ANG PULUBI NA ASAWA NG BILYONARYO のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 10

Sa tuwid at mahabang kalsada, mabilis ang takbo ng mamahaling sasakyan na minamaneho ni Saintour Cole, ang bagong CEO ng The Cole Group of Company.Kilala ito bilang maligalig at babaerong tagapagmana ng pamilya Cole. Tinalikuran ang propesyon upang saluhin ang trono ng kaniyang may sakit na ama.Magaling siya sa pagmamaneho dahil isa sa kaniyang hilig ang karera ngunit hindi siya nakikipagkarera para manalo—hinahabol niya ang babaeng importante sa kaniyang buhay.Nadatnan lang naman siya nitong kalandian ang kaniyang sekretarya sa loob ng opisina!“Sh*t! Sh*t! Get out of my f*cking way—you!” Gigil na gigil itong tinipa ang busena ng sasakyan. Madaming nakaharang na sasakyan sa kaniyang harapan dahilan para mawala sa kaniyang paningin ang big bike na kaniyang hinahabol.“Argh!” Galit na galit niyang pinagsusuntok ang manibela dahil bigla tumirik sa gitna ng daan ang kaniyang sasakyan. Itinabi niya muna ito bago sinubukan na muling buhayin ang makina.Nawala na nga sa mata niya ang si

Mariing kumuyom ang kamay ni Saintour. Parehong umukit sa mukha ni Yvette at Sunshine ang pag-aalala habang ngumisi naman si Santino.Binalot ng matinding galit ang buong systema ni Saintour, hindi niya maiwasang kamuhian ang kaniyang ama dahil sa harap pa talaga ni Santino siya sinampal!Sa harap pa ng kaniyang pinsan na mortal na kaaway ang kanilang turingan! Dahil sa mata ng kaniyang ama si Santino ang may silbi at siya naman ang walang silbi!“Nagawa mong pagtaksilan si Charmy at sa isang pipitsuhing sekretarya? Na saan ang utak mo?!” Marahas na dinuduro ni Samson ang sintido ni Saintour.“Hindi mo man lang inisip na hindi lamang ang relasyon niyo ni Charmy ang masisira kundi pati ang kooperasyon ng dalawang kompanya!”“Kung hindi ka lang sana tumawag, na ayos ko na ang relasyon namin ni Charmy. Walang problema, Dad.”Mas lalong nadagdagan ang galit ni Samson ng sumagot si Saintour.“Samson, tama na!” Pigil ni Yvette sa asawa nang muli nitong sa sa sasampalin ang kanilang anak.Tum

Sa kabilang banda, sa iskuwater. Napakaraming bahay. Siksikian at kahit bulungan ng kapitbahay ay dinig sa kabilang bahay.Maraming bata na nagkalat sa lansangan, may mga batang umiiyak, may mga matatamlay at ang iba ay idinadaan na lamang sa laro ang gutom.Doon na rin nakatira ang lahat ng klase ng taong gumagawa ng crimen. Karamihan sa mga ‘yon ay mabubuting tao, natututong gumawa ng masama upang may maipakain sa pamilya.Gabing gabi na ay pauwi pa lamang si Shevaughn o mas kilala sa pangalang Eva—sa kanilang munting tahanan, suot niya ang damit pang matanda at mayroon rin siyang wig na kulay puti at gusot-gusot—nakuha niya ‘yon sa basurahan, isinuot niya ‘yon dahil mapapakinabangan naman.Kahit na anong oras siya dumaan sa eskinita ay hindi siya napagti-tripan ng mga tambay, lasinggero o sugarol dahil kilalang-kilala siya sa kanilang lugar na Eva-balibag ka.“Paldo! Paldo ang Lola niyo!” Patalon-talon na binibilang ni Shevaughn ang ilang libong nakuha niya nang walang kahirap-hira

Hindi makatulog si Shevaughn dahil sa nabasa niyang mensahe kung kaya't kinabukasan, maagang-maaga siyang umalis sa kanilang tahanan.Upang hindi mag-alala ang kaniyang Mamang Esme at Papang Ringhoy, nagpaalam siya na didistakarte para sa pandagdag na pera sa pambili ng gamot at follow-up check ng kaniyang Manang Esme.Hindi pa sapat ang kaniyang ipon, ang kinita niya kahapon na dapat para sana pambili ng gamot ng kaniyang Mamang ay nauwi sa pambili ng bigas at pangangailangan sa loob ng bahay na aabot hanggang dalawang linggo.Aabot pa naman sa makalawa ang gamot ng kaniyang Mamang at sa susunod na buwan pa naman ang check-ip nito kung kaya't para sa kaniya ay may oras pa siya para pag-ipunan ‘yon.Inuna niya muna ang mga bagay na mas importante—ang hindi mawalan ng laman ang hapag! Kahit na simple, basta sila ay mabusog.“Nakarating rin sa wakas!” Puno ng sayang sambit ni Shevaughn nang makarating sa tapat ng malawak at matayug na gusali ng Monteverde Global Holdings.Ang Monteverde

“Minsan ka lang makakahawak ng ganito kakapal na pera sa buong buhay mo!” Isinampal ni Secretary Madeline kay Shevaughn ang pera. “Makukuha mo ang pera na ‘to kung magmamakaawa ka sa akin, hahalikan mo ang paa ko at humingi ng tawad sa pagpapahiya sa akin!” Nakangising sambit ni Secretary Madeline.“Kung magyayabang ka ng pera, sisiguraduhin mo na galing sa sarili mong bulsa.” wika ni Shevaughn dahil nakita niya kung saan nito kinuha ang pera na ‘yon.Mas lalong namula sa galit si Secretary Madeline, galit na pinagsasampal si Shevaughn gamit ang pera. Itinapon ang ilang libo sa mukha ni Shevaughn at kinumos ni Secretary Madeline ang ilang libo at pilit ipinapakain kay Shevaughn.Pumapalag si Shevaughn pero agad ring napirmi sa kaniyang pagkakadapa sa sahig dahil hinawakan ng dalawang kasamahan ni Secretary Madeline ang kaniya magkabilaang braso.“Tama na ‘yan!” saway ni Secretary Thompson.Sinulyapan ni Secretary Thompson ang kaniyang mamahalin na pambisig na relo upang tingnan ang or