Alle Kapitel von ภรรยาเจ้าพ่อดับสูญพร้อมสายเลือดลับ: Kapitel 11 – Kapitel 13

13 Kapitel

บทที่ 11

ฟ้าสางพอดีกับที่เรือบรรทุกสินค้ามาถึงทางตอนใต้ของฝรั่งเศสเจ้าหน้าที่ศุลกากรตรวจหนังสือเดินทางของฉัน“เอลีส โลรองต์?”“ฉันเองค่ะ”เขาประทับตราแล้วส่งคืนให้ฉันนับจากวินาทีนั้น เอเลนา โรมาโนตายอยู่ก้นมหาสมุทรแอตแลนติกแล้วคนของตระกูลมอเรตติพาฉันไปยังคฤหาสน์ในโพรวองซ์ มันจดทะเบียนไว้ในชื่อบริษัทนอกอาณาเขต และแม้แต่ดันเตก็ไม่เคยรู้ว่ามันเป็นของแม่ฉันไร่องุ่นล้อมรอบที่ดินแห่งนั้น ในห้องเก็บไวน์ใต้บ้านหลังใหญ่ ฉันพบงานศิลปะที่ตระกูลมอเรตติสะสมมาหลายทศวรรษทนายของแม่เป็นผู้ดูแลคฤหาสน์และทรัพย์สินเหล่านี้มาตั้งแต่เธอเสียชีวิตตอนนี้มันกลับมาเป็นของฉันอีกครั้งกาเบรียล โลรองต์ดูแลกิจการของตระกูลในฝรั่งเศสเขาวางบันทึกทางการเงินและเอกสารทรัพย์สินเรียงเต็มโต๊ะ“คุณผู้หญิงครับ นี่คือทรัพย์สินถูกต้องตามกฎหมายทั้งหมดของตระกูลมอเรตติในฝรั่งเศส”“อย่าเรียกฉันว่าคุณผู้หญิง”ฉันเปิดแฟ้มแรก“เรียกฉันว่าเอเลนา”กาเบรียลไม่ถามว่าทำไมฉันถึงออกจากนิวยอร์ก และไม่ซักเรื่องระเบิดบนเรือยอชต์ เขาเพียงพยักหน้า แล้วส่งเอกสารทุกฉบับที่ต้องใช้ลายเซ็นของฉันมาให้ตอนแรก ฉันตั้งใจจะหลบซ่อนตัวจนกว่าลูก
Mehr lesen

บทที่ 12

หลังนิทรรศการจบลง ฉันออกจากแกลเลอรีเพียงลำพังรถซีดานสีดำจอดอยู่ฝั่งตรงข้ามถนนทันทีที่ประตูรถเปิดออก ฉันก็หยุดเดินดันเตก้าวลงมาจากรถเขามาโดยไม่มีคนติดอาวุธหรือบอดี้การ์ด ตลอดหลายเดือนนับจากที่ฉันเจอเขาครั้งสุดท้าย เขาซูบผอมลง ความอ่อนล้าในดวงตาราวกับไม่ได้นอนมาหลายสัปดาห์เขายืนจ้องฉันอยู่ตรงนั้น ราวกับกลัวเกินกว่าจะเดินเข้ามาใกล้“เอเลนา”ทันทีที่ได้ยินเสียงเขา มือของฉันก็เลื่อนไปกุมท้องโดยสัญชาตญาณสายตาของดันเตมองตามการเคลื่อนไหวนั้นแม้แต่ชุดหลวม ๆ ก็ไม่อาจปกปิดได้อีกแล้วว่าฉันตั้งครรภ์เกินเจ็ดเดือนเขาจ้องท้องที่นูนขึ้นของฉัน พูดอะไรไม่ออกเมื่อในที่สุดเขาหาเสียงของตัวเองเจอ คำพูดก็หลุดออกมาอย่างฝืดเครือ“นั่นคือ…ลูกของเราหรือ”“มันไม่เกี่ยวอะไรกับคุณ”ดันเตโซเซเล็กน้อย“บันทึกของโรงพยาบาลเป็นเรื่องจริง”ในที่สุดเขาก็เข้าใจสิ่งที่ฉันกำลังจะบอก ก่อนเรือยอชต์จะอับปาง“คุณรอดชีวิตมาได้ และกำลังอุ้มท้องลูกของเรา”“เด็กคนนี้คือนามสกุลมอเรตติ”ฉันเดินอ้อมเขาไป แต่ดันเตเดินตามมา“ผมตามหาคุณมาหลายเดือนแล้ว”“นั่นเป็นสิ่งที่คุณเลือกเอง”“เอเลนา ผมคิดว่าคุณตายแล้ว”
Mehr lesen

บทที่ 13

การผ่าตัดกินเวลาสองชั่วโมงตอนคลอด ลูกสาวของฉันหนักไม่ถึงสามปอนด์ด้วยซ้ำ พยาบาลพาเธอเข้าแผนกผู้ป่วยวิกฤตทารกแรกเกิดทันทีเมื่อฉันฟื้นขึ้น คำถามแรกที่ถามคือเรื่องลูกกาเบรียลนั่งอยู่ข้างเตียง“ตัวเธอเล็กมาก แต่หมอบอกว่าอาการคงที่”ฉันหลับตาลง และในที่สุดก็ยอมปล่อยให้ตัวเองหายใจได้เต็มปอดฉันเห็นลูกสาวเป็นครั้งแรกผ่านกระจกของห้องผู้ป่วยวิกฤตทารกแรกเกิดเธอนอนอยู่ในตู้อบ รายล้อมด้วยสายและท่อเล็ก ๆ แต่ปลายนิ้วของเธอกำเป็นกำปั้นแน่น ราวกับตัดสินใจแล้วว่าจะไม่ยอมแพ้ให้โลกนี้ดันเตยืนอยู่ปลายอีกด้านของทางเดินเขาไม่ได้เข้ามา เขาเพียงมองเธอผ่านกระจกอยู่นาน“เธอชื่ออะไร” เขาถาม“โซเฟีย มอเรตติ”เมื่อได้ยินนามสกุลของเธอ แววบางอย่างในดวงตาเขาก็ดับลง“เธอก็เป็นลูกสาวของผมเหมือนกัน”“ฉันไม่เคยบอกว่าเธอไม่ใช่”“งั้นเธอใช้นามสกุลโรมาโนได้ไหม”ฉันหันไปเผชิญหน้ากับเขา“เธอเกือบไม่มีโอกาสได้เกิดมา เพราะคุณ”ดันเตเงียบไป“คุณมาเยี่ยมเธอและทำหน้าที่พ่อได้ แต่ทุกครั้งต้องได้รับอนุญาตจากฉันล่วงหน้า และจะต้องมีคนที่ฉันไว้ใจอยู่ด้วย”“คุณคิดว่าผมจะพาเธอไปจากคุณหรือ”“ฉันคิดว่าคุณเคยชินกับ
Mehr lesen
ZURÜCK
12
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN
DMCA.com Protection Status