Home / วาย / ยาใจของไก่ / บทที่ 1 จีบ 1

Share

บทที่ 1 จีบ 1

last update publish date: 2026-09-27 20:09:42

วันถัดมา หนุ่มวัยละอ่อนตื่นขึ้นมาในช่วงสาย ๆ  ก็เห็นว่าพ่อของตนกำลังนั่งจิมกาแฟอ่านหนังสือพิมพ์ ดูท่าคงไม่ตั้งใจอ่านหนังสือพิมพ์สักเท่าไหร่ เพราะสายตาของสำรวยเหลือกตามองลูกชายที่แต่งตัวด้วยชุดง่าย ๆ สบาย ๆ แต่กลับดูสดใสมาก มากกว่าปกติ คนเป็นพ่อที่หวงลูกชายเป็นทุนเดิมก็เกิดอยากรู้ขึ้นมา

            “วันนี้แต่งตัวน่ารักนะ จะไปไหนเหรอ” ผู้เป็นพ่อเอ่ยปากถาม

            ไก่เกิดอาการเลิ่กลั่ก เพราะตัวเองอยากไปหาพี่ยาที่คอนโด แต่ดูเหมือนใครบางคนจะรู้ทันเขาเสียแล้ว

            “ไปหาเพื่อน”

            “เพื่อนที่ไหน”  พ่อของเขายังถามต่อ

            “เฮ้อ...ไปหาพี่ยาครับ”  สุดท้ายแล้ว ไก่ไม่เคยโกหกผู้เป็นพ่อสำเร็จได้สักครั้งก็ตอบออกไปตรง  ๆ

            “แล้วจะไปหาพี่เขาที่ไหน พี่เขาสอนอยู่หรือเปล่า”

            สำรวยถามลูกชาย

            “ว่าจะลองไปหาที่คอนโดครับ”  ไม่ได้เจอพี่ยานานเพราะตัวเองไปเรียนที่อื่น สิ่งที่เขาทำได้คือการส่องเฟซของพี่ยา และช่องทางไอจีที่นานที่พี่เขาจะลงรูป โดยเฉพาะรูปโชว์ซิกแพคพิงระเบียง แค่นั้นมันก็ทำให้ช่วงล่างเขาแข็ง เขารู้ทันทีว่าตัวเองมีอารมณ์ได้ง่ายเพียงแค่มองรูปคนที่เขารัก

            “งั้นพ่อไปส่ง”

            “ไม่เอา หนูไปเองได้ครับพ่อ”

            “ไม่ได้ พ่อไม่สบายใจถ้าให้ไก่ขับรถไปเอง เกิดมีใครทำร้ายลูกของพ่อระหว่างทางจะทำยังไง”  สำรวยไม่ยอมให้ลูกชายไปไหนแบบนั้นคนเดียว แม้จะรู้อยู่เต็มอกว่าลูกชายโตมากแล้ว แต่คนเป็นพ่ออย่างเขาก็อดห่วงไม่ได้ ไม่รู้ว่า เจ้ายาใจ เด็กน้อยที่เขาเคยเห็นแต่เด็กจะเป็นอย่างไร ดูแลลูกเขาดีหรือเปล่า ไม่รู้ว่าพ่อหนุ่มคนนั้นจะรักเจ้าไก่ เหมือนที่ไก่รักเจ้ายาปักใจตั้งแต่เด็ก

            ความรักของลูก คนเป็นพ่อสนับสนุนเต็มที่

            สุดท้ายแล้ว ไก่ต้องยอมให้พ่อมาส่งถึงมหาลัยที่มีอาจารย์ยาใจเป็นผู้สอน ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตอนนี้ ดร. ยาใจจะมีคาบสอนหรือเปล่า ไก่รู้เพียงว่าเขาเป็นอาจารย์พิเศษที่สอนที่นี่เป็นครั้งคราวเท่านั้น อยากไปหาพี่เขาที่บ้านแต่ก็ไม่กล้า

            “กลัวอะไรล่ะลูก เจอพี่เขาก็จีบเลย พี่เขาก็อายุไม่น้อยแล้วนะ ถ้าเกิดมีคนอื่นที่เขาสวยกว่า หล่อกว่า ดูดีกว่าลูกพ่อ หนูจะกินแห้วได้เลยนะครับ”

            “อื้อ พ่อก็แทนที่จะให้กำลังใจกัน”

            “อ้าว พ่อก็พูดความจริง พ่อก็เห็นไก่มัวแต่เพ้อถึงพี่เขาอยู่แบบนี้ เมื่อไหร่เราจะได้เจอของจริงล่ะลูก” 

            พ่อลูกเถียงกันไปมา คนพ่อก็ขับรถเบนซ์คันหรูเหมาะสมกับความเป็นเสี่ยสำรวยที่ใคร ๆ ต่างก็เรียกขานพ่อเขาว่าแบบนั้น รถคันหรูจอดหน้าคณะที่คิดว่าดร. ยาใจเป็นอาจารย์สอนที่นี่ ทั้งหมดมันเป็นเพียงข้อสันนิษฐานของเจ้าไก่เท่านั้น คนเป็นพ่อทำหน้าที่แค่มาส่ง พอมาถึงเจ้าไก่ก็รีบปลดเข็มขัดลงจากรถโดยลืมทำสิ่งที่เคยทำเป็นประจำ

            “ลืมอะไรหรือเปล่าหนู” เสี่ยสำรวยทำเหมือนกำลังเรียกเด็ก 

            ไก่สะดุ้ง เขาไม่ได้ลืม แต่ที่นี่มันสถานที่สาธารณะ สายตากลมโตหรี่ลงมองรอบ ๆ ก็เห็นนักศึกษาที่กำลังนั่งพักผ่อนมองเขาอยู่ ไหนจะรถที่ดูเด่นตา แถมท่าทางพ่อเขาก็เหมือนเสี่ยขนาดนี้ 

            “พ่อ หนูโตแล้วนะ” ไก่แย้ง... แต่ขาก็เดินอ้อมไปที่รถฝั่งคนขับ ก่อนก้มหน้าหอมแก้มพ่อเร็ว ๆ ด้วยความอาย

            “แค่นั้นแหละ” สำรวยหัวเราะพร้อมลูบหัวลูกชาย

            “รักพ่อนะครับ” 

            ไก่ไม่ลืมบอกรักพ่อตัวเอง ก่อนรถจะขับเคลื่อนออกไป หนุ่มน้อยตัวขาวถึงขั้นถอนหายใจออกเฮือกใหญ่  พ่อเขารักเขามากเสียจริงเลย

            “วี้ดวิ้ว...” เสียงโห่ร้องดังแซวหนุ่มน้อยหน้าใส หน้าตาน่ารัก มองอีกมุมก็ดูหล่อ  ถูกหนุ่มวิศวะกลุ่มใหญ่แซว พวกนั้นจ้องเขามาได้สักพักตั้งแต่ลงจากรถ และร่ำลาผู้เป็นพ่อแล้ว

            เรื่องแบบนี้คิดเหรอว่าไก่จะกลัว ไก่เบนเป้าหมายไปที่กลุ่มพวกนั้นที่แซวเขา  ได้โอกาสสั่งสอนพวกนั้นจะได้รู้แล้วว่าไผเป็นไผ (ใครเป็นใคร)

            “เห้ย ๆ พวกมึง น้องลูกแหง่ เขาเดินมาทางแล้วเว้ย...” ไอ้หนุ่มที่คาดว่าปากหมาที่สุดในกลุ่มพูดขึ้น เมื่อเห็นหนุ่มน้อยหน้าใสเดินเข้ามาใกล้กลุ่มพวกเขา เขาเห็นเด็กหนุ่มที่ออกมาจากรถเบนซ์คันหรูหอมแก้มเสี่ย คาดเดาได้ไม่ยากว่าเป็นเด็กเสี่ยอย่างแน่นอน

            “ใครแซวเรา”

            ไก่เท้าเอวมองพวกนั้นอย่างสู้ไม่ถอย ไอ้ไก่เป็นคนไม่ยอมใครอยู่แล้ว

            “ใครแซว...ไม่มี พวกผมไม่ได้แซวนะครับ” หนึ่งในนั้นส่งเสียงปฏิเสธ ไม่ได้แซวได้ยังไง ร้องเสียงดังขนาดนี้ แล้วก็มีเขาคนเดียวที่เดินผ่านกลุ่มนี้

            “ไม่ต้องมาปฏิเสธเลยนะ พวกเด็กบ้า”

            “พวกมึง ช่วยบอกกูหน่อยสิ ว่าใครแซวไอ้หนุ่มน้อยคนนี้ เด็กตัวแบบนี้ ตัวขาว ๆ เล็ก ๆ แบบนี้ เป็นเด็กเสี่ยแน่นอน ว่าแต่สนใจเป็นเด็กพี่ไหมจ๊ะน้อง”

            “อ๊ายยย....เราไม่ได้เป็นเด็กเสี่ยนะ นั่นพ่อเราเว้ย...แล้วเราก็อายุเยอะกว่าพวกเธอด้วย เรียนจบแล้ว พวกเธอเถอะยังเรียนไม่จบ”

            “แหม...ปากเก่งเสียด้วยนะเว้ย”  เป้ คนที่ส่งเสียงแซวพ่อหนุ่มคนนี้เป็นคนแรก เริ่มสนุกกับการต่อล้อต่อเถียงคนตัวเล็กที่เท้าเอวเถียงเขาอยู่ตรงนี้

            “เห้ย ไอ้เป้ ปล่อยพี่เขาไปเถอะ เลิกกวนตีนได้แล้ว” เด็กเนิร์ดในกลุ่มเอ่ยดังขึ้น เพราะดูทรงไอ้เป้มันจะชอบพี่ตัวเล็ก คนนี้มากเสียด้วย 

            “ขอโทษมาก่อน ไอ้น้อง เดี๋ยวพี่จะปล่อยน้องไป” ไก่เชิดหน้ากอดอกมองเด็กหนุ่มหน้าเถื่อนที่ตัวสูงกว่าเขา เขาไม่ได้อยากมีเรื่องกับคนพวกนี้เสียหน่อย เขามาตามหา ดร.ยาใจ

            “พี่เหรอ ตัวเล็กขนาดนี้ หมายังเลียตูดถึง...”

            “เราไม่ได้เตี้ยขนาดนั้นเสียหน่อย”   ทำไมใคร ๆ ก็ชอบบอกว่าเตี้ย เขาไม่ได้เตี้ยเสียหน่อย  เขาอาจจะผอมบาง แต่ไม่ได้เตี้ย

            เป้เดินมาหยุดตรงหน้า มองใบหน้าใสกิ๊กไร้รอยสิว แก้มแดงผาด เพราะแดดเริ่มแรง ปลายจมูกรั้นแดงน้อย ๆ มองแล้วน่ารักฉิบหาย น่าหยอกมาก

            “เป็นกะเทยเหรอ”  ไอ้เป้ปากหมาถามไป

            ผลั๊วะ

            “มึงนะสิกะเทย”  หมัดหนัก ๆ ของคนตัวเล็กกว่าโดนแก้มของไอ้คนปากหมาแรงเท่าที่เขาจะทำได้  เขาทำตามที่พ่อสอนไม่ผิดเพี้ยน ใครมาว่าเขาเป็นกะเทยก็ให้ซัดมันแรง ๆ ต่อให้เขาเป็นกะเทยจริง ๆ ก็ตาม แค่อยากสั่งสอนคนปากหมา

            “หมัดหนักมาก ฮ่า ๆ”

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ยาใจของไก่   ตอนพิเศษ ไปออกกำลังกายกัน 2 nc

    “เมื่อกี้ใคร” คนขี้หึงถามเสียงเข้ม มองเด็กที่หน้าแดงจัด ยาใจยังไม่หยุดวาดนิ้ว เท่ากับว่าเครื่องสั่นยังคงทำงานไม่หยุดนิ่ง ไก่เม้มปากสะกดกลั้นเสียงครางเอาไว้แน่น ดวงตาไก่ฉ่ำน้ำ จากอารมณ์อยากออกกำลังกายหมดไปแล้ว ไก่อยากจะทำอย่างอื่นมากกว่า เพราะเครื่องกระตุ้นอารมณ์ของคนน้องได้เป็นอย่างดี “ไม่รู้ พี่ยา ไก่อยาก....” ปลายนิ้วของไก่ลูบไปมาบนเลือดที่แขนของสามีตัวเอง ไม่วิ่งแล้ว ออกกำลังกายอย่างอื่นมากกว่า แต่สถานที่ไม่เอื้ออำนวย “ไม่ไหวแล้วเหรอ” ยาใจถาม มองหน้าแดง ๆ ดวงตาฉ่ำปรือ นัยน์ตาเต็มไปด้วยอารมณ์ความต้องการ เขาก็ไม่อยากแกล้งเมียอีกแล้ว “งั้นไปที่รถ เดินไหวไหม” ยาใจอดถามไม่ได้ หยุดแกล้ง ไก่ยอมเดินตามจนไปถึงรถของยาใจพอเข้าไปในรถสตาร์ตรถเปิดแอร์ ไก่ก็รีบคลานขึ้นไปนั่งบนตัก “ไก่อยาก” “ใจเย็นครับเด็กดี ตรงนี้ไม่ได้ เดี๋ยวมีคนมาเห็น” “งั้นก็ขับเร็ว ๆ นะครับ เมียlงี่ยu” ไก่กระซิบเย้ากำลังขบกรามแน่น ดูท่ายาใจเองก็เก็บงำอารมณ์ดิบเถื่อนของตัวเองเอาไว้เช่นกัน ตุ๊บ! ร

  • ยาใจของไก่    ตอนพิเศษ ไปออกกำลังกายกัน 1

    หลังจากแต่งงาน ไก่ก็ย้ายมาอยู่คอนโดของพี่ยาใจ กลายเป็นเมียพี่ยาใจไปแล้ว สามารถพูดกับใครต่อใครได้เต็มปาก แต่งงานกันมา ชีวิตของไก่เต็มไปด้วยโลกสีชมพู ยาใจเป็นสามีที่ดี หลังจากลาออกจากการเป็นอาจารย์สอนพิเศษแล้วก็กลับไปช่วยกิจการที่บ้าน ไก่เองก็เช่นกันไปช่วยพ่อทำงานทุกวัน เพราะไก่ไม่อยากให้พ่อต้องรู้สึกว่าลูกชายห่างจากกาย และวันนี้เอง ไก่และยาใจ หยุดงานที่บ้านพร้อมกัน เพราะอยากใช้เวลาอยู่ด้วยกัน พ่อแม่ก็ไม่ว่าอะไร ยินดีด้วยซ้ำ “พี่ยา วันนี้ไปออกกำลังกายวิ่งที่สวนกันไหมครับ” ไม่รู้มีอะไรมาดลใจให้เมียของเขาอยากไปวิ่ง แค่ไปฟิตเนส ไก่ก็ร้องงอแง ไม่อยากไป แต่ชวนเขาไปกินหมูกระทะแทนตลอด แล้ววันนี้เกิดอยากไปวิ่ง ผีเข้าหรือเปล่านะ “หือ เกิดอะไรกับเมียกูเนี่ย ถึงอยากไปวิ่ง” ยาใจที่นั่งดูคลิปคลายเครียดในแต่ละวัน เงยหน้ามองเด็กหนุ่มที่ทำหน้าตาแป๋วมองเขา ส่งสายตาวาววับเป็นการขอร้อง “ก็ วันนี้ผมเห็นคลิปเขาไปวิ่งแล้ว หุ่นดี รู้สึกว่าตัวเองเป็นหมู” ไก่ก้มมองพุงตัวเองแล้ว ถึงกลับหน้าเสีย เรื่องนี้ต้องโทษพี่ยาคนเดียวเลย เขาอยากกินอะไรไม่เคย

  • ยาใจของไก่   บทที่ 16 กินดอง 2

    “พวกมึงหยุดนินทาคุณพ่อได้แล้ว ไปหาอะไรกินกันไหม หรือจะยืนตรงนี้ กูไปล่ะ แล้วกูค่อยมายืนเป็นเพื่อนนะ” หกบอกเพื่อนทั้งสอง เกิดท้องร้องขึ้นมาแล้วหิวข้าว ขอเดินไปดูสักหน่อยว่าแม่ครัวเตรียมอาหารอะไรเอาไว้ “เออ ไปเถอะ” เชอร์รี่พยักหน้า หกเดินมาหาอาหารรองท้อง เมื่อเช้าจิบแค่กาแฟแล้วไม่ค่อยอยู่ท้องเอาเสียเลย มัวแต่สนใจของกินไม่ทันสังเกตว่ากำลังเดินไปชนกับใครเข้า “อุ้ย...ขอโทษครับ” หกรีบขอโทษ ไม่ทันดูว่ามีคนตัวใหญ่ยืนขวางอยู่ “ไม่เห็นหรือไง” หลงตอบ ตาขวางมองเด็ก สงสัยเป็นเพื่อนของน้องไก่แน่ ๆ “ขอโทษครับ แต่ผมขอโทษแล้วนะครับ” หกเป็นคนสู้คนอยู่แล้ว ในเมื่อเขาไม่ได้ตั้งใจแล้วขอโทษไปแล้ว ไม่จำเป็นต้องขอโทษอีก “ชื่ออะไรนะเรา...” หลงถามหรี่ตามองเด็กกินจุ “หกครับ” “เป็นเพื่อนกับน้องไก่เหรอ” หลงถาม ปกติเป็นคนตลก พออยู่ต่อหน้าเด็กหนุ่มเขาต้องทำหน้าขรึมเสียหน่อย เผื่อจะตกเด็กน่ารัก ๆ ได้เหมือนยาใจ เห็นเพื่อนแต่งงานแล้วอิจฉาฉิบหาย “ครับ” หกตอบแค่นั้น ก็ไปหา

  • ยาใจของไก่   บทที่ 16 กินดอง 1

    เวลาผ่านอย่างรวดเร็วสำหรับคู่รักหวานชื่นที่ใคร ๆ ก็อิจฉา ไม่ให้อิจฉาได้ยังไงกัน เพราะไก่พาพี่ยาใจแนะนำเพื่อนทั้งสามคน ฮาลิ เชอร์รี่ และหก อึ้งในความหล่อเหลาของพี่ยาใจ หุ่นก็ล้ำ แต่งตัวก็ดี ดูมีภูมิฐาน ฮาลิมองตาไม่กะพริบจนไก่กอดแขนเอาพี่ยาเอาไว้ด้วยความหึง เพื่อนทั้งสามได้แต่หยอกเย้าพี่ยา ซึ่งพี่ยาก็ไม่ได้ว่าอะไร ออกจะสนุกกับความเฮฮาของเพื่อน ๆ ยาใจก็อยากพาเพื่อนตัวเองอีกสองคนมารวมกับแก๊งของไก่ คงน่าปวดหัวดู และคงเจอกันในไม่ช้า เพราะใกล้วันแต่งงานระหว่างไก่กับยาใจ ยาใจเองรอไม่ไหวอยากให้ถึงเร็ว ๆ เขาอยากแสดงให้ทุกคนเห็นสักทีว่า ไก่ เด็กน้อยคนนี้เป็นของเขา เสี่ยสำรวยก็ดูปลื้มลูกเขยไม่น้อย แม้จะไม่ชอบใจที่ลูกชายที่ต้องแยกออกไปอยู่กับยาใจในไม่ช้า คนที่รักลูกชายยิ่งกว่าอะไรกว่าจะทำใจได้ ก็ขอให้ไก่และยาใจมานอนที่บ้านด้วยสัปดาห์ละสองวัน กลายเป็นข้อตกลงระหว่างยาใจ ไก่ และ เสี่ยสำรวย คนเป็นเมียได้แต่ส่ายหน้ากับความหวงของลูกของผัวตัวเอง การป่าวประกาศงานแต่งงานระหว่างยาใจและไก่ ไม่ใช่ครอบครัวฝั่งไก่เท่านั้นที่ประกาศก้อง ฝั่งครอบครัวของยาใจไม่น้อยเช่นกัน เ

  • ยาใจของไก่   บทที่ 15 หึง เด็กดื้อต้องโดนอะไรนะ? 3 nc

    ไก่ทำไมมึงน่ารักขนาดนี้ ยาใจมองเด็กน้อยที่ดิ้นเร่าไปมาด้วยความเสียวซ่าน ลองกวาดนิ้วขึ้นลงอย่างถี่รัว ขาเล็กทั้งสองก็ยิ่งบิดเข้าหากัน ไก่ร้องครางสะอึกสะอื้น ฝ่ามือจับแยกเรียวขาให้ออกห่างพอที่เขาจะทอดมองรูจีบที่กำลังดูดกลืนไข่สั่นเอาไว้ เขาพอใจไม่น้อยที่เห็นเด็กน้อยของเขาดิ้นพล่านไปด้วยความเสียวซ่าน อยากรู้จริง ๆ ว่าเสียวเท่ากับของจริงหรือเปล่า “อึก อึก พี่ยา ไก่เสียว อื่อ พอก่อน” ทิ้งตัวลงไปนอนบนเตียง รั้งมือคนพี่ที่กำลังเล่นสนุกกับร่างกายของตัวเองเอาไว้ ไก่เสียวจวนเจียนจนจะทนไม่ไหว อยากให้ยาใจเมตตาเขาหน่อย เขาทั้งทรมานทั้งเสียว “เสียวมั้ย...” เสียงแหบพร่าดังข้างหู ยาใจฉีกยิ้มก่อนฟัดแก้มของไก่แรง ๆ เร่งเครื่องให้สั่นเข้าไปอีก ก่อนทำการผละกายออกห่าง แต่สายตาก็ยังจ้องมองคนที่บิดตัวไปมาด้วยความเสียวซ่าน ยาใจอยากจะรู้เหมือนกันว่าถ้าเขาเข้าไปในร่องรักที่มีเจ้าไข่สั่นด้วยมันจะรู้สึกดีขนาดไหน แค่คิดหัวสมองของเขาก็ขาวโพลนไปหมด เร่งเร้าตัวเองถอดเสื้อผ้าจนร่างกายเปลือยเปล่า แก่นกายแข็งขัน “ไก่ กูขอเข้านะ” ไก่ถึงกล

  • ยาใจของไก่   บทที่ 15 หึง เด็กดื้อต้องโดนอะไรนะ? 2 nc

    ความตื่นเต้นไม่ได้อยู่แค่นั้น หลังจากพาไก่มาอยู่ถึงห้อง ยาใจก็ลากคนตัวเล็กเข้ามาในห้องนอนของตัวเอง ด้วยความใจร้อนของคนพี่พยายามดึงเสื้อผ้าของไก่จนเกือบฉีกขาดเสียก่อน ถ้าไก่ไม่รั้งมือพี่เอาไว้ก่อนจะจัดการถอดเสื้อผ้าด้วยตนเอง เพราะยาใจดูหิวโหยเหลือเกิน ไก่ก็เลยถอดเสื้อผ้าตัวเองออกหมดในทันที ขนลุกชันขึ้นสัมผัสกับอากาศหนาวของแอร์ บวกกับสายตาคมกริบจดจ้องมองเขาไม่วางตา ไก่เม้มปากตอนนี้อยากกอดพี่ยาเอาไว้มากกว่าการยืนเฉย ๆ แบบนี้ ยาใจผิวปากมานั่งบนเตียง กวักมือเรียกให้ไก่เดินเข้าไปใกล้ ๆ ไก่ก็ยอมทำตาม เพี๊ยะ ! ฝ่ามือตีลงบนก้นนิ่มแรง ๆ จนไก่ตัวโยกตามแรง ดวงตามองแก่นกายแสนน่ารักที่เริ่มชูชันขึ้นมา ไก่คงเริ่มมีอารมณ์แล้ว ตั้งแต่วันนั้นมาเขามีของเล่นชิ้นใหม่มา ยังไม่ได้ลองใช้ วันนี้ไข่สั่นสีสวยคงได้ใช้งานแล้วล่ะ “พี่ยา...” “ยั่ว...” ยาใจขบกรามแน่น มองร่างคนที่ยืนนิ่งอยู่ตรงหน้า ท่อนเอ็นก็เริ่มชูชันโชว์ส่วนสีแดงสวยต่อหน้าเขา เขายกยิ้มเอื้อมมือไปสัมผัสมันด้วยความรักใคร่ น่ารักเหลือเกิน เด็กอะไรใช้ความน่ารักเปลืองเหลือเกิน “อือ....

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status