บททั้งหมดของ เกิดใหม่ปี 83 คราวนี้ฉันจะเป็นเถ้าแก่เนี้ย: บทที่ 1 - บทที่ 5

กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อคละคลุ้งปะปนกับความเย็นเยียบของเครื่องปรับอากาศในห้องพักผู้ป่วย เสิ่นอวี้หนิงในวัยห้าสิบแปดปีนอนหายใจรวยรินอยู่บนเตียง รอบกายเงียบสงัด ปราศจากเงาของผู้เป็นสามีหรือญาติมิตร มีเพียงเสียงเครื่องวัดชีพจรที่ดังสะท้อนความอ้างว้างในวาระสุดท้ายของชีวิตทรัพย์สินมหาศาลที่เธอร่วมสร้างมาด้วยหยาดเหงื่อและน้ำตา บัดนี้ถูกหลี่เจี้ยนกั๋วถ่ายโอนไปให้ครอบครัวของเขาจนหมดสิ้น ผู้ชายที่เธออุทิศทั้งชีวิตเพื่อคอยเป็นหลังบ้าน จัดการบัญชี วิ่งเต้นกู้เงิน และติดต่อประสานงานกับโรงงานต่างๆ ท้ายที่สุดกลับตอบแทนความซื่อสัตย์ของเธอด้วยใบหย่าและการอัปเปหิเธอออกจากบ้านที่เธอเป็นคนคุมงานก่อสร้างด้วยตัวเองทว่าสิ่งที่ทำให้เธอเจ็บแค้นจนแทบกระอักเลือด ไม่ใช่เพียงการถูกทอดทิ้งในวัยชรา แต่เป็นความจริงอันเน่าเฟะที่เธอเพิ่งได้รับรู้ก่อนหน้านี้ไม่นาน ความร่ำรวยของมหาเศรษฐีหลี่ไม่ได้มาจากวิสัยทัศน์หรือความสามารถของเขาอย่างที่ใครต่อใครสรรเสริญ แต่มันถูกสร้างขึ้นบนกองเงินสกปรกจากการทุจริตในโรงงานรัฐ และที่เลวร้ายที่สุดคืออุบัติเหตุปริศนาที่พรากชีวิตวิศวกรหนุ่มผู้ซื่อตรงนามว่าโจวเหยียนเฉิง

ค่านิยมของการแต่งงานในยุคแปดศูนย์ หญิงสาวที่ออกเรือนย่อมปรารถนาสินสอดสามสิ่งเพื่อเป็นหน้าเป็นตา ได้แก่ จักรยาน นาฬิกาข้อมือ และจักรเย็บผ้า สิ่งเหล่านี้คือเครื่องแสดงฐานะที่ทุกครอบครัวต้องดิ้นรนจัดหาแต่สำหรับคนที่ผ่านโลกมาจนถึงบั้นปลายชีวิตอย่างเธอ ของเหล่านั้นเป็นเพียงเศษเหล็กไร้ค่าในหัวของเสิ่นอวี้หนิงปรากฏภาพของสถานที่แห่งหนึ่ง โกดังหมายเลขเจ็ด โกดังร้างทรุดโทรมที่ตั้งอยู่ท้ายโรงงานรัฐ มันเป็นพื้นที่ที่ถูกทิ้งขว้างมานานหลายปี หลังคาสังกะสีผุพัง น้ำรั่วซึม และไม่มีใครเหลียวแล ผู้อื่นมองว่ามันเป็นเพียงเศษซากที่ไม่มีมูลค่าใดแต่เธอรู้ดีว่าอีกเพียงสี่ปีข้างหน้า ในปี 1987 รัฐบาลจะประกาศแผนพัฒนาเมืองและตัดถนนสายหลักผ่านบริเวณนั้นพอดี โกดังร้างที่ไม่มีใครต้องการแห่งนั้น จะกลายเป็นทำเลทองและถูกกว้านซื้อด้วยราคามหาศาลครอบครัวหลี่ขึ้นชื่อเรื่องความตระหนี่ถี่เหนียว บิดาของหลี่เจี้ยนกั๋วมีเส้นสายในโรงงานรัฐแห่งนั้น หากเธอร้องขอโกดังร้างแทนสินสอดราคาแพง พวกเขาย่อมแอบหัวเราะเยาะในความโง่เขลาของเธอ และรีบตะครุบข้อเสนอนี้เพื่อประหยัดเงินสดอย่างแน่นอน

เพียงแค่เธอเปลี่ยนการตัดสินใจเล็กน้อย อนาคตที่เธอเคยรู้จักก็อาจจะคลาดเคลื่อนไปทั้งหมด เธอไม่อาจชะล่าใจพึ่งพาเพียงความทรงจำในอดีตได้อีกต่อไป หากเธอต้องการจะรอดพ้นจากเงื้อมมือของครอบครัวหลี่และสร้างชีวิตใหม่ที่มั่นคง เธอต้องใช้สมอง สติปัญญา และทักษะที่หล่อหลอมมาจากประสบการณ์ทั้งชีวิตเพื่อรับมือกับสิ่งที่คาดเดาไม่ได้ เป้าหมายแรกตอนนี้คือการหาเงิน เธอไม่สามารถนั่งรอเวลาให้รัฐบาลมาเวนคืนที่ดินในปี 1987 ได้ ครอบครัวของเธอยังต้องกินต้องใช้ มารดาที่ร่างกายอ่อนแอต้องการยาบำรุง เสิ่นอวี้เฉียงน้องชายจอมซนก็ต้องการทุนรอนสำหรับการเรียนต่อ หญิงสาวนึกถึงมอเตอร์เก่าที่โจวเหยียนเฉิงซ่อมแซมจนกลับมาใช้งานได้ เครื่องจักรที่ถูกคัดทิ้งเหล่านั้นคือขุมทรัพย์ที่คนอื่นมองไม่เห็น หากเธอสามารถโน้มน้าวให้เขาร่วมมือด้วยการซ่อมเครื่องจักรเพื่อนำไปขายต่อให้กับโรงงานขนาดเล็กในชนบท พวกเขาจะสามารถทำกำไรได้มหาศาล เขาเป็นช่างฝีมือ ส่วนเธอเป็นนักเจรจา นี่คือการจับคู่ทางธุรกิจที่สมบูรณ์แบบ แม้ว่าผู้ชายคนนั้นจะดูดุดัน ปากคอเราะร้าย และมีชะตากรรมที่แขวนอยู่บนเส้นด้าย