ใจจริงฉันไม่อยากหลับเลย แต่เพราะสัมผัสอ่อนโยนที่ลูบไล้ศีรษะของพี่ไผ่กลับทำให้ฉันหลับง่ายๆ ผสมผสานกับยาที่ออกฤทธิ์ให้ฉันทั้งง่วง ทั้งครั่นเนื้อครั่นตัวตื่นขึ้นมาอีกทีก็ไม่พบเจอพี่ไผ่แล้ว แถมยังพบว่าตัวเองนอนอยู่ในห้องที่อะพาร์ตเม้นต์ มีเนเน่นอนอยู่ข้างๆพอฉันลุกขึ้นนั่งสะบัดศีรษะเรียกสติ เพื่อนก็ลุกตามมานั่งขยี้ดวงตา"หายยัง""ไม่รู้สึกแล้ว""เฮ้อ! ดีแล้วล่ะ ฉันไม่บ่นแกนะ รอไปฟังพี่เนสบ่นทีเดียว""พูดให้ฉันเตรียมตัวเตรียมใจใช่ไหม ว่าแต่กี่โมงแล้ว แล้วทำไมฉันถึงกลับมาที่นี่""พี่ไผ่พามาส่ง กำชับให้ฉันอยู่ด้วยจนแกตื่นแล้วตอนนี้ก็ตีสี่จ้า""แล้วทำไมเขาถึงไม่อยู่เอง""เป็นแบบนี้แกยังจะเอา เดี๋ยวฉันก็เฆี่ยนแกให้หนัก""ก็มันเสียดายโอกาส ตอนนั้นฉันกอดเขา เขาอุ้มฉัน ได้ดมกลิ่นหอมๆ เขาลูบหัวฉันด้วย"ฉันพยายามจะง้างปากพูดว่า.. อยู่กับหนูนะแต่ก็พูดไม่ออก"เขาไม่ว่างมาอยู่กับแกหรอก ไปตามหาตัวคนที่ยื่นแก้วเหล้าให้แกกิน""แล้วตามหาเจอไหม""แกดื่มของคนที่ยื่นมาให้บนเวที น่าจะหาไม่ยากหรอก""ฉันทำวุ่นวายเลยใช่ไหม"เนเน่ยักไหล่แล้วล้มตัวลงนอนต่อแต่ฉันนอนต่อไม่ลง คลานลงจากเตียงนอนมาหากระเป๋าสะพายจนเจอ
Last Updated : 2026-10-13 Read more