LOGIN“อยากโดนเหมือนกัน”
“มึงเนี่ยนะ เลิกพูดยั่วกูหน่อยได้ไหม กูไม่เล่นนะเว้ย” ยาใจคิดอยากจะเอาน้องคนนี้มาเป็นคนแก้ขัดแก้ยากหรอกนะ เขาเห็นมันมาตั้งแต่เด็กจะให้มันมาเป็นเหมือนคนอื่นได้ยังไง ปกติยาใจมักจะพาเด็กที่เขาถูกใจไปเปิดห้อง นอนกันไปแล้วจบกัน แต่ส่วนมากมีแต่เด็กที่ชอบรสนิยมและลีลาของเขาไม่น้อย แต่เขาก็ไม่เคยแล ยาใจไม่เคยคิดจริงใจกับใครสักคน “ไก่ก็ไม่เล่น” “พอเลย เข้าไปนอนให้ห้องให้สร่างเมา แล้วโทร.บอกพ่อสำรวยกับแม่จ่อย ไม่รู้ว่าเป็นห่วงมึงขนาดไหนแล้วตอนนี้” คนตัวโตกว่าเป็นไหน ผลักร่างเล็กของเจ้าไก่เข้าไปในห้อง พอไก่เห็นโซฟาก็เดินตรงดิ่งไปนอนฟุบลงทันที แอ่นตูดงอน ๆ ทำตัวเหมือนนางแมวยั่วสวาท ดร.ยาใจที่เห็นแบบนั้นก็กลืนน้ำลายลงเฮือกใหญ่ ก่อนสะบัดหน้าเรียกสติให้กลับมา ท่องพุทโธ นั่นน้องนะ! เพี๊ยะ! ถึงสมองคิดแบบนั้น แต่ฝ่ามือป๊าบที่ตูดของเจ้าไก่แรง ๆ จนเจ้าตัวถลา ก่อนดร.ยาใจที่มีน้ำอดน้ำทนกัดฟันกรอดเอาไว้ “มึงยั่วกูใช่ไหมไก่” เขาพูดลอดไรฟัน “อื้อ...พี่” ไก่ร้องโอด ไม่ได้ยั่วจริง ๆ นะครั้งนี้น่ะ คนมันอยากจะเอนตัวนอน กลับโดนตีก้นแบบนี้มันไม่สนุกเอาเสียเลย เขาหาว่ายั่วก็ถือว่าเป็นโอกาสที่ดีที่ยั่วเขาต่อ “แล้วพี่ชอบเปล่าล่ะ” ไก่พลิกตัวมานอนหงาย หัวพิงพนักโซฟากำลังนอนแยกขาตัวเองอย่างช้า ๆ ทำตามนางเอกในละคร หรือ นางร้ายที่กำลังยั่ว พระเอก “ทำอะไร นอนดี ๆ ไก่” นอกจากเขาไม่สะทกสะท้านแล้ว ยังจับขาเล็กทั้งสองให้อยู่ในท่าเรียบร้อย การนอนถ่างขาอยู่บนโซฟาคงไม่สบายเท่าไหร่ “อื้อ ไก่ยั่วพี่ไม่ขึ้นเลยหรือไง” ไก่ถามออกไปตรง ๆ น้ำเสียงติดงอนเล็กน้อย ทำไมพี่เขาทำราวกับตัวเองเป็นพระอิฐพระปูน “นอนสบายหรือเปล่า หรือไปนอนบนเตียง ปะ ไปนอนบนเตียง” ยาใจนอกจากไม่สนแล้ว เขายังไล่ไก่ให้ลุกนั่งแล้วลากเข้าไปในห้องนอน ไก่ยอมทำตามอย่างว่าง่าย เขาเป็นเด็กดีเสมอแหละ ถ้าเป็นพี่คนนี้ละก็.... ฟุบ! “นอนสบายไหมไก่” ที่นอนสีขาวราวปุยนุ่นยวบตามแรงคนนอนลง สูดกลิ่นกายหอมที่ติดอยู่บนผ้าห่มคล้ายกับกลิ่นของพี่ยาใจไม่ผิดเพี้ยนแน่ ๆ “สบายครับ” “ถ้างั้นก็นอนที่นี่ก่อน เดี๋ยวตื่นมากูพาไปส่งบ้าน จะไปเยี่ยมเสี่ยสำรวยด้วย ไม่ได้เจอพ่อแม่มึงตั้งนาน คิดถึงพวกท่านเหมือนกัน”“แล้วพี่ไม่คิดถึงไก่บ้างหรือไง” เสียงอู้อี้กับหมอนดังขึ้นไม่ชัดเท่าไหร่นัก
“หะ....มึงพูดอะไรเนี่ย เดี๋ยวไปอาบน้ำก่อนนะ” ยาใจทำเป็นไม่สนใจเด็กที่นอนจมกับเตียงนอนนุ่ม ๆ ของเขา ลอบยกยิ้มมุมปาก “อือ ไอ้พี่บ้า ไม่รู้เลยหรือไง” ไก่ดีดตัวขึ้นมาจากเตียงเหมือนสปริง ลุกขึ้นมานั่งมองไปทางประตูด้วยสายตาอาลัย คนเขาอุตส่าห์คิดถึงมาตลอด พี่เขาไม่คิดถึงไก่บ้างเลยเหรอ คิดแล้วมันน่าน้อยใจ แต่ความน้อยใจก็ต้องถูกแทนที่ด้วยแผนการที่ตัวเองเตรียมใจเอาไว้แล้วว่า เมื่อมีโอกาสอยู่ด้วยกันสองต่อสองแล้ว ไก่ต้องหาทางทำให้พี่ยาหลงเสน่ห์เขาให้ได้เลย“เมื่อกี้ใคร” คนขี้หึงถามเสียงเข้ม มองเด็กที่หน้าแดงจัด ยาใจยังไม่หยุดวาดนิ้ว เท่ากับว่าเครื่องสั่นยังคงทำงานไม่หยุดนิ่ง ไก่เม้มปากสะกดกลั้นเสียงครางเอาไว้แน่น ดวงตาไก่ฉ่ำน้ำ จากอารมณ์อยากออกกำลังกายหมดไปแล้ว ไก่อยากจะทำอย่างอื่นมากกว่า เพราะเครื่องกระตุ้นอารมณ์ของคนน้องได้เป็นอย่างดี “ไม่รู้ พี่ยา ไก่อยาก....” ปลายนิ้วของไก่ลูบไปมาบนเลือดที่แขนของสามีตัวเอง ไม่วิ่งแล้ว ออกกำลังกายอย่างอื่นมากกว่า แต่สถานที่ไม่เอื้ออำนวย “ไม่ไหวแล้วเหรอ” ยาใจถาม มองหน้าแดง ๆ ดวงตาฉ่ำปรือ นัยน์ตาเต็มไปด้วยอารมณ์ความต้องการ เขาก็ไม่อยากแกล้งเมียอีกแล้ว “งั้นไปที่รถ เดินไหวไหม” ยาใจอดถามไม่ได้ หยุดแกล้ง ไก่ยอมเดินตามจนไปถึงรถของยาใจพอเข้าไปในรถสตาร์ตรถเปิดแอร์ ไก่ก็รีบคลานขึ้นไปนั่งบนตัก “ไก่อยาก” “ใจเย็นครับเด็กดี ตรงนี้ไม่ได้ เดี๋ยวมีคนมาเห็น” “งั้นก็ขับเร็ว ๆ นะครับ เมียlงี่ยu” ไก่กระซิบเย้ากำลังขบกรามแน่น ดูท่ายาใจเองก็เก็บงำอารมณ์ดิบเถื่อนของตัวเองเอาไว้เช่นกัน ตุ๊บ! ร
หลังจากแต่งงาน ไก่ก็ย้ายมาอยู่คอนโดของพี่ยาใจ กลายเป็นเมียพี่ยาใจไปแล้ว สามารถพูดกับใครต่อใครได้เต็มปาก แต่งงานกันมา ชีวิตของไก่เต็มไปด้วยโลกสีชมพู ยาใจเป็นสามีที่ดี หลังจากลาออกจากการเป็นอาจารย์สอนพิเศษแล้วก็กลับไปช่วยกิจการที่บ้าน ไก่เองก็เช่นกันไปช่วยพ่อทำงานทุกวัน เพราะไก่ไม่อยากให้พ่อต้องรู้สึกว่าลูกชายห่างจากกาย และวันนี้เอง ไก่และยาใจ หยุดงานที่บ้านพร้อมกัน เพราะอยากใช้เวลาอยู่ด้วยกัน พ่อแม่ก็ไม่ว่าอะไร ยินดีด้วยซ้ำ “พี่ยา วันนี้ไปออกกำลังกายวิ่งที่สวนกันไหมครับ” ไม่รู้มีอะไรมาดลใจให้เมียของเขาอยากไปวิ่ง แค่ไปฟิตเนส ไก่ก็ร้องงอแง ไม่อยากไป แต่ชวนเขาไปกินหมูกระทะแทนตลอด แล้ววันนี้เกิดอยากไปวิ่ง ผีเข้าหรือเปล่านะ “หือ เกิดอะไรกับเมียกูเนี่ย ถึงอยากไปวิ่ง” ยาใจที่นั่งดูคลิปคลายเครียดในแต่ละวัน เงยหน้ามองเด็กหนุ่มที่ทำหน้าตาแป๋วมองเขา ส่งสายตาวาววับเป็นการขอร้อง “ก็ วันนี้ผมเห็นคลิปเขาไปวิ่งแล้ว หุ่นดี รู้สึกว่าตัวเองเป็นหมู” ไก่ก้มมองพุงตัวเองแล้ว ถึงกลับหน้าเสีย เรื่องนี้ต้องโทษพี่ยาคนเดียวเลย เขาอยากกินอะไรไม่เคย
“พวกมึงหยุดนินทาคุณพ่อได้แล้ว ไปหาอะไรกินกันไหม หรือจะยืนตรงนี้ กูไปล่ะ แล้วกูค่อยมายืนเป็นเพื่อนนะ” หกบอกเพื่อนทั้งสอง เกิดท้องร้องขึ้นมาแล้วหิวข้าว ขอเดินไปดูสักหน่อยว่าแม่ครัวเตรียมอาหารอะไรเอาไว้ “เออ ไปเถอะ” เชอร์รี่พยักหน้า หกเดินมาหาอาหารรองท้อง เมื่อเช้าจิบแค่กาแฟแล้วไม่ค่อยอยู่ท้องเอาเสียเลย มัวแต่สนใจของกินไม่ทันสังเกตว่ากำลังเดินไปชนกับใครเข้า “อุ้ย...ขอโทษครับ” หกรีบขอโทษ ไม่ทันดูว่ามีคนตัวใหญ่ยืนขวางอยู่ “ไม่เห็นหรือไง” หลงตอบ ตาขวางมองเด็ก สงสัยเป็นเพื่อนของน้องไก่แน่ ๆ “ขอโทษครับ แต่ผมขอโทษแล้วนะครับ” หกเป็นคนสู้คนอยู่แล้ว ในเมื่อเขาไม่ได้ตั้งใจแล้วขอโทษไปแล้ว ไม่จำเป็นต้องขอโทษอีก “ชื่ออะไรนะเรา...” หลงถามหรี่ตามองเด็กกินจุ “หกครับ” “เป็นเพื่อนกับน้องไก่เหรอ” หลงถาม ปกติเป็นคนตลก พออยู่ต่อหน้าเด็กหนุ่มเขาต้องทำหน้าขรึมเสียหน่อย เผื่อจะตกเด็กน่ารัก ๆ ได้เหมือนยาใจ เห็นเพื่อนแต่งงานแล้วอิจฉาฉิบหาย “ครับ” หกตอบแค่นั้น ก็ไปหา
เวลาผ่านอย่างรวดเร็วสำหรับคู่รักหวานชื่นที่ใคร ๆ ก็อิจฉา ไม่ให้อิจฉาได้ยังไงกัน เพราะไก่พาพี่ยาใจแนะนำเพื่อนทั้งสามคน ฮาลิ เชอร์รี่ และหก อึ้งในความหล่อเหลาของพี่ยาใจ หุ่นก็ล้ำ แต่งตัวก็ดี ดูมีภูมิฐาน ฮาลิมองตาไม่กะพริบจนไก่กอดแขนเอาพี่ยาเอาไว้ด้วยความหึง เพื่อนทั้งสามได้แต่หยอกเย้าพี่ยา ซึ่งพี่ยาก็ไม่ได้ว่าอะไร ออกจะสนุกกับความเฮฮาของเพื่อน ๆ ยาใจก็อยากพาเพื่อนตัวเองอีกสองคนมารวมกับแก๊งของไก่ คงน่าปวดหัวดู และคงเจอกันในไม่ช้า เพราะใกล้วันแต่งงานระหว่างไก่กับยาใจ ยาใจเองรอไม่ไหวอยากให้ถึงเร็ว ๆ เขาอยากแสดงให้ทุกคนเห็นสักทีว่า ไก่ เด็กน้อยคนนี้เป็นของเขา เสี่ยสำรวยก็ดูปลื้มลูกเขยไม่น้อย แม้จะไม่ชอบใจที่ลูกชายที่ต้องแยกออกไปอยู่กับยาใจในไม่ช้า คนที่รักลูกชายยิ่งกว่าอะไรกว่าจะทำใจได้ ก็ขอให้ไก่และยาใจมานอนที่บ้านด้วยสัปดาห์ละสองวัน กลายเป็นข้อตกลงระหว่างยาใจ ไก่ และ เสี่ยสำรวย คนเป็นเมียได้แต่ส่ายหน้ากับความหวงของลูกของผัวตัวเอง การป่าวประกาศงานแต่งงานระหว่างยาใจและไก่ ไม่ใช่ครอบครัวฝั่งไก่เท่านั้นที่ประกาศก้อง ฝั่งครอบครัวของยาใจไม่น้อยเช่นกัน เ
ไก่ทำไมมึงน่ารักขนาดนี้ ยาใจมองเด็กน้อยที่ดิ้นเร่าไปมาด้วยความเสียวซ่าน ลองกวาดนิ้วขึ้นลงอย่างถี่รัว ขาเล็กทั้งสองก็ยิ่งบิดเข้าหากัน ไก่ร้องครางสะอึกสะอื้น ฝ่ามือจับแยกเรียวขาให้ออกห่างพอที่เขาจะทอดมองรูจีบที่กำลังดูดกลืนไข่สั่นเอาไว้ เขาพอใจไม่น้อยที่เห็นเด็กน้อยของเขาดิ้นพล่านไปด้วยความเสียวซ่าน อยากรู้จริง ๆ ว่าเสียวเท่ากับของจริงหรือเปล่า “อึก อึก พี่ยา ไก่เสียว อื่อ พอก่อน” ทิ้งตัวลงไปนอนบนเตียง รั้งมือคนพี่ที่กำลังเล่นสนุกกับร่างกายของตัวเองเอาไว้ ไก่เสียวจวนเจียนจนจะทนไม่ไหว อยากให้ยาใจเมตตาเขาหน่อย เขาทั้งทรมานทั้งเสียว “เสียวมั้ย...” เสียงแหบพร่าดังข้างหู ยาใจฉีกยิ้มก่อนฟัดแก้มของไก่แรง ๆ เร่งเครื่องให้สั่นเข้าไปอีก ก่อนทำการผละกายออกห่าง แต่สายตาก็ยังจ้องมองคนที่บิดตัวไปมาด้วยความเสียวซ่าน ยาใจอยากจะรู้เหมือนกันว่าถ้าเขาเข้าไปในร่องรักที่มีเจ้าไข่สั่นด้วยมันจะรู้สึกดีขนาดไหน แค่คิดหัวสมองของเขาก็ขาวโพลนไปหมด เร่งเร้าตัวเองถอดเสื้อผ้าจนร่างกายเปลือยเปล่า แก่นกายแข็งขัน “ไก่ กูขอเข้านะ” ไก่ถึงกล
ความตื่นเต้นไม่ได้อยู่แค่นั้น หลังจากพาไก่มาอยู่ถึงห้อง ยาใจก็ลากคนตัวเล็กเข้ามาในห้องนอนของตัวเอง ด้วยความใจร้อนของคนพี่พยายามดึงเสื้อผ้าของไก่จนเกือบฉีกขาดเสียก่อน ถ้าไก่ไม่รั้งมือพี่เอาไว้ก่อนจะจัดการถอดเสื้อผ้าด้วยตนเอง เพราะยาใจดูหิวโหยเหลือเกิน ไก่ก็เลยถอดเสื้อผ้าตัวเองออกหมดในทันที ขนลุกชันขึ้นสัมผัสกับอากาศหนาวของแอร์ บวกกับสายตาคมกริบจดจ้องมองเขาไม่วางตา ไก่เม้มปากตอนนี้อยากกอดพี่ยาเอาไว้มากกว่าการยืนเฉย ๆ แบบนี้ ยาใจผิวปากมานั่งบนเตียง กวักมือเรียกให้ไก่เดินเข้าไปใกล้ ๆ ไก่ก็ยอมทำตาม เพี๊ยะ ! ฝ่ามือตีลงบนก้นนิ่มแรง ๆ จนไก่ตัวโยกตามแรง ดวงตามองแก่นกายแสนน่ารักที่เริ่มชูชันขึ้นมา ไก่คงเริ่มมีอารมณ์แล้ว ตั้งแต่วันนั้นมาเขามีของเล่นชิ้นใหม่มา ยังไม่ได้ลองใช้ วันนี้ไข่สั่นสีสวยคงได้ใช้งานแล้วล่ะ “พี่ยา...” “ยั่ว...” ยาใจขบกรามแน่น มองร่างคนที่ยืนนิ่งอยู่ตรงหน้า ท่อนเอ็นก็เริ่มชูชันโชว์ส่วนสีแดงสวยต่อหน้าเขา เขายกยิ้มเอื้อมมือไปสัมผัสมันด้วยความรักใคร่ น่ารักเหลือเกิน เด็กอะไรใช้ความน่ารักเปลืองเหลือเกิน “อือ....
![อุบัติรักฟีโรโมน [Omagaverse]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)






