All Chapters of นางร้ายเช่นข้าเกิดใหม่อีกคราเพื่อทวงแค้น: Chapter 81 - Chapter 90

คดีเสนาบดีเสิ่นเปิดใหม่หลังจากฮ่องเต้มีรับสั่งให้รื้อคดีตระกูลเสิ่นทั้งหมดขึ้นมาสอบใหม่ ราชสำนักก็ไม่อาจทำเป็นมองไม่เห็นได้อีกเช้าวันนั้น ท้องพระโรงด้านในถูกใช้เป็นสถานที่ไต่สวนชั่วคราว ขุนนางจากสามฝ่ายถูกเรียกเข้าร่วม ได้แก่กรมอาญา สำนักตรวจการ และฝ่ายพระคลังที่เกี่ยวข้องกับเส้นทางเสบียงทหาร นอกจากนี้ยังมีเสนาบดีอาวุโสอีกสองคนซึ่งไม่ได้อยู่ฝ่ายใดอย่างชัดเจน เพื่อให้การสอบสวนดูโปร่งใสที่สุดเท่าที่จะทำได้ฮ่องเต้ยังไม่แข็งแรงพอจะประทับฟังตลอดทั้งวัน จึงมีรับสั่งให้เซียวจื่อเหิงเป็นผู้ควบคุมการไต่สวนในนามของพระองค์ และให้รายงานทุกขั้นตอนกลับไปเพียงคำสั่งนี้ก็ทำให้ขุนนางหลายคนเงียบลงทุกคนรู้ดีว่าคดีนี้ไม่ใช่เพียงเรื่องของเสนาบดีเสิ่นอีกแล้วมันเกี่ยวข้องกับราชโองการที่ฮ่องเต้ไม่ทรงจำได้ เกี่ยวข้องกับขุนนางที่ถูกกวาดออกจากราชสำนักในช่วงที่พระองค์ประชวร และยิ่งไปกว่านั้น ยังเกี่ยวพันถึงเส้นทางเสบียงทหารที่เริ่มพบความผิดปกติเยว่หลิงได้รับอนุญาตให้อยู่ฟังในฐานะบุตรีของผู้ต้องหาและผู้ส่งมอบหลักฐานใหม่บางส่วน แต่ไม่สามารถ

“เห็นอะไร”เยว่หลิงตอบ“ตอนนี้ยังไม่พอจะบอก”เจ้ากรมอาญาหัวเราะเย็น“ของอยู่ตรงหน้า ตราเป็นของเสนาบดีเสิ่น ยังต้องบอกอะไรอีก”เยว่หลิงเงยหน้ามอง“ตราจริงไม่ได้แปลว่าเจ้าของตราเป็นคนประทับ”“จะมีใครขโมยตราจากตู้เหล็กได้ง่ายเพียงนั้นหรือ”“นั่นคือสิ่งที่ต้องสอบ”“หรือคุณหนูเสิ่นจะบอกว่าทุกอย่างปลอมหมด”“ถ้าปลอม ก็คือปลอม ถ้าจริง ข้าก็จะยอมรับว่าจริง”น้ำเสียงนางไม่เปลี่ยน “แต่ข้าจะไม่เรียกหลักฐานชิ้นหนึ่งว่าจริงเพียงเพราะมันถูกทำให้ดูสมบูรณ์”ประโยคนี้ทำให้ห้องเงียบลง เซียวจื่อเหิงมองนางครู่หนึ่งก่อนสั่ง“เอกสารฉบับนี้แยกเก็บ ห้ามใครแตะต้องโดยลำพัง”เขาหันไปทางเจ้าหน้าที่“ตรวจประวัติการใช้ตราของเสนาบดีเสิ่นย้อนหลังสามเดือนก่อนถูกจับ ตรวจคนที่เข้าห้องทำงาน ตรวจกุญแจสำรอง ตรวจพ่อบ้าน ตรวจคนในจวนที่มีสิทธิ์เข้าใกล้ตู้เหล็ก”จากนั้นมองเยว่หลิง &ldq

จากนั้นหยดน้ำอุ่น เอกสารจริงแทบไม่ให้กลิ่นผิดปกติ แต่เศษจากเอกสารต้องสงสัยมีกลิ่นควันบาง ๆ ชัดขึ้นเมื่อถูกน้ำอุ่น อาลักษณ์สูดกลิ่นแล้วขมวดคิ้ว“เหมือนควันไม้”เยว่หลิงพยักหน้า “หากเอกสารถูกเก็บในช่องลับตามที่กล่าวตั้งแต่เขียนเสร็จ เหตุใดกระดาษจึงมีร่องรอยควันมากกว่ากระดาษในห้องทำงานฉบับอื่น”ขุนนางกรมอาญารีบตอบ “อาจเคยอยู่ใกล้เตาไฟก่อนนำไปเก็บ”“เป็นไปได้” เยว่หลิงกล่าวอีกครั้ง  “แต่เมื่อรวมกับสีคล้ำที่ไม่เป็นธรรมชาติ การโก่งของเส้นใย และหมึกที่ดูถูกเขียนหลังจากกระดาษผ่านความร้อนแล้ว ความเป็นไปได้นั้นลดลง”ฮ่องเต้มองเอกสาร “เจ้าหมายความว่า คนทำใช้กระดาษเก่าจริง แล้วทำให้มันดูเก่ากว่าเดิมก่อนเขียนข้อความปลอม?”“หม่อมฉันคิดเช่นนั้นเพคะ”“แล้วตราของเสนาบดีเสิ่น?”เยว่หลิงตอบ “อาจใช้ตราจริงประทับภายหลัง”คำพูดเดียวทำให้ขุนนางหลายคนเงียบ นั่นหมายความว่าคนทำต้องเข้าถึงตราของเสนาบดีเสิ่นจริง คดีไม่ได้เบาลง กลับอันตรา

ชื่อที่สองถูกจดลงไป เยว่หลิงมองเซียวจื่อเหิง คดีเริ่มแตกแขนงอย่างรวดเร็ว แต่ทุกชื่อที่ออกมาล้วนอยู่ในตำแหน่งระดับกลางถึงสูง ไม่ใช่คนที่สามารถสั่งการทั้งหมดได้ เหมือนบันไดที่ทอดขึ้นไปทีละขั้น แต่ยอดบันไดยังถูกซ่อนอยู่หลังม่านหลังการสอบสวน เซียวจื่อเหิงออกคำสั่งให้จับหานกั๋วซานและโจวเหยียนทันที ข่าวถูกปิดเงียบ ไม่ใช้หมายเรียกตามปกติ เพราะเกรงว่าจะเกิดเหตุซ้ำแบบจ้าวเหวินฉาง แต่ถึงอย่างนั้น เมื่อองครักษ์ไปถึงจวนหานกั๋วซาน คนก็หายไปแล้วภายในห้องทำงานมีเตาเผาเอกสารที่ยังอุ่น กระดาษส่วนใหญ่ถูกเผาจนเหลือเพียงเถ้า คนในจวนบอกว่าเขาออกไปตั้งแต่ก่อนรุ่งสาง โดยอ้างว่ามีภารกิจด่วนจากราชสำนัก ไม่มีใครรู้ว่าไปไหน โจวเหยียนกลับถูกจับได้ก่อนออกจากเมือง เขาพยายามอ้างว่าไม่เกี่ยวข้องกับคดีตระกูลเสิ่น เพียงเข้าตรวจสำนวนตามหน้าที่ แต่เมื่อค้นรถม้ากลับพบเงินจำนวนหนึ่งที่ไม่มีที่มา พร้อมจดหมายสั้นซึ่งถูกฉีกไปครึ่งหนึ่ง ส่วนที่เหลือมีเพียงประโยคว่า“เรื่องของเสิ่นต้องจบก่อนฝ่าบาทฟื้น”ประโยคเดียวทำให้บรรยากาศในวังเปลี่ยนทันที เมื่อฮ่องเต้เห็นจดหมาย พระหัตถ์ที่ถือกระ

“ครัวในตำหนักเจ้าค่ะ หมอเฉินเคยให้สูตรไว้”หมอเฉินเดินเข้ามา “มีปัญหา?”เยว่หลิงใช้ช้อนตักน้ำซุปเพียงเล็กน้อยใส่ถ้วยขาวอีกใบ นางดมอีกครั้ง จากนั้นแตะเพียงปลายลิ้นกับหยดที่เจือจางมากแล้วบ้วนออกทันที หมอเฉินขมวดคิ้ว“อย่าชิมของที่สงสัย!”“แค่น้อยมาก”“น้อยก็อาจเป็นอันตรายได้”เยว่หลิงไม่ได้เถียง นางหันไปถามหลันชิว “ซุปนี้เคี่ยวที่ไหน”“ครัวเล็กด้านหลังตำหนักเพคะ”“ใครยกมา”“อาเหม่ยเป็นคนยกจากครัว แล้วส่งให้ข้าตรงทางเดิน”เยว่หลิงมองถ้วยซุปอีกครั้ง “เมื่อวานกุ้ยเฟยเสวยสูตรเดียวกันหรือไม่”“เพคะ”“มีอาการอะไรผิดปกติหรือไม่”ซูกุ้ยเฟยคิดเล็กน้อย “เมื่อคืนรู้สึกคลื่นไส้นิดหน่อย แต่ข้าคิดว่าเพราะอ่านเอกสารจนดึก”เยว่หลิงถามต่อทันที “ปวดท้องไหม”“เล็กน้อย”“มือชา?”ซูกุ้ยเฟยชะงัก &ldqu