RUTHLESS HUSBAND'S REGRET의 모든 챕터: 챕터 31 - 챕터 40

"Please assist her at dalhin sa hospital kung kinakailangan." Utos ni Liam sa medical team na naroon kasama ng rescue team at mga pulis."Liam, mas importante pa ba ang babaing iyon kaysa akin na ina mo?" Galit na pigil ni Flor sa anak.Galit na nilingon ni Liam ang ina, kung ibang tao lang ito ay baka nasuntok o nasakal na niya ito. Biglang naitikom ni Flor ang bibig nang makita ang galit sa mga mata ng anak. May nasabi ba siyang mali?Minabuti ni Liam na umalis na at iwan ang ina bago pa siya makapag bitaw nang hindi magandang salita sa ina. Kung noon ay tolerate pa niya ang ganoong ugali ng ina, ngayon ay hindi na at alam niyang huli na para sa asawa niya.Inis na tinabig ni Flor ang kamay ng isang staff na gusto siyang alalayang tumayo. Gusto niyang habulin ang anak ngunit humarang ito. "Ma'am, hindi ko po alam ang kuwento ng pamilya ninyo pero buhay ng asawa niya ang nakataya dito at nawawala, ikaw po ay narito lang at maraming maaring tumulong kaya mali iyang ginagawa ninyo."

Naisuntok ni Liam ang kamay sa dingding at doon ibinunton ang galit na nadarama. Kung hindi siya inawat ni Donald ay baka nadurog na ang sarili niyang kamao. Hindi niya ramdam ang sakit sa kamay na dumudugo, mas ramdam niya ang sakit sa puso dahil sa ginawa ng pamilya sa asawa niya, and worst ay sangkot siya sa lahat. Hinayaan niyang saktan ng pamilya ang kalooban nito at dinagdagan pa niya dahil nawala sa isip ang tunay na misyon para sa kanilang dalawa. "Tuloy ang imbistigasyon at dapat managot ang may kasalanan!" Nanlaki ang luhaang mga mata ni Danica at kumapit sa braso ng ina. "Mom, ayaw ko pong makulong!""Anak, kapag ginawa mo iyan ay maari ka ring masisi o makulong." Nag aalalang pigil ni Flor sa binata. Salubong ang mga kilay at galit pa ring tumitig si Liam sa ina."Lalabas sa imbistigasyon na kasabwat ka ng iyong kapatid dahil ikinulong mo sa silid na iyon ang iyong asawa at pinaburan ang babae mo." Mahinahon pero may diin ang bawat salitang binitiwan ni Flor.Parang na

"Huwag mo nang alalahanin iyan. Huwag kang mag alala at maalala mo rin ang lahat at makauwi sa iyong pamilya. Sa ngayon ay ayaw kong maisapubliko ang mga apo ko dahil baka malagay lalo sa panganib ang buhay nila.""Naintindihan ko po." Napahawak si Gail sa ulo na may benda pa rin. Hindi pa tuluyang naghilom ang sugat at hindi niya alam kung saan nakuha iyon. Nagising lang siya na palutang lutang sa tubig at may umiiyak na sanggol. And then si Amelia ay nakayakap sa malaking kahoy kasama ang bata at pilit siyang inaangat upang hindi lumubog sa tubig.Lahat ay malinaw na naririnig ni Amelia ang pag uusap ng mga taong nasa paligid niya. Naitanong niya sa sarili kung lolo ba niya ang nagsasalita? Pero wala naman siyang lolo? Gusto niya sanang imulat ang mga mata upang makita ang nagsasalita ngunit hindi niya talaga magawa. Gusto niya ring makita muli ang anak ngunit parang may humihila sa lakas niya at dinadala sa karimlan ang kaniyang kamalayan.Bakit hindi na naman siya nagigising?" na

"Miss, gising ka na?"Muling nag mulat ng mga mata si Amelia nang marinig ang boses ni Gail. Ngumiti siya rito at utang niya ang kaniyang ikalawang buhay at ng anak rito.Mabilis na lumapit si Gail sa dalaga nang iangat nito ang kamay at hinawakan iyon. "Sorry hindi ko maalala kung nakit nasa tubig tayo."Naawa si Amelia sa dalaga. Nakita niya kung paano nito yakapin ang naka niya upang iiwas sa kahoy na kasama sa alon. Tumama iyon sa ulo nito kaya siguro ito walang maalala. Nakuha niya ang kahoy na ito ito ginamit bilang kapitan at nakatulong iyon upang manatili silang nakalutang."Don’t worry, ipapahanap ko ang pamilya mo at hindi ka namin pababayaan." Pagbigay assurance ni Ricky kay Gail. Nagpasalamat si Amelia sa abuelo. Hindi niya akalaing mayaman ito. Ilang sandali pa ay dumating ang nurse at dala ang anak niya. Naiyak siya sa sobrang saya dahil ok na ang anak. "He's smiling!" Tuwang tuwa na ani Ricky habang pinakatitigan ang apo sa tuhod.Nakangiting hinaplos ni Amelia ang pi

"Hanggang sa huli niyang hantungan ay hindi niya tayo hinayaang makita siya, dad!" Masama ang loob at nasasaktan si Fatima sa pagkawala ng kapatid."Sorry pero biglaan ang nangyari at mahigpit niya ring bilin na huwag ipaalam sa inyo ang nangyari dahil nag aalala diya sa kaligtasan ko." Nagawa na rin niyang ibuka ang bibig upang magpaliwanag sa tiyahin. "What? Wait, ano ang ibig mong sabihin?" Nagulohang tanong ni Fatima sa pamangkin.Sasagot sana si Amelia ngunit may nagsalitang lalaki na biglang sumulpot sa tabi ng tiyahin."Matigas ang ulo ng kapatid mo kaya hindi na nakapag taka kung ibinilin sa anak na huwag kayo papuntahin sa burol niya." Hindi nagustohan ni Amelia ang tabas ng dila ng asawa ng tiyahin. Ipinakita ng abuelo ang larawan ng mga ito kaya nakilala niya agad. Alam niya ring naunang nag asawa ang bunsong anak ng abuelo bago ang ina niya."That's enough, kararating lang ng apo ko kaya huwag mag salita nang hindi maganda!" Sita ni Ricky sa manugang niya."Sorry, dad, h