LOGIN
แนะนำตัวละคร
พระเอก ดร.ยาใจ เรียนจบด้านวิศวกรรมโยธา นานาชาติ เป็นอาจารย์สอนนักศึกษา จีบสาวบ้างบางครั้ง ภายนอกดูเป็นบุคคลน่าเคารพและเรียบง่าย แต่เบื้องหลังเขานั้น โดยเฉพาะบนเตียง.....ชอบ Rough Sex + Sex toys
นายเอก ชื่อเล่นว่า ไก่ ชื่อจริง กอบ เป็นเด็กที่อยู่ข้างบ้านของดร.ยาใจ ตอนเด็กตามตูดเขาเป็นว่าเล่น ใคร ๆ ในบ้านของไก่ก็รู้ว่า อนาคตของไอ้ไก่จะมีพี่ยาใจเป็นผัว เป็นลูกรักของพ่อแม่ โดยเฉพาะพ่อที่รักลูกชายมาก เหตุเพราะเคยไปหาหมอดู หมอดูทักว่า มีลูกคนนี้แล้วชีวิตจะเจริญ ร่ำรวย พอเจ้าไก่คลอดเท่านั้นแหละ พ่อถูกหวยรางวัลที่หนึ่ง แถมธุรกิจยังไปได้ดี จากรายได้หลักแสนกลายเป็นหลักล้าน ลูกอยากเป็นอะไร คนเป็นพ่อก็ตามใจ อยากได้อะไรก็หามาให้ สปอยล์ลูกจนเมียด่า ลูกโตก็ไม่หยุดสปอยล์ รักลูกมาก ๆ
สุดท้ายนี้นักเขียนขอฝากนิยายวายฟีลกู๊ดด้วยนะคะ ไม่ค่อยมีดราม่า สามารถดาวน์โหลดตัวอย่างไปอ่านก่อนได้นะคะ ถ้าชอบนักเขียนของหัวใจเต็มหลอดเพื่อเป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ
คำเตือน ภาษาอาจไม่ถูกหลักไวยากรณ์ หรือ มีคำที่ผิดแผกไปเล็กน้อยเพื่อใช้ในการบรรยายในเรื่องเท่านั้นค่ะบทนำ ลูกฮักลูกแพง
ไก่ ชายหนุ่มหน้าใสตัวเล็ก ผอมบาง ตัวขาวกำลังนอนแนบตัวกับเตียงเล่นโทรศัพท์มองหน้าจอที่ ดร. ยาใจ อาจารย์ประจำมหาวิทยาลัยเอกชนแห่งหนึ่ง โพสต์เกี่ยวกับงานวิชาการที่เพิ่งทำเสร็จไป ไก่เห็นแบบนั้นก็อดดีใจประหนึ่งว่าตัวเองทำเอง
“โอ๊ย...ดีใจจังเลย พี่ยาของไก่” “ไก่เอ๊ย....ลงมาทานข้าวได้แล้ว” เสียงแม่เรียกจากในครัวที่ทำกับข้าว กลิ่นหอมฉุยมาถึงห้องนอนของเขา รับรู้ว่าเป็นของโปรด วันไหนถ้าชมว่าอะไรอร่อย นับไปเลยอีกสิบวันจะได้กินอาหารเมนูนั้นอยู่อย่างนั้น นั่นก็คือ ยายจ่อย แม่ของไก่เอง ไก่ชอบเรียกแม่คนสวยของตัวเองว่า ยายจ่อย ตามที่ชาวบ้านเคยเรียกตอนเด็ก ๆ พอไก่โตขึ้น เพื่อเตรียมสอบให้ลูกชายเข้าเรียนที่ดีกว่าเดิม พ่อกับแม่ของไก่ก็ย้ายบ้านตาม โดยบ้านหลังเก่าก็ยังไม่ได้ขาย นาน ๆ จะจ้างคนไปทำความสะอาด เพราะเป็นสมบัติเก่าของผู้เป็นพ่อ แถมเป็นบ้านที่สร้างมาด้วยกันด้วยความยากลำบากด้วยน้ำมือตารวย หรือ สำรวย เศรษฐีที่ชอบใส่ทองเส้นใหญ่ห้อยบนคอมีพระเครื่องอยู่ในบ้าน แต่พอออกนอกบ้านเท่านั้น ตารวยก็ถอดเก็บไว้ด้วยนิสัยที่กลัวว่าโจรจะปล้น “ครับแม่ ขอส่องพี่ยาใจสักแปร๊บบบนะคร้าบบบผม” ไก่ตอบผู้เป็นแม่ ทำปากจู๋ กลอกตาไปมา ลังเลว่าจะคอมเม้นต์ว่าอย่างไรดี แต่ความไม่กล้าของตนก็ได้แต่เก็บเอาไว้คนเดียว “มาได้แล้วไอ้ลูกสาว....” คราวนี้เสียงของผู้เป็นพ่อเรียกบ้าง เพราะหิวข้าวเต็มทีแล้ว กฎที่บ้านต้องกินข้าวพร้อมกัน ถ้าครอบครัวอยู่ด้วยกันพร้อมหน้านาน ๆ เจ้าตัวแสบจะกลับมาบ้าน ที่เรียกว่าลูกสาว สำรวยสังเกตอาการลูกชายมาตั้งแต่เด็ก อยู่กับลูกมาตลอด เจ้าเด็กแสบเคยร้องไห้เพราะเพื่อนล้อว่า เป็นกะเทย เป็นเกย์บ้าง เป็นตุ๊ดบ้างตั้งแต่เด็ก สำรวยไม่เคยทำให้ลูกร้องไห้มาก่อนนึกโกรธแทน แถมปลอบใจลูกต่าง ๆ นานา พยายามสอนลูกให้มองโลกรูปแบบใหม่ ว่าการเป็นแบบนี้ไม่ได้เป็นความผิดของไก่เลยสักนิด เขาปลอบใจด้วยการพาลูกไปซื้อของเล่น เจ้าไก่ก็เลือกเอาปีกผีเสื้อ ไม่เคยทำให้เขาผิดหวังจริง ๆ ตั้งแต่นั้นมาไก่ก็มีความมั่นใจในการใช้ชีวิตมาตั้งแต่ยังเล็ก แถมเจ้าตัวยังบอกกับพ่อกับแม่อีกว่า จะมีแฟนเป็นพี่ยาเท่านั้น! หลังจากวันนั้น ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนก็ตั้งมั่นในความรักเหลือเกิน ตามตูดพี่เขาทุกวัน พี่เขาก็ใจดีดูแลน้องอย่างดี แต่ดูเหมือน ยาใจ มองเจ้าไก่แค่น้องรักคนหนึ่งเท่านั้น “พ่อก็...หนูไปเดี๋ยวนี้แหละ” ไก่รีบออกจากห้องแล้ววิ่งลงบันได เสียงฝีเท้าตึงตัง “ไก่ แม่บอกแล้ว อย่าวิ่งในบ้าน” เสียงของแม่ดังเตือน พร้อมเท้าเอวมองลูกวัยใส หน้าตาหล่อเหลาสมเป็นวัยรุ่น หน้าตาละม้ายคล้ายสามีเธอเมื่อตอนสมัยยังวัยรุ่น มีแค่ดวงตาเท่านั้นที่ได้จากเธอไป เรียกว่าเป็นลูกรักของสำรวยทีเดียว “เอาน่า...คุณ ปล่อย ๆ ลูกไปบ้างเถอะ ลูกก็แค่รีบเท่านั้น มาเร็วไก่มาทานข้าวเร็ว” คนที่สปอยล์ลูกมากกว่าเธอก็คือสามี จามจุรี หรือ จ่อย ได้แต่ส่ายหน้าพ่อกับลูกชายนิสัยขี้เล่นพอกัน “โห่...แม่ ไก่อบอีกแล้วเหรอ” ไก่จ้องมองอาหารบนโต๊ะที่มีมากมาย มีอยู่อย่างหนึ่งเป็นอาหารที่ไก่เคยชมว่าอร่อยเมื่อสามวันก่อน วันก่อนก็กินไก่อบ วันนี้ก็ไก่อบอีก ไอ้ไก่จะบ้าตาย ชมว่าอร่อยไม่ได้เลย ดีนะที่แม่เขายังทำอาหารอย่างอื่นด้วย “ก็เราบอกว่าอร่อยไง” ยายจ่อยยิ้มให้ลูกชายที่ทำหน้าไม่สู้ดี แต่ก็ยอมนั่งลง ยายจ่อยได้แต่ส่ายหน้า เธอรู้นิสัยลูกชายเธอดี ถึงเขาจะบ่นแต่ก็กินฝีมือตัวเองเธออยู่ดี “มะ มา กินนี่นะ แกงฟัก นี่ของแม่ ส่วนนี่ของหนู” สำรวยหัวเราะชอบใจกับอาการกระเง้ากระงอดของลูกชายสุดที่รัก “ขอบคุณครับ แต่พ่อไม่ต้องตักให้หนูก็ได้ หนูโตแล้วนะ” ไก่เริ่มโวยวายเล็กน้อย พ่อกับแม่ชอบทำตัวเหมือนเขาอายุห้าขวบทั้งที่ตอนนี้เขาอายุ ยี่สิบสองแล้ว โตพอที่จะมีผัวแล้ว “โตแล้วเหรอ พ่อนึกว่ายังไม่โต โตแล้วต้องมีแฟนแล้วสิ” สำรวยหัวเราะเยาะลูกชาย “โธ่...หนูพยายามอยู่พ่อ หนูจะจีบพี่ยาให้ติดให้ได้ พ่อค่อยดูเอาไว้เถอะ” ไก่ย่นจมูกใส่พ่อตัวเอง “พอแล้ว ๆ ทั้งพ่อทั้งลูก ว่าแต่เราไม่ได้เจอพี่เขานานแล้วนี่ ไม่ใช่มีเมียไปแล้วเหรอ...” คราวนี้เป็นแม่บ้างที่เอ่ยแซวลูกชาย “แม่อ่า....” ไก่โดนทั้งพ่อทั้งแม่แซว ก็ร้องโวยวาย เหมือนไม่เชื่อว่าเขาจะจีบพี่ยาติด อย่างไรแล้วพี่ยาต้องเป็นของเขา ไก่หมายมั่นใจเอาไว้แบบนั้น ตั้งแต่เกิดมาเขาก็มั่นใจว่าเนื้อคู่ กระดูกคู่ของเขาก็คือ พี่ยาใจ “หนูไม่คุยกับพ่อแม่แล้ว” จากนั้นไก่ก็ก้มหน้าก้มตาทานข้าว บอกเลยว่างอนพ่อกับแม่จนแก้มป่องขึ้น นอกจากพ่อแม่เขาจะไม่สนใจยังหัวเราะอีก คอยดูเถอะเขาจะจีบพี่ยาให้ติด!“เมื่อกี้ใคร” คนขี้หึงถามเสียงเข้ม มองเด็กที่หน้าแดงจัด ยาใจยังไม่หยุดวาดนิ้ว เท่ากับว่าเครื่องสั่นยังคงทำงานไม่หยุดนิ่ง ไก่เม้มปากสะกดกลั้นเสียงครางเอาไว้แน่น ดวงตาไก่ฉ่ำน้ำ จากอารมณ์อยากออกกำลังกายหมดไปแล้ว ไก่อยากจะทำอย่างอื่นมากกว่า เพราะเครื่องกระตุ้นอารมณ์ของคนน้องได้เป็นอย่างดี “ไม่รู้ พี่ยา ไก่อยาก....” ปลายนิ้วของไก่ลูบไปมาบนเลือดที่แขนของสามีตัวเอง ไม่วิ่งแล้ว ออกกำลังกายอย่างอื่นมากกว่า แต่สถานที่ไม่เอื้ออำนวย “ไม่ไหวแล้วเหรอ” ยาใจถาม มองหน้าแดง ๆ ดวงตาฉ่ำปรือ นัยน์ตาเต็มไปด้วยอารมณ์ความต้องการ เขาก็ไม่อยากแกล้งเมียอีกแล้ว “งั้นไปที่รถ เดินไหวไหม” ยาใจอดถามไม่ได้ หยุดแกล้ง ไก่ยอมเดินตามจนไปถึงรถของยาใจพอเข้าไปในรถสตาร์ตรถเปิดแอร์ ไก่ก็รีบคลานขึ้นไปนั่งบนตัก “ไก่อยาก” “ใจเย็นครับเด็กดี ตรงนี้ไม่ได้ เดี๋ยวมีคนมาเห็น” “งั้นก็ขับเร็ว ๆ นะครับ เมียlงี่ยu” ไก่กระซิบเย้ากำลังขบกรามแน่น ดูท่ายาใจเองก็เก็บงำอารมณ์ดิบเถื่อนของตัวเองเอาไว้เช่นกัน ตุ๊บ! ร
หลังจากแต่งงาน ไก่ก็ย้ายมาอยู่คอนโดของพี่ยาใจ กลายเป็นเมียพี่ยาใจไปแล้ว สามารถพูดกับใครต่อใครได้เต็มปาก แต่งงานกันมา ชีวิตของไก่เต็มไปด้วยโลกสีชมพู ยาใจเป็นสามีที่ดี หลังจากลาออกจากการเป็นอาจารย์สอนพิเศษแล้วก็กลับไปช่วยกิจการที่บ้าน ไก่เองก็เช่นกันไปช่วยพ่อทำงานทุกวัน เพราะไก่ไม่อยากให้พ่อต้องรู้สึกว่าลูกชายห่างจากกาย และวันนี้เอง ไก่และยาใจ หยุดงานที่บ้านพร้อมกัน เพราะอยากใช้เวลาอยู่ด้วยกัน พ่อแม่ก็ไม่ว่าอะไร ยินดีด้วยซ้ำ “พี่ยา วันนี้ไปออกกำลังกายวิ่งที่สวนกันไหมครับ” ไม่รู้มีอะไรมาดลใจให้เมียของเขาอยากไปวิ่ง แค่ไปฟิตเนส ไก่ก็ร้องงอแง ไม่อยากไป แต่ชวนเขาไปกินหมูกระทะแทนตลอด แล้ววันนี้เกิดอยากไปวิ่ง ผีเข้าหรือเปล่านะ “หือ เกิดอะไรกับเมียกูเนี่ย ถึงอยากไปวิ่ง” ยาใจที่นั่งดูคลิปคลายเครียดในแต่ละวัน เงยหน้ามองเด็กหนุ่มที่ทำหน้าตาแป๋วมองเขา ส่งสายตาวาววับเป็นการขอร้อง “ก็ วันนี้ผมเห็นคลิปเขาไปวิ่งแล้ว หุ่นดี รู้สึกว่าตัวเองเป็นหมู” ไก่ก้มมองพุงตัวเองแล้ว ถึงกลับหน้าเสีย เรื่องนี้ต้องโทษพี่ยาคนเดียวเลย เขาอยากกินอะไรไม่เคย
“พวกมึงหยุดนินทาคุณพ่อได้แล้ว ไปหาอะไรกินกันไหม หรือจะยืนตรงนี้ กูไปล่ะ แล้วกูค่อยมายืนเป็นเพื่อนนะ” หกบอกเพื่อนทั้งสอง เกิดท้องร้องขึ้นมาแล้วหิวข้าว ขอเดินไปดูสักหน่อยว่าแม่ครัวเตรียมอาหารอะไรเอาไว้ “เออ ไปเถอะ” เชอร์รี่พยักหน้า หกเดินมาหาอาหารรองท้อง เมื่อเช้าจิบแค่กาแฟแล้วไม่ค่อยอยู่ท้องเอาเสียเลย มัวแต่สนใจของกินไม่ทันสังเกตว่ากำลังเดินไปชนกับใครเข้า “อุ้ย...ขอโทษครับ” หกรีบขอโทษ ไม่ทันดูว่ามีคนตัวใหญ่ยืนขวางอยู่ “ไม่เห็นหรือไง” หลงตอบ ตาขวางมองเด็ก สงสัยเป็นเพื่อนของน้องไก่แน่ ๆ “ขอโทษครับ แต่ผมขอโทษแล้วนะครับ” หกเป็นคนสู้คนอยู่แล้ว ในเมื่อเขาไม่ได้ตั้งใจแล้วขอโทษไปแล้ว ไม่จำเป็นต้องขอโทษอีก “ชื่ออะไรนะเรา...” หลงถามหรี่ตามองเด็กกินจุ “หกครับ” “เป็นเพื่อนกับน้องไก่เหรอ” หลงถาม ปกติเป็นคนตลก พออยู่ต่อหน้าเด็กหนุ่มเขาต้องทำหน้าขรึมเสียหน่อย เผื่อจะตกเด็กน่ารัก ๆ ได้เหมือนยาใจ เห็นเพื่อนแต่งงานแล้วอิจฉาฉิบหาย “ครับ” หกตอบแค่นั้น ก็ไปหา
เวลาผ่านอย่างรวดเร็วสำหรับคู่รักหวานชื่นที่ใคร ๆ ก็อิจฉา ไม่ให้อิจฉาได้ยังไงกัน เพราะไก่พาพี่ยาใจแนะนำเพื่อนทั้งสามคน ฮาลิ เชอร์รี่ และหก อึ้งในความหล่อเหลาของพี่ยาใจ หุ่นก็ล้ำ แต่งตัวก็ดี ดูมีภูมิฐาน ฮาลิมองตาไม่กะพริบจนไก่กอดแขนเอาพี่ยาเอาไว้ด้วยความหึง เพื่อนทั้งสามได้แต่หยอกเย้าพี่ยา ซึ่งพี่ยาก็ไม่ได้ว่าอะไร ออกจะสนุกกับความเฮฮาของเพื่อน ๆ ยาใจก็อยากพาเพื่อนตัวเองอีกสองคนมารวมกับแก๊งของไก่ คงน่าปวดหัวดู และคงเจอกันในไม่ช้า เพราะใกล้วันแต่งงานระหว่างไก่กับยาใจ ยาใจเองรอไม่ไหวอยากให้ถึงเร็ว ๆ เขาอยากแสดงให้ทุกคนเห็นสักทีว่า ไก่ เด็กน้อยคนนี้เป็นของเขา เสี่ยสำรวยก็ดูปลื้มลูกเขยไม่น้อย แม้จะไม่ชอบใจที่ลูกชายที่ต้องแยกออกไปอยู่กับยาใจในไม่ช้า คนที่รักลูกชายยิ่งกว่าอะไรกว่าจะทำใจได้ ก็ขอให้ไก่และยาใจมานอนที่บ้านด้วยสัปดาห์ละสองวัน กลายเป็นข้อตกลงระหว่างยาใจ ไก่ และ เสี่ยสำรวย คนเป็นเมียได้แต่ส่ายหน้ากับความหวงของลูกของผัวตัวเอง การป่าวประกาศงานแต่งงานระหว่างยาใจและไก่ ไม่ใช่ครอบครัวฝั่งไก่เท่านั้นที่ประกาศก้อง ฝั่งครอบครัวของยาใจไม่น้อยเช่นกัน เ
ไก่ทำไมมึงน่ารักขนาดนี้ ยาใจมองเด็กน้อยที่ดิ้นเร่าไปมาด้วยความเสียวซ่าน ลองกวาดนิ้วขึ้นลงอย่างถี่รัว ขาเล็กทั้งสองก็ยิ่งบิดเข้าหากัน ไก่ร้องครางสะอึกสะอื้น ฝ่ามือจับแยกเรียวขาให้ออกห่างพอที่เขาจะทอดมองรูจีบที่กำลังดูดกลืนไข่สั่นเอาไว้ เขาพอใจไม่น้อยที่เห็นเด็กน้อยของเขาดิ้นพล่านไปด้วยความเสียวซ่าน อยากรู้จริง ๆ ว่าเสียวเท่ากับของจริงหรือเปล่า “อึก อึก พี่ยา ไก่เสียว อื่อ พอก่อน” ทิ้งตัวลงไปนอนบนเตียง รั้งมือคนพี่ที่กำลังเล่นสนุกกับร่างกายของตัวเองเอาไว้ ไก่เสียวจวนเจียนจนจะทนไม่ไหว อยากให้ยาใจเมตตาเขาหน่อย เขาทั้งทรมานทั้งเสียว “เสียวมั้ย...” เสียงแหบพร่าดังข้างหู ยาใจฉีกยิ้มก่อนฟัดแก้มของไก่แรง ๆ เร่งเครื่องให้สั่นเข้าไปอีก ก่อนทำการผละกายออกห่าง แต่สายตาก็ยังจ้องมองคนที่บิดตัวไปมาด้วยความเสียวซ่าน ยาใจอยากจะรู้เหมือนกันว่าถ้าเขาเข้าไปในร่องรักที่มีเจ้าไข่สั่นด้วยมันจะรู้สึกดีขนาดไหน แค่คิดหัวสมองของเขาก็ขาวโพลนไปหมด เร่งเร้าตัวเองถอดเสื้อผ้าจนร่างกายเปลือยเปล่า แก่นกายแข็งขัน “ไก่ กูขอเข้านะ” ไก่ถึงกล
ความตื่นเต้นไม่ได้อยู่แค่นั้น หลังจากพาไก่มาอยู่ถึงห้อง ยาใจก็ลากคนตัวเล็กเข้ามาในห้องนอนของตัวเอง ด้วยความใจร้อนของคนพี่พยายามดึงเสื้อผ้าของไก่จนเกือบฉีกขาดเสียก่อน ถ้าไก่ไม่รั้งมือพี่เอาไว้ก่อนจะจัดการถอดเสื้อผ้าด้วยตนเอง เพราะยาใจดูหิวโหยเหลือเกิน ไก่ก็เลยถอดเสื้อผ้าตัวเองออกหมดในทันที ขนลุกชันขึ้นสัมผัสกับอากาศหนาวของแอร์ บวกกับสายตาคมกริบจดจ้องมองเขาไม่วางตา ไก่เม้มปากตอนนี้อยากกอดพี่ยาเอาไว้มากกว่าการยืนเฉย ๆ แบบนี้ ยาใจผิวปากมานั่งบนเตียง กวักมือเรียกให้ไก่เดินเข้าไปใกล้ ๆ ไก่ก็ยอมทำตาม เพี๊ยะ ! ฝ่ามือตีลงบนก้นนิ่มแรง ๆ จนไก่ตัวโยกตามแรง ดวงตามองแก่นกายแสนน่ารักที่เริ่มชูชันขึ้นมา ไก่คงเริ่มมีอารมณ์แล้ว ตั้งแต่วันนั้นมาเขามีของเล่นชิ้นใหม่มา ยังไม่ได้ลองใช้ วันนี้ไข่สั่นสีสวยคงได้ใช้งานแล้วล่ะ “พี่ยา...” “ยั่ว...” ยาใจขบกรามแน่น มองร่างคนที่ยืนนิ่งอยู่ตรงหน้า ท่อนเอ็นก็เริ่มชูชันโชว์ส่วนสีแดงสวยต่อหน้าเขา เขายกยิ้มเอื้อมมือไปสัมผัสมันด้วยความรักใคร่ น่ารักเหลือเกิน เด็กอะไรใช้ความน่ารักเปลืองเหลือเกิน “อือ....


![ผมไม่ได้ยั่ว เสี่ยต่างหากที่ห้ามใจไม่ได้[Mpreg]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




