جميع فصول : الفصل -الفصل 50

“เธอรู้เรื่องของพวกเราได้ยังไงกัน” “นั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ...สิ่งสำคัญตอนนี้ก็คือเราสองคนจะไม่ยอมปล่อยให้พวกเธอ ต้องเผชิญหน้ากับอันตรายกันแต่เพียงลำพังแน่” “ขอบใจนะอิซซ่าสำหรับความหวังดี แต่เราคงจะไม่ต้องการความช่วยเหลือของพวกเธอตอนนี้ ไว้เราอยากได้ความช่วยเหลือจากพวกเธอเมื่อไรเราจะบอกเอง” ทอฝันพูดให้อิซซ่าเข้าใจถึงความต้องการของตนเอง “ถ้าเธอไม่ยอมให้เราสองคนร่วมขบวนการสืบในครั้งนี้ ฉันก็จะประกาศให้ทุกคนในบ้านหลังนั้นรู้ว่าที่แท้แล้วแอลที่พวกเขาเข้าใจว่าเป็นผู้ชายนั้น ความจริงเธอเป็นผู้หญิงเต็มตัว รวมไปถึงห้องลับและกล้องวงจรปิดที่ว่านั่นด้วย พวกเขาจะได้หูตาสว่างกันซะทีไม่ใช่ปล่อยให้เธอหลอกเขาครั้งแล้วครั้งเล่าแบบนี้ แต่ถ้าเธอยอมให้เราช่วยเราก็จะปิดปากเรื่องนี้ให้สนิทใช่ไหมวิคกี้” อิซซ่าหันไปมองเพื่อนรักที่นั่งอยู่ข้างตัว เมื่อเห็นว่าวิคกี้ยังคงนิ่งเฉยทำให้อิซซ่าต้องใช้ศอกของตัวเองกระทุ้งไปที่แขนของเพื่อนรัก วิคกี้ใช้มือดันแว่นสายตาอันทันสมัยของตัวเองก่อนที่จะตอบ “ใช่ๆ พวกเราจะปิดปากไม่แพร่งพรายเรื่องนี้ให้คนอื่นรู้ ถ้าพวกเธอย

“งั้นเมื่อวานฉันก็ไม่ได้ตาฝาดไปน่ะสิ ที่เห็นรถของจุนขับออกไปจากคณะของเรา เขาไปหาพวกเธอเหรอ” “ใช่เธอเข้าใจถูกต้อง” “พอดีเขาทำแว่นอันเก่าของกี้หัก เขาก็เลยรับผิดชอบโดยการพากี้ไปเลือกแว่นสายตาอันใหม่ กี้ไม่อยากไปกับเขาตามลำพังก็เลยชวนอิซซ่าไปด้วย” วิคกี้เป็นคนไขข้อข้องใจของทอฝันโดยไม่ลืมที่จะเล่าเรื่องทั้งหมดให้เธอฟัง “เป็นอันว่าพวกเธอเคยเห็นจุนกับคิระแล้ว” “แล้วสมาชิกที่เหลืออยู่ล่ะมีใครกันบ้าง” “ก็มีริวกับรัน” “รันจะใช่ผู้ชายที่มาพร้อมกับจุนในวันนั้นหรือเปล่านะอิซซ่า” วิคกี้ถาม “ผู้ชายปากเสียคนนั้นน่ะเหรอน่าจะใช่” “ถ้าอย่างนั้นก็เหลือแต่ริวที่พวกเธอสองคนยังไม่เคยเจอ” “ริวใช่ไหมที่พวกเราจะต้องสืบเรื่องของเขา” อิซซ่าถามเพื่อความแน่ใจ ทอฝันพยักหน้าก่อนที่จะตอบ “ใช่” “แล้วเรื่องห้องลับที่ว่าล่ะอยู่ที่ไหน” วิคกี้เองก็ถามด้วยความอยากรู้ “ตามฉันมาสิ” ทอฝันเดินนำวิคกี้และอิซซ่าเข้าไปในห้องลับที่ว่า วิคกี้มองเครื่องมืออีเลคโทรนิคที่วางเรียงร

“แล้วนายมีเรื่องอะไรถึงได้ตามหาตัวฉัน มีอะไรก็รีบๆ พูดมา” “นายกับคิคูยะคุยอะไรกัน แล้วทำไมจะต้องล็อคประตูด้วย” “ก็ไม่ได้คุยอะไรมากเขาแค่ขอบคุณฉันที่ช่วยเหลือชีวิตของเขาเอาไว้ รวมถึงให้เขาพักอยู่ที่นี่ด้วย แต่พรุ่งนี้เขาก็จะย้ายออกไปแล้วก็แค่นั้น” ทอฝันถามริวอย่างคาดคั้นที่จะเอาความจริงจากปากของเขาให้ได้ “เป็นความจริงเหรอ...ถ้าพูดกันเพียงแค่นั้น แล้วทำไมจะต้องปิดล็อคประตูด้วยล่ะ” “ฉันคงจะเผลอไปล็อคประตูตอนที่เข้าไปในห้องนั้นล่ะมั้ง ทำไมนายสงสัยอะไรงั้นเหรอ” “ฉันก็แค่ไม่ไว้ใจผู้ชายคนนั้น เพราะเรายังไม่รู้ประวัติของเขา แต่นายกลับไว้ใจเขาง่ายๆ ฉันมีลางสังหรณ์ว่าเขาอาจจะนำเรื่องเดือดร้อนมาให้นาย” “ถ้าเป็นแบบนั้นจริงมันก็เรื่องของฉัน นายมาเกี่ยวอะไรด้วย...” ริวใช้นิ้วชี้จิ้มไปที่หน้าผากของทอฝันพร้อมกับเตือน “จำเอาไว้ว่าอย่ามาจุ้นจ้านเรื่องของคนอื่นโดยเฉพาะเรื่องของฉัน” “แต่ที่ฉันทำแบบนี้ก็เพราะว่าฉันหวังดีกับนายและเป็นห่วงนายนะ” “ฉันดูแลตัวเองได้ไม่จำเป็นต้องให้ใครมาห่วง

ทอฝันพูดและเมื่อเห็นว่าเขาขยับตัวอย่างทุลักทุเล เธอจึงเข้าไปช่วยพยุงให้คิคูยะนอนบนที่นอนพร้อมกับห่มผ้าให้เขา แต่เมื่อเธอจะเดินไปคิคูยะก็ฉุดมือของเธอเอาไว้ “ขอบคุณมาก” หญิงสาวสะบัดมืออย่างแรงเพื่อให้หลุดจากการเกาะกุมของเขา “นายพูดอย่างเดียวก็ได้ ทำไมจะต้องมาจับมือถือแขนกันด้วย” คิคูยะออกจะแปลกใจอยู่บ้างเขาไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะแสดงอาการหวงเนื้อหวงตัวกับเขาซึ่งเป็นผู้ชายเหมือนกัน และเขาก็ไม่ได้คิดที่จะมีอะไรเกินเลยกับผู้ชายด้วยกัน ถึงแม้ว่าใบหน้าของอีกฝ่ายจะสวยหวานเหมือนผู้หญิงก็ตามที ดูเหมือนทอฝันเองก็จะรู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่ “ฉันไม่ใช่ตุ๊ดและก็ไม่ชอบให้ใครมาจับมือถือแขนแบบนี้ด้วย” คิคูยะเริ่มเข้าใจอาจจะเป็นเพราะอีกฝ่ายเป็นหนุ่มหน้าสวยก็เลยมีคนเข้าใจผิด และคงจะเจอเหตุการณ์แบบนี้บ่อยครั้งก็เลยทำให้มีปฏิกิริยาตอบโต้รุนแรงเกินไป “คุณคงจะเจอเหตุการณ์แบบนี้บ่อยล่ะสิ ถึงได้ดูหงุดหงิดและมีปฏิกิริยารุนแรงเกินจำเป็น” ทอฝันไม่ตอบคำถามของคิคูยะได้แต่บอกให้เขานอนพักผ่อน จากนั้นก็เดินออกจากห้องไปทิ้งให้คิคูยะอย

หลังจากที่นั่งฟังอยู่นาน แต่หญิงสาวยังไม่ทันได้พูดอะไรรันก็ถามขึ้นมาซะก่อน “คิระนายไปรู้จักกับเพื่อนของแอลตั้งแต่เมื่อไร” คิระยักไหล่ “ก็ไม่นานมานี้เองพวกเธอมาหาแอลที่นี่” “ผู้หญิงงั้นเหรอ” คิระพยักหน้าแทนคำตอบ จากนั้นรันก็หันไปแซวหนุ่มหน้าหวานที่นั่งอยู่ข้างตัวริวทันที “นายนี่เสน่ห์แรงไม่เบาเลยนะเพิ่งย้ายมาอยู่ไม่นานก็มีสาวตามมาถึงบ้าน” “ฉันก็กะว่าจะชวนพวกเธอมาด้วยนี่แหละ แต่พวกนายอย่าเพิ่งเข้าใจผิดนะ ฉันไม่ได้มีอะไรกับพวกเธอก็แค่เพื่อนที่มหาลัยไม่ได้มีอะไรมากไปกว่านั้น และพวกนายอย่าลืมที่ฉันบอกก็ละกันห้ามมายุ่งกับเพื่อนของฉันเด็ดขาดเข้าใจไหม” พูดจบทอฝันก็เดินออกจากห้องอาหารไปทันที โดยมีสายตาของหนุ่มๆ มองตามไปไม่เว้นแม้แต่ริว รันหัวเราะก่อนจะพูดพึมพำออกมา “มันจะหวงอะไรมากมายนักหนา คืนนี้จะรอดูว่าเพื่อนของมันจะสวยสักแค่ไหน ถึงได้ออกโรงห้ามซะขนาดนี้” ริวใช้โทรศัพท์มือถือชวนเพื่อนๆ เช็ทเดิมมาจอยงานปาร์ตี้ในคืนนี้ ส่วนคิระและจุนขอตัวไปเรียนเพราะทั้งคู่มีเรียนตอนเช้า ทั้งสองคนเดินสวนกับทอฝันก็เลยหยุดคุยกั