ฟ้าสางพอดีกับที่เรือบรรทุกสินค้ามาถึงทางตอนใต้ของฝรั่งเศสเจ้าหน้าที่ศุลกากรตรวจหนังสือเดินทางของฉัน“เอลีส โลรองต์?”“ฉันเองค่ะ”เขาประทับตราแล้วส่งคืนให้ฉันนับจากวินาทีนั้น เอเลนา โรมาโนตายอยู่ก้นมหาสมุทรแอตแลนติกแล้วคนของตระกูลมอเรตติพาฉันไปยังคฤหาสน์ในโพรวองซ์ มันจดทะเบียนไว้ในชื่อบริษัทนอกอาณาเขต และแม้แต่ดันเตก็ไม่เคยรู้ว่ามันเป็นของแม่ฉันไร่องุ่นล้อมรอบที่ดินแห่งนั้น ในห้องเก็บไวน์ใต้บ้านหลังใหญ่ ฉันพบงานศิลปะที่ตระกูลมอเรตติสะสมมาหลายทศวรรษทนายของแม่เป็นผู้ดูแลคฤหาสน์และทรัพย์สินเหล่านี้มาตั้งแต่เธอเสียชีวิตตอนนี้มันกลับมาเป็นของฉันอีกครั้งกาเบรียล โลรองต์ดูแลกิจการของตระกูลในฝรั่งเศสเขาวางบันทึกทางการเงินและเอกสารทรัพย์สินเรียงเต็มโต๊ะ“คุณผู้หญิงครับ นี่คือทรัพย์สินถูกต้องตามกฎหมายทั้งหมดของตระกูลมอเรตติในฝรั่งเศส”“อย่าเรียกฉันว่าคุณผู้หญิง”ฉันเปิดแฟ้มแรก“เรียกฉันว่าเอเลนา”กาเบรียลไม่ถามว่าทำไมฉันถึงออกจากนิวยอร์ก และไม่ซักเรื่องระเบิดบนเรือยอชต์ เขาเพียงพยักหน้า แล้วส่งเอกสารทุกฉบับที่ต้องใช้ลายเซ็นของฉันมาให้ตอนแรก ฉันตั้งใจจะหลบซ่อนตัวจนกว่าลูก
Mehr lesen