All Chapters of The CEO's Nerdy Secretary: Chapter 21 - Chapter 30

"Sometimes the safest place isn't a home, it's the person who refuses to leave your side." ***** Magulo ang mga sumunod na araw sa Vidal Holdings.Hindi na lang iisang reporter ang nag-aabang sa labas ng gusali. Halos araw-araw ay may bagong mukha. May mga camera. May vloggers. May mga taong umaasang makakuha ng kahit isang litrato ni Ellen. Pero sa kabila ng lahat, hindi nagbago ang takbo ng opisina, atuloy ang meetings, patuloy ang business deals. At gaya ng dati, magkatabi pa rin sina Westley at Ellen sa halos buong maghapon. Mas naging maingat lang ang CEO. Kapag may meeting sa ibang building, kasama si Marco at dalawang security personnel. Kapag lunch break, hindi na niya hinahayaang mag-isang bumaba si Ellen. At kahit hindi niya direktang sinasabi, napapansin iyon ng lahat. Lalo na ng mga empleyado. "Miss Ellen." Napalingon ang dalaga nang marinig ang boses ni Glenda habang naglalakad siya papunta sa pantry. Ngumiti ang babae "Busy ka na naman." Napatawa si Ellen. "Norm

"The moment a hidden name is spoken... every lie built around it begins to shake."******Kinaumagahan sa Vidal Holdings. May kung anong kakaibang pakiramdam ang bumungad sa buong executive floor. Hindi iyon dahil sa dami ng meetings o sa sunod-sunod na tawag mula sa mga investors.Mas tahimik ang mga empleyado kaysa karaniwan.May mga nag-uusap nang pabulong.May mga palihim na tumitingin sa cellphone bago mabilis na isinasara ang screen kapag may dumaraan.Pakiramdam nila, may paparating na balitang kayang guluhin ang buong kumpanya.Sa loob ng opisina ng CEO, maagang dumating si Ellen. Bitbit niya ang planner ni Westley, tablet, at dalawang folder na kailangang pirmahan bago mag-alas-diyes.Pagkabukas pa lang niya ng pinto, nadatnan niyang nakatayo na ang boss niya sa harap ng floor-to-ceiling window.Nakasuot ito ng dark gray suit. May hawak na tasa ng itim na kape.Hindi pa man ito lumilingon ay nagsalita na."Good morning."Napangiti si Ellen "Good morning din po, Sir."Lumapit

"Sometimes the best memories begin with a trip... and the biggest heartbreak starts with a smile."*****Lumipas halos tatlong oras na biyahe bago tuluyang pumasok convoy ng Vidal Holdings sa pribadong beach resort sa Batangas.Mula pa lang sa entrance, halos mapasinghap lahat. Matatayog na puno ng niyog, puting buhangin, kristal na tubig, infinity pool na tila dumudugtong sa dagat, at mga pribadong villa na nakahilera sa tabing-dagat."Grabeee!""Ang ganda!""Parang nasa Bali!"Sunod-sunod sigawan ng mga empleyado habang bumababa sa mga bus. May nagla-live agad, may nagvi-video, may nagpapakuha ng litrato.Samantalang si Ellen, may hawak nang clipboard."Sir Noel, doon po ang Sales. Marketing, Villa Three. Accounting, Villa Four. Engineering, doon po sa kabilang wing," sunod-sunod niya.Mabilis. Organisado. Walang nagtatanong nang dalawang beses. Halatang kabisado niya buong itinerary.Napailing si Anthony habang pinagmamasdan siya. Lumapit siya kay Westley."Boss... hindi secretary

"Some hearts don't fall in love all at once... they do it little by little, in the quiet moments no one else notices."****Matapos maghapon na Summer Games, halos wala nang lakas karamihan ng empleyado. May mga nakaupo sa buhanginan habang hinihingal, may mga dumiretso agad sa cottage para uminom ng malamig na buko juice, may ilan naman nakahilata na lang sa beach chair habang pinapanood unti-unting paglubog ng araw."Time out muna tayo!" sigaw ng host. "One hour break!"Sunod-sunod hiyawan ng lahat. "Ay salamat! Pagod na pagod na ako! Parang mas nakakapagod pa to kaysa office!"Nagtawanan buong grupo.Sa kabilang banda, tahimik na nakaupo si Ellen sa ilalim ng isang puno ng niyog. May hawak siyang malamig na bottled water habang pinapawi pawis gamit maliit na tuwalya. Namumula magkabila niyang pisngi dahil sa init ng araw. Bahagya rin siyang hinihingal matapos sunod-sunod na laro.Hindi niya namalayang may taong papalapit."Drink this," sabi ng boses.Napatingala siya. Si Westley. M

"Sometimes one reckless night... changes two hearts forever." ****** WESTLEY'S POV: Mahina ang hampas ng alon sa labas ng villa. Tahimik ang buong resort maliban sa tunog ng dagat sa dalampasigan, mahinang ugong ng aircon, at hindi pantay na paghinga ni Ellen sa kama. Nakatayo ako sa tabi ng kama niya. Hawak ko pa rin yung puting tuwalya na nakasukbit sa balikat ko — yung ginamit ko kanina para punasan yung basang buhok niya galing pool. Nalasing siya sa party ng buong team. Hindi ko siya matiis iwanang ganito. Mahimbing siyang natutulog. Medyo nakabuka ang labi, magulo ang buhok, at namumula pa ang pisngi dahil sa alak. Pero kahit ganito siya, siya pa rin yung Ellen na kilala ko. Yung secretary na laging maayos, laging matapang, laging nauuna sa lahat. Napabuntong-hininga ako at tumingin sa p***o ng villa. Dapat kanina pa ako bumalik sa sarili kong villa. Isang hakbang na lang, nasa labas na ako. Pero sa bawat hakbang na ginagawa ko palayo, parang may humihila pabalik sa akin. H