All Chapters of บุปผาซ่อนเงาใจสู่บัลลังก์หงส์ : Chapter 21 - Chapter 30

70 Chapters

บทที่21 อดีตก็คือเศษขยะที่ถูกทิ้งไปแล้ว

มู่เฉินที่ยืนอยู่เบื้องหลังลอบสังเกตพฤติกรรมของผู้เป็นนายด้วยสายตาเรียบเฉย ทว่าในใจกลับเกิดระลอกคลื่นแห่งความประหลาดใจ องค์ชายห้าผู้ไม่เคยเหลียวแลความทุกข์ร้อนของผู้ใด กลับเจาะจงให้ห้องเครื่องต้มซุปบำรุงและดั้นด้นนำมาให้นางกำนัลเล็กๆ ผู้หนึ่งด้วยพระองค์เอง แม้จะอ้างว่ากลัวนางตายแล้วเสื้อผ้าจะเปื้อนเลือด แต่เหตุผลตื้นเขินเช่นนั้นหลอกได้เพียงคนโง่เท่านั้นลี่อินจัดการน้ำซุปจนหมดชาม ก่อนที่นางจะวางชามลงบนโต๊ะและใช้ผ้าเช็ดปากอย่างเรียบร้อย ความอบอุ่นจากน้ำซุปทำให้เรี่ยวแรงที่หดหายไปเริ่มกลับคืนมาบ้าง นางจึงลุกขึ้นย่อตัวทำความเคารพ“ขอบพระทัยองค์ชายที่ประทานน้ำซุปเพคะ หม่อมฉันมีเรี่ยวแรงแล้ว จะเร่งปักปลอกแขนนี้ให้เสร็จโดยเร็วที่สุด”“หึ อย่ามาทำเป็นปากดี หากพรุ่งนี้ข้ามาตรวจงานแล้วฝีเข็มของเจ้ายังหยาบกระด้างอยู่ ข้าจะสั่งโบยเจ้าให้หลังลาย” หยางหลงแค่นเสียง ก่อนจะหมุนพระวรกายเตรียมจะเสด็จกลับ แต่ก่อนที่พระองค์จะก้าวพ้นประตูห้องผ้า พระองค์ก็หยุดชะงักและเอ่ยขึ้นลอยๆ โดยไม่หันกลับมามอง“อดีตก็คือเศษขยะที่ถูกทิ้งไปแล้ว หากเจ้ามัวแต่นั่งกอดเศษขยะแล้วร้องไห้ฟูมฟาย ผู้คนที่มองมาก็จะเห็นเจ้าเป็นเพี
last updateLast Updated : 2026-10-18
Read more

ตอนที่22 เล่าให้ละเอียด

เสียงซุบซิบดังอื้ออึงขึ้นในหมู่ขุนนาง การทุจริตเสบียงทหารเป็นเรื่องใหญ่คอขาดบาดตาย หากสืบสาวราวเรื่องไปถึงผู้ใด โทษทัณฑ์คือประหารเจ็ดชั่วโคตร“บังอาจนัก! กล้าลงมือสังหารพยานสำคัญใกล้กับเมืองหลวงเพียงนี้ ถือว่าไม่เห็นหัวข้าเลยใช่หรือไม่!” ฮ่องเต้ตบพระหัตถ์ลงบนพนักบัลลังก์เสียงดังสนั่น “ผู้ใดเป็นผู้นำขบวนคุ้มกัน เรียกตัวมันเข้ามาเดี๋ยวนี้!”เพียงครู่เดียว ร่างสูงโปร่งของหานตงในชุดองครักษ์ก็ก้าวเข้ามาในท้องพระโรง ชายหนุ่มคุกเข่าลงเบื้องหน้าบัลลังก์มังกร ใบหน้าของเขาราบเรียบไร้อารมณ์ ทว่าหากมองลึกเข้าไปในดวงตา จะเห็นความกดดันและความรวดร้าวที่ถูกสะกดกลั้นเอาไว้“กระหม่อม หานตง ถวายบังคมฝ่าบาท ขอทรงพระเจริญหมื่นปี หมื่นๆ ปีพ่ะย่ะค่ะ”“หานตง เจ้าจงเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมาให้ละเอียด กลุ่มโจรป่าที่ใดบังอาจมีฝีมือถึงขั้นสังหารคนของกององครักษ์ได้” ฮ่องเต้ตรัสถามหานตงลอบสูดลมหายใจลึก เขาสบตากับองค์ชายแปดเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะก้มหน้าลงและเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “กราบทูลฝ่าบาท กลุ่มคนที่ซุ่มโจมตีกระหม่อมหาใช่โจรป่าธรรมดาไม่พ่ะย่ะค่ะ พวกมันล้วนเป็นยอดฝีมือที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดีเยี่ยม เพลงอ
last updateLast Updated : 2026-10-18
Read more

ตอนที่23 พระราชโองการ

สิ้นพระราชโองการ ท้องพระโรงก็ตกอยู่ในความเงียบงันราวกับป่าช้า ตำหนักเหมันต์คือเขตพระราชฐานชั้นในที่แสนทุรกันดาร สถานที่แห่งนั้นหนาวเหน็บและรกร้าง ไม่ต่างอะไรกับคุกหลวงสำหรับเชื้อพระวงศ์ การส่งองค์ชายห้าไปที่นั่น เท่ากับเป็นการตัดอนาคตทางการเมืองของเขาอย่างสิ้นเชิงทหารองครักษ์สี่นายเดินเข้ามาประชิดตัวหยางหลง ชายหนุ่มสะบัดชายเสื้อยืนขึ้นเต็มความสูง เขาปลดป้ายหยกประจำตำแหน่งที่เอวโยนลงบนพื้นเสียงดังแกรก โดยไม่รอให้ทหารเข้ามาแตะต้องร่างกาย พระองค์หมุนตัวเดินนำออกไปจากท้องพระโรงด้วยท่วงทีสง่างามและหลังที่ตั้งตรงประดุจหอกที่ไม่ยอมหักงอ ทิ้งสายตาเคียดแค้นและชัยชนะของศัตรูไว้เบื้องหลังข่าวการตกกระป๋องขององค์ชายห้าแพร่สะพัดไปทั่ววังหลวงราวกับไฟลามทุ่ง เพียงไม่ถึงครึ่งชั่วยาม เหล่านางกำนัลและขันทีต่างพากันจับกลุ่มซุบซิบนินทา ถึงความพลิกผันอันน่าตื่นตะลึงนี้ส่วนในสำนักกองภูษา กูกูวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาพร้อมกับใบหน้าที่ซีดเผือด นางสั่งให้เหล่านางกำนัลเก็บเสื้อผ้าและเครื่องทรงทั้งหมดของตำหนักองค์ชายห้าลงหีบแล้วนำไปเก็บไว้ในห้องเก็บของทันที เพื่อไม่ให้กองภูษาต้องพลอยติดร่างแหไปด้วยลี่อินยืนมองป
last updateLast Updated : 2026-10-18
Read more

ตอนที่24 สุนัขจนตรอก

“ข้าได้ติดสินบนขันทีลอบส่งจดหมายไปถึงท่านอัครเสนาบดีเสิ่นแล้ว ตระกูลเสิ่นไม่มีทางทนดูหลานชายถูกรังแกได้นานนักหรอก ระหว่างนี้ เจ้าก็ลอบส่งเสบียงและยารักษาโรคเข้าไปให้องค์ชายทางช่องลับท้ายกำแพงก็แล้วกัน” กู้ฉือตบไหล่องครักษ์หนุ่มเบาๆ ก่อนจะหมุนตัวเดินจากไปพร้อมกับฮัมเพลงพื้นบ้านอย่างอารมณ์ดี ทิ้งให้มู่เฉินยืนเฝ้ามองกำแพงสูงตระหง่านด้วยความภักดีที่ไม่มีวันสั่นคลอนภายในห้องโถงที่มืดมิดและหนาวเหน็บ หยางหลงใช้แขนเสื้อปัดฝุ่นผงบนเก้าอี้ไม้ที่ขาหักไปหนึ่งข้าง ก่อนจะทรุดตัวลงนั่งอย่างระมัดระวัง อากาศเย็นจัดแทรกซึมผ่านเนื้อผ้าบางเบาเข้ามาบาดผิวหนังจนแสบร้อน ชายหนุ่มหลับตาลง โคจรลมปราณในร่างเพื่อสร้างความอบอุ่นต้านทานความหนาวเย็นภาพเหตุการณ์ในท้องพระโรงไหลวนอยู่ในหัว รอยยิ้มจอมปลอมของพี่แปด แววตาหวาดระแวงของเสด็จพ่อ และท่าทีสุนัขจนตรอกของหานตง‘หยางเจี้ยน... เจ้าคิดว่าเศษกระดาษแผ่นเดียวจะสามารถโค่นต้นไม้ใหญ่ตระกูลเสิ่นและตัวข้าได้งั้นหรือ ช่างประเมินข้าต่ำไปเสียจริง’หยางหลงคิดในใจ ริมฝีปากกระตุกยิ้มเย้ยหยัน ทว่าในขณะที่กำลังนึกถึงความพ่ายแพ้ของหานตง จู่ๆ ใบหน้าซีดเซียวของนางกำนัลห้องผ้าผู้มีด
last updateLast Updated : 2026-10-24
Read more

ตอนที่25 หนีอดีต

“หม่อมฉันไม่ได้รนหาที่ตายเจ้าค่ะกูกู” ลี่อินตอบกลับอย่างใจเย็น “แต่หม่อมฉันเป็นเพียงนางกำนัลไร้ญาติขาดมิตร อยู่ที่นี่ต่อไปก็มีแต่จะจมอยู่กับความทรงจำเดิมๆ ที่ทำให้เจ็บปวด สู้หม่อมฉันย้ายไปอยู่ในที่ที่ไม่มีผู้ใดรู้จัก ไม่ต้องพบเจอผู้คนที่ไม่อยากเจอ ไม่ดีกว่าหรือเจ้าคะ”ลี่อินใช้ข้ออ้างเรื่องความชอกช้ำจากหานตงมาเป็นเกราะบังหน้า ซึ่งมันได้ผล กูกูชะงักไปเล็กน้อย แววตาที่เคยกราดเกรี้ยวแปรเปลี่ยนเป็นความเวทนา“แต่ตำหนักเหมันต์นั้นหนาวเหน็บและอดอยากนัก เจ้าจะทนความลำบากไหวหรือ”“หม่อมฉันทนได้เจ้าค่ะ” ลี่อินยืนยันหนักแน่น “ขอเพียงกูกูเมตตา ช่วยทำเรื่องย้ายหม่อมฉันไปที่นั่น พระคุณครั้งนี้ ลี่อินจะไม่มีวันลืมเลยเจ้าค่ะ”กูกูถอนหายใจยาว นางมองสตรีร่างบางตรงหน้าที่ดื้อรั้นอย่างเหลือเชื่อ ในเมื่อเจ้าตัวตัดสินใจเด็ดขาดแล้ว นางก็ไม่มีสิทธิ์ไปขัดขวาง อีกอย่าง ทางเบื้องบนก็กำลังปวดหัวที่ไม่มีนางกำนัลคนใดยอมไปรับใช้ที่ตำหนักเหมันต์ตามธรรมเนียมราชทัณฑ์ การส่งลี่อินไปก็ถือเป็นการแก้ปัญหาให้จบๆ ไป“เอาเถิด ในเมื่อเจ้าดึงดันจะไป ข้าก็จะทำเรื่องให้” กูกูพยักหน้าอย่างอ่อนใจ “จงไปเก็บข้าวของเสีย บ่ายนี้จะมีขั
last updateLast Updated : 2026-10-24
Read more

ตอนที่26 หมดสิ้นแล้ว

คิ้วกระบี่ขององค์ชายห้าขมวดเข้าหากันแน่น พระองค์เพ่งมองสตรีร่างบางที่หมอบอยู่กับพื้น ภาพของนางกำนัลใจกล้าที่เคยถูกพระองค์บังคับให้เลาะด้ายและซดน้ำซุปบำรุงซ้อนทับขึ้นมาในความทรงจำ หยางหลงแค่นเสียงหัวเราะเยาะในลำคอ เป็นเสียงหัวเราะที่ฟังดูแหบแห้งและเย็นเยียบ“นางกำนัลกองภูษาอย่างนั้นหรือ เจ้าคิดว่าข้าโง่หรืออย่างไรลี่อิน องค์ชายแปดหรือเสด็จพ่อกันแน่ที่ส่งเจ้ามาเป็นหูเป็นตาคอยจับตาดูข้า หรือว่าส่งมาเพื่อลอบวางยาพิษในอาหารหวังจะปิดปากข้าให้ตายตกไปอย่างเงียบๆ”“หม่อมฉันหาได้เป็นคนของผู้ใดไม่เพคะ” ลี่อินเงยหน้าขึ้น สบสายตากับบุรุษสูงศักดิ์อย่างตรงไปตรงมา ดวงตาของนางใสกระจ่างไร้ซึ่งร่องรอยของการโกหก “ไม่มีผู้ใดส่งหม่อมฉันมา หม่อมฉันดึงดันขอร้องกูกูเพื่อย้ายมาที่นี่ด้วยความสมัครใจเองเพคะ”“รนหาที่ตายแท้ๆ” หยางหลงเหยียดยิ้ม “คนเขามีแต่ดิ้นรนหนีออกจากสุสานคนเป็นแห่งนี้ เจ้ากลับเอาชีวิตมาทิ้ง เจ้าคิดว่าที่นี่คือศาลาพักร้อนหรืออย่างไร ไม่มีเตาผิง ไม่มีถ่านไม้ เสบียงอาหารก็มีเพียงเศษข้าวต้มตากแห้ง หากเจ้าไม่ได้มาเพื่อสอดแนม เช่นนั้นก็คงวิกลจริตไปแล้วที่เลือกมาที่นี่”“บางครั้งการอยู่ท่ามกลางความหน
last updateLast Updated : 2026-10-24
Read more

ตอนที่27 โลกใบใหม่ในกรงขัง

รุ่งอรุณแรกในตำหนักเหมันต์มาเยือนพร้อมกับความหนาวเย็นที่เสียดแทงทะลุถึงกระดูก แสงอาทิตย์สีเทาหม่นลอดผ่านรอยแตกของกระดาษกรุหน้าต่างเข้ามา กระทบกับหยาดน้ำค้างแข็งที่เกาะอยู่ตามขอบไม้ กองไฟเล็กๆ กลางห้องโถงมอดดับลงจนเหลือเพียงเถ้าถ่านสีเทาและควันจางๆลี่อินขยับกายตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งร่าง นางนอนขดตัวอยู่บนเศษผ้าผืนเก่า อาศัยไออุ่นสุดท้ายจากเตาไฟประทังชีวิตผ่านพ้นค่ำคืนอันโหดร้ายมาได้ หญิงสาวลูบต้นแขนตนเองเพื่อคลายความหนาว สูดลมหายใจเข้าลึกจนรู้สึกแสบจมูก ทว่าเมื่อหันไปมองอีกฝั่งของห้อง นางก็พบว่าองค์ชายห้ายังคงประทับนั่งขัดสมาธิอยู่ที่เดิม ร่างสูงตระหง่านนิ่งสงบดุจรูปสลักหิน ปลอกแขนขนจิ้งจอกสีดำที่นางมอบให้ยังคงสวมอยู่บนท่อนแขนแกร่งแกรก... กุกกักเสียงปลดล็อกโซ่ตรวนจากด้านนอกกำแพงดังแว่วมา ลี่อินรีบหยัดกายลุกขึ้นเดินตรงไปยังบานประตูใหญ่ นางแนบหูฟังเสียงฝีเท้าที่ย่ำลงบนหิมะ เพียงครู่เดียว ช่องเล็กๆ บริเวณฐานประตูก็ถูกเปิดออก ถาดไม้เก่าคร่ำคร่าใบหนึ่งถูกผลักลอดช่องเข้ามา ก่อนที่เสียงฝีเท้าเหล่านั้นจะเดินห่างออกไปและทิ้งความเงียบสงัดไว้เช่นเดิมลี่อินก้มลงยกถาดไม้นั้นขึ้น
last updateLast Updated : 2026-10-24
Read more

ตอนที่28 ไม่ได้สติ

“องค์ชาย ทรงได้สติก่อนเพคะ” ลี่อินพยายามเขย่าตัวเขา แต่บุรุษในอ้อมแขนกลับไม่ได้สติ ริมฝีปากของเขาแห้งผากและพึมพำถ้อยคำที่ฟังไม่ได้ศัพท์สถานการณ์ตรงหน้าเลวร้ายขั้นสุด หากปล่อยให้ไข้ขึ้นสูงเช่นนี้ต่อไป องค์ชายห้าอาจจะเสียชีวิตก่อนรุ่งสาง ลี่อินไม่มีเวลามานั่งหวาดกลัวหรือกังวลเรื่องกฎระเบียบของชายหญิงอีกต่อไป นางออกแรงลากร่างที่หนักอึ้งของเขาให้ขยับเข้ามาใกล้กองไฟมากที่สุดหญิงสาวถอดเสื้อคลุมตัวนอกของตนเองออกอย่างไม่ลังเล นำไปห่มทับลงบนร่างกายของบุรุษที่นอนสั่นเทา จากนั้นนางก็วิ่งฝ่าความมืดออกไปที่ลานตำหนัก ใช้สองมือโกยหิมะที่ขาวสะอาดที่สุดใส่ลงในชามกระเบื้อง วิ่งกลับเข้ามาวางไว้ข้างกองไฟเพื่อให้น้ำแข็งละลายกลายเป็นน้ำจากนั้นลี่อินก็ฉีกชายกระโปรงผ้าฝ้ายของตนออกเป็นริ้วยาว ชุบน้ำจนชุ่ม บิดให้หมาด แล้วบรรจงเช็ดไปตามพระพักตร์ ซอกคอ และฝ่ามือขององค์ชายห้าเพื่อระบายความร้อน การกระทำของนางเป็นไปอย่างคล่องแคล่วและนุ่มนวล ประสบการณ์จากการดูแลนางกำนัลที่เจ็บป่วยในกองภูษาถูกนำมาใช้จนหมดสิ้น“หนาว... ข้าหนาว” หยางหลงละเมอออกมาเสียงสั่น ร่างกายของเขากระตุกเกร็งด้วยความหนาวสั่นจากพิษไข้ลี่อินขบกรา
last updateLast Updated : 2026-10-24
Read more

ตอนที่29 ความลำบากที่หลอมรวมใจ

แสงแดดอ่อนจางทะลุผ่านหมู่เมฆสีตะกั่ว ทาบทับลงบนพื้นกระดานไม้ผุพัง ลี่อินขยับเปลือกตาที่หนักอึ้งขึ้นช้าๆ ความหนาวเย็นที่ควรจะกัดกินทะลุถึงกระดูกกลับบรรเทาลงอย่างน่าประหลาด หญิงสาวก้มลงมองเสื้อคลุมตัวนอกของตนเองที่บัดนี้ถูกนำมาห่มคลุมลาดไหล่บางของนางไว้อย่างมิดชิดลี่อินจำได้แม่นยำว่าเมื่อคืนนางนำมันไปห่มให้องค์ชายห้าเพื่อคลายพิษไข้ ทว่ายามนี้มันกลับมาอยู่บนตัวของนางเสียอย่างนั้น เมื่อเห็นแบบนี้ลี่อินก็รีบหันขวับไปมองบุรุษที่นอนอยู่ข้างกองไฟที่มอดดับจนเหลือเพียงเถ้าถ่านสีเทาทันทีหยางหลงไม่ได้นอนหลับ พระองค์ประทับนั่งพิงเสาไม้ เสื้อผ้าชุดนักโทษสีหม่นยับย่น บัดนี้ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยซีดเผือดเริ่มมีสีเลือดฝาดกลับคืนมา นัยน์ตาสีรัตติกาลจ้องมองไปที่นางกำนัลที่อาสามาดูแลเขาอย่างเงียบเชียบ ก่อนที่เสียงทุ้มแหบพร่าของหญิงสาวจะเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ“ตื่นแล้วหรือ”ลี่อินรีบหยัดกายลุกขึ้นนั่ง นางเอื้อมมือไปแตะหน้าผากขององค์ชายห้าอย่างถือวิสาสะ โดยลืมธรรมเนียมปฏิบัติไปชั่วขณะ แต่เมื่อพบว่าอุณหภูมิร่างกายของเขากลับมาเป็นปกติแล้ว หญิงสาวก็ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก“ไข้ลดลงแล้วเพคะ องค์ชายรู้สึกปวดเม
last updateLast Updated : 2026-10-24
Read more

ตอนที่30 พิษร้ายแรงที่สุด

“เมื่อก่อนหม่อมฉันเคยโกรธแค้นเพคะ เคยถามสวรรค์ซ้ำๆ ว่าเหตุใดจึงต้องลงโทษหม่อมฉันอย่างโหดร้ายเช่นนี้ ทว่ายิ่งร้องไห้ฟูมฟาย คนที่สมเพชหม่อมฉันก็ยิ่งได้ใจ” ลี่อินหันมาสบสายตากับเขา “หม่อมฉันจึงเรียนรู้ว่า สวรรค์ไม่ได้มีเวลาว่างมานั่งกลั่นแกล้งหม่อมฉันหรอกเพคะ เป็นใจมนุษย์ต่างหากที่โลภมากและโหดร้าย ในเมื่อพวกเขาบีบให้หม่อมฉันต้องตกลงมาอยู่ในโคลนตม หม่อมฉันก็แค่ต้องเรียนรู้ที่จะปลูกดอกบัวในโคลนตมนั้นให้จงได้”คำตอบของลี่อินทำให้บุรุษหนุ่มนิ่งงัน ความหยิ่งทะนงและความแค้นที่สุมอยู่ในอกของพระองค์ก็คล้ายคลึงกับนาง พระองค์ถูกเสด็จพ่อบีบคั้น ถูกองค์ชายแปดแทงข้างหลัง แต่พระองค์เลือกที่จะใช้ความแข็งกร้าวและอำนาจในการตอบโต้ ทว่าสตรีตรงหน้ากลับใช้ความอดทนและการยืนหยัดเพื่อเอาชนะแทน“แล้วบุรุษที่ทอดทิ้งเจ้าเล่า เจ้ายังอาวรณ์เขาอยู่อีกหรือไม่” องค์ชายห้าตรัสถามในสิ่งที่ติดค้างอยู่ในใจแต่ดวงตาของลี่อินไม่มีระลอกคลื่นแห่งความเสียใจหลงเหลืออยู่อีกต่อไป “ความรักที่สร้างบนพื้นฐานของการหลอกลวงและความขี้ขลาด มันพังทลายไปตั้งแต่เขาเลือกสวมชุดเจ้าสาวให้สตรีอื่นที่ไม่ใช่หม่อมฉันแล้วเพคะ หม่อมฉันเป็นคนเด็ดขาด ส
last updateLast Updated : 2026-10-24
Read more
PREV
1234567
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status