บทนำ

แนะนำตัวละคร 

พระเอก ดร.ยาใจ  เรียนจบด้านวิศวกรรมโยธา นานาชาติ เป็นอาจารย์สอนนักศึกษา จีบสาวบ้างบางครั้ง ภายนอกดูเป็นบุคคลน่าเคารพและเรียบง่าย แต่เบื้องหลังเขานั้น โดยเฉพาะบนเตียง.....ชอบ Rough Sex + Sex toys

นายเอก ชื่อเล่นว่า ไก่ ชื่อจริง กอบ  เป็นเด็กที่อยู่ข้างบ้านของดร.ยาใจ ตอนเด็กตามตูดเขาเป็นว่าเล่น  ใคร ๆ ในบ้านของไก่ก็รู้ว่า อนาคตของไอ้ไก่จะมีพี่ยาใจเป็นผัว  เป็นลูกรักของพ่อแม่ โดยเฉพาะพ่อที่รักลูกชายมาก เหตุเพราะเคยไปหาหมอดู หมอดูทักว่า มีลูกคนนี้แล้วชีวิตจะเจริญ ร่ำรวย พอเจ้าไก่คลอดเท่านั้นแหละ พ่อถูกหวยรางวัลที่หนึ่ง แถมธุรกิจยังไปได้ดี จากรายได้หลักแสนกลายเป็นหลักล้าน  ลูกอยากเป็นอะไร คนเป็นพ่อก็ตามใจ อยากได้อะไรก็หามาให้ สปอยล์ลูกจนเมียด่า ลูกโตก็ไม่หยุดสปอยล์ รักลูกมาก ๆ

            สุดท้ายนี้นักเขียนขอฝากนิยายวายฟีลกู๊ดด้วยนะคะ ไม่ค่อยมีดราม่า สามารถดาวน์โหลดตัวอย่างไปอ่านก่อนได้นะคะ ถ้าชอบนักเขียนของหัวใจเต็มหลอดเพื่อเป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ

            คำเตือน ภาษาอาจไม่ถูกหลักไวยากรณ์ หรือ มีคำที่ผิดแผกไปเล็กน้อยเพื่อใช้ในการบรรยายในเรื่องเท่านั้นค่ะ

บทนำ

ลูกฮักลูกแพง

            ไก่ ชายหนุ่มหน้าใสตัวเล็ก ผอมบาง ตัวขาวกำลังนอนแนบตัวกับเตียงเล่นโทรศัพท์มองหน้าจอที่ ดร. ยาใจ อาจารย์ประจำมหาวิทยาลัยเอกชนแห่งหนึ่ง โพสต์เกี่ยวกับงานวิชาการที่เพิ่งทำเสร็จไป  ไก่เห็นแบบนั้นก็อดดีใจประหนึ่งว่าตัวเองทำเอง  

            “โอ๊ย...ดีใจจังเลย พี่ยาของไก่”

            “ไก่เอ๊ย....ลงมาทานข้าวได้แล้ว”  เสียงแม่เรียกจากในครัวที่ทำกับข้าว กลิ่นหอมฉุยมาถึงห้องนอนของเขา รับรู้ว่าเป็นของโปรด วันไหนถ้าชมว่าอะไรอร่อย นับไปเลยอีกสิบวันจะได้กินอาหารเมนูนั้นอยู่อย่างนั้น นั่นก็คือ ยายจ่อย แม่ของไก่เอง  ไก่ชอบเรียกแม่คนสวยของตัวเองว่า ยายจ่อย ตามที่ชาวบ้านเคยเรียกตอนเด็ก ๆ 

            พอไก่โตขึ้น เพื่อเตรียมสอบให้ลูกชายเข้าเรียนที่ดีกว่าเดิม พ่อกับแม่ของไก่ก็ย้ายบ้านตาม โดยบ้านหลังเก่าก็ยังไม่ได้ขาย นาน ๆ จะจ้างคนไปทำความสะอาด เพราะเป็นสมบัติเก่าของผู้เป็นพ่อ  แถมเป็นบ้านที่สร้างมาด้วยกันด้วยความยากลำบากด้วยน้ำมือตารวย หรือ สำรวย เศรษฐีที่ชอบใส่ทองเส้นใหญ่ห้อยบนคอมีพระเครื่องอยู่ในบ้าน แต่พอออกนอกบ้านเท่านั้น ตารวยก็ถอดเก็บไว้ด้วยนิสัยที่กลัวว่าโจรจะปล้น

            “ครับแม่ ขอส่องพี่ยาใจสักแปร๊บบบนะคร้าบบบผม”

            ไก่ตอบผู้เป็นแม่ ทำปากจู๋ กลอกตาไปมา ลังเลว่าจะคอมเม้นต์ว่าอย่างไรดี  แต่ความไม่กล้าของตนก็ได้แต่เก็บเอาไว้คนเดียว

            “มาได้แล้วไอ้ลูกสาว....” คราวนี้เสียงของผู้เป็นพ่อเรียกบ้าง เพราะหิวข้าวเต็มทีแล้ว กฎที่บ้านต้องกินข้าวพร้อมกัน ถ้าครอบครัวอยู่ด้วยกันพร้อมหน้านาน ๆ เจ้าตัวแสบจะกลับมาบ้าน  ที่เรียกว่าลูกสาว สำรวยสังเกตอาการลูกชายมาตั้งแต่เด็ก อยู่กับลูกมาตลอด เจ้าเด็กแสบเคยร้องไห้เพราะเพื่อนล้อว่า เป็นกะเทย เป็นเกย์บ้าง เป็นตุ๊ดบ้างตั้งแต่เด็ก สำรวยไม่เคยทำให้ลูกร้องไห้มาก่อนนึกโกรธแทน แถมปลอบใจลูกต่าง ๆ นานา พยายามสอนลูกให้มองโลกรูปแบบใหม่ ว่าการเป็นแบบนี้ไม่ได้เป็นความผิดของไก่เลยสักนิด เขาปลอบใจด้วยการพาลูกไปซื้อของเล่น เจ้าไก่ก็เลือกเอาปีกผีเสื้อ ไม่เคยทำให้เขาผิดหวังจริง ๆ    ตั้งแต่นั้นมาไก่ก็มีความมั่นใจในการใช้ชีวิตมาตั้งแต่ยังเล็ก แถมเจ้าตัวยังบอกกับพ่อกับแม่อีกว่า จะมีแฟนเป็นพี่ยาเท่านั้น!

          หลังจากวันนั้น ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนก็ตั้งมั่นในความรักเหลือเกิน ตามตูดพี่เขาทุกวัน พี่เขาก็ใจดีดูแลน้องอย่างดี แต่ดูเหมือน ยาใจ มองเจ้าไก่แค่น้องรักคนหนึ่งเท่านั้น

            “พ่อก็...หนูไปเดี๋ยวนี้แหละ” ไก่รีบออกจากห้องแล้ววิ่งลงบันได เสียงฝีเท้าตึงตัง

          “ไก่ แม่บอกแล้ว อย่าวิ่งในบ้าน”  เสียงของแม่ดังเตือน พร้อมเท้าเอวมองลูกวัยใส หน้าตาหล่อเหลาสมเป็นวัยรุ่น หน้าตาละม้ายคล้ายสามีเธอเมื่อตอนสมัยยังวัยรุ่น มีแค่ดวงตาเท่านั้นที่ได้จากเธอไป เรียกว่าเป็นลูกรักของสำรวยทีเดียว

            “เอาน่า...คุณ ปล่อย ๆ ลูกไปบ้างเถอะ ลูกก็แค่รีบเท่านั้น มาเร็วไก่มาทานข้าวเร็ว” คนที่สปอยล์ลูกมากกว่าเธอก็คือสามี จามจุรี หรือ จ่อย ได้แต่ส่ายหน้าพ่อกับลูกชายนิสัยขี้เล่นพอกัน

            “โห่...แม่ ไก่อบอีกแล้วเหรอ”  ไก่จ้องมองอาหารบนโต๊ะที่มีมากมาย มีอยู่อย่างหนึ่งเป็นอาหารที่ไก่เคยชมว่าอร่อยเมื่อสามวันก่อน วันก่อนก็กินไก่อบ วันนี้ก็ไก่อบอีก ไอ้ไก่จะบ้าตาย ชมว่าอร่อยไม่ได้เลย ดีนะที่แม่เขายังทำอาหารอย่างอื่นด้วย

            “ก็เราบอกว่าอร่อยไง” ยายจ่อยยิ้มให้ลูกชายที่ทำหน้าไม่สู้ดี แต่ก็ยอมนั่งลง ยายจ่อยได้แต่ส่ายหน้า เธอรู้นิสัยลูกชายเธอดี ถึงเขาจะบ่นแต่ก็กินฝีมือตัวเองเธออยู่ดี

            “มะ มา กินนี่นะ แกงฟัก นี่ของแม่ ส่วนนี่ของหนู” สำรวยหัวเราะชอบใจกับอาการกระเง้ากระงอดของลูกชายสุดที่รัก

            “ขอบคุณครับ แต่พ่อไม่ต้องตักให้หนูก็ได้ หนูโตแล้วนะ” ไก่เริ่มโวยวายเล็กน้อย พ่อกับแม่ชอบทำตัวเหมือนเขาอายุห้าขวบทั้งที่ตอนนี้เขาอายุ ยี่สิบสองแล้ว โตพอที่จะมีผัวแล้ว

            “โตแล้วเหรอ พ่อนึกว่ายังไม่โต โตแล้วต้องมีแฟนแล้วสิ”  สำรวยหัวเราะเยาะลูกชาย 

            “โธ่...หนูพยายามอยู่พ่อ หนูจะจีบพี่ยาให้ติดให้ได้ พ่อค่อยดูเอาไว้เถอะ”  ไก่ย่นจมูกใส่พ่อตัวเอง 

            “พอแล้ว ๆ ทั้งพ่อทั้งลูก ว่าแต่เราไม่ได้เจอพี่เขานานแล้วนี่ ไม่ใช่มีเมียไปแล้วเหรอ...” คราวนี้เป็นแม่บ้างที่เอ่ยแซวลูกชาย

            “แม่อ่า....” ไก่โดนทั้งพ่อทั้งแม่แซว ก็ร้องโวยวาย เหมือนไม่เชื่อว่าเขาจะจีบพี่ยาติด อย่างไรแล้วพี่ยาต้องเป็นของเขา  ไก่หมายมั่นใจเอาไว้แบบนั้น ตั้งแต่เกิดมาเขาก็มั่นใจว่าเนื้อคู่ กระดูกคู่ของเขาก็คือ พี่ยาใจ

            “หนูไม่คุยกับพ่อแม่แล้ว”

            จากนั้นไก่ก็ก้มหน้าก้มตาทานข้าว บอกเลยว่างอนพ่อกับแม่จนแก้มป่องขึ้น นอกจากพ่อแม่เขาจะไม่สนใจยังหัวเราะอีก คอยดูเถอะเขาจะจีบพี่ยาให้ติด!