บททั้งหมดของ เมียดื้อของเฮียโซล: บทที่ 41 - บทที่ 50

ไม่มีเสียงตอบรับใดๆ สายตาคมจ้องมองไปยังคนตรงหน้าด้วยความสั่นไหว ก่อนจะรีบเก็บสายตาคู่นั้นแปลเปลี่ยนเป็นความนิ่งเรียบในเวลาต่อมา "มาทำไม : น้ำเสียงแข็งกร้าวถูกส่งออกไปทำเอาคนที่ฟังถึงกับหุบยิ้มแทบไม่ทัน "ไม่อยากให้มาเหรอคะ... ".........ก็เห็นหายไปนาน นึกว่าจะไม่กลับมาแล้วซะอีก "แล้วเฮียอยากให้หนู

@เช้าวันต่อมา "งื้ออ ~ แสงแดดยามเช้าสอดส่องแยงตาทำให้คนที่นอนหลับสนิท งัวเงียตื่นขึ้นมาในเวลาแปดโมงเช้าของอีกวัน คะนิ้งลืมตาตื่นด้วยความรู้สึกหนักอื้อบริเวณศีรษะ ก่อนจะบ่นพึมพำออกมา "ตัวเองอยาก แต่มาลำบากคนอื่น เห้อ ! "บ่นอะไรครับ...หืม 😊 "บ่นเฮียนั่นแหละ...เมื่อคืนเฮียไม่ให้หนูพักเลย...ปวดเนื

ณ ร้านอาหารกึ่งบาร์ใกล้มหาวิทยาลัย BUท่ามกลางบรรยากาศเฉลิมฉลองการเรียนจบของเหล่าพี่ปี 4 คณะวิศวกรรมศาสตร์ "โอโซล" ในชุดช็อปที่ดูสะอาดสะอ้านกว่าใครเพื่อน นั่งกุมมือ "คะนิ้ง" ว่าที่เจ้าสาวคนสวยไม่ยอมห่าง จนเพื่อนในกลุ่มอดไม่ได้ที่จะแซวขึ้นมา"แหม่... ไอโซล ตั้งแต่หมั้นนี่ตัวติดกันเป็นปาท่องโก๋เลยนะมึ

ณ ร้านอาหารกึ่งบาร์ใกล้มหาวิทยาลัย BUท่ามกลางบรรยากาศเฉลิมฉลองการเรียนจบของเหล่าพี่ปี 4 คณะวิศวกรรมศาสตร์ "โอโซล" ในชุดช็อปที่ดูสะอาดสะอ้านกว่าใครเพื่อน นั่งกุมมือ "คะนิ้ง" ว่าที่เจ้าสาวคนสวยไม่ยอมห่าง จนเพื่อนในกลุ่มอดไม่ได้ที่จะแซวขึ้นมา"แหม่... ไอโซล ตั้งแต่หมั้นนี่ตัวติดกันเป็นปาท่องโก๋เลยนะมึ

@2 สัปดาห์ต่อมา"สวัสดีค่ะ...พี่ๆ..😊"สวัสดีครับคนสวย 😊 วันนี้ได้อะไรมาฝากครับ : อคินถามคนตัวเล็กออกไปก่อนจะยิ้มให้ด้วยท่าทีเป็นมิตร"บราวนี่เค้กชอตโกแลตค่ะ 😊 : ฉันยิ้มหน้าแป้นก่อนจะยื่นถุงขนมไปให้พี่พายุ ที่ตอนนี้กำลังนั่งหน้านิ่งจดจ่ออยู่กับเอกสารชุดหนึ่ง"พี่พายุ..หนูซื้อขนมมาฝาก"...........