บททั้งหมดของ ไม่หวนคืน Never again: บทที่ 131 - บทที่ 140

ในเวลาเดียวกันเพชรไพลินก็มาที่ห้างสรรพสินค้าที่ชวัลดนย์และมุกกันยาพามันเดย์มากินไอศกรีม ไฮโซสาวมาแสดงความยินดีกับเพื่อนอีกกลุ่มหนึ่งของเธอที่มาเปิดร้านขนมหวานแฟรนไชส์จากฮ่องกงซึ่งกำลังเป็นที่นิยมอย่างมากเพราะเพิ่งมาเปิดตัวในประเทศไทย หญิงสาวเดินหน้าเชิดตรงไม่หันซ้ายมองขวาจนมาหยุดยืนอยู่หน้าร้านไอศกร

ชวัลดนย์มองใบหน้าของเอเจนซีที่น้องสาวเป็นคนเชิญให้มาพบ ทักทายตามมารยาทและถามถึงจุดประสงค์ที่เข้าพบอย่างสุภาพ“สวัสดีครับ ผมชวัลดนย์ ไม่ทราบว่ามาพบผมมีธุระอะไรหรือครับ”ซอนย่าทำหน้าเอะใจ บอกว่า“อ้าว...คุณชาลีนไม่ได้บอกคุณพี่ของเธอเหรอคะว่าซอนย่าจะมาคุยงานเรื่องโพรเจกต์ใหม่กับคุณโชแปง...ขออนุญาตเรียก

“แล้วถ้าฉันเป็นผู้หญิงที่มีอดีตมา คุณจะรับได้เหรอ”อีกครั้งที่คำพูดของเธอทำให้ชายหนุ่มคิดถึงคำพูดของซอนย่า‘น้องกลอยโชกโชน เชี่ยวชาญการนำเสนอพอสมควร’หากแต่ชายหนุ่มก็สลัดความคิดเหล่านั้นทิ้งไปอย่างไม่ไยดี บอกเธอว่า“คุณกลอยครับผมสนใจแต่ปัจจุบันของคุณ และอนาคตของเรา อดีตใครก็กลับไปแก้ไขไม่ได้ ผมเองก็

เมื่อไม่ต้องเก็บงำความรู้สึกที่มีต่อมุกกันยาและเธอก็ไม่ได้ตัดไมตรีที่หยิบยื่นให้ ชวัลดนย์จึงโทรศัพท์หาหญิงสาวได้อย่างสบายใจมากขึ้นโดยไม่ต้องกังวลว่าเธอจะคิดกับเขาในแง่ลบเหมือนผู้ชายคนอื่น ๆ ที่พยายามเข้าหาเธอ ค่ำวันเดียวกันเมื่อมุกกันยากลับมาถึงห้องพักในคอนโดมิเนียมชายหนุ่มก็โทร. เข้ามา“สวัสดีครับ

เสียงกรีดร้องของชญาพัฒน์ทำให้แม่บ้านสองคนรีบวิ่งขึ้นมาดูแต่ก็ถูกหญิงสาวตะเพิดไล่กลับลงมา คุณหนูผู้โดนขัดใจจึงเข้าระบายอารมณ์ด้วยการทำลายข้าวของภายในห้อง พลางนึกถึงคนต้นเหตุที่ทำให้พี่ชายที่รักและเอ็นดูเธอมาตั้งแต่เกิดและอยู่ข้างเธอมาตลอดเปลี่ยนไปก็ยิ่งเกลียดจนเกิดเป็นความแค้นสะสมอยู่ในใจ“อีกลอย แกไ