Todos los capítulos de ฮูหยินแม่ทัพคือหมอผ่าตัดมือทอง: Capítulo 1 - Capítulo 10

สกุลจ้าวล่มสลายแล้ว...สายตาของร่างบอบบางที่ยืนอยู่ริมแม่น้ำมีแต่ความว่างเปล่า ใบหน้าที่ซีดขาวดูเฉยชาไร้อารมณ์ คนที่เดินผ่านไปผ่านมามีแต่เสียงซุบซิบนินทา“นั่นคือบุตรสาวของคนชั่วมิใช่หรือ เหตุใดถึงยังมายืนอยู่ตรงนี้อีก”“เจ้ามิรู้หรอกหรือว่านางได้รับการยกเว้น นี่เป็นเพราะบารมีของแม่ทัพมู่ที่ทำให้นางได้มีชีวิตอยู่ต่อ!”จ้าวซือซือได้แต่ขบเม้มริมฝีปากไม่ให้เสียงสะอื้นออกมา บิดาของนางเป็นถึงขุนนางใหญ่ที่ได้รับความไว้วางใจจากวังหลวงเป็นอย่างมาก แต่สุดท้ายเขาก็คิดการใหญ่ก่อกบฏหญิงสาวฝืนยิ้มทั้งน้ำตา ชายผู้นั้นเลี้ยงนางมาในฐานะบุตรของอนุภรรยา เมื่อเติบโตขึ้นมานางมีใจให้ชายผู้หนึ่งและคาดหวังว่าบิดาของนางจะเมตตาปล่อยให้นางใช้ชีวิตอย่างมีความสุขแต่เปล่าเลย...นอกจากจะไม่สนับสนุน รังเกียจชายคนรักของนางแล้ว บิดายังใช้อำนาจบีบบังคับให้แม่ทัพมู่หรงเฉินแต่งนางเข้าจวนทั้งหมดนี้มิใช่เป็นเพราะความปรารถนาดีต้องการให้นางเป็นฮูหยินแม่ทัพที่ใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย แต่บิดาต้องการส่งนางมาสืบการทำงานของมู่หรงเฉินเพื่อที่บิดาจะได้วางแผนรับมือแต่ความเป็นจริงที่ต้องเผชิญนั่นคือการที่นางถูกแม่ทัพมู่จับได้ตั้งแต่ค

ฮัดชิ่ว!!จมูกภายใต้ผ้ารูปสามเหลี่ยมแดงก่ำเพราะจามติดกันหลายครั้งทำให้จ้าวลี่อิงนิ่วหน้าเล็กน้อยวันนี้อากาศก็ไม่ได้หนาว เหตุใดนางถึงจามติดต่อกันขนาดนี้?“ท่านหมอ เป็นอะไรหรือเปล่าเจ้าคะ”เสียงจากหญิงตรงหน้าทำให้คนฟังรีบปฏิเสธ“ไม่เป็นอะไร มา...ให้ข้าตรวจต่อเถอะ”จ้าวลี่อิงขยับ stethoscope7 อย่างเบามือ ในขณะที่ฝ่ายตรงข้ามกลั้นหายใจด้วยความหวาดหวั่น ไม่รู้ว่าเครื่องมือที่หมอหญิงเทวดาใช้อยู่คือสิ่งศักดิ์สิทธิ์อะไรกันแน่“ไม่ต้องกลัว หายใจเข้าออกลึกๆ”หญิงสาวกล่าวออกมาอย่างใจเย็น มีคนไข้จำนวนไม่น้อยที่กลัวเครื่องมือชนิดนี้ ไม่รู้นับเป็นความโชคดีได้หรือไม่ที่ทะลุมิติมาทั้งทีก็หยิบกล่องปฐมพยาบาลของตัวเองติดมือมาด้วยในนั้นมีทั้ง stethoscope เซตมีดผ่าตัดชุดเล็กที่นางสามารถนำมาใช้ซ้ำได้ ถึงแม้จะต้องหาวิธีในการทำให้เครื่องมือพวกนั้นปลอดเชื้อให้ได้มากที่สุดก็ตามส่วนพวกยาสามัญประจำบ้าน บางอย่างก็หมดอายุไปตามกาลเวลา ส่วนพาราเซตามอลหนึ่งแผงที่มี นางใช้รักษาตัวเองตั้งแต่วันแรกที่มาถึงที่นี่มู่หรงเฉิน ชื่อที่ประทับอยู่ในหนังสือหย่าฉบับนั้นทำให้นางเกือบตายทั้งๆ ที่ไม่รู้ว่าตัวเองคือใครแล้ว เขากล้า

“เจ้าสุนัขน่าตาย!”มู่หรงเฉินเค้นเสียงลอดไรฟันออกมาพร้อมกับพลิกตัวผลักสัตว์เดรัจฉานตัวนั้นออกไป พยายามพยุงตัวลุกขึ้นยืนทั้งที่ความเจ็บปวดบริเวณหน้าท้องเพิ่มมากขึ้นจ้าวลี่อิงสังเกตปฏิกิริยาของอีกฝ่ายอย่างเงียบๆเขากำลังปวดท้อง?“คุณหนู เป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ”เหมยตูที่ได้ยินเสียงลัคกี้เห่าออกมาพร้อมกับเสียงโครมครามทำให้นางวิ่งออกมาหน้าตาแตกตื่นหลายชั่วยามที่ผ่านมานี้นางอยู่ในกระท่อมเก็บโอสถ เตรียมยาที่เจ้านายของตนแจกจ่ายให้กับคนไข้ เพิ่งจะว่างออกมาดูภายนอกก็ตอนนี้ ไม่คิดว่าจะออกมาเห็นภาพที่คุณหนูของตนกำลังถูกชายใจเหี้ยมเอาดาบจ่อคออยู่“ทะ...ท่านแม่ทัพ”เมื่อเหมยตูหันไปมอง ชายใจเหี้ยม ตรงๆ ก็ต้องผงะ ร่างกายสั่นเทิ้มอย่างมิอาจควบคุมท่านแม่ทัพคงมิได้ตามมาสังหารพวกนางที่ยังมีชีวิตรอดใช่หรือไม่?มู่หรงเฉินกัดฟันแน่น ข่มความเจ็บปวดลุกขึ้นยืนด้วยริมฝีปากที่แห้งผาก ถ้าไม่ติดว่าตอนนี้ร่างกายเขากำลังย่ำแย่ เขาคงจะไม่ยอมหยุดแต่เพียงเท่านี้อย่างน้อยเขาจะสั่งกำจัดสัตว์เดรัจฉานที่บังอาจเหยียบย่ำเขาอยู่ใต้ฝ่าเท้าเสียก่อนทำได้เพียงแค่คิด...เพราะหลังจากนั้นความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นนั้นก็โหมกระหน่ำเข้า

“เหตุใดท่านถึงเขียนได้ช้านัก!”“ท่านจดชื่อสมุนไพรไปครบหรือเปล่า”“ข้าผ่าท้องท่าน มิได้ผ่าเส้นเอ็นที่ข้อมือท่านเสียหน่อย”การตรวจโรคในวันนี้เต็มไปด้วยเสียงที่น่ารำคาญของจ้าวลี่อิง ชายหนุ่มที่นั่งจดบันทึกอยู่ทำท่าจะอ้าปากโต้เถียงนางอยู่หลายครั้งหลายคราแต่ก็ไม่มีเสียงใดหลุดออกมาเมื่อเงยหน้าขึ้นมาเห็นท่าทางตั้งอกตั้งใจและจริงจังในการรักษาถึงเพียงนั้น เขาจึงปิดปากเงียบและปล่อยให้นางต่อว่าเขาตามอำเภอใจ การเขียนชื่อโอสถลงในแผ่นกระดาษคล่องแคล่วและรวดเร็วขึ้นมากตามลำดับในที่สุดการตรวจรักษาวันนี้ก็จบลง จ้าวลี่อิงบิดเนื้อตัวเพื่อขับไล่ความเกียจคร้านที่เกิดขึ้น สายตาช้อนขึ้นมองร่างสูงใหญ่ที่นั่งห่างออกไปก่อนจะพบว่าอีกฝ่ายได้จ้องมองนางมาอยู่ก่อน“มองอะไร”สายตาของเขายังแฝงไปด้วยโทสะ แต่ก็มีความรู้สึกบางอย่างเกิดขึ้นอย่างอธิบายไม่ถูกเลิกมองเช่นนี้สักทีได้หรือไม่ ขนลุกไปหมดแล้ว!“เจ้าต้องใช้ชีวิตเช่นนี้ทุกวันเลยหรือ”ถึงแม้ไม่อยากสนทนากับนางให้ยืดยาว หากแต่สิ่งที่นางทำวันนี้ก็ทำให้เขารู้สึกทึ่งไม่ได้ ไม่น่าเชื่อว่าอดีตภรรยาที่เคยแต่เก็บตัวเงียบอยู่ในจวนจะสามารถตรวจรักษาผู้คนได้อย่างคล่องแคล่วถึงเ

ท่าทางที่เต็มไปด้วยความคุกคามตรงหน้าทำให้จ้าวลี่อิงรีบถอยหนี หันไปทำท่าจะคว้ามีดผ่าตัดมาถือเอาไว้ หมอนี่กำลังคิดอะไรไม่เข้าท่าอยู่อย่างแน่นอน“แต่ข้าไม่พร้อม”“หรือเจ้าคิดจะเปลี่ยนใจ?”“วันนี้ข้ามีระดู”คนอย่างจ้าวลี่อิงเมื่อลองยื่นข้อเสนอไปแล้วมีหรือจะเปลี่ยนใจ แต่ที่นางจะต้องวางแผนให้ดีนั่นก็คือช่วงเวลาที่จะสามารถมีโอกาสได้มากที่สุดและไม่ต้องเปลืองตัวหลายครั้งต่างหากเรื่องที่นางมีประจำเดือนก็ไม่ได้โป้ปดแต่อย่างใด วันนี้นางเพิ่งมีประจำเดือนเป็นวันแรก นั่นหมายความว่าโอกาสที่จะตั้งครรภ์ได้สูงสุดก็จะเริ่มใน 14 วันนับจากวันที่ประจำเดือนมาโชคดีที่รอบเดือนของนางมาอย่างสม่ำเสมอ จึงทำให้ใช้คำนวณวันที่ไข่ตกได้ไม่ยาก แต่ในคนที่ประจำเดือนมาไม่สม่ำเสมอหรือคาดเดาวันไม่ได้ ก็อาจจะใช้วิธีนี้ลำบากในขณะที่หญิงสาวกำลังขบคิดอย่างจริงจัง จู่ๆ เสียงทุ้มก็กระซิบเข้าที่ข้างหู“เจ้าจะพร้อมเมื่อใด”ยิ่งยืดเยื้อเวลา มารดาของเขาก็จะต้องทนอยู่กับความเจ็บปวดนานขึ้นเท่านั้น“อีกสิบสามวัน” หญิงสาวตอบออกมาอย่างไม่มีอาการเขินอายแต่อย่างใด “อีกสิบสามวันร่างกายของข้าพร้อมรับการตั้งครรภ์มากที่สุด ระหว่างนี้ท่านก็รัก