Hindi ko maalis ang tingin ko sa screen.SHELTER 05 HAS ALREADY BEEN OPENED.Ibig sabihin, may nakapasok na.At hindi namin alam kung sino.“Mira.”Mabilis na lumapit si Adrian at hinawakan ang balikat ko.“May address ba?”Umiling ako.“Wala. Tanging coordinates lang.”Ipinakita ko sa kanya ang screen.Sinuri niya iyon nang ilang segundo.“May lokasyon.”“Nasaan?”“Lumang bahagi ng Cruz property. Halos tatlumpung kilometro mula rito.”Napatingin ako sa orasan.“Gaano katagal bago tayo makarating?”“Kung walang traffic, apatnapung minuto.”“Punta tayo.”Kinuha ni Adrian ang susi ng sasakyan.“Hindi tayo puwedeng basta pumunta.”“Bakit?”“Kung alam nilang natuklasan natin ang shelter, posible iyong bitag.”Napatigil ako.Alam kong tama siya.Pero kung may mga taong nasa loob, wala kaming oras para maghintay.“Adrian, kung may pamilya roon—”“Alam ko.”Bahagyang humigpit ang panga niya.“Kaya pupunta tayo. Pero may security team.”Mabilis kong tinawagan si Ramon.“Ramon, kailangan ko ng
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-17 อ่านเพิ่มเติม