جميع فصول : الفصل -الفصل 40

121 فصول

บทที่ 31

“ก็ดูหน้าของริวตอนนี้สิ ไม่ควรเสี่ยงพูดอะไรทั้งสิ้นอยู่เฉยๆ ดีที่สุด” แต่แล้วรันก็หูผึ่งเปิดเรดาห์รับฟังข้อมูลที่เขากำลังสงสัยอย่างเต็มที่ เพราะคิระเองก็สงสัยเช่นเดียวกับที่เขาสงสัย และคิระก็ไม่นิ่งเฉยแต่ถามริวไปตรงๆ “ริวนายไปฟัดกับหมาที่ไหนมา หน้าของนายถึงได้ยับเยินขนาดนี้” ริวเหลือบสายตาขึ้นมองคิระก่อนที่จะตอบ “ก็พวกหมาหมู่ที่ชอบรุมซ้อมคนไม่มีทางสู้” “แล้วคนที่นายพามาด้วยเขาฟื้นหรือยัง” ทอฝันเอ่ยถาม รันและคิระพร้อมใจกันหันไปมองหน้าคนถามสลับกับหน้าของริว “ฟื้นแล้วแต่พอกินยาเข้าไปก็หลับไปอีก” “นายได้ถามอะไรเขาบ้างหรือยัง” “ยังนายคิดว่าคนที่เจ็บเจียนตายขนาดนั้น จะอยากลุกขึ้นมาตอบคำถามของคนอื่นงั้นเหรอ ถามคำถามโง่ๆ” “ก็ดีกว่าคนฉลาดอย่างนายก็แล้วกัน อยู่ๆ ก็พาคนที่ไม่รู้จักประวัติที่มาของเขาเข้าบ้าน อย่าว่าแต่ประวัติเลยแค่ชื่อของเขานายก็ยังไม่รู้ แล้วนายมั่นใจได้ยังไงว่าเขาจะเป็นคนดี ไม่ใช่พวกอันธพาลหรือพวกยากูซ่า” ริวตบโต๊ะเสียงดังจนทอฝันถึงกับสะดุ้ง รันกับ
last updateآخر تحديث : 2026-09-28
اقرأ المزيد

บทที่ 32

“ผมจะเชื่อคำพูดของคุณได้มากน้อยแค่ไหน” “สิ่งที่ผมพูดมาเป็นความจริงทั้งหมด แต่ถ้าคุณยังไม่เชื่อใจผมล่ะก็ผมจะขอโทรศัพท์ติดต่อกับหัวหน้าของผม จะเป็นไรไหมถ้าผมจะขอให้คุณพาพวกเขามาพบผมที่นี่” “ถ้าสิ่งที่คุณพูดมามันเป็นความจริง ผมจะเป็นคนไปรับหัวหน้าของคุณมาพบคุณที่นี่เอง แต่ถ้าผมจับได้ว่าคุณโกหกผมล่ะก็ผมจะส่งตัวคุณให้กับตำรวจ” “ถ้างั้นผมขอใช้โทรศัพท์มือถือของคุณได้ไหมครับ” ริวพยักหน้าพร้อมกับหยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองยื่นส่งให้กับคิคูยะ เขารับไปเพื่อโทรหาหัวหน้าของเขาคุยกันอยู่สักพักสั้นๆ แต่ได้ใจความก่อนที่เขาก็ส่งโทรศัพท์คืนให้ริว “หัวหน้าของผมอยากพูดสายกับคุณ” ริวรับโทรศัพท์คืนกลับมาเขาคุยกับหัวหน้าของคิคูยะอยู่สักพัก ก็รู้ว่าสิ่งที่คิคูยะบอกเล่าให้เขาฟังนั้นเป็นความจริงไม่ได้โกหก ริวยังนัดแนะที่จะไปรับหัวหน้าของชายหนุ่มรุ่นพี่ เพื่อพามาพบกับคิคูยะที่นี่ในวันพรุ่งนี้ หลังจากที่วางโทรศัพท์คิคูยะได้พูดขอร้องริว “ผมอยากให้คุณเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ อย่าบอกใครได้ไหมครับ” ริวพยักหน้า
last updateآخر تحديث : 2026-09-28
اقرأ المزيد

บทที่ 33

“ผมไม่รู้อะไรมากหรอกแต่จากที่เคยเข้าไปเที่ยวที่นั่นบ่อยๆ และจากการสังเกตรวมไปถึงได้ยินพวกมันพูดคุยกันก็ทำให้พอจะเดาได้บ้าง แต่จะเป็นความจริงหรือเปล่าผมก็ไม่รู้เหมือนกัน” “คุณเข้าไปเที่ยวที่นั่นได้ยังไง” “มันเป็นความบังเอิญ...ครั้งหนึ่งผมเคยช่วยผู้หญิงคนหนึ่งไว้จากการถูกข่มขืน และเธอให้ผมไปส่งเธอที่ผับนั้นดูเหมือนไอ้พวกนั้นจะเกรงใจเธอไม่น้อย ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม แต่จากเหตุการณ์ในครั้งนั้นทำให้ผมได้รับการต้อนรับเป็นอย่างดีเมื่อผมไปที่นั่น อาจเป็นเพราะเธอสั่งไว้ล่ะมั้ง แต่หลังจากวันนั้นผมก็ไม่เคยพบเธออีกเลย ผมว่าคุณควรจะนอนพักผ่อนได้แล้วนะ” “อาจเป็นเพราะวันนี้ผมนอนมาทั้งวันแล้วก็เลยไม่รู้สึกง่วง...ผมคงจะอยู่รบกวนคุณอีกไม่นาน” “ไม่เป็นไรคุณไม่ต้องเกรงใจจะอยู่นานแค่ไหนก็ได้เท่าที่คุณต้องการ” “ที่นี่เป็นบ้านของคุณเหรอ” “ถ้าจะพูดให้ถูกก็คงต้องบอกว่ามันเป็นบ้านของพ่อผม แต่เขาไม่ได้อยู่ที่นี่หรอกนะ” คิคูยะคิดว่าริวเป็น เด็กหนุ่มที่ไม่ธรรมดา แม้ภายนอกเขาจะดูเงียบขรึมและอารมณ์ร้อน แต่เมื่อมีโอกาสได้สัมผัสเข
last updateآخر تحديث : 2026-09-28
اقرأ المزيد

บทที่ 34

เมื่อทั้งสามคนมายืนอยู่หน้าห้องของคนเจ็บ ทอฝันหันไปถามชายหนุ่มอีกสองคนที่ยืนอยู่ข้างหลัง “พร้อมหรือยัง” พวกเขาพยักหน้าเป็นสัญญาณว่าพร้อมแล้ว หญิงสาวจึงเคาะประตูห้องของคิคูยะ ริวเป็นคนเดินมาเปิดประตูให้ “พวกนายมาทำไม” “เราก็จะมาดูคนเจ็บน่ะสิถอยไป” ทอฝันพูดพร้อมกับผลักอกริวออกไปให้พ้นทาง จากนั้นก็เดินเข้าไปในห้องโดยมีรันและคิระเดินตามเข้าไปด้วย ริวมองตามด้วยความไม่พอใจ “อะไรของมันวะ” ริวพึมพำเบาๆ ทอฝันเดินไปยืนข้างเตียงของคนเจ็บ พร้อมกับเอ่ยปากถามถึงอาการของเขา “อาการของคุณเป็นยังไงบ้าง” แต่คำตอบที่ได้รับก็คือ “ยังไม่ตาย” “พูดได้แล้วนี่ แต่ปากเสียแบบนี้ระวังจะได้ตายก่อนวัยอันควร” รันหลุดหัวเราะออกมาก่อนที่จะทำหน้านิ่งเฉย “นายชื่ออะไรแล้วทำไมนายถึงโดนซ้อม” ทอฝันเริ่มเปิดฉากซักถาม “ทำไมผมต้องตอบคุณด้วย” “ฉันเป็นคนถามนายไม่ใช่ให้นายมาย้อนถามฉันแบบนี้” “ผมชื่อคิคูยะ” “แล้วไง” “อะไร!?” “ฉันถ
last updateآخر تحديث : 2026-09-28
اقرأ المزيد

บทที่ 35

รันกับคิระเดินกลับไปที่ห้องพักของพวกเขาโดยไม่ได้สังเกตว่าทอฝันเดินตามหลังมาด้วย รันพูดกับคิระถึงชายแปลกหน้าสมาชิกคนใหม่ล่าสุดของคฤหาสน์หลังนี้ “คิระนายคิดยังไงเกี่ยวกับสมาชิกคนใหม่ของเรา นายว่าไอ้หมอนั่นพูดความจริงกับเราหรือเปล่า แล้วเราจะเชื่อคำพูดของมันได้มากน้อยแค่ไหน” แต่คนที่ตอบคำถามนี้กลับไม่ใช่คิระแต่เป็นทอฝัน “นั่นสิฉันว่านายนั่นจะต้องมีอะไรปิดบังเราอยู่แน่ๆ” “เฮ้ย!! แอลนายตามเรามาทำไม ห้องของนายอยู่ด้านโน้นไม่ใช่เหรอ แล้วตามมาตั้งแต่เมื่อไร” “เรื่องนั้นไม่สำคัญหรอก ฉันว่าตอนนี้เรื่องของริวสำคัญกว่า พวกเราต้องประชุมกัน” “งั้นก็เข้ามาในห้องของฉันก็แล้วกัน” คิระพูดพร้อมกับเปิดประตูห้องนอนของตัวเอง เพื่อนอีกสองคนเดินตามเขาเข้าไปในห้องทันที โดยไม่ลืมที่จะปิดประตูตามหลังด้วย ทอฝันมองสำรวจภายในห้องของคิระไปด้วย “นั่งสิแอล” หญิงสาวจึงรู้ตัวว่าคนอื่นเขานั่งกันหมดแล้ว เหลือก็แต่เธอเพียงคนเดียวเท่านั้นที่ยังคงยืนอยู่ หญิงสาวเลือกนั่งเก้าอี้โซฟาเดี่ยวในขณะที่รันกับคิระนั่งเก้าอี้โซฟายาวตัวเดียวกัน คิระเป็
last updateآخر تحديث : 2026-09-28
اقرأ المزيد

บทที่ 36

“ถ้าเข้าใจแล้วพวกนายก็ออกไปได้ละ” “ห๊า! อะไรนะ” ทอฝันถามด้วยความงุนงงที่จู่ๆ คิระก็ไล่เธอกับรันออกจากห้องแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย รันหัวเราะก่อนจะลุกจากเก้าอี้เดินตรงไปที่ประตู และพูดทิ้งท้ายเอาไว้โดยไม่ได้หันหน้ากลับมามองคิระ “นี่มันเพิ่งจะสามทุ่มกว่าเท่านั้นเองนะ แต่นายง่วงแล้วเหรอคิระ” และในขณะที่ทอฝันกำลังจะเดินออกจากห้องไป เธอก็ได้ยินเสียงของคิระที่พูดกับเธอ “แอลถึงฉันจะไม่รู้ว่านายเข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้ด้วยจุดประสงค์อะไร แต่ฉันมั่นใจว่าสิ่งที่นายทำน่าจะเป็นเพราะความห่วงใยและหวังดีต่อริว ฉันขอบใจนายแทนเขาด้วยละกัน” “นายไม่ต้องขอบใจฉันหรอกมันเป็นสิ่งที่เพื่อนควรทำให้เพื่อนไม่ใช่เหรอ” “ริวคงจะไม่ได้คิดว่านายเป็นเพื่อนของเขาหรอก มันเห็นนายเป็นศัตรูมากกว่า เพราะนายเป็นคนที่พ่อมันส่งมา ริวมั่นใจว่านายจะเข้ามาเป็นไส้ศึกอะไรทำนองนั้น” “คิระฉันไม่สนใจหรอกนะว่าริวจะคิดยังไง นั่นเป็นเรื่องของเขาเราไปห้ามความคิดของคนไม่ได้ ฉันรู้แต่ว่าฉันเห็นเขาเป็นเพื่อนคนหนึ่ง ที่ถึงแม้จะเข้าใจยากแต่ฉันจะพยายามทำความเข้าใจ” ทอฝ
last updateآخر تحديث : 2026-09-28
اقرأ المزيد

บทที่ 37

รันเอากีตาร์ตัวโปรดมาดีดเล่นแก้เซ็งอยู่ที่ห้องรับแขก ระหว่างรอริวกลับมาเขารออยู่นานประมาณครึ่งชั่วโมงเห็นจะได้ ริวถึงจเเดินเข้ามาในห้องนั้นพร้อมกับชายแปลกหน้าคนหนึ่ง รันได้แต่คิดในใจ ‘หรือว่าผู้ชายคนนี้จะเป็นคนที่คิระพูดถึง’ ริวพาชายแปลกหน้าคนนั้นเดินผ่านรันไปโดยไม่แม้แต่จะหยุดแวะทักทาย แต่จะไปเอาอะไรกับริวนักหนา เพราะเพื่อนของเขาคนนี้มักจะมีความคิดไม่เหมือนกับคนอื่นๆ ซึ่งเขาเองก็ไม่ค่อยจะเข้าใจความคิดของริวมากนัก รันรออยู่สักพักก็เดินสะกดรอยตามริวไปห่างๆ ที่ทำแบบนั้นก็เป็นเพราะไม่อยากให้ริวรู้ตัวว่ามีคนสะกดรอยตามเขาอยู่ สุดท้ายริวก็พาผู้ชายคนนั้นเข้าไปในห้องของคิคูยะแต่ก่อนที่ริวจะปิดประตูห้องเขามองซ้ายทีมองขวาที เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีใครตามมาจากนั้นก็ปิดประตูห้องนั้นทันที “ทำไมมันจะต้องทำลับๆ ล่อๆ แบบนั้นด้วยวะ” รันบ่นพึมพำกับตัวเองเบาๆ ก่อนที่จะสะดุ้งโหยงเมื่อมีมือของใครคนหนึ่งมาวางบนไหล่ของเขา “รันนายมายืนบ่นอะไรอยู่แถวนี้” รันหันไปมองทางต้นเสียงและก็ต้องพ่นลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก “ฟู่วส์...แอล...น
last updateآخر تحديث : 2026-09-28
اقرأ المزيد

บทที่ 38

เมื่อคิคูยะและพันตำรวจเอกซายุ ซึ่งเป็นเจ้านายโดยตรงของเขาได้อยู่ด้วยกันตามลำพัง ทั้งคู่ก็ปรึกษากันถึงเรื่องที่เขาถูกจับได้ว่าเป็นสายให้กับตำรวจ “คิคูยะนายคิดว่าพวกมันแค่สงสัยว่านายเป็นสายให้กับตำรวจ หรือว่ามันรู้ฐานะที่แท้จริงของนายด้วย” “ผมคิดว่ามันยังไม่รู้ว่าแท้ที่จริงแล้วผมเป็นตำรวจ มันเพียงแต่สงสัยว่าผมจะเป็นสายให้ตำรวจ และที่มันเก็บผมก็เป็นเพราะมันไม่รู้ว่าผมสืบรู้ข้อมูลของมันได้มากน้อยแค่ไหน และได้หลักฐานอะไรมาบ้าง” “นายคงจะกลับไปทำหน้าที่นี้ไม่ได้แล้ว เราคงจะต้องหาคนใหม่เข้าไปทำหน้าที่นี้แทน ส่วนนายช่วงนี้ก็คงจะต้องเก็บตัวสักพัก เอาเป็นว่าฉันจะจัดเตรียมที่พักให้นายใหม่ก็ละกัน พรุ่งนี้ฉันจะให้คนมารับนาย ตอนนี้งานสำคัญอีกชิ้นหนึ่งของพวกเราก็คือจะต้องเฟ้นหาสายคนที่เหมาะสม แฝงตัวเข้าไปสืบและหาหลักฐานแทนนาย เพราะข้อมูลและหลักฐานที่นายได้มามันยังไม่มากพอที่จะจับตัวหัวหน้าแก็งค์ของพวกมัน จะจับได้ก็แต่พวกลิ่วล้อของมันเท่านั้น ฉันคงจะต้องเข้าไปดูแฟ้มประวัติของตำรวจอีกครั้งเพื่อที่จะเฟ้นหาสายคนใหม่” “ผมอยากที่จะเสนอผู้ชายคนหนึ่
last updateآخر تحديث : 2026-09-28
اقرأ المزيد

บทที่ 39

“พรุ่งนี้นายจะกลับมารับเขาแน่ๆ ใช่ไหม คงจะไม่ใช่หนีเอาตัวรอดและทิ้งเขาไว้เป็นภาระของพวกเราหรอกนะ” “แอล” ริวเรียกชื่อของเธอด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ พร้อมกับส่งสายตาเข้มมองอย่างดุๆ “ฉันบอกนายไปกี่ครั้งแล้วว่าเรื่องนี้ไม่ต้องมายุ่งฉันจะจัดการเอง ทำไมนายชอบยุ่งเรื่องของคนอื่นอยู่เรื่อย” “ฉันก็ติดนิสัยนี้มาจากนายนั่นแหละ” “อย่าเพิ่งทะเลาะกัน...ผมคงจะต้องขอตัวกลับก่อน” “เดี๋ยวผมจะขับรถไปส่งคุณเอง” ริวเสนอตัวทำหน้าที่สารถีขับรถไปส่งพันตำรวจเอกซายุ “ฉันไปด้วย” “นายจะตามไปทำไมเกะกะ” “ฉันจะต้องไปมหาลัยและไหนๆ นายก็จะต้องออกไปส่งเขาอยู่แล้ว ก็ให้ฉันติดรถไปด้วยจะเป็นไรไป” “ไม่เป็นไรแต่ไม่ให้ไปรถของนายก็มี อีกอย่างทางที่ฉันจะไปก็เป็นคนละทางกับทางไปมหาลัยของนาย” แล้วริวก็หันไปพูดกับซายุ “เชิญครับเดี๋ยวผมไปส่งคุณเอง” พันตำรวจเอกซายุเดินนำหน้าไปโดยมีริวเดินตามหลัง และแน่นอนทอฝันก็เดินตามไปด้วยเช่นกัน เมื่อลงมาถึงที่รถริวก็ขึ้นรถไปโดยไม่สนใจเพื่อนที่ยืนมองพวกเขาอยู
last updateآخر تحديث : 2026-09-28
اقرأ المزيد

บทที่ 40

เมื่อเลิกคลาสทอฝันและไอรดาก็หาที่คุยกันโดยที่คนอื่นไม่เห็น ทั้งคู่เลือกที่จะไปคุยกันบนดาดฟ้าของตึกเรียน ทอฝันยืนสูดอากาศหายใจเข้าเต็มปอดด้วยความสดชื่น ไอรดารีบถามถึงสิ่งที่ตนเองอยากรู้ “แอลพวกยากูซ่ามาเกี่ยวข้องอะไรกับริว” “แอลก็ยังไม่ค่อยแน่ใจนักหรอกว่าเขาจะใช่พวกยากูซ่าหรือเปล่า ไอจำที่แอลเคยเล่าให้ฟังได้ไหมที่แอลบอกว่า ริวกลับมาด้วยสภาพสะบักสะบอมจากการตะรุมบอลกับพวกอันธพาล แล้วเขาก็พาชายแปลกหน้าคนหนึ่งกลับมาด้วย นายนั่นโดนซ้อมมาอย่างหนักเลยล่ะ แถมยังโดนฟันที่แขนและถูกแทงที่ท้องอาการสาหัส แต่ไม่ยอมให้ริวพาไปส่งที่โรงพยาบาล เพราะเขาไม่อยากให้เรื่องนี้รู้ถึงหูของตำรวจ ริวก็เลยพาเขากลับมาที่บ้านและจะเย็บแผลให้เขาเอง แต่แอลเห็นว่าถ้าขืนปล่อยให้ริวทำสงสัยนายคนนั้นอาจจะไม่รอด แอลก็เลยไปตามจุนมาดูแลเรื่องนี้แทน” “แล้วทำไมแอลถึงคิดว่านายคนนั้นเป็นพวกยากูซ่าล่ะ” “แอลก็แค่เดาเอาเพราะดูจากหน้าตาและท่าทางของเขา” “หน้าตาของเขาเป็นไงเหรอ” “หน้าโหดหนวดเคราเฟิ้มอย่างกับพวกยากูซ่าที่พวกเราเห็นในหนังยังไงล่ะ แต่ที่น่า
last updateآخر تحديث : 2026-09-28
اقرأ المزيد
السابق
123456
...
13
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status