جميع فصول : الفصل -الفصل 30

“แต่นายก็เห็นนี่นาว่าพวกหล่อนมาทำยืนทำลับๆ ล่อๆ มีพิรุธแถวนี้ เราจะเชื่อใจได้ยังไงว่าพวกหล่อนไม่ได้เป็นพวกสิบแปดมงกุฎ” อิซซ่าโกรธจนควันออกหูอีตานี่เป็นใครทำไมถึงได้กล้ามาพูดจาดูถูกสบประมาทพวกเธอแบบนี้ รู้จักอิซซ่าน้อยเกินไปซะแล้วแบบนี้ต้องจัดการอิซซ่าเดินไปยืนตรงหน้าของรัน “พวกฉันมีชื่อให้นายเรียก...” “แล้วใครจะไปรู้จักชื่อของพวกคุณ” “ไม่รู้ก็ถามสิไม่ใช่ไม่รู้แล้วจะมาเรียกฉันกับเพื่อนว่าพวกหล่อนแบบนี้ คนอะไรเรียนมาสูงซะเปล่าแต่การศึกษากลับไม่ได้ช่วยทำให้คนอย่างนายพูดจาดี เหมือนอย่างคนปกติทั่วไปเขาทำกัน จำเอาไว้ให้ขึ้นใจว่าฉันชื่ออิซซ่าส่วนเพื่อนของฉันชื่อวิคกี้ และเราสองคนก็ไม่ใช่พวกสิบแปดมงกุฎด้วย” รันทำสีหน้าเบื่อหน่าย “เธอมีสิทธิอะไรมายืนด่าฉันปาวๆ แบบนี้ นี่ถ้าไม่ใช่ผู้หญิงเธอโดนดีแน่” รันพูดพร้อมกับชี้หน้าอิซซ่า “ผู้หญิงแล้วไงผู้หญิงอย่างฉันเคยชกปากผู้ชายอกสามศอกอย่างพวกนายมานักต่อนักละ แล้วที่ฉันด่าก็เพื่อที่จะสั่งสอนคนบางคนให้สำนึกดี เวลาจะพูดจะจาอะไรคราวหน้าจะได้ใช้หัวสมองคิดไตร่ตรองให้ดีก่อน ท

“รถเป็นอะไรไปครับ” จุนถามเมื่อเขาเดินลงมาจากรถ “น้ำมันหมดค่ะ” อิซซ่าตอบเขาเสียงอ่อยๆ “ถ้าอย่างนั้นพวกคุณก็จอดรถไว้ที่นี่ก่อนก็แล้วกันนะครับ เดี๋ยวผมจะโทรเรียกคนที่บ้านให้มาเข็นไปจัดการให้ ส่วนผมจะขับรถไปส่งพวกคุณที่บ้านเองครับ” สองสาวได้แต่มองหน้ากันและก็ลงความเห็นว่ามันคงจะต้องเป็นอย่างที่เขาพูด เพราะว่ามันไม่มีวิธีอื่นที่จะดีไปกว่านี้อีกแล้ว จุนโทรศัพท์ไปบอกลุคให้ช่วยส่งคนมาจัด การกับมอเตอร์ไซด์ของอิซซ่า ยืนรอไม่นานก็มีผู้ชายคนหนึ่งมารับกุญแจรถจากอิซซ่า และรับปากว่าจะจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย โดยเขาจะเติมน้ำมันรถให้พร้อมกับเอาไปจอดเก็บไว้ในบ้าน ก่อนที่เธอจะกลับมาเอาอิซซ่ากล่าวขอบคุณ จากนั้นจุนก็ชวนให้สองสาวขึ้นรถ เขาคอยประคองวิคกี้ขึ้นไปนั่งทางตอนหน้าคู่กับเขา ส่วนอิซซ่าก็เปิดประตูด้านหลังรถและขึ้นไปนั่งโดยไม่คิดอะไร เพราะจุนไม่ใช่คนขับรถดังนั้นจึงเป็นเรื่องที่ถูกต้องที่จะมีใครคนใดคนหนึ่งไปนั่งตอนหน้าคู่กับเขา เมื่อจุนเห็นว่าวิคกี้ยังไม่ได้คาดเข็มขัดนิรภัยเขาจึงกล่าวขอโทษเธอ จากนั้นก็เอื้อมมือไปดึงเข็มขัดนิรภัยมาคาดให้เธอก

ริวทั้งประคองกึ่งลากชายหนุ่มคนนั้นไปขึ้นรถที่เขาจอดไว้อย่างทุลักทุเล ที่น่าเป็นห่วงคือเลือดของเขาไหลไม่หยุดแม้ว่าริวจะห้ามเลือดแล้วก็ตาม จากนั้นริวก็รีบขับรถออกไปทันที “ผมจะพาคุณไปส่งโรงพยาบาลก่อนนะ” “ไม่ต้องผมไม่อยากไปโรงพยาบาล” “แต่คุณควรให้หมอทำแผลให้คุณนะเลือดยังไหลไม่หยุดเลย ผมว่าแผลมันจะต้องลึกแน่ๆ บางทีอาจจะต้องเย็บ” “ไม่จำเป็นต้องถึงมือหมอ หนักกว่านี้ผมก็เคยเจอมาแล้ว คุณเข้าใจใช่ไหมว่าเรื่องนี้ถึงตำรวจไม่ได้ เดี๋ยวคุณจอดส่งผมแถวนี้แหละ ขอบคุณอีกครั้งสำหรับความช่วยเหลือ” ริวหันไปมองหน้าที่ขาวซีดของเขา “คุณจะไปที่ไหนผมจะขับรถไปส่ง” “ผมก็ยังไม่รู้เหมือนกัน...ถ้าผมกลับที่พักตอนนี้พวกมันคงจะส่งคนไปดักผมไว้แน่” “เอางี้ละกันถ้าคุณยังไม่มีที่ไปล่ะก็ไปพักที่บ้านของผมก่อน ไม่ต้องเกรงใจบ้านผมอยู่ไม่ไกลเท่าไร ผมขับรถอีกไม่นานก็ถึง” ริวขับรถด้วยความเร็วสูงไม่นานก็ถึงที่พัก เขาจอดรถแล้วก็รีบลงจากรถไปประคองชายหนุ่มที่เขาพามาด้วยเข้าไปในบ้าน เดินตรงขึ้นไปบนห้องนอนของตัวเอง ทอฝันมองเห็นก

“มันเป็นยาชาเราต้องเย็บแผลให้เขา ถ้าให้เย็บสดแผลที่แขนเขาคงพอรับไหว แต่แผลที่หน้าท้องถ้าไม่ฉีดยาชาเขาจะเจ็บมาก ไม่มีใครทนได้หรอกถ้าไม่มีเข็มนี้” จุนหมายถึงเข็มฉีดยาในมือของเขา “นายแน่ใจนะว่าเขาจะปลอดภัย” ทอฝันกลายเป็นคนช่างสงสัยไปซะแล้ว “ไม่แน่ใจหรอกท่าจะให้ดีเราควรพาเขาไปโรงพยาบาล” “ฉันบอกนายแล้วไงว่าเราพาเขาไปที่โรงพยาบาลไม่ได้” “ถ้าจะให้ฉันเป็นคนทำนายก็ควรจะให้ฉันเป็นคนตัดสินใจเองดีไหม ว่าจะต้องทำอะไรก่อนหลัง หรือว่านายไม่ไว้ใจฉันแอล” “เปล่า ฉันไว้ใจนายไม่งั้นจะไปตามนายมาเหรอ เพียงแต่ฉันอาจจะวิตกกังวลมากไปหน่อย” “จะพูดกันอีกนานไหมเดี๋ยวคนเจ็บก็ตายกันพอดี” ริวพูดขัดขึ้นมาด้วยรำคาญความเรื่องมากของไอ้หนุ่มหน้าหวาน สุดท้ายทอฝันยอมปล่อยให้จุนเป็นคนเย็บแผลให้คนเจ็บ โดยที่เธอเดินออกมายืนดูห่างๆ เรียกว่างานนี้ทั้งคนเจ็บคนเย็บแผลและคนที่ยืนลุ้นเหงื่อตกกันไปตามๆ กัน กว่าจะเสร็จก็เล่นเอาเหนื่อยทั้งคนทำแผลและคนยืนลุ้น ส่วนคนเจ็บก็หมดสติไปแล้วจุนหันไปมองหน้าของริว “นายไปมีเรื่องกับใครมา แ

“ก็นายริวมันบ้าเลือดหันมาบีบคอแอลน่ะสิ เกือบตายเลยนะ โชคยังดีที่ชายแปลกหน้าคนนั้นเรียกสติของเขากลับคืนมาได้ เวลาเขาโกรธน่ากลัวเหมือนกัน มือของเขาแข็งยังกับเหล็กจะดึงจะง้างยังไงก็ไม่ออก” “นี่ใช่ไหมที่เป็นสาเหตุทำให้แอลใส่เสื้อคอปิด” “ใช่นี่ไงแผลยังเจ็บไม่หายเลย” ทอฝันดึงคอเสื้อลงมาให้เพื่อนรักดูร่องรอย “มันเป็นรอยช้ำเป็นจ้ำเลยนะ” “ใช่แอลถึงต้องใส่เสื้อปิดคอแบบนี้ไงล่ะ จะได้ไม่ต้องคอยตอบคำถามของสมาชิกคนอื่นๆ” “แล้วสมาชิกคนอื่นมีความเคลื่อนไหวอะไรไหม” “คิระนอนตั้งแต่สี่ทุ่มเขาจึงไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้นกับริว ส่วนคำจำกัดความสำหรับรันไม่มีคำไหนจะเหมาะเท่ากับคำว่าผู้ชายหื่นกาม” “ทำไมล่ะ” ไอรดาถามด้วยความแปลกใจ เช่นเดียวกับที่อิซซ่าพึมพำประโยคนี้ออกมาเบาๆ แต่ดูเหมือนคำตอบของทอฝันจะไม่ได้ให้ความกระจ่างสักเท่าไร “ดูเหมือนเขาจะชอบเล่นกีตาร์ เพราะภายในห้องของเขามีกีตาร์ตัวโปรดอยู่หลายตัวเหมือนกัน นอกจากการเล่นกีตาร์แล้วงานอดิเรกของเขาน่าจะเป็นการดูหนังแผ่นและการวาดรูป”