All Chapters of HIS UNWANTED SLAVE : Chapter 11 - Chapter 20

KAEL POV "Try not to fall in love with me next." Sabi ko kay Eliana bago ako umalis ng kitchen. Nang-aasar ang ngiti ko at tinaasan ko siya ng kilay para asarin siya at para takpan ang kaba ko. Akala ko tatawa siya. Akala ko irapan niya ako gaya ng dati at sasabihan niya akong mayabang at playboy pero hindi. Nanlaki lang ang mata niya at napatigil siya habang hawak ang baso. Parang may mali sa sinabi ko at hindi ko alam kung ano iyon. Umalis ako ng kitchen na parang walang nangyari. Pero pagdating ko sa hallway ay napahawak ako sa bulsa ng jacket ko. Nandoon pa rin ang maliit na reseta mula sa clinic. Hindi ko itinapon. Hindi ko alam kung bakit hindi ko magawang itapon kahit anong pilit ko. Kagabi kasi ibang Eliana ang nakita ko. Nakaupo siya sa sahig ng storage room habang hawak ang braso niya at namumula ang mata sa sakit. Nanginginig ang labi niya pero pinipilit niyang ngumiti para hindi ako mag-alala. "But I still care." Sabi ko sa kanya kahapon. Mahina ang boses ko pero to

Buong gabi hindi nawala sa isip ko ang culinary training. Paulit-ulit kong binabasa ang message sa phone habang nakahiga sa kama. Assessment pa lang iyon pero para sakin malaking bagay na. Matagal ko nang gustong makabalik sa kusina.Kinabukasan maaga akong bumaba. Nakasuot na ako ng uniform at nakatali ang buhok. Inaayos ko ang plato at kutsara sa mesa nang marinig ko ang mabibigat na footsteps niya.Pumasok si Kael sa dining. Nakapolo at hawak ang phone. Umupo siya at sumandal sa upuan."About your culinary training?" tanong ni Kael sa akin at seryoso.Napatigil ako sa pag-aayos at napatingin sa kanya."Opo." sagot ko kay Kael at mahina.Kinuha niya ang tasa ng kape gamit ang isang kamay at inilapag ang phone sa mesa."When is it?" tanong ni Kael sa akin at diretso habang hinahalo ang kape."Monday po. 8 in the morning." sagot ko kay Kael at maikli."I'll drive you." sabi ni Kael sa akin at buo ang boses.Napahinto ako sa pagpupunas. Napaatras ako nang bahagya dahil hindi ko inaasah

Naging abala ako sa mansion buong umaga. Matapos ang magandang balita kahapon tungkol sa culinary training, parang mas gumaan ang lahat. Ito na yung pangarap na matagal ko nang hinihintay. Kaya kahit pagod pa rin ako sa mga nangyari nitong nakaraang linggo, mas ganado akong kumilos ngayon.Inayos ko ang mga throw pillows sa living room, pinunasan ang center table, at siniguradong walang alikabok sa mga vase na ayaw na ayaw ni Kael na may dumi. Tahimik ang buong bahay at yun ang gusto ko. Tahimik, maayos, walang gulo. Hanggang sa biglang tumunog ang doorbell.Ding-dong!Napatigil ako at napatingin sa malaking pinto. Sino naman kaya ito nang ganitong kaaga? Bihira lang may bumibisita dito maliban sa mga business partners ni Kael, at kadalasan ay dumadaan sila sa opisina niya, hindi sa main entrance ng mansion.Pinunasan ko ang kamay ko sa apron at agad na pumunta sa entrance. Pagbukas ko ng pinto, isang babae ang bumungad sa akin.Matangkad siya, maputi, at halatang sanay sa mamahaling

Kinabukasan, parang walang nangyari kagabi. At least, iyon ang gusto kong isipin para matahimik ako pero sa tuwing naaalala ko kung gaano kalapit si Kael sa akin bago dumating si Mrs. Montenegro, kusang umiinit ang buong mukha ko. Halos isang dangkal na lang ang layo naming dalawa noon. Kung hindi lang dumating si Mrs. Montenegro sa eksaktong oras, hindi ko alam kung ano ang nangyari.Almost kissed him.Napailing ako nang malakas at tinapik ang sarili kong pisngi para matauhan habang nag-aayos ako ng kurtina sa sala."Hindi. Hindi nangyari yun," bulong ko sa sarili, pilit na kinukumbinsi ang sarili na panaginip lang ang lahat."Anong hindi nangyari?" biglang tanong ng isang pamilyar na boses mula sa likod ko.Napatalon ako sa gulat dahil sa lakas ng boses. Muntik ko nang mabitawan ang hawak kong kurtina. Paglingon ko, nakatayo si Kael sa likod ko, nakapamulsa at kakagising lang. Magulo pa ang buhok niya at nakasuot ng simpleng puting t-shirt."W-Wala po. Wala po talaga!" taranta kong

ELIANA POV“Sir, bakit kailangan ko pong sumama?” tanong ko kay Kael habang inaayos ko ang folder na ibinigay ni Sebastian sa akin. Kabado ang boses ko at halatang hindi ako mapakali.“Montenegro Corp's annual party. I'll need someone to handle my documents and schedule.” sagot ni Kael sa akin, seryoso ang tono at hindi man lang tumingin sa akin habang inaayos niya ang cuff ng tuxedo niya.Napatingin ako sa sarili kong suot. Simpleng black dress lang na bigay ni Sebastian, hindi mamahalin pero presentable.“Pero hindi naman po ako sanay sa ganitong event.” sabi ko kay Kael, mahina ang boses at halatang naiilang.“You don't have to be.” sagot ni Kael sa akin, malamig pa rin at parang wala lang sa kanya.Kinuha niya ang isang makapal na folder mula sa table at iniabot sa akin.“Just stay close, keep these with you, and give them to me when I need them. Ikaw ang mag-aayos ng schedule ko doon at aalalay sa lahat ng kailangan ko.” sabi ni Kael sa akin, utos ang tono at malinaw na trabaho l