ฉันกลายเป็นภรรยาพระเอกธงแดง 의 모든 챕터: 챕터 21 - 챕터 30

ตอนที่ 21 ไม่เหมือนกันจืออี้ที่หลบอยู่ด้านหลังเงียบ ๆ ทุกถ้อยคำที่เล็ดลอดออกมาจากบทสนทนานั้น ทำให้ความคิดในหัวของเธอค่อย ๆ หนักอึ้งขึ้นทีละชั้นยิ่งฟัง... ยิ่งไม่เข้าใจ ทุกอย่างไม่เหมือนที่ควรจะเป็น ไม่เหมือนในนิยายที่เธอรู้จัก ไม่เหมือนเส้นทางเดิมที่ควรดำเนินไป มันเปลี่ยนไปมากเสียจนในใจเริ่มก่อเกิดความหวั่นไหว เป็นความกลัวที่ไม่อาจอธิบายได้ เธอกลัวในสิ่งที่ควบคุมไม่ได้แต่ในความเปลี่ยนแปลงนั้น อย่างน้อยก็ยังมีสิ่งหนึ่งที่ทำให้เธอโล่งใจ เพราะดูเหมือนว่าตอนนี้เธอจะได้เปรียบ จืออี้จมอยู่กับความคิดนั้นอยู่นาน จนไม่ได้ยินเสียงฝีเท้าที่กำลังเข้ามาใกล้เย่หานปรากฏตัวตรงหน้า ก่อนจะเอื้อมมือมาดึงเธอออกจากมุม แล้วพาไปนั่งลงบนโซฟารับแขกเหมือนเดิม“หว่านหรูล่ะ” เมื่อตั้งสติได้ เธอก็กวาดตามองรอบห้อง“กลับไปแล้วครับ” เขาตอบ ก่อนจะผละไปทางเคาน์เตอร์เพียงไม่นานก็กลับมาพร้อมกาแฟ และแฟ้มเอกสารที่ถูกจัดเรียงอย่างเป็นระเบียบตรงหน้าเธอ“นายไม่ช่วยเธอจริง ๆ เหรอ” จืออี้ไม่ได้สนใจกาแฟ แม้แต่เอกสารเธอก็ไม่ชายตามองมันเลย“ไม่

ตอนที่ 23 ต่างกันราวฟ้ากับเหวคนที่ติดตามรับใช้เย่หานรับรู้ถึงความแตกต่างที่เกิดขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เวลาประชุม น้ำเสียงของเขาจะราบเรียบ เยือกเย็น และเด็ดขาด เขาจะพูดเท่าที่จำเป็น ไม่พูดพร่ำเพื่อ เขาชอบคนที่พูดตรง ๆ ใครพูดอ้อมค้อมจะถูกตัดบท ใครต่อรองเกินขอบเขตจะถูกมองด้วยสายตาที่ทำให้อีกฝ่ายรู้ทันทีว่าไม่มีครั้งต่อไปให้แก้ตัวการเจรจาเรื่องงาน ไม่เคยมีพื้นที่ให้ความรู้สึก ผลลัพธ์มาก่อนเหตุผล และถ้าใครทำพลาด เย่หานจะไม่โวยวาย แต่ประโยคเดียวของเขาก็หนักพอให้ทั้งห้องเงียบกริบ คนของเขาคุ้นชินกับภาพนั้นดีแต่เมื่อใดที่อยู่ต่อหน้าคู่หมั้น ทุกอย่างกลับเปลี่ยนไป น้ำเสียงที่เย็นชากลับอ่อนโยนลงอย่างเห็นได้ชัด คำพูดมากมายที่พรั่งพรูออกมา และแทบทุกประโยคจะมีคำต่อท้ายอย่างสุภาพติดมาด้วยเสมอ‘ได้ไหมครับ’‘อย่างนั้นดีหรือเปล่าครับ’‘ถ้าคุณหนูไม่สบายใจ เราเปลี่ยนได้ครับ’แม้แต่เวลาที่เขาไม่เห็นด้วย เขาก็ไม่ตัดบท ไม่กดดัน แต่เลือกอธิบายแทนคำสั่งคนของเย่หานเคยเห็นเขาปิดดีลมูลค่ามหาศาลด้วยสีหน้าเฉยชา แต่ตอนนี้กลับเห็นเขาหยุดพูดเพ

ตอนที่ 25 ต้นขาทองคำวันนี้จืออี้นั่งทำงานอยู่ที่บ้าน โต๊ะทำงานถูกจัดอย่างเรียบร้อย เอกสารวางซ้อนกันเป็นหมวด คอมพิวเตอร์เปิดกราฟตัวเลขที่เคลื่อนไหวไม่หยุด“กำไรจากพอร์ตหุ้นฮ่องกงรอบเช้านี้เข้ามาแล้วค่ะคุณหนู อัตราขึ้นตามที่คาดไว้ทั้งหมด” ชิงอวี่ที่ยืนอยู่ข้างโต๊ะเริ่มรายงานจืออี้พยักหน้า สายตาคู่งามเลื่อนดูตัวเลขอย่างใจเย็น เงินที่ไหลเข้ามาไม่ใช่จำนวนน้อย ๆ แต่สีหน้าของเธอกลับนิ่งสงบ ราวกับเป็นเรื่องปกติ ตั้งแต่ได้รับเงินส่วนแบ่งของตัวเองมาเมื่อสองปีก่อน เธอก็ไม่เคยปล่อยให้มันนอนอยู่นิ่ง ๆ เธอแบ่งเงินบางส่วนไปลงทุนในตลาดหุ้นฝั่งฮ่องกง โดยอาศัยความรู้และประสบการณ์จากชีวิตก่อน เธอจับจังหวะได้อย่างแม่นยำ รู้ว่าเมื่อไรควรรอ เมื่อไรควรเสี่ยงผลลัพธ์คือเงินที่งอกเงยขึ้นอย่างรวดเร็ว เธอมีรายได้เป็นกอบเป็นกำโดยไม่มีใครล่วงรู้ มีเพียงผู้ช่วยไม่กี่คน อย่างเช่นชิงอวี่ที่รู้ว่าเงินพวกนี้มาจากไหน และรู้ว่าควรพูดมากน้อยแค่ไหน“คุณหนูจะไม่เข้าไปยุ่งในธุรกิจของคุณท่านเหมือนเดิมใช่ไหมคะ” ชิงอวี่ถามอย่างระมัดระวัง เพราะตอนนี้มีข่าวออกมามากมาย บุตรช

ตอนที่ 27 ขิงก็ราข่าก็แรงเย่หานเห็นสถานการณ์ไม่ค่อยดี เขาเลยต้องรีบบอกกล่าวเรื่องสำคัญให้แล้วเสร็จเสียก่อนจะมีเรื่องเกิดขึ้น“ผมขอเรียนคุณท่านตามตรงครับ เรื่องการหมั้นหมายครั้งนี้ ไม่ได้เกิดจากอารมณ์ชั่ววูบ หรือการตัดสินใจโดยไม่คิด” เย่หานลุกขึ้นยืนด้วยท่าทางสุภาพ ก่อนจะก้มศีรษะเล็กน้อย แสดงความเคารพอย่างนอบน้อม“ผมเข้าใจดีว่าเรื่องนี้ควรอยู่ภายใต้ความเห็นชอบของผู้ใหญ่ และผมยินดีรับฟังทุกข้อทักท้วงจากคุณท่าน หากมีสิ่งใดที่ผมควรพิสูจน์ หรือควรปรับปรุงเพื่อให้คุณท่านสบายใจ ผมยินดีทำทั้งหมด” เย่หานก้มศีรษะอีกครั้ง“แต่หากถามว่าผมจริงจังหรือไม่ ผมจริงจังครับ และจะไม่ปล่อยให้คุณหนูต้องรับภาระจากการตัดสินใจครั้งนี้เพียงลำพัง” เขาต้องรีบบอกอย่างเป็นทางการ ก่อนที่คุณหนูจะลุกเดินหนีออกจากโต๊ะ เพราะดูเหมือนเธอจะไม่ค่อยพอใจที่คุณท่านพาหว่านหรูมาด้วย ซึ่งเรื่องนี้เขาเข้าข้างและเห็นด้วยกับคุณหนู“แน่ใจแล้วเหรอ” เจิ้นหยวนหันไปถามลูกสาว“แน่ใจค่ะ” เธอยกมือขึ้น ชูแหวนหมั้นที่สวมอยู่ให้พ่อเห็น“ขอถามหน่อยได้ไหม ตอนนั้นทำไมนายถึงปฏิเส

ตอนที่ 29 หมดสภาพวันเวลาค่อย ๆ ผ่านไปอย่างช้า ๆ มันราบเรียบมากกว่าที่จืออี้คิดไว้ เธอนึกว่ามันจะมีเรื่องราววุ่นวายเกิดขึ้นมากกว่านี้เสียอีก หลังจากคืนนั้นเธอกับเย่หานเริ่มเปิดอกคุยกันมากขึ้น ไม่ใช่แค่เรื่องความรู้สึก แต่รวมถึงเรื่องงาน เรื่องโลกของเขาที่เคยอยู่ไกลเกินเอื้อม และโลกของเธอที่เขาไม่เคยรู้มาก่อนเธอได้ฟังเรื่องราวจากปากของเขาเอง ไม่ใช่จากข่าวลือ ไม่ใช่จากตัวหนังสือในนิยาย เธอรู้ว่าเขาต้องควบคุมอะไรบ้าง ต้องรับแรงกดดันแบบไหน และยืนอยู่ตรงจุดที่พลาดไม่ได้แม้แต่ก้าวเดียวขณะเดียวกัน เย่หานก็เพิ่งรู้ว่า ‘คุณหนูที่เอาแต่ใช้เงิน’ ในอดีต แท้จริงแล้วมีงาน มีการลงทุน และมีโลกของตัวเองที่มั่นคงกว่าที่ใคร ๆ คิด เขาแปลกใจอยู่ไม่น้อย แต่ไม่ได้ห้าม ไม่ได้ตั้งคำถามว่าควรหรือไม่ควร“จะทำหรือไม่ทำก็ได้ครับ คุณหนูเลือกได้เลย ผมอยู่ข้างคุณหนูเสมอ”คำพูดนั้นทำให้จืออี้ยิ่งรู้สึกว่า ความสัมพันธ์ของพวกเราเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น ไม่ใช่เจ้านายกับผู้ใต้บังคับบัญชา ไม่ใช่การดูแลเพราะหน้าที่ แต่เป็นการเคียงข้างกันอย่างเท่าเทียมตอนนี้เย่ห