Alle Kapitel von หนึ่งในใจเกียร์: Kapitel 11 – Kapitel 20

ผ่านไปครึ่งชั่วโมง คนขี้เบื่อที่แกล้งหลับมาตลอดทางอย่างพิชชาก็ลืมตาตื่น เธอแสร้งทำทีขยี้ตาเหมือนคนง่วงๆ ก่อนจะถามชายหนุ่มว่า"พิชเผลอหลับไปเหรอคะ""ใช่ หลับไปพักใหญ่เลย"ซิมตอบ ก่อนจะถามต่อว่า"พิชหายปวดท้องหรือยัง"โอ้ย!!!! พ่อไมโครเวฟ คำถามที่เหมือนเป็นห่วงของซิมมันทำให้หัวใจดวงน้อยๆ เต้นแรงแล้วยังนี้จะไม่ให้เธอเผลอตัวชอบได้ยังไงกัน"ดีขึ้นแล้วค่ะ"พิชชาตอบพร้อมกับรอยยิ้มที่คิดว่าดูดีและสดใสที่สุดในชีวิต นาทีนี้เธอจะต้องดูสวย ดูแพง แม้ยามเพิ่งตื่นนอน เพราะเป้าหมายของเธอคือจะต้องเป็นที่หนึ่งในใจของพี่ซิมให้จงได้"แล้วจะทำอาหารไหวไหม"ซิมถามขณะเลี้ยวรถเข้าไปจอดใต้คอนโด พิชชาซื้อของสดมาตุนไว้หลายอย่าง ซึ่งแน่นอนว่าเธอคงตั้งใจทำอาหารมื้อนี้ให้เขากินเต็มที่ เขาเข้าใจความต้องการเธอนะ แต่ก็ไม่อยากให้เธอฝืนมากเกินไป เก็บไว้ทำวันอื่นก็ได้ "ทำไมจะไม่ไหวคะ ทำให้แฟนกินทั้งที"พิชชายิ้ม ก่อนจะเสริมต่ออีกนิดคล้ายกับว่าคำพูดก่อนหน้าของเธอคือการล้อเล่น ไม่ได้คิดจริงจังอะไร"แฟนปลอมๆ คนนี้จะทำให้สุดฝีมือเลย"ว่าแล้วก็ยื่นมือไปช่วยพี่ซิมถือถุงใส่ผัก ผลไม้ เอเวอรี่ติงที่เธอเลือกมา ถึงพี่ซิมจะบอกว่า "

ตั้งสติพิชชาเธอต้องตัวสติ!!หญิงสาวบอกกับตัวเองที่ได้แต่เดินวนไปมาในห้องนอนด้วยสีหน้าเลิ่กลั่ก แค่พิมพ์ผิด ชีวิตก็เปลี่ยน คำๆ นี้เธอเคยเอามาล้อเพื่อนขำๆ แต่พอมาถึงทีตัวเอง เธอกลับขำไม่ออก ทำได้แค่มองสิ่งที่กดส่งไปตาละห้อย จริงอยู่ว่าชอบพี่ซิม โหยหาอยากได้พี่เขาเป็นแฟน แต่ แต่ แต่...มันยังไม่ใช่เวลาที่เหมาะสม ยูโนวววว!! การจะเข้าไปอยู่ในหัวใจของใครสักคนมันต้องค่อยเป็นค่อยไป แต่นี่อะไร ฉันกลับทำมันพังเพียงเพราะปลายนิ้วของตัวเอง พิชชาถอนหายใจดัง "เฮือก" ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมาดู พี่ซิมอ่านแล้วแต่ไม่ตอบ....แล้วฉันควรทำไงต่อดี??คิดสิคิดพิชชา ถึงสมองมันจะตื้อแต่เธอก็ต้องเค้นมันออกมาให้ได้ สองมือขยุ้มผมตัวเองอย่างร้อนใจ เพราะเธอไม่รู้จะแถยังให้มันดูไหลลื่น มันยากนะ ยากมาก!! ที่จะทำให้พี่ซิมเชื่อว่าข้อความที่เธอส่งไปไม่ได้หมายถึงคำว่า "ชอบ" จริงๆ โอ้ย!! ปวดสมองพิชชาพึมพำ เธอเป็นคนที่ทำอะไรเป็นขั้นเป็นตอน ทุกอย่างจะต้องมีแบบแผน ในเมื่อตั้งใจแล้วว่าจะทำภารกิจแฟนเดย์ตลอดสามเดือนให้ผ่านพ้นไปด้วยดี เธอก็ต้องทำให้ได้ เพราะฉะนั้นไอ้คำว่า "ชอบ" ที่ส่งไป ก็เลยทำให้แผนการของเธอมันเซออกน

"ไปดูหนังกัน!!"ข้อความที่ซิมส่งมาทำเอาพิชชาเรียนภาคบ่ายแทบไม่รู้เรื่องเลย อยู่ๆ พี่ซิมก็ชวนเธอไปดูหนัง กรีดร้องหนักมาก เธอชอบดูหนัง และนี่ถือเป็นครั้งแรกที่เธอไม่ต้องไปดูหนังกับเพื่อน หรือนั่งดูคนเดียวเหงาๆ พอคิดว่าจะได้ไปดูหนังเป็นคู่เหมือนคนอื่นบ้างอะไรบ้าง หัวใจมันก็รู้สึกแฮปปี้ดี๊ด๊าจนอดที่จะยิ้มไม่ได้ พิชชาพิมพ์ตอบกลับไปว่า "ค่ะ" แต่แค่นั้นก็ดูธรรมดาไป ในเมื่อตั้งใจแล้วว่าจะรุกทั้งที เธอก็ต้องทำตัวน่ารักๆ ด้วยการส่งภาพเซลฟี่ของตัวเองไป เอาให้พี่ซิมหวั่นไหวไปเลยส่งไปไม่ถึงนาที พี่ซิมก็ส่งภาพเซลฟี่ของตัวเองกลับมา โอ้ย!! ดูผมยุ่งๆ นั่นสิ มันชวนให้เธออยากไปหวีให้จัง พิชชาคิดพลันยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ขณะเซฟภาพของพี่ซิมเก็บไว้ดูยามคิดถึง และจากที่นั่งเรียนง่วงๆ มีสัปหงกบ้าง พอเธอได้เห็นหน้าของพี่ซิม คำว่า "ง่วง" ก็ไม่มีอีกต่อไป คิดดูสิว่าขนาดกาแฟที่ว่าแน่ยังไม่สามารถทำให้เธอใจสั่นหวิวได้เท่านี้เลย"ดูขยันผิดปกตินะมึง!!""บ้า~ กูก็ขยันทุกวันป่ะ"ตบไหล่เพื่อนไปหนึ่งที "เมื่อกี้มึงยังสัปหงกอยู่เลย"เพื่อนว่าให้ก่อนจะแกล้งพูดลอยๆ แต่สายตาคือรู้ทันหนักมาก"แฟนไลน์มาอ่ะดิ""เฮ้ย!! มึงรู้ได้ไง"

ตั้งแต่ที่ไปดูหนังกันวันนั้นก็ผ่านมาหนึ่งอาทิตย์ มันช่างเป็นหนึ่งอาทิตย์ที่ไม่มีอะไรคืบหน้าเลย ช่วงนี้พิชชามีสอบ ก็เลยยุ่งมาก ถึงอยู่ด้วยกันแต่ก็แทบจะไม่ได้คุย เดินสวนกันแว่บๆ กำลังจะทักทาย เธอก็เดินเข้าห้องไปซะแล้ว ยิ่งเห็นพิชชาทุ่มเทให้กับการสอบ เขาก็ยิ่งไม่กล้าเสนอหน้าไปกวนใจเธอ ซึ่งผลของมันก็ทำให้ความสัมพันธ์ของพวกเขาไม่พัฒนาไปไหน นิ่งสนิท พูดง่ายๆ คือย่ำอยู่ที่เดิม เพิ่มเติมคือโคตรเหงาเลย!!"เป็นเหี้ยไรวะไอ้ซิม หน้าบูดแต่เช้า"เจมส์เดินเข้ามาตบบ่าของซิมที่ยืนกินไส้กรอกอยู่ซุ้มหน้าทางเข้าคณะ "กูไม่ได้เป็นไร""กูไม่เชื่อออออ"เจมส์ลากเสียงยาว จากที่เห็นท่าทางเซงๆ มันทำให้เขาไม่เชื่อในคำพูดที่หลุดออกมา และเขามั่นใจว่ามันจะต้องมีซัมติง ผู้ชายร้อยทั้งร้อยถ้าไม่เครียดเรื่องเกมส์ก็นะ...เรื่องผู้หญิง เชื่อสิ!! ว่าเขาเดาถูก"เล่าให้กูฟังได้นะเว้ย!!"พอเจมส์พูดจบก็ทิ้งตัวลงนั่งด้วยท่าทางสบายๆ ก่อนจะชูนิ้วขึ้นมาเป็นสัญลักษณ์ให้ป้าเจ้าของร้านรู้ว่า "เพิ่มอีกสองไม้" ร้านนี้เป็นร้านที่อยู่คู่คณะวิศวะมานาน ตั้งอยู่ใต้ตึกหน้าทางเข้าของคณะที่มีเกียร์อันใหญ่ตั้งอยู่ ทำเลดี ตั้งตรงข้ามตึกคณะบริหาร

ทำไมเป็นอย่างนี้ได้เนี่ย...พิชชาถอนหายใจเมื่อมองไปยังผู้ชายสองคนที่เธอรู้จักดี หนึ่งคนคือเพื่อนสนิท ส่วนอีกหนึ่งคนคือแฟนปลอมๆ ที่อ้างเหตุผลในการมาที่นี่ว่า "เป็นห่วง" เฮ้ย!! ตอนแรกก็ดีใจนะ พี่ซิมเป็นห่วง คงมารับเรากลับ แต่ไหงทำไปทำมา ถึงนั่งหัวโด่ดื่มเป็นเพื่อนไอ้เกมส์ได้ "ไหวไหมคะ""ไหวครับ"ถึงพี่ซิมจะเพิ่งเคยเจอไอ้เกมส์ แต่ทั้งคู่ก็เหมือนจะพูดคุยเข้าขากันได้เป็นอย่างดี พี่ซิมดูเป็นผู้ใหญ่มาก นั่งฟังปัญหาของไอ้เกมส์อย่างใจเย็น มีแทรกปลอบใจเป็นระยะๆ เฮ้ย!! แบบดูเป็นผู้ชายที่พึ่งพาได้โคตรๆ เสียงนุ่มๆ บวกกับท่าทางเข้าอกเข้าใจในแบบผู้ชายคุยกันทำให้บรรยากาศดีขึ้น พอไอ้เกมส์เลิกฟูมฟาย มันก็อาสาขอเป็นรุ่นน้องที่ดีในการเลี้ยงเหล้ารุ่นพี่เป็นการตอบแทน"เต็มที่ครับพี่ซิม""งั้นพี่ไม่เกรงใจแล้วนะ"ซิมยกแก้วเหล้าขึ้นมา ท่าทีเป็นกันเองของซิมบอกเลยว่าได้ใจไอ้เกมส์ไปเต็มๆ อย่างที่รู้ๆ กันว่าไอ้เกมส์มันสายเปย์ ถ้าได้ถูกใจใครมันถึงไหนถึงกัน เหล้าไหนที่ว่าดี เหล้าไหนที่ดีกรีแรงๆ มันจัดเต็ม และใช่ค่ะ!! พี่ซิมคือคนที่รับหน้าที่ดื่มเป็นเพื่อนมันนั่นเอง"ถ้าพี่ซิมเมาแล้วพอก็ได้นะ" ดวงตาคู่สวยสีน้ำตาลท