MAID TO QUEEN OF BILLIONAIRE のすべてのチャプター: チャプター 201 - チャプター 210

Hindi ko agad maalis ang tingin ko sa butas sa sahig.Pulang ilaw.Malamig na hangin.At isang mensaheng malinaw na malinaw.HANAPIN MO ANG UNANG SAKSI.Lumapit si Adrian at maingat na sinilip ang bukana.“May hagdan.”“Papunta sa vault?”“Posible.”Tumayo ako at hinawakan ang lumang susi na nasa kamay ko.“Siguro ito ang susi.”“Hindi natin alam kung saan.”Tumingin ako sa batang nagbigay sa akin ng kahon.“May alam ka ba tungkol dito?”Umiling siya.“Sinabi lang sa amin na huwag pumunta rito.”“Kanino kayo nakatira?”“May mga nag-aalaga sa amin.”“Nasaan sila?”Napatungo siya.“Hindi na po sila bumalik.”Napatingin ako kay Adrian.“Gaano na katagal?”“Dalawang araw.”Humigpit ang panga ni Adrian.“May nangyari sa kanila.”“Baka kinuha sila ng Black Meridian,” sabi ko.Biglang umilaw ang emergency monitor.PROTECTED GROUP: 126STATUS: SAFENapahinga ako nang maluwag.Hindi pa sila nawawala.Pero ang mga tagapag-alaga nila?Ibang usapan iyon.“Dalhin natin sila sa secured facility,” s

Hindi ko maalis sa isip ko ang huling mensahe.HUWAG MONG ISAMA SI ADRIAN.Matagal kong tinitigan ang screen.“Hindi.”Agad kong pinatay ang cellphone.Napatingin sa akin si Adrian.“Ano?”“Wala.”“May mensahe.”“Meron.”Lumapit siya.“Anong sabi?”Huminga ako nang malalim bago ko siya tiningnan.“Sinabi nilang huwag kitang isama.”Bahagya siyang ngumiti.“At susundin mo?”Umiling ako.“Hindi.”“Good.”Kinuha niya ang susi ng sasakyan.“Pupunta tayo.”“Adrian, baka bitag.”“Alam ko.”“Puwede kang maging target.”“Mas magiging target ako kung iiwan kita.”Napailing ako, pero hindi ko napigilang mapangiti.“Ang kulit mo.”“Mana sa’yo.”Mabilis kaming umalis sa warehouse.Makalipas ang halos isang oras, nakarating kami sa Reyes Community School.Lumang-luma na ang gusali.Karamihan sa mga bintana ay basag.Ang dating karatula ay halos hindi na mabasa.May damo sa paligid at kalawangin ang gate.“Sigurado kang dito?” tanong ni Adrian.Ipinakita ko ang litrato.“Oo.”Lumapit kami sa gate.

Paglabas namin sa lumang paaralan, agad kong nakita ang mga security vehicle na naghihintay sa labas.Pero hindi ako gumalaw.Nakatitig pa rin ako sa gusali.Nasa loob pa rin ng isip ko ang mukha ni Daniel.Buhay siya.At may labindalawang oras kami para hanapin siya.“Sumakay ka muna,” sabi ni Adrian habang binubuksan ang pinto ng sasakyan.Umiling ako.“Kailangan nating gumawa ng plano.”“Gagawa tayo sa headquarters.”“Wala tayong sapat na oras.”Lumapit siya at seryosong tumingin sa akin.“Mas lalong wala tayong oras kung padalos-dalos tayo.”Napabuntong-hininga ako.“Tama ka.”Sumakay ako.Pagdating namin sa Cruz Foundation headquarters, naghihintay na sina Gabriel at Ramon sa emergency command room.Nasa malaking screen ang mapa ng buong Metro Manila.May mga pulang marka sa iba't ibang lugar.“May nakita ka?” tanong ko kay Gabriel.Tumango siya.“May tatlong bagong financial transactions.”“Black Meridian?”“Hindi diretso.”Ipinakita niya ang records.“Dumaan sa limang shell com

Kabanata 18 — Ang Babaeng Nagligtas kay Daniel “Ang unang kumandante ay hindi mo kalaban. Siya ang taong nagligtas kay Daniel.” Paulit-ulit na umalingawngaw sa isip ko ang sinabi ng screen. Tinitigan ko ang mukha ni Elena Reyes. Hindi siya mukhang banta. Pero sa mga nangyari sa amin, natutunan kong hindi sapat ang mukha para malaman kung sino ang dapat pagkatiwalaan. Humakbang ako palapit sa monitor. “Kung ikaw ang unang kumandante, nasaan si Daniel?” Napatingin sa akin si Elena. Kumunot ang noo niya bago siya bahagyang yumuko. “Buhay si Daniel.” Napahinga ako nang malalim. “Nasaan siya?” “Hindi ko puwedeng sabihin.” Napakuyom ang kamao ko. “Bakit?” “Dahil may sumusunod sa bawat galaw ninyo.” Tumayo si Adrian sa tabi ko at mariing tumingin sa screen. “Black Meridian?” Umiling si Elena. “Mas malaki pa roon.” Napatingin kami ni Adrian sa isa’t isa. “Meridian Circle,” sambit ni Isabella. Tumango si Elena. “Pero may isang bagay na kailangan ninyong malaman. Hindi kami

Hindi ko maalis sa isip ko ang mensaheng ipinadala ni Daniel.IKAW ANG UNANG TAONG PINILI NI ELENA NA PROTEKTAHAN.Nakatitig ako sa cellphone habang nakahawak sa folder. Parang biglang naging mabigat ang bawat pahina nito.“Anong iniisip mo?” tanong ni Adrian.Umiling ako.“Hindi ko alam kung bakit ako.”Lumapit siya at marahang hinawakan ang kamay ko.“Hindi natin kailangang malaman agad. Ang mahalaga, buhay tayo at may pagkakataon tayong malaman ang katotohanan.”Huminga ako nang malalim.“Pero may taong nag-utos na hanapin ako.”Tumango si Adrian.“At malalaman natin kung sino.”Biglang lumapit si Gabriel.“May nakita ako.”Ipinakita niya ang laptop.May bagong record na lumitaw sa database.MARCUS VALE — COMMAND ACCESSTARGET: MIRA SANTOSOBJECTIVE: LOCATESECONDARY OBJECTIVE: SECURE FILE 001Napakunot ang noo ko.“File 001.”Tumango si Gabriel.“Hindi ikaw lang ang hinahanap niya. Gusto rin niya ang folder na hawak mo.”Tumingin ako sa folder.“Bakit?”“Dahil may laman itong maaa