“ใส่ร้ายรึ” ฮ่องเต้เสียงเหี้ยม“เช่นนั้นก็อธิบายมา... ขวดยาพิษต้องห้ามนี้ เหตุใดจึงไปอยู่ใต้ดินในตำหนักของเจ้าได้”“หม่อมฉัน... หม่อมฉัน...”หวังเหมยหรงละล่ำละลัก สติแทบหลุดลอยฮ่องเต้ไม่สนใจนาง ทรงสะบัดพระองค์หันมาประคองหลีอินด้วยความห่วงใย “สนมรัก เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง?”หลีอินแสร้งทำหน้าซีด น้ำตาร่วงริน กุมท้องอย่างทะนุถนอม “ฝ่าบาท... หม่อมฉันยิ่งนึกย้อนไปก็ยิ่งหวาดผวาเพคะ เดิมทีพิณนั้นหม่อมฉันต้องเป็นผู้บรรเลง หากไม่ใช่เพราะกุ้ยเฟยประทานความเมตตาเปลี่ยนเป็นผู้ถวายบทเพลงแทน... คนที่นอนเนื้อตัวเน่าเฟะอยู่ตรงนั้น คงเป็นหม่อมฉันแล้วเพคะ”นางร่ำไห้สะอื้นซบพระอุระ“ชีวิตหม่อมฉันตายไปก็ไม่เป็นไร แต่เด็กในครรภ์คือสายเลือดมังกรของฝ่าบาทนะเพคะ... ผู้ใดกันใจคออำมหิต ถึงคิดทำร้ายเด็กที่ยังไม่ทันลืมตาดูโลกได้ลงคอ”ฮ่องเต้ได้ยินดังนั้นยิ่งทรงพระพิโรธหนัก “ในวังแห่งนี้ คนที่อิจฉาเจ้าจะมีใครอีก ทันทีที่เจ้าให้กำเนิดพระโอรส ย่อมต้องมีบางคนฐานะสั่นคลอนเป็นแน่”สายพระเนตรดุดันจับจ้องไปที่หวังเหมยหรงและลูกๆ ของนาง“พี่หญิง... เป็นท่านจริงๆ หรือเพคะ?” หลีอินแสร้งเอ่ยถามด้วยความเจ็บปวดใจหวังเหมยหรงเห็นท
最終更新日 : 2026-09-16
