RUTHLESS HUSBAND'S REGRET의 모든 챕터: 챕터 11 - 챕터 20

"Amelia, ayaw kong maiwan kang mag isa rito. Kailangan mo ring mag relax minsan at huwag puro bahay lang." Malumanay na paliwanag ni Leslie.Kung hindi niya alam ang ugali ni Leslie ay tiyak na matuwa si Amelia. Alam niyang may yacht ang asawa at matagal na niyang sumakay roon. Ngunit ang daming dahilan kaya hindi siya nadadala roon. Ngayon ay nasagot na kung bakit, dahil para lang kay Leslie ang yacht na iyon."Salamat pero huwag na dahil ayaw kong masira ang kasiyahan ninyo at baka bigla akong mapaanak kapag sumama." Tanggi ni Amelia."No, Amelia. Hindi ka makakaabala. Saka pitong buwan pa lang ang anak mo kaya malabong mapaanak ka." Pamimilit ni Leslie."Sorry pero mag nine months na ang–.""Oh c'mon, alam ko na matagal mo na ring gustong sumakay sa yacht." Putol ni Leslie sa iba pang nais sabihin ni Amelia."Amelia, huwag mo nang tanggihan si Leslie. Nasabi ko rin sa kaniya na matagal mo na akong niyaya na mag yacht kaya naisip niyang isama ka na." Hindi malaman ni Amelia kung ma

"Hey, are you ok?" tanong ni Joel sa dalaga bago binuhay ang makina ng sasakyan."Yeah." Aniya at hindi nag abalang imulat ang mga mata. "I know na hindi maganda ang status ng relasyon ninyong mag asawa ngayon dahil kay Leslie, and naaawa ako sa iyo."Napilitan siyang mag mulat ng mga mata at tumingin kay Joel. Parang nakahanap siya ng kakampi sa katauhan nito. Thank you pero hindi ko kailangan ng awa."Bumuntong hininga si Joel saka sinaluyapan ang dalaga at malungkot na ngumiti. "Subukan kong kausapin si Liam.""Salamat pero hindi na kailangan." Tanggi ni Amelia at muling pumikit ng mga mata. "Alam ko na mas mahal niya si Leslie at panakip butas lamang ako nang iwan siya ng mahal niya.Napipilan si Joel at hindi alam kung ano ang dapat isagot sa dalaga. "So, what is your plan now?" naisip niyang itanong dito."Ang importante sa akin ngayon ay ang aking anak." Simpleng sagot niya sa binata."If you need help someday, maasahan mo ako." Alok ni Joel sa dalaga.Muling nag mulat ng mga

"I told you to keep her away from us! Pero ano ang ginagawa mo." galit na angil ni Liam kay Joel."Oh c'mon, ano pa ba ang ginagawa ko? Nairitang ani Joel.Napabuga ng hangin sa bibig si Liam bago nagsalita. "Keep her until tommorow ayun sa napag usapan natin dahil gusto akong makasama ni Leslie magdamag."Hindi namalayan ni Amelia na tumutulo na ang luha sa mga mata niya. Ang sakit, hindi lang siya pinagtataksilan ng asawa kundi ng kaibigan nito. Ang buong akala niya ay totoong may malasakit sa kaniya si Joel. Ang akala niya ay nakahanap na siya ng taong may malasakit sa kaniya at kakampi. Hindi niya magawang ihakbang ang mga paa at nanatili sa pinagkublihan habang tahimik na umiiyak. Narinig niya nag paalam na si Liam at umalis.Napabuntong hininga si Joel at napailing. Humakbang na siya upang sundan sana si Amelia pero nagulat siya nang makita itong nakasandal sa dingding at nagpupunas ng luha. Napalunok siya ng sariling laway at hindi alam kung paano o kung ano ang sasabihin. Hind

"Enjoy." Lumayo na siya kay Liam.Gusto pa sanang kausap ni Liam ang asawa ngunit lumayo na ito sa kaniya. Hindi niya mahabol dahil dumating si Leslie."Liam, let's go!" Naiinip na aya ni Leslie sa binata.Saka lang lumingon si Amelia nang masigurong hindi na nakatingin sa kaniya ang asawa. Pumaling ang ulo ni Leslie paharap sa kaniya at humulma ang nang iinggit na ngiti sa labi nito. Napabuntong hininga siya, saka nagpatuloy na sa paaglalakad papasok sa kaniyang silid. Mabuti na lang at may maliit na television kaya may libangan kahit papaano. Ayaw niyang isipin pa kung ano na ang ginagawa ng asawa at ng kabit nito. Hindi niya namalayang bakatullg siya at nagising lang nang kumirot ang tiyan niya."Gising ka na pala." Bati ni Joel sa dalaga. "Kanina ka pa ba riyan?" tanong ni Lelslie at hindi na nagulat nang makita si Joel sa silid niya."Kqpapasok ko lang din at naka tulog ako sa sofa dahil sa kalasingan."Napatingin si Amelia sa suot na relo at alas kuwatro lamang ng madaling araw

Nanginginig ang mga kamay ng babae at napapairi rin sa tuwing uniri si Amelia..Maging si Joel ay pigil hininga sa tuwing umiri si Amelia. Tuwing sabihin ng dalaga na push ay ginagawa niya pero hindi niya tinutudo at baka lalong masaktan ito."Malapit na, nakikita ko na ang ulo!" Mukhang biglang na excite ang babaeng nasa paanan ni Amelia.Lalong pinagpawisan si Joel at na excite ding makita ang pag labas ng bata. Ang ingay ng music sa labas kaya hindi sila tiyak naririnig ng mga kasama. Ilang sandali pa ay nailuwal na ang bata at humalo ang iyak nito sa ingay ng musika.Nanghihinang bumagsak ang ulo ni Amelia sa unan nang tuluyang mailabas ang anak. Napaluha siya sa tuwa at buhay ang anak at nairaso niya ito na wala ang tulong ng doctor.Mabilis na pinutol ng babae ang pusod ng bata ayun na rin sa instructions ni Amelia saka binalot sa puting towel.Daig pa ni Joel na siya ang nanganak at nanghihinang napa upo sa sahig. Hindi siya ang ama ng bata pero sobrang saya niya nang masilata