LOGIN“คราวหลังอย่ามาว่าเราอีกนะ หึ”
นอกจากไอ้คนชื่อเป้มันดูไม่โกรธคนชกแล้ว มันยังหัวเราะใส่เขาอีก เป็นไก่มากกว่าที่รู้สึกหงุดหงิด ควรเอาเวลาไปตามหา ยาใจมากกว่า “เดี๋ยวก่อน ๆ” อย่าหวังเลยว่าไอ้ไก่มันจะหันกลับไปมองเด็กพวกนั้น แค่นี้ก็เสียเวลามากกว่าพอแล้ว จากนั้นก็มองหาว่าดร.ยาใจอยู่ที่นี่หรือเปล่า “น้องครับน้อง ดร.ยาใจ เขาเข้าคณะไหมครับวันนี้” “อาจารย์ยาใจเหรอคะ น่าจะเข้าคณะตอนบ่าย ๆ นะคะ ตอนเช้าไม่มีคาบสอน” ไก่ถามน้องคนหนึ่งในคณะ พอได้รับคำตอบ เขาก็เกิดผิดหวังทีอุตส่าห์มาหาแต่ดร.ยาใจก็ยังไม่มา เขาอยากจะมาเซอร์ไพรส์พี่เขาเสียหน่อย ออกไปข้างนอกเขาไม่อยากออกไปเจอไอ้พวกปากหมาพวกนั้น ไก่ได้แต่ไปหาที่นั่งรอดร.ยาใจอยู่แบบนั้น แค่คิดว่าอยากจะเจอพี่เขาใจจะขาดหลังจากที่รอจนแล้วจนเหล่า จนเผลอฟุบนอนลงกับโต๊ะ น้ำลายไหลเล็กน้อย มองนาฬิกาก็บ่ายโมงแล้ว พอเงยหน้าก็เห็นว่าเด็กที่เขาหาเรื่องเมื่อตอนเช้ายืนมองเขาอยู่
“เธอยังไม่ไปไหนอีกเหรอ” คราวนี้เป้ถามอย่างสงสัย คนตัวเล็กมานอนหลับอะไรตรงนี้ “นายอีกแล้วเหรอ” ไก่ไม่อยากจะมีเรื่องด้วยหรอกนะ แต่พอเห็นเด็กหนุ่มตัวสูงมายืนดักทาง “ใช่ ว่าเธอมารอใคร เรื่องหมัดเราอยากให้เธอรับผิดชอบ” “ไม่ นายสมควรโดนแล้ว” “แค่อยากให้รับผิดชอบด้วยการบอกชื่อมาจะยากอะไรนักหนา” หนุ่มนักเลงประจำคณะเรียกร้องขอความรับผิดชอบ ทั้งที่เขาไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้ด้วยซ้ำ แต่พอนึกถูกอกถูกใจพี่ตัวเล็กคนนี้เสียหน่อย “ไก่” “หะ อะไรนะ” “ก็บอกแล้วไงว่าชื่อ ไก่ เข้าใจไหม พอใจแล้วหรือยัง” ไก่ตอบเด็กหนุ่มอย่างไม่เต็มใจนัก พลันสายตาหันไปเห็นคนที่ตัวเองตามหาตลอดทั้งวัน ไก่ไม่ลังเลสักนิดที่จะโบกไม้โบกมือด้วยความดีใจ “พี่ยาใจ....” เสียงเรียกดังขึ้นมาแต่ไกล ทำให้ดร.ยาใจที่ใส่สูทเตรียมพร้อมสำหรับการสอน ต้องเหลียวมองว่าใครเป็นคนเรียกเขา ใบหน้าที่แสนคุ้นตาเมื่อยังเด็ก ทำให้เขารู้ทันทีว่าเด็กที่กำลังวิ่งมาหาเขาเป็นใครกัน “ไก่มาได้ยังไง” ไก่โผล่เข้ากอดพี่ชายตัวโตที่ตัวเองคิดถึง เล่นเอาคนแถวนั้นเหลียวมองเป็นตาเดียว แต่เจ้าไก่ก็ไม่แคร์หรอก ยาใจตัวแข็งทื่อ ไม่ได้เจอน้องรักคนนี้เสียนาน ไม่คิดว่าจะโตขนาดนี้ “ไก่ ปล่อยก่อนคนมองเยอะแล้ว” ยาใจถอนหายใจ พยายามแกะมือที่เหมือนนวดปลาหมึกกำลังกอดเอวเขาอยู่ ปลายจมูกยังฟุดฟิดสูดกลิ่นน้ำหอมจากเรือนกายของคนพี่ตัวโต “อือ ไม่อยากปล่อย ไม่ได้เจอพี่ยาตั้งนาน” ไก่งอแง “ไอ้เตี้ย ปล่อยพี่ก่อน พี่ต้องไปสอน มันถึงเวลาแล้ว” ดร.ยาใจที่เห็นงานสำคัญกว่าน้อง ไก่ก็เลยยอมปล่อยแต่โดยดี พร้อมกับทำปากยื่น ๆ แง่งอน “อือ” “เดี๋ยวไปรอพี่ที่ห้องพัก ก่อน แล้วก็เลิกโวยวายได้แล้ว” ยาใจต้องดุไก่ แม้จะดีใจที่ได้เห็นไก่ครั้งแรกในรอบหลายปีที่ผ่านมา ไก่เหลียวมองก็เห็นสายตามองพร้อมหัวเราะคิกคักเข้าไปใหญ่ เขาเพิ่งรู้ตัวว่ามันน่าอายขนาดไหน แม้สายตาส่วนใหญ่จะมองด้วยความอิจฉา และความอยากรู้ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับดร.ยาใจ ไม่เว้นแม้กระทั่งเป้ที่ยืนนิ่ง ตกใจไม่น้อยเหมือนกันที่เห็นพี่ตัวเล็กวิ่งไปกอดอาจารย์ที่กำลังจะไปสอนคาบที่พวกเขาเรียน ทำไมในใจเขาถึงภาวนาเล็ก ๆ ว่าทั้งสองคงเป็นแค่คนรู้จักกัน และคงไม่มีความสัมพันธ์ที่มากไปกว่านี้ ตอนนี้อาจจะไม่ แต่อนาคตไม่แน่ มาขนาดนี้แล้วคนอย่างไอ้ไก่ ไม่ปล่อยให้พี่ยาใจหลุดมือไปเด็ดขาด “งั้นไปรอพี่ที่อื่นก่อน พี่สอนนานหลายชั่วโมง” ยาใจพยายามบอกปัดเด็กที่เขาเพิ่งเจอ แม้ตัวของไก่จะโตกว่าเดิมแค่นิดเดียว แต่ใบหน้ากลับเหมือนวัยรุ่นทั่วไป ติดตรงดูหน้าใส แก้มแดง เพราะผิวขาวมาตั้งแต่เด็กแล้ว มองยังไงเขาก็เห็นมันเป็นน้องคนหนึ่งเท่านั้น “ก็ได้ แต่ตอนเย็นเราสองคนต้องเจอกันนะครับ ผมรอพี่มานานแล้ว จากนี้ไปผมจะ จีบ พี่นะครับ พี่ยาใจ” จากความตั้งอกตั้งใจเอาไว้แล้วจะจีบพี่คนนี้ให้ติด ไก่ก็ไม่เคยนึกกลัว “เลอะเทอะ พูดอะไร ไปได้แล้ว ตอนเย็นค่อยคุยกันนะครับ” ยาใจบอกแบบนั้น ก่อนจะลูบหัวเด็กตัวเตี้ยเท่าอกไปหนึ่งทีโยกหัวเบา ๆ ก่อนส่งยิ้มให้ แล้วจากนั้นก็หมุนตัวเดินเข้าไปห้องที่เขาต้องสอน ไม่ถือสาเด็กมันสักเท่าไหร่ ไม่รู้เลยว่าอนาคตของเขาจะต้องวุ่นวายกับเด็กคนนี้ไปตลอด“เมื่อกี้ใคร” คนขี้หึงถามเสียงเข้ม มองเด็กที่หน้าแดงจัด ยาใจยังไม่หยุดวาดนิ้ว เท่ากับว่าเครื่องสั่นยังคงทำงานไม่หยุดนิ่ง ไก่เม้มปากสะกดกลั้นเสียงครางเอาไว้แน่น ดวงตาไก่ฉ่ำน้ำ จากอารมณ์อยากออกกำลังกายหมดไปแล้ว ไก่อยากจะทำอย่างอื่นมากกว่า เพราะเครื่องกระตุ้นอารมณ์ของคนน้องได้เป็นอย่างดี “ไม่รู้ พี่ยา ไก่อยาก....” ปลายนิ้วของไก่ลูบไปมาบนเลือดที่แขนของสามีตัวเอง ไม่วิ่งแล้ว ออกกำลังกายอย่างอื่นมากกว่า แต่สถานที่ไม่เอื้ออำนวย “ไม่ไหวแล้วเหรอ” ยาใจถาม มองหน้าแดง ๆ ดวงตาฉ่ำปรือ นัยน์ตาเต็มไปด้วยอารมณ์ความต้องการ เขาก็ไม่อยากแกล้งเมียอีกแล้ว “งั้นไปที่รถ เดินไหวไหม” ยาใจอดถามไม่ได้ หยุดแกล้ง ไก่ยอมเดินตามจนไปถึงรถของยาใจพอเข้าไปในรถสตาร์ตรถเปิดแอร์ ไก่ก็รีบคลานขึ้นไปนั่งบนตัก “ไก่อยาก” “ใจเย็นครับเด็กดี ตรงนี้ไม่ได้ เดี๋ยวมีคนมาเห็น” “งั้นก็ขับเร็ว ๆ นะครับ เมียlงี่ยu” ไก่กระซิบเย้ากำลังขบกรามแน่น ดูท่ายาใจเองก็เก็บงำอารมณ์ดิบเถื่อนของตัวเองเอาไว้เช่นกัน ตุ๊บ! ร
หลังจากแต่งงาน ไก่ก็ย้ายมาอยู่คอนโดของพี่ยาใจ กลายเป็นเมียพี่ยาใจไปแล้ว สามารถพูดกับใครต่อใครได้เต็มปาก แต่งงานกันมา ชีวิตของไก่เต็มไปด้วยโลกสีชมพู ยาใจเป็นสามีที่ดี หลังจากลาออกจากการเป็นอาจารย์สอนพิเศษแล้วก็กลับไปช่วยกิจการที่บ้าน ไก่เองก็เช่นกันไปช่วยพ่อทำงานทุกวัน เพราะไก่ไม่อยากให้พ่อต้องรู้สึกว่าลูกชายห่างจากกาย และวันนี้เอง ไก่และยาใจ หยุดงานที่บ้านพร้อมกัน เพราะอยากใช้เวลาอยู่ด้วยกัน พ่อแม่ก็ไม่ว่าอะไร ยินดีด้วยซ้ำ “พี่ยา วันนี้ไปออกกำลังกายวิ่งที่สวนกันไหมครับ” ไม่รู้มีอะไรมาดลใจให้เมียของเขาอยากไปวิ่ง แค่ไปฟิตเนส ไก่ก็ร้องงอแง ไม่อยากไป แต่ชวนเขาไปกินหมูกระทะแทนตลอด แล้ววันนี้เกิดอยากไปวิ่ง ผีเข้าหรือเปล่านะ “หือ เกิดอะไรกับเมียกูเนี่ย ถึงอยากไปวิ่ง” ยาใจที่นั่งดูคลิปคลายเครียดในแต่ละวัน เงยหน้ามองเด็กหนุ่มที่ทำหน้าตาแป๋วมองเขา ส่งสายตาวาววับเป็นการขอร้อง “ก็ วันนี้ผมเห็นคลิปเขาไปวิ่งแล้ว หุ่นดี รู้สึกว่าตัวเองเป็นหมู” ไก่ก้มมองพุงตัวเองแล้ว ถึงกลับหน้าเสีย เรื่องนี้ต้องโทษพี่ยาคนเดียวเลย เขาอยากกินอะไรไม่เคย
“พวกมึงหยุดนินทาคุณพ่อได้แล้ว ไปหาอะไรกินกันไหม หรือจะยืนตรงนี้ กูไปล่ะ แล้วกูค่อยมายืนเป็นเพื่อนนะ” หกบอกเพื่อนทั้งสอง เกิดท้องร้องขึ้นมาแล้วหิวข้าว ขอเดินไปดูสักหน่อยว่าแม่ครัวเตรียมอาหารอะไรเอาไว้ “เออ ไปเถอะ” เชอร์รี่พยักหน้า หกเดินมาหาอาหารรองท้อง เมื่อเช้าจิบแค่กาแฟแล้วไม่ค่อยอยู่ท้องเอาเสียเลย มัวแต่สนใจของกินไม่ทันสังเกตว่ากำลังเดินไปชนกับใครเข้า “อุ้ย...ขอโทษครับ” หกรีบขอโทษ ไม่ทันดูว่ามีคนตัวใหญ่ยืนขวางอยู่ “ไม่เห็นหรือไง” หลงตอบ ตาขวางมองเด็ก สงสัยเป็นเพื่อนของน้องไก่แน่ ๆ “ขอโทษครับ แต่ผมขอโทษแล้วนะครับ” หกเป็นคนสู้คนอยู่แล้ว ในเมื่อเขาไม่ได้ตั้งใจแล้วขอโทษไปแล้ว ไม่จำเป็นต้องขอโทษอีก “ชื่ออะไรนะเรา...” หลงถามหรี่ตามองเด็กกินจุ “หกครับ” “เป็นเพื่อนกับน้องไก่เหรอ” หลงถาม ปกติเป็นคนตลก พออยู่ต่อหน้าเด็กหนุ่มเขาต้องทำหน้าขรึมเสียหน่อย เผื่อจะตกเด็กน่ารัก ๆ ได้เหมือนยาใจ เห็นเพื่อนแต่งงานแล้วอิจฉาฉิบหาย “ครับ” หกตอบแค่นั้น ก็ไปหา
เวลาผ่านอย่างรวดเร็วสำหรับคู่รักหวานชื่นที่ใคร ๆ ก็อิจฉา ไม่ให้อิจฉาได้ยังไงกัน เพราะไก่พาพี่ยาใจแนะนำเพื่อนทั้งสามคน ฮาลิ เชอร์รี่ และหก อึ้งในความหล่อเหลาของพี่ยาใจ หุ่นก็ล้ำ แต่งตัวก็ดี ดูมีภูมิฐาน ฮาลิมองตาไม่กะพริบจนไก่กอดแขนเอาพี่ยาเอาไว้ด้วยความหึง เพื่อนทั้งสามได้แต่หยอกเย้าพี่ยา ซึ่งพี่ยาก็ไม่ได้ว่าอะไร ออกจะสนุกกับความเฮฮาของเพื่อน ๆ ยาใจก็อยากพาเพื่อนตัวเองอีกสองคนมารวมกับแก๊งของไก่ คงน่าปวดหัวดู และคงเจอกันในไม่ช้า เพราะใกล้วันแต่งงานระหว่างไก่กับยาใจ ยาใจเองรอไม่ไหวอยากให้ถึงเร็ว ๆ เขาอยากแสดงให้ทุกคนเห็นสักทีว่า ไก่ เด็กน้อยคนนี้เป็นของเขา เสี่ยสำรวยก็ดูปลื้มลูกเขยไม่น้อย แม้จะไม่ชอบใจที่ลูกชายที่ต้องแยกออกไปอยู่กับยาใจในไม่ช้า คนที่รักลูกชายยิ่งกว่าอะไรกว่าจะทำใจได้ ก็ขอให้ไก่และยาใจมานอนที่บ้านด้วยสัปดาห์ละสองวัน กลายเป็นข้อตกลงระหว่างยาใจ ไก่ และ เสี่ยสำรวย คนเป็นเมียได้แต่ส่ายหน้ากับความหวงของลูกของผัวตัวเอง การป่าวประกาศงานแต่งงานระหว่างยาใจและไก่ ไม่ใช่ครอบครัวฝั่งไก่เท่านั้นที่ประกาศก้อง ฝั่งครอบครัวของยาใจไม่น้อยเช่นกัน เ
ไก่ทำไมมึงน่ารักขนาดนี้ ยาใจมองเด็กน้อยที่ดิ้นเร่าไปมาด้วยความเสียวซ่าน ลองกวาดนิ้วขึ้นลงอย่างถี่รัว ขาเล็กทั้งสองก็ยิ่งบิดเข้าหากัน ไก่ร้องครางสะอึกสะอื้น ฝ่ามือจับแยกเรียวขาให้ออกห่างพอที่เขาจะทอดมองรูจีบที่กำลังดูดกลืนไข่สั่นเอาไว้ เขาพอใจไม่น้อยที่เห็นเด็กน้อยของเขาดิ้นพล่านไปด้วยความเสียวซ่าน อยากรู้จริง ๆ ว่าเสียวเท่ากับของจริงหรือเปล่า “อึก อึก พี่ยา ไก่เสียว อื่อ พอก่อน” ทิ้งตัวลงไปนอนบนเตียง รั้งมือคนพี่ที่กำลังเล่นสนุกกับร่างกายของตัวเองเอาไว้ ไก่เสียวจวนเจียนจนจะทนไม่ไหว อยากให้ยาใจเมตตาเขาหน่อย เขาทั้งทรมานทั้งเสียว “เสียวมั้ย...” เสียงแหบพร่าดังข้างหู ยาใจฉีกยิ้มก่อนฟัดแก้มของไก่แรง ๆ เร่งเครื่องให้สั่นเข้าไปอีก ก่อนทำการผละกายออกห่าง แต่สายตาก็ยังจ้องมองคนที่บิดตัวไปมาด้วยความเสียวซ่าน ยาใจอยากจะรู้เหมือนกันว่าถ้าเขาเข้าไปในร่องรักที่มีเจ้าไข่สั่นด้วยมันจะรู้สึกดีขนาดไหน แค่คิดหัวสมองของเขาก็ขาวโพลนไปหมด เร่งเร้าตัวเองถอดเสื้อผ้าจนร่างกายเปลือยเปล่า แก่นกายแข็งขัน “ไก่ กูขอเข้านะ” ไก่ถึงกล
ความตื่นเต้นไม่ได้อยู่แค่นั้น หลังจากพาไก่มาอยู่ถึงห้อง ยาใจก็ลากคนตัวเล็กเข้ามาในห้องนอนของตัวเอง ด้วยความใจร้อนของคนพี่พยายามดึงเสื้อผ้าของไก่จนเกือบฉีกขาดเสียก่อน ถ้าไก่ไม่รั้งมือพี่เอาไว้ก่อนจะจัดการถอดเสื้อผ้าด้วยตนเอง เพราะยาใจดูหิวโหยเหลือเกิน ไก่ก็เลยถอดเสื้อผ้าตัวเองออกหมดในทันที ขนลุกชันขึ้นสัมผัสกับอากาศหนาวของแอร์ บวกกับสายตาคมกริบจดจ้องมองเขาไม่วางตา ไก่เม้มปากตอนนี้อยากกอดพี่ยาเอาไว้มากกว่าการยืนเฉย ๆ แบบนี้ ยาใจผิวปากมานั่งบนเตียง กวักมือเรียกให้ไก่เดินเข้าไปใกล้ ๆ ไก่ก็ยอมทำตาม เพี๊ยะ ! ฝ่ามือตีลงบนก้นนิ่มแรง ๆ จนไก่ตัวโยกตามแรง ดวงตามองแก่นกายแสนน่ารักที่เริ่มชูชันขึ้นมา ไก่คงเริ่มมีอารมณ์แล้ว ตั้งแต่วันนั้นมาเขามีของเล่นชิ้นใหม่มา ยังไม่ได้ลองใช้ วันนี้ไข่สั่นสีสวยคงได้ใช้งานแล้วล่ะ “พี่ยา...” “ยั่ว...” ยาใจขบกรามแน่น มองร่างคนที่ยืนนิ่งอยู่ตรงหน้า ท่อนเอ็นก็เริ่มชูชันโชว์ส่วนสีแดงสวยต่อหน้าเขา เขายกยิ้มเอื้อมมือไปสัมผัสมันด้วยความรักใคร่ น่ารักเหลือเกิน เด็กอะไรใช้ความน่ารักเปลืองเหลือเกิน “อือ....







![10 Years ago [10 ปีที่แอบรัก] (BL- Mpreg)](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)