Hindi ako gumalaw. Nakatayo si Gabriel ilang hakbang mula sa akin, tahimik na nakatingin. Sa likod niya, patuloy na kumikislap ang pulang ilaw ng emergency alarm. SIYA MISMO ANG NAKATINGIN SA IYO NGAYON. Paulit-ulit na umikot sa isip ko ang mensahe sa monitor. “Gabriel…” mahina kong tawag. Tumaas ang dalawang kamay niya. “Hindi ako.” Mabilis na lumapit si Adrian at humarang sa pagitan namin. “Walang gagalaw.” “Adrian,” sabi ko, “sandali.” Umiling siya. “Hindi natin alam kung sino ang nagsasalita ng totoo.” Napatingin si Gabriel sa monitor. “May nagmanipula ng system.” “Paano mo alam?” tanong ni Adrian. “Dahil ako ang naglagay ng security layer dito.” “Pero kaya mo rin itong baguhin,” sagot ni Adrian. Tumahimik si Gabriel. Mula sa labas, narinig namin ang sunod-sunod na yabag. Malapit na sila. “Wala tayong oras,” sabi ko. Kinuha ko ang laptop. “Gabriel, kaya mo bang i-d******d ang buong ledger?” Tumango siya. “Kung bibigyan mo ako ng tatlong minuto.” “Wala tayon
آخر تحديث : 2026-09-24 اقرأ المزيد