เมื่อทุกคนถอยร่นออกไปจนหมดสิ้น ชายหนุ่มก็เดินเข้ามาหยุดยืนเบื้องหน้าแท่นเตี้ย เขาทอดสายตามองสตรีที่ยืนอยู่สูงกว่าตนเองเล็กน้อยด้วยแววตาที่เปี่ยมไปด้วยความรักใคร่ มือใหญ่เอื้อมไปจับเอวบางของนางเอาไว้ ออกแรงรั้งเบาๆ จนลี่อินเสียหลักร่วงลงมาสู่อ้อมกอดของเขาอย่างพอเหมาะพอเจาะ“หยางหลง ท่านแกล้งข้าอีกแล้วนะ” ลี่อินตีอกกว้างของเขาเบาๆ ใบหน้าซับสีเลือดฝาดด้วยความเขินอาย “ช่างตัดเสื้อยังวัดสัดส่วนไม่เสร็จเลย”“ให้พวกนางไปพักบ้างเถิด ข้าเห็นเจ้ายืนนิ่งเป็นหุ่นกระบอกมานานแล้ว” หยางหลงพูดพร้อมกับกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น วางคางเกยบนเรือนผมหอมสะอาด “ชุดมงคลของเจ้า ข้าเป็นคนเลือกผ้าและลวดลายร่วมกับช่างหลวงเอง เจ้าต้องงดงามที่สุดในวันนั้นลี่อิน วันที่เจ้าจะได้ยืนเคียงข้างข้าอย่างสมเกียรติ”ลี่อินซบหน้าลงกับแผงอกของหยางหลง ซึมซับความอบอุ่นที่แผ่ซ่านเข้ามา “แค่มีท่านอยู่เคียงข้าง ต่อให้ต้องสวมชุดผ้าฝ้ายเก่าๆ ข้าก็ยินดี”หยางหลงหัวเราะในลำคอ “ข้าไม่ยอมให้ภรรยาของข้าต้องสวมชุดผ้าเก่าๆ ในวันแต่งงานหรอกน่า” เขาดันตัวนางออกเล็กน้อย สบสายตากับนางด้วยความจริงจัง “แต่ก่อนจะถึงวันนั้น เรายังมีเรื่องต้องจัดการ หยา
Last Updated : 2026-11-09 Read more