด้านเมืองเป่ยตอนนี้ก็ร้อนเป็นไฟไม่ต่างกัน เมื่อซ่งหมิงอี้กลับมาถึงเมืองเป่ยแล้ว ทว่าเหยาเหยากลับยังมาไม่ถึง คุณย่าเวินถึงขั้นไปต่อว่าซ่งหมิงอี้ที่ตระกูลซ่ง เนื่องจากทิ้งหลานสาวของท่านหนีกลับมาก่อนซ่งหมิงอี้คล้ายคนน้ำท่วมปาก จะบอกความจริงก็ไม่ได้เพราะกลัวว่าเพื่อนสาวจะเสียชื่อเสียง ทำได้เพียงก้มหน้ายอมรับผิดทั้งที่ตัวเองไม่ได้ก่อ“อี้เอ๋อร์ ช่วยอธิบายให้ย่าฟังทีเถอะว่าตกลงเรื่องเป็นมายังไงกันแน่” คุณย่าซ่งถามหลานสาวหมิงอี้ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ เธอเดินทางกลับเมืองเป่ยก่อนเหยาเหยาหนึ่งวัน ทำให้ตอนนี้หญิงสาวรับศึกหนักสองทาง“คือว่าเรื่องนี้ คุณย่าคะพวกเรารอเหยาเหยากลับมาก่อนดีไหมคะ ฉันรับรองว่าเราไม่ได้ทำเรื่องเสียหาย หรือเสื่อมเสียชื่อเสียงอะไร เพียงแต่เรื่องนี้รอให้เหยาเหยาเป็นคนบอกจะเหมาะสมกว่า”“คุณพี่ดูเอาเองเถอะค่ะ ฉันมีหลานสาวแค่สองคน เรื่องฉีเอ๋อร์ยังไม่ชัดเจน ถึงจะมีการประกาศออกไปแล้วก็เถอะ แต่นี่ก็เลยกำหนดสองเดือนมานานแล้ว แต่ยัง
last updateDernière mise à jour : 2026-09-05
Read More

45

ตอนนี้เหยาเหยากลับมาถึงเมืองเป่ยแล้ว เธอกำลังเถียงกับผู้การหนุ่มเรื่องที่เขาอยากจะเข้าไปส่งที่บ้าน พร้อมทั้งเปิดตัวกับผู้ใหญ่เรื่องของทั้งคู่“นะคะ ขอฉันไปคุยกับพ่อแม่ก่อน” เธอพูดเสียงอ่อน เพราะตอนนี้คนข้างๆ หัวชนฝายังไงก็ไม่ยอม“ผมไม่พูดโกหกแน่” เขาพูดเสียงหนักแน่น“เหยาเอ๋อร์ไม่ได้บอกให้เก้อเกอพูดโกหก แค่อย่าเพิ่งบอกเรื่องของเราตอนนี้ ได้หรือเปล่าคะ” เธอทำตาปริบๆ ทว่าจนที่คนข้างๆ ไม่ยอมหันมาก็เลยต้องสวมวิญญาณแมวเข้าสิง เข้าไปกอดแขนแล้วซบหน้าลงที่ไหล่อย่างออดอ้อน“ผมไม่เข้าใจทำไมถึงเปิดตัวตอนนี้ไม่ได้ แล้วคุณจะบอกกับทางบ้านยังไงเรื่องที่ลงใต้ ป่านนี้เพื่อนคุณก็น่าจะมาถึงแล้ว มั่นใจได้ยังไงว่าซ่งจื้อหมิงจะไม่พูด”“เรื่องลงใต้ไม่ใช่ว่าเก้อเกอบอกพ่อของฉันแล้วไม่ใช่เหรอคะ” เธอถามเขาอย่างรู้ทัน“คุณรู้ได้ยังไง” เขาหันมาถามอย่างมีพิรุธ“ไม่อย่างนั้นคิดเหรอว่าท่านจะอนุญาต ถึงจะเป็นลูกน้องเก้อเกอ แต่ในเมืองเป่ยใครทำอะไรก็ไม่สามารถคลาดสายตาท่านหรอกค่ะ”“รู้ทั้งรู้ว่าคุณอารู้ แล้วทำไมถึง”“ฉันยังมีเรื่องให้จัดการค่ะ อีกสามวันจะถึงวันเกิดของเวินฉีฉี พวกเขาจะจัดงานหมั้นวันนั้นด้วย" เธอพูดเสียงเร
last updateDernière mise à jour : 2026-09-05
Read More

46

นายพลเวินเดินเข้าบ้านมาด้วยอาการเร่งรีบ ดูได้จากเหงื่อที่ไหลตามกรอบหน้า จากนั้นก็เดินมาพยุงลูกสาวให้ลุกขึ้นด้วยตัวเอง“เจ้าใหญ่ พูดแบบนี้หมายความว่ายังไง” คุณย่าเวินถามลูกชายด้วยอาการตกใจ“ใครเป็นคนคิดที่จะเอาสินเดิมของเหยาเอ๋อร์ไป”“แม่เอง แม่เป็นคนพูดเอง แต่แค่ต้องการจะลงโทษลูกสาวตัวดีของแกก็เท่านั้น หลายวันมานี้แกอยู่แต่ในค่ายทหาร เลยไม่รู้ว่าที่บ้านเกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้าง” คุณย่าเวินมองค้อนลูกชาย ที่วันๆ เอาแต่ทำงาน“ผมเป็นทหาร ไม่อยู่ในค่ายแล้วจะให้ผมไปอยู่ที่ไหน” นายพลเวินตำหนิผู้เป็นแม่ที่พูดจาเลอะเทะ“ก็เพราะแบบนี้ไง แกถึงไม่รู้ว่าเกิดเรื่องใหญ่ขึ้น แทนที่แกจะถามว่าใครเป็นตัวต้นคิด ทำไมไม่ถามว่าเพราะอะไรถึงยึด” คุณย่าเวินเริ่มพูดเสียงสั่น“ท่านนายพลคะ เหยาเอ๋อร์น้อบรับคำตัดสินค่ะ” เหยาเหยารับบทเหยื่อ“ท่านนายพล นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นกันแน่” นายพลเวินตะคอกเสียงดัง กวาดสายตาหันไปมองรอบๆ แต่ละคนต่างก็ก้มหน้าไปตามๆ กัน มีแค่เวินฉีฉีเท่านั้นที่กล้าสู้หน้าพ่อของตัวเอง“คุณย่าลงโทษที่เหยาเหยาออกจากบ้านไปโดยไม่ติดต่อกลับมา ทั้งยังไม่ยอมบอกว่าไปที่ไหน ท่านกลัวว่าจะมีคนอื่นเอาเป็นแบ
last updateDernière mise à jour : 2026-09-05
Read More

47

ก่อนที่เหยาเหยาจะกลับห้อง เธอได้ขอร้องพ่อกับแม่ว่าให้ปิดเรื่องนี้เป็นความลับไม่ให้บอกใครแม้กระทั่งคุณย่าเวิน โดยอ้างว่าอยากให้วันงานวันนั้นเป็นงานของเวินฉีฉีจริงๆ ซึ่งท่านทั้งสองก็รับปาก ทั้งยังเอ่ยชมลูกสาวว่ามีความคิดเป็นผู้ใหญ่วันถัดมาเหมยฮวาก็เข้ามาปลุกเจ้านายแต่เช้า เนื่องจากทางร้านเฟิงหวาแจงมาว่ามีผ้าล็อตใหญ่มาส่งแล้ว เหยาเหยาจึงต้องออกไปดูด้วยตัวเอง“ไปบอกคุณแม่ว่าฉันจะไปตัดชุดสำหรับวันงาน แล้วก็จะเลยไปขอโทษคุณย่าซ่งด้วยที่ทำให้ลำบากใจ” เหยาเหยาบอก“ได้ค่ะ”“จริงสิ ในกระเป๋าใบนี้เป็นของฝาก ช่วยเอาลงไปใส่รถให้หน่อย ฉันไปบอกคุณแม่เองดีกว่า ลืมไปเลยว่ายังไม่ได้ให้ของฝาก”“เอ่อคุณหนูคะ เมื่อวานคุณหนูไม่ได้เอารถมานะคะ” เหมยฮซาเตือนความจำเจ้านาย“จริงด้วย ให้ตายเถอะลืมไปเลย” หญิงสาวตบหน้าผากตัวเองเบาๆ ลืมไปเลยว่ารถอยู่ที่จวิ้นเจี๋ย“ถ้างั้นคุณหนูไปหาคุณนายเถอะค่ะ เหมยฮวาจะบอกนายจางให้เตรียมเอารถออก”“อืม ฝากด้วยนะ” จากนั้นหญิงสาวก็แต่งตัว แล้วแวะเอาของฝากไปให้แม่เวินเมื่อวานเกิดเรื่องมากมายเลยไม่มีอารมณ์พูดเรื่องของฝาก แต่ตอนนี้ทุกอย่างดูเหมือนจะคลี่คลาย ย่าเวินเองก็ไม่กล้าแตะต้องเธ
last updateDernière mise à jour : 2026-09-05
Read More

48

หลังจากลงผ้าเสร็จเรียบร้อย เหยาเหยาก็บอกเรื่องที่อยู่ในใจของเธอมาโดยตลอด ชาตินี้คนที่จะมายืนเคียงข้างเธอไม่ใช่คนร่ำรวยหรือมีชื่อเสียง แต่ต้องเป็นคนที่ยอมรับตัวตนของเธอได้“มีเรื่องอะไรหรือเปล่า” จวิ้นเจี๋ยถามขณะที่ก็ม้วนผมอีกฝ่ายเล่นไปด้วย เขาสังเกตเห็นว่าเธอมองหน้าเขาอยู่บ่อยครั้งเหมือนมีอะไรจะพูด“ฉันมีบางคนอยากแนะนะให้เกอรู้จัก”ชายหนุ่มยิ้มละมุน แล้วลูบศีรษะของเธอเบาๆ อย่างนึกเอ็นดู “เอาสิ”จากนั้นเหยาเหยาก็พาเขาขึ้นไปชั้นบน ซึ่งเป็นที่ทำงานของแม่สวี ทว่าเธอยังไม่ได้เข้าไปข้างใน แต่ยืนมองอีกฝ่ายที่กำลังตัดเย็บเสื้อผ้าอย่างตั้งใจ"ผู้หญิงคนนั้นคือแม่แท้ๆ ของฉันค่ะ ตอนแรกที่รู้ว่าเป็นแค่ลูกคนธรรมดาๆ ก็แอบคาดหวังว่าอีกฝ่ายจะมีสภาพที่ดีกว่านี้ แต่ความจริงแล้วไม่ใช่เลย ครั้งแรกที่เห็นในหัวของฉันผุดคำบางคำขึ้นมา ไม่ต่างอะไรจากขอทาน หึ…คุณหนูใหญ่ผู้เพียบพร้อม จะมีแม่สภาพแบบนี้ได้ยังไง มันเลยกลายเป็นจุดด่างพร้อยในใจของฉันแต่พอเปิดใจที่จะเรียนรู้ซึ่งกันและกัน กลับพบว่ามันเป็นเพียงรูปลักษณ์ภายนอกที่แสดงให้เห็นและคนบางคนก็เชื่อว่าเป็นแบบนั้น ความเป็นจริงแล้วพวกเขาเป็นจิตใจดีมาก อาจจะดีกว่าฉ
last updateDernière mise à jour : 2026-09-05
Read More

49

ในที่สุดเหยาเหยาก็มาถึงคฤหาสน์ตระกูลซ่ง แต่กว่าจะมาได้ก็เปลืองตัวพอสมควร พวกผู้ชายนี่เป็นยังไงกันหมดนะ นิดๆหน่อยๆก็ไม่ปล่อยให้ตัวเองเสียเปรียบ“มาแล้วเหรอ” คุณย่าซ่งเอ่ยทัก แม้ว่าท่าทางของท่านจะตึงไปหน่อย แต่เหยาเหยาก็เข้าใจได้“สวัสดีค่ะ”“ตามสบายเถอะ” คุณย่าซ่งบอก แต่สิ่งที่เหยาเหยาทำก็ไม่ได้ทำให้ท่านแปลกใจมากเท่าไหร่นักหญิงสาวคุกเข่าตรงหน้าของคุณย่าซ่ง พร้อมทั้งโขกศีรษะให้ท่านสามครั้ง ก่อนจะสารภาพผิด แน่นอนว่าเธอไม่ได้บอกทั้งหมด“เปิดร้านขายผ้าอย่างนั้นเหรอ” คุณย่าซ่งถาม“ค่ะ ถึงทุกคนจะเอ็นดูเหยาเอ๋อร์ แต่ว่าเรื่องภายในมันยุ่งยากกว่าที่คิด คุณย่าคะ เหยาเอ๋อร์รู้ตัวแล้วว่าควรยืนที่จุดไหน และไม่ต้องการความสงสารใดๆ แค่อยากได้ความเห็นใจในความจำเป็นก็แค่นั้น” เหยาเหยาตัดสินใจบอกเรื่องร้านกับคุณย่าซ่ง และมั่นใจว่าท่านจะต้องสนับสนุนตนอย่างแน่นอน“เด็กดี รีบลุกขึ้นเร็ว” คุณย่าซ่งรู้เรื่องราวทั้งหมดก็ใจอ่อน จากที่สงสารอยู่แล้วก็สงสารมากขึ้นเด็กที่คาบช้อนเงินช้อนทองมาเกิด ต้องมาสั่นคลอนตอนโตจะปวดร้าวขนาดไหน อีกทั้งคนตระกูลเวินเป็นยังไงทำไมท่านจะไม่รู้จัก หากไม่เห็นแก่ความหลังครั้งเก่าก่อน
last updateDernière mise à jour : 2026-09-05
Read More
Dernier
1
...
34567
...
16
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status