หมดแรงรัก의 모든 챕터: 챕터 21 - 챕터 26

สายลมในยามค่ำคืนพัดเอากลิ่นหอมจางๆ ของดอกโบตั๋นลอยเข้ามาในเรือนของหว่านถิง โฉมสะคราญนั่งหวีผมทาเครื่องหอมบำรุงผิวพรรณก่อนจะเข้านอนจนร่างอันเย้ายวนใจลุกขึ้นไปมองดูที่นอกหน้าต่าง ดอกโบตั๋นคือดอกไม้ที่นางชอบมากและครั้งหนึ่งเทียนเฉิงก็เคยมอบปิ่นปักผมดอกโบตั๋นให้แก่นางในวันปักปิ่นของนางเมื่อในอดีตนั้นหว

หว่านถิงนั่งเขี่ยข้าวในถ้วยมาได้สักพักแล้ว ใบหน้างามเหม่อลอยคิดถึงเรื่องเมื่อคืนนั้นของนางกับเทียนเฉิง หว่านถิงก็ยังไม่เข้าใจว่าเหตุใดเขาถึงทำกับนางเช่นนี้ ทั้งที่ปากบอกไม่รักไม่สนใจแต่เหตุใดเมื่อคืนเขาถึงดูโหยหานางนัก “เฮ้อ……ลู่จินข้าอิ่มแล้ว” “แต่ท่านหญิงกินข้าวไปนิดเดียวเองนะเจ้าคะ อิ่มแล้วหรือ

จวนสกุลหวัง เทียนเฉิงกลับมาที่จวนสกุลหวังของตนเองในตอนนี้เขาถอดเสื้อให้จางจิ้งช่วยทายาแก้ฟกช้ำที่แผ่นหลังให้ ใบหน้าอันหล่อเหลาที่เคยเฉยชาในตอนนี้เทียนเฉิงเผลอสีหน้าอิ่มเอมใจออกมาโดยไม่รู้ตัวริมฝีปากแย้มยิ้มจ้องมองไปที่ฝ่ามือของตนเองที่มีผ้าเช็ดหน้าผืนน้อยของหว่านถิงพันเอาไว้อยู่เช่นนั้น เทียนเฉิงไ