The Billionaire I Never Knew I Married のすべてのチャプター: チャプター 11 - チャプター 20

ATHENA'S POVHindi ako mapakali dito sa kwarto. Bakit ba ang daming dumadalaw sa bahay ni Lucien? Nakakaloka!“Ay, Kabayong Kalabaw!”Nagulat ako sa tunog ng cellphone ko. Sino ba ’tong tumatawag nang ganitong oras?Si Daddy?Wow. Mag-iisang buwan na ako dito saka lang niya ako naalala.“Hello, Dad, napa—”“It’s Marina, darling. Not your Daddy.”May kung anong galit na namuo sa dibdib ko nang marinig ko ulit ang boses ng madrasta ko.“Nasaan si Daddy, Marina?”“’Yan ba ang natutunan mo sa Manila, Athena? Hindi ka man lang marunong mangumusta.”Bwisit! Sarap patayan ng bruhang to.“Marina, kung wala ka nang sasabihin, pakisabi na lang kay Daddy na nangamusta ako. Wala akong oras—”“How’s your soon-to-be husband, Athena? Makukuha mo ba ang mana mo?” Naikuyom ko ang kamao ko.“Okay na okay kami ng magiging asawa ko. In fact, naghahanda na kami para sa kasal. At tinatrato rin niya ako nang tama. Ang saya, ’di ba?”“What? That’s impossible!”Nilayo ko ang phone ko sa tenga. Grabe makasigaw.

ATHENA'S POVNagmamadali akong bumaba ng hagdanan dahil maaga nga kami today ni Lucien.Pero pagbaba ko, sumalubong sa akin ang mga papel na nakalatag sa malaking mesa sa sala. Halos kalahati ng lamesa ay puno ng folders, forms, at kung anu-anong documents.“Anong meron? Bakit ang daming papel?”“Oh, hi again, Athena. You look prettier today.”Namula naman ako sa sinabi ni Attorney Reyes.“Ahh, eh ikaw talaga Attorney. Marunong ka rin palang mambola.” Tumawa siya habang inaayos ang mga papel.“Attorney Reyes already took care of most of the requirements. We only need to personally secure a few things.”“Okay, so kaunti na lang pupuntahan natin today?”Tumango siya. “Most of the difficult parts are already done. You just need to show up, sign where necessary, and get the remaining documents.”“Ahh, so hindi pala ako maghapon maghihintay sa pila.”“Hopefully not.” Napangiti ako. At least hindi pala puro paperwork ang gagawin namin.“Let’s go.” Napalingon ako kay Lucien na nagmamadaling m

ATHENA'S POVPanibagong umaga na naman, at kinabukasan na ang kasal namin ni Lucien. Pero bago pa kami ikasal, asawa ko na talaga siya, hindi ba? Argh! Jusko.Pagkababa ko, naabutan ko si Lucien na nagmamadaling lumabas ng bahay. May hawak siyang phone at mukhang may iniisip na naman.“Oh, saan ang lakad mo?”“Something important, Athena.” Hindi man lang siya tumingin sa akin.“Ahh, ganoon ba si—” Hayop! Hindi man lang ako pinatapos. Tuloy-tuloy na siyang lumabas.Nakakainis! Hindi ko talaga makuha ang ugali ni Lucien. Minsan mabait, minsan nakikipag-asaran, minsan cute—Anong cute, Athena?! Erase mo ’yan. Tapos lagi pang masungit. Saan kaya pinaglihi ’yon ng nanay niya? Sa sama ng loob ata.“Ma’am Athena, may naghahanap po sa inyo.”“Huh? Sino naman?”“Mga kaibigan niyo daw po.” Kaibigan? Wala naman akong kai—Ah! Sila Erin at Milo ata!Pagkapunta ko sa gate, nakita ko nga silang dalawa na parehong nakangiti.“Surprise!” sabay nilang bati.“Anong surprise? Bakit, ano meron?“Huyy, gir

ATHENA'S POVPaglabas namin ng simbahan, agad kaming sinalubong ng mga tao mula sa reception. May mga staff na nag-aayos ng mga bisita, may photographer na paulit-ulit kaming kinukuhanan ng pictures, at may mga taong bumabati sa amin.At sa gitna ng lahat ng iyon, hawak pa rin ni Lucien ang kamay ko.“Lucien,” bulong ko habang naglalakad kami. “Kailangan mo ba talagang hawakan kamay ko?”He glanced at our hands. “You’re my wife now.”Napatingin ako sa kanya. “Kaya kailangan hawakan?”“Apparently.” Mas hinigpitan niya nang kaunti ang hawak niya bago kami tuluyang pumasok sa reception.Pagdating namin, sinalubong kami ng music at palakpakan. Black and yellow ang theme, may sunflower sa bawat table at maliliit na candles na nagbibigay ng warm na ilaw.“Wow,” bulong ko.“You like it?”Napangiti ako. “Sobra, ikaw ba pumili nito?”“Some of it. The rest was your choice.”“Akala ko wala kang pakialam.”“I never said that.” Pagdating namin sa table, agad kong nakita sina Erin at Milo.“Girl!”

ATHENA'S POVAng bigat ng pakiramdam ko. Halos ayoko nang bumangon kahit alas-onse na ng umaga. Ilang beses na rin akong kinatok ng mga maid para tawagin ako sa breakfast, pero pinapaalis ko lang sila.Bakit ba ganito ang nararamdaman ko? Dapat wala akong maramdaman. Kasunduan lang naman ang kasal namin. Iyon mismo ang sinabi ni Lucien.Pero bakit ako nasasaktan? Nakakainis! Parang tanga ka, Athena.Sa halip na manatili sa kwarto, pumunta ako sa garden. Baka sakaling makatulong ang sariwang hangin para ma-clear utak ko.“Athena.” Pisti! Narinigipag-usap ngayon, Lucien.”“Let’s eat now.”“Hindi ako nagugutom. Mauna ka na.”-Krrrrrk- Napapikit ako. Oh, shit. Taksil talaga ang tiyan ko.“Really? But your sto—”“Oo na! Wag ka nang magsalita.” Nauna akong maglakad papasok.“Good morning, Mrs. Montenegro.”Pagdating namin sa dining area, naroon na si Attorney Reyes.“Walang good sa morning, Atty. Saka afternoon na.” Kumuha ako ng plato at nagsimulang kumuha ng pagkain.“Oh, not in a good mo