ตึก... ตึก... ตึก...เสียงรองเท้าหนังกระแทกแผ่นไม้กระดานด้านบนดังสะท้อนไปมาเป็นจังหวะ สลับกับเสียงสบถด่าทอของกลุ่มนักฆ่าที่ยังคงเดินวนเวียนค้นหาไม่ยอมลดละ ฉางหลิงนั่งกอดเข่าพิงผนังเรือ หดตัวให้ลีบเล็กลงที่สุดในเงามืด ฟังเสียงฝีเท้าพวกนั้นด้วยหัวใจที่เต้นระทึกผสมกับความหงุดหงิดที่พุ่งสูงปรี๊ดพวกเวรนี่... กะจะพลิกท่าเรือหาให้ได้เลยหรือไง! หญิงสาวสบถในใจเป็นรอบที่ร้อย เวรกรรมอะไรของเธอเนี่ย! เธอแค่เดินหลงเข้าไปในตรอกโกดัง ยังไม่ทันได้เห็นการซื้อขายผิดกฎหมายหรือหน้าตาคนจ้างวานอะไรทั้งนั้น แค่เห็นศพนอนกองกันอยู่ก็โดนไล่ฆ่าปิดปากเสียแล้ว ชีวิตหมอฝึกหัดที่เพิ่งจะวาดฝันถึงอิสรภาพ ต้องมาติดแหง็กอยู่ในท้องเรือสกปรกๆ กับนักเลงหน้าหล่อที่นอนสลบไสลไม่ได้สติ มันช่างไม่ยุติธรรมเอาเสียเลย!เวลาแต่ละนาทีไหลผ่านไปอย่างเชื่องช้าและทรมาน ฉางหลิงไม่กล้าแม้แต่จะขยับตัวแรง เพราะกลัวว่าเสียงไม้กระดานลั่นจะเรียกพวกมัจจุราชด้านบนลงมา เธอจำต้องนั่งเฝ้าดูอาการของคนเจ็บอยู่อย่างนั้นจนกระทั่งแสงแรกของวันใหม่เริ่มสาดส่องลอดรอยแยกของแผ่นไม้เข้ามาปู๊นนน...เสียงหวูดเรือบรรทุกสินค้าดังลั่นเป็นสัญญาณเริ่มต้นวันใหม่ ท
آخر تحديث : 2026-10-08 اقرأ المزيد