ทะลุมิติมาเป็นสะใภ้ตัวร้ายแห่งจวนโหว のすべてのチャプター: チャプター 11 - チャプター 15

เฉียนฝูกำมือใต้แขนเสื้อ เขาเริ่มแน่ใจแล้วว่าข่าวลือที่ว่าฮูหยินใหญ่ฟื้นจากความตายแล้วกลายเป็นคนละคนนั้นอาจไม่เกินจริงนัก ซูหว่านหนิงคนเดิมไม่มีทางพูดเช่นนี้ หญิงสาวคนเดิมแม้พบตัวเลขผิดก็คงถามเพียงสองสามประโยค เมื่อพวกเขาบอกว่าเป็นค่าใช้จ่ายของจวน นางก็จะพยักหน้าแล้วปล่อยผ่านแต่คนตรงหน้ากลับจำตัวเลขได้ทุกจำนวน ที่น่ากลัวกว่านั้นคือ นางไม่ได้ดูเพียงบัญชีเล่มเดียว นางกำลังเอาบัญชีหลายเล่มมาเทียบกัน รายรับจากร้านค้าเทียบกับเงินที่เข้าคลัง สินค้าที่ส่งออกจากโกดังเทียบกับสินค้าที่รับเข้า เงินที่เบิกไปเทียบกับค่าใช้จ่ายจริง วิธีตรวจเช่นนี้ทำให้ช่องโหว่ที่เคยซ่อนอยู่ในสมุดคนละเล่มปรากฏออกมาทันที“ฮูหยินใหญ่ต้องการให้บ่าวทำสิ่งใดขอรับ” ในที่สุดเฉียนฝูก็ถาม“ง่ายมาก” ซูหว่านหนิงหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งส่งให้ “ภายในสามวัน ข้าต้องการบัญชีทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับสินเดิมของข้า”เฉียนฝูรับมาอ่าน ยิ่งอ่านสีหน้ายิ่งไม่ดี“บัญชีร้านค้าสามแห่ง ร้านชา โกดัง ค่าเช่าที่ดิน รายการรับเงินของคลังใหญ่ รายการเบิกเงินจากเรือนต่าง ๆ และเอกสารที่เกี่ยวกับการนำที่ดินของข้าไปค้ำประกัน”นางพูดต่ออย่างชัดเจน “ทุกเล่ม”“สาม

“เจ้าค่ะ”“เอาบัญชีสามเล่มนั้นมาด้วย”ชิงหลัวมองตามนิ้วของนาง “ทั้งหมดเลยหรือเจ้าคะ”“ทั้งหมด”“เจ้าค่ะ”ซูหว่านหนิงเปลี่ยนเสื้อคลุมตัวนอกให้เรียบร้อย ก่อนเดินออกจากเรือนอย่างไม่รีบร้อน บ่าวที่เห็นนางระหว่างทางต่างพากันหลบสายตา แต่เมื่อหญิงสาวเดินผ่านไปแล้วก็เริ่มกระซิบ“นั่นฮูหยินใหญ่จริง ๆ หรือ”“หน้าตาเหมือนเดิม แต่ดูน่ากลัวขึ้นมาก”“เมื่อก่อนนางเดินผ่านยังยิ้มให้พวกเรา”“ข้าได้ยินว่าพ่อบ้านเฉียนโดนถามบัญชีจนพูดไม่ออก”“ระวังเถอะ อย่าพูดดัง”ซูหว่านหนิงได้ยินบางประโยค แต่ไม่สนใจ สำหรับโรซี่ คนที่มัวเสียเวลาใส่ใจคำนินทาย่อมไม่มีเวลาจัดการเรื่องสำคัญ และตอนนี้เรื่องสำคัญที่สุดคือเงินเมื่อมาถึงเรือนหลัก นางเห็นฉินซูอี๋นั่งรออยู่แล้ว ข้างกายคือเสิ่นอวี้โหรว หญิงสาวผู้นั้นลุกขึ้นทันทีเมื่อเห็นนาง“พี่สะใภ้”ซูหว่านหนิงมองเพียงชั่วครู่ “คุณหนูเสิ่น”เสิ่นอวี้โหรวชะงัก เมื่อก่อนซูหว่านหนิงมักเรียกนางว่า “อวี้โหรว” ตามคนในครอบครัว แต่วันนี้กลับเรียกห่างเหินเช่นนั้น ฉินซูอี๋เห็นลูกสะใภ้เข้ามาแล้วไม่รีบคารวะก็ยิ่งไม่พอใจ“หว่านหนิง”“ท่านแม่”ซูหว่านหนิงคำนับตามมารยาทอย่างพอดี ฉินซูอี๋มองนา

“เช่นนั้นก็ควรคิดตามสมควรเจ้าค่ะ เงินมีต้นทุนของมัน”“ซูหว่านหนิง!”เสียงเรียกดังจนบ่าวด้านนอกสะดุ้ง ซูหว่านหนิงกลับนั่งตัวตรงอย่างสงบ“เจ้าคะ”“เจ้าคิดว่าที่นี่คือร้านค้าสกุลซูหรือ ถึงจะมานั่งพูดเรื่องต้นทุน เรื่องดอกเบี้ยกับข้า!”“ไม่ใช่เจ้าค่ะ”“ถ้าเช่นนั้นก็จำไว้ว่าที่นี่คือจวนฉางหนิงโหว!”“ข้าจำได้ดีเจ้าค่ะ” ซูหว่านหนิงมองรอบห้อง “เพราะเป็นจวนโหว จึงยิ่งควรมีระเบียบมากกว่าร้านค้าธรรมดาไม่ใช่หรือเจ้าคะ”ฉินซูอี๋ถึงกับหายใจแรง นางไม่เคยถูกลูกสะใภ้ย้อนเช่นนี้มาก่อน เมื่อก่อนเพียงนางขมวดคิ้ว ซูหว่านหนิงก็หน้าซีดแล้ว เพียงพูดว่านางทำให้จิ่งเหิงลำบากใจ ซูหว่านหนิงก็พร้อมยอมทุกอย่าง แต่ผู้หญิงตรงหน้ากลับนั่งไล่บัญชีกับนางเหมือนกำลังทวงหนี้จากลูกค้า“ข้าจะไม่ทำสัญญาอะไรทั้งนั้น” ฉินซูอี๋กล่าวเด็ดขาด“ได้เจ้าค่ะ” ซูหว่านหนิงกลับตอบง่ายเกินคาด ฉินซูอี๋ชะงัก“ถ้าเช่นนั้นก็คืนเงินภายในสามวันพร้อมกับของที่ยืมไป”“เจ้า!”“ข้าจะให้ชิงหลัวทำรายการส่งมาให้เจ้าค่ะ จะได้ไม่ตกหล่น”คราวนี้แม้แต่เสิ่นอวี้โหรวก็เริ่มรู้สึกว่าสถานการณ์กำลังเลยเถิด“พี่สะใภ้ เรื่องนี้รอพี่จิ่งเหิงกลับมาก่อนดีหรือไม่เจ้