Alle Kapitel von อุ้มบุญซ่อนสวาท: Kapitel 11 – Kapitel 14

พราวพิลาศยืนอึ้งอยู่กับที่ ลมหายใจสะดุดกึก ดวงตากลมโตไหววูบ หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวราวกับจะทะลุออกมานอกอก ความร้อนผ่าวแล่นปราดไปทั่วใบหน้าที่ตอนนี้กำลังแดงระเรื่ออย่างปิดไม่มิด เธอรีบเบือนสายตาหนีด้วยความประหม่า แต่กระนั้นก็อดไม่ได้ที่จะแอบชำเลืองมองเรือนร่างอันสมบูรณ์แบบของสามีเพื่อนรักด้วยความรู้สึกหวิววาบในอกภาพของชายหนุ่มตรงหน้า จากสามีของเพื่อนสนิทที่เคยเคารพนับถือ กลายมาเป็นเจ้านาย และในยามนี้ ภาพแผ่นอกเปลือยเปล่าใต้แสงไฟเกิดทำให้พราวพิลาศรู้สึกวูบหวาบในกายสาวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เมล็ดพันธุ์แห่งเสน่หาที่ซ่อนเร้นเริ่มหยั่งรากลึกลงในใจโดยไม่รู้ตัว“เดี๋ยวพี่เอาร่มของพราวติดไปนะคะ” พราวพิลาศยื่นร่มให้เขาเพื่อกลบเกลื่อนความขัดเขิน“ส่วนเสื้อเชิ้ตของพี่ทิ้งไว้ที่นี่ก็ได้ค่ะ เดี๋ยวพราวซักแล้วเอาไปคืนให้”“ขอบใจมากนะพราว” คเชนทร์รับร่มไปถือไว้ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน“งั้นพี่กลับก่อนนะ พราวเองก็รีบไปอาบน้ำสระผมล่ะ เดี๋ยวจะไม่สบายเอา”พราวพิลาศเดินลงมาส่งชายหนุ่มถึงหน้าอพาร์ตเมนต์ สายฝนเริ่มซาเม็ดลงแล้ว คเชนทร์เลื่อนกระจกรถลงเล็กน้อย“พรุ่งนี้เช้าพี่ขอมารับพราวไปทำงานนะครับ”“จ

พราวพิลาศทนความจุกแน่นไม่ไหวพยายามขยับสะโพกหนีจนทำให้แท่งเนื้อร้อนผ่าวหลุดถอนออกไป คเชนทร์ตวัดแขนกอดรัดร่างบางเอาไว้แน่นไม่ยอมให้เธอหนีห่างเขาขยับไปนั่งลงบนฝาชักโครกที่ปิดสนิท ก่อนจะจับร่างของพราวพิลาศให้หันหน้าเข้าหาแล้วอุ้มมานั่งคร่อมทับบนตักแกร่ง มือหนาแหวกกระโปรงทรงเอของเธอให้ร่นขึ้นไปกองที่เอว ก่อนจะประคองสะโพกอวบกลมกลึงให้กดแทรกทับลงมากลืนกินความใหญ่โตดุดันอีกครั้งคเชนทร์ไม่รอช้า เขาดึงมือเรียวทั้งสองข้างของผู้ช่วยสาวให้โอบรอบลำคอแกร่งของเขาอย่างนุ่มนวลแต่แฝงไปด้วยแรงบังคับ ดวงตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาที่เอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำตาของเธอ ราวกับจะสะกดให้ผู้ช่วยสาวตกอยู่ในภวังค์ที่มีเพียงเขาเท่านั้น ก่อนจะพยายามประคองบั้นท้ายงอนงามของเธอให้ยกขึ้น เพื่อขับเคลื่อนจังหวะรักให้แนบชิดลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิมคเชนทร์จะอุ้มเธอลุกขึ้นในท่าลิงอุ้มแตงแต่พราวพิลาศยังคงขัดขืน หญิงสาวไม่ยอมให้ความร่วมมือแม้แต่น้อย ร่างกายของเธอเกร็งไปทั้งตัว พยายามเบี่ยงเบนหลบหนีจากสัมผัสรุกรานในท่วงท่าอันแสนดิบเถื่อน เป็นผลให้คเชนทร์ทำได้เพียงยกขาข้างหนึ่งของเธอได้ข้างเดียวเท่านั้น ร่างกายของเธอเลี่ยงหลบ จีสตริงตั