All Chapters of 撤离爱 ลี้ภัยรัก: Chapter 81 - Chapter 90

          ภายในดวงจิตของอวิ๋นเยว่เล่อ!          เปราะ!          ในที่สุดไข่มังกรใบหนึ่งที่ตั้งนิ่งอยู่ในดวงจิตของอวิ๋นเยว่เล่อก็เกิดการเคลื่อนไหวขึ้นอีกครั้ง รอยร้าวที่มีมาตั้งนานแล้วเริ่มหลุดออกทีละนิด          จนเมื่อเปลือกไข่ทั้งหมดแตกออก มังกรน้อยตัวหนึ่งก็ลืมตาขึ้น          แต่เมื่อรับรู้ว่าดวงจิตของอวิ๋นเยว่เล่อกำลังจะถล่มสีหน้าก็พลันเปลี่ยนสี เสี่ยวมี่หมาป่าสวรรค์เองก็กำลังเห่าหอนอยู่ในดวงจิตอย่างน่าสงสาร          เสี่ยวเป่าที่พึ่งออกมาจากไข่ถอนหายใจ “สงสัยข้าคงมีดวงกับเปลือกไข่! พึ่งออกมาไม่ทันไร เจ้านายตัวดีก็หาเรื่องให้ข้าต้องกลับไปเป็นไข่อีกแล้ว!”          ปั้ง!        

          ดินแดนเวหาศขึ้นชื่อว่าดินแดนลึกลับที่ไม่มีใครรู้ถึงการคงอยู่ พวกเขากล่าวขานเรียกคนแคว้นต้ามั่ว ต้าเหลียง ต้าห่านและต้าเฉินว่า คนสี่แคว้น!          และเรียกพื้นที่ทั้งสี่แคว้นว่า ดินแดนสี่แคว้น!          พื้นที่ของดินแดนเวหาศเป็นลักษณะของเกาะลอยฟ้าขนาดใหญ่ราวแคว้นหนึ่ง ที่ตั้งคือด้านบนของป่าพิฆาตอสูรอันใหญ่โต และที่ดินแดนนี้ยังไม่ถูกเปิดเผยต่อคนทั่วไปก็เป็นเพราะมีบางอย่างปกปิดเอาไว้          และพลังนี้คือพลังของหนึ่งในยี่สิบผู้พิทักษ์ แห่งสำนักผู้พิทักษ์!           ณ ตลาดย่งยวน          ห้องขังห้องหนึ่งมีคนผู้หนึ่งนอนอยู่ เริ่มแรกหมอชรายังใส่ใจ แต่เมื่อผ่านมาสามเดือนแล้วกลับพบว่า ร่างของชายคนนี้ไม่อาจตรวจหาสิ่งใดเจอ และไม่ว่าจะทำอย่างไรก็ไม่ฟื้นขึ้นมาเสียที

          ปั้ง!          หลังจากที่ผู้ดำเนินการประลองเอ่ย ประตูห้องที่เอาไว้สำหรับคนเข้าประลองก็เปิดออกเสียงดัง แสงสาดส่องมาที่ประตูของผู้ประลองทั้งสอง          ผู้เข้าชมโห่ร้องอย่างเลือดร้อน บรรยากาศคึกคักและน่าตื่นเต้นยิ่งนัก          เจ้าสำนักเซี่ยหมิ่นนั่งลงพลางยกยิ้มได้ใจ มองคนที่ตนเสาะหามาจากดินแดนสี่แคว้นก่อนจะพยักหน้าให้ สื่อสารออกไปแบบที่รู้กันดี        ฆ่ามันเสีย!          คนเข้าประลองของสำนักเซี่ยหมิ่นพยักหน้าว่าเข้าใจแล้ว ครั้งนี้ก็เหมือนๆ ครั้งที่ผ่านมา ฆ่าคนก็จบงาน          ผู้คนมัวแต่สนใจคนของสำนักเซี่ยหมิ่น แต่กลับไม่มีคนใครสังเกตคนของสำนักเจียวเจี๋ยสักนิด จนเมื่อมีคนผู้หนึ่งเดินออกมาที่สนามประลอง ทุกคน

          ในดินแดนเวหาศแห่งนี้มีสำนักฝึกยุทธอยู่สิบสำนัก แบ่งเป็นสำนักใหญ่และสำนักย่อย สำนักใหญ่ที่กุมอำนาจคือ ห้าสำนักใหญ่ ส่วนอีกห้าสำนักย่อยนั้นแย่งชิงกันเป็นหนึ่งในห้าสำนักใหญ่อยู่ทุกวัน          การจะเป็นห้าสำนักใหญ่นั้นไม่ง่าย นอกจากจะต้องมีอิทธิพลแล้ว ยังจะต้องมีลูกศิษย์ในสำนักที่ไร้เทียมทาน ซึ่งสิ่งนี้สำนักเซี่ยหมิ่นกำลังทำอยู่ และการทำลายสำนักย่อยอีกสี่สำนักแล้วอึดอำนาจก็เป็นหนึ่งในแผนการเขาเช่นกัน          ณ สำนักเจียวเจี๋ย          สำนักเจียวเจี๋ยตั้งอยู่บนยอดเขาสูงแห่งหนึ่งทางทิศตะวันออก อาจเพราะว่าเป็นสำนักย่อย พื้นที่ในสำนักไม่นับว่าใหญ่มาก แต่การอยู่ด้วยกันระหว่างศิษย์และอาจารย์กลับแตกต่างจากที่อื่น          นั่นคือการอยู่ด้วยกันแบบครอบครัว          เพราะแบบนี้ตอน

          วันที่สี่ ในที่สุดอวิ๋นเยว่เล่อก็ฟื้นขึ้นมาเสียที          ดวงตาแรกที่อวิ๋นเยว่เล่อมองเห็นคือดวงตาบริสุทธิ์คู่หนึ่ง ดวงตานี้กะพริบปริๆ ก่อนจะเอียงคอมองนางอย่างสงสัย          อวิ๋นเยว่เล่อเองค่อยๆ ลุกขึ้น “เจ้าเป็นใคร?”          เด็กน้อยยื่นถ้วยยาให้คนป่วย “นี่คือยา กินสิศิษย์น้องเล็ก”          ศิษย์น้องเล็ก? อวิ๋นเยว่เล่องงยิ่งกว่าเดิม!          เด็กน้อยเห็นว่าอวิ๋นเยว่เล่อไม่รับยาจากมือเขาไปเสียทีก็วางท่าศิษย์พี่ใหญ่เสียแล้ว “ที่นี่คือสำนักเจียวเจี๋ย ข้าเป็นศิษย์คนที่ยี่สิบ เจ้าคือศิษย์คนที่ยี่สิบเอ็ด เจ้าคือศิษย์น้องของข้า”          มองเด็กน้อยที่วางท่าเป็นศิษย์พี่ใหญ่แล้วอวิ๋นเยว่เล่อก็รู้สึกเอ็นดูขึ้นมาบ้าง นางยก