บททั้งหมดของ เปลี่ยนคืนเหงาเป็นเราสอง: บทที่ 1 - บทที่ 9

9

ตอนที่ 1 เพื่ออนาคต

พิมพ์รตา หรือ เพิร์ล หญิงสาววัย 23 ปี กำลังเก็บของลงกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ นี่เป็นการจากบ้านไกลครั้งแรกแต่เพื่ออนาคตเธอก็ต้องทำเดิมทีแล้วพิมพ์รตาทำงานเป็นพนักงานต้องรับอยู่ที่โรงแรมสี่ดาวแห่งหนึ่ง เงินเดือนที่ได้ก็เหมือนกับเงินเดือนเด็กจบใหม่ทั่วไป แม้จะมีความรู้ทั้งภาษาอังกฤษและจีนเป็นอย่างดีแต่มันก็ยังน้อยมากเมื่อเทียบกับเงินเดือนของแฟนหนุ่มที่เป็นวิศวกรอยู่บริษัทเอกชน เธอเลยตัดสินใจไปทำงานโรงแรมในเครือเดียวกันที่ประเทศลาวเพราะเงินเดือนมากกว่าและยังมีที่พักกับอาหารฟรีให้ทั้งสามมื้อ“ทำงานที่นี่ก็ดีแล้วนะหนูเพิร์ล บ้านก็ไม่ต้องเช่า ข้าวก็ไม่ต้องซื้อ” ยายสำเนียงบอกอย่างเป็นห่วง“แต่เงินเดือนมันได้น้อยนี่คะยาย เพิร์ลกับต้าต้องช่วยกับเก็บเงินเพื่ออนาคตค่ะ ต้าเขาเงินเดือนเยอะกว่าเพิร์ลตั้งเท่าตัว เพิร์ลไม่อยากเอาเปรียบเขาค่ะ” หญิงสาวหมายถึงธนกฤตแฟนหนุ่มที่คบกันมาหนึ่งปีและวางแผนกันว่าจะช่วยกันเก็บเงินสักก้อนเพื่อสร้างเรือนหอ“แต่ถ้าหนูไปทำงานที่นู่นก็ต้องห่างกันนะลูก”“ไม่เป็นไรหรอกค่ะยาย พอมีวันหยุดยาวหนูก็จะกลับมาค่ะ หนูไม่อยู่ยายก็ดูแลตัวเองนะ”“ไม่ต้องห่วงยายหรอกลูก ป้าดวงใจเขาจะให้ยา
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-10-28
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 2 ก็คงเป็นเพื่อนกัน

ครบหนึ่งเดือนแล้วที่พิมพ์รตามาทำงานที่โรงแรมสี่ดาวในประเทศลาว งานที่นี่ไม่หนักมาก นักท่องเที่ยวที่เข้าพักส่วนใหญ่ก็จะเป็นนักธุรกิจทั้งชาวไทย ชาวจีนรวมถึงชาวยุโรป การที่เธอพูดได้หลายภาษาจึงทำให้ได้รับคำชมจากพี่ปิ่นหัวหน้าแผนกอยู่บ่อยๆ“เงินเดือนออกแล้วไปหาอะไรอร่อยๆ กินดีไหม” ต้นอ้อเพื่อนร่วมงานคนไทยชวนพิมพ์รตาหลังจากที่ทั้งสองเลิกงานกะเช้าพร้อมกัน“อือ อยากกินอะไรแซ่บๆ มีร้านแนะนำไหม” เธอถามต้นอ้อซึ่งทำงานที่นี่มาหกเดือนแล้ว“มีสิ เปลี่ยนชุดเปลี่ยนชุดแล้วไปกันเลยนะซ้อนรถอ้อไป ร้านอยู่ไม่ไกล”ร้านอาหารที่ต้นอ้อพามาทานเป็นร้านส้มตำรสเด็ดที่คนขายเป็นคนจังหวัดอุดรธานีที่มีสามีเป็นคนประเทศลาว“อร่อยมากเลยอ้อ รสชาติถูกปากมากเลย หายคิดถึงบ้านเลย” พิมพ์รตาเคี้ยวตุ้ยๆ อย่างถูกใจ“เห็นไหมล่ะ บอกแล้วว่าพี่เขาทำอร่อย พวกผัดกะเพราก็ทำอร่อยนะ”“สงสัยว่าต้องมาลองบ้างแล้วล่ะ”“ถ้าจะมาก็บอกนะจะได้มาพร้อมกันหรือจะยืมรถอ้อมาก็ได้นะ”“เพิร์ลว่าจะซื้อรถมอเตอร์ไซค์มือสองสักคันอ้อว่าดีไหม”“ก็ดีนะ ไปไหนจะได้สะดวก แต่ยังไม่ต้องรีบซื้อก็ได้นะ เพิ่งเริ่มงานที่นี่เอง ยืมรถอ้อไปก่อนก็ได้”“ขอบใจนะแต่ยืมบ่อยๆ ก็เ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-10-28
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 3 มันก็แค่ข้ออ้าง

เข้าปลายเดือนที่สามพิมพ์รตาก็ได้รับสายจากป้าดวงใจที่โทรมาแจ้งว่าคุณยายลื่นล้มศีรษะกระแทกพื้นและตอนนี้ยังอยู่ในห้อง ICU อาการไม่ค่อยดีเท่าไหร่หญิงสาวรีบแลกกะทำงานกับเพื่อนจากนั้นก็นั่งเครื่องกลับมาเยี่ยมคุณยายทันที“หมอบอกว่าให้พวกเราทำใจไงบ้างนะเพิร์ล” ป้าดวงใจบอกกับหลานสาว“เพิร์ลขออยู่เฝ้าคุณยายที่นี่ได้ไหมคะป้าดวง”“คุณหมอไม่ให้เขาเยี่ยมหรอกจ้ะ เราได้แค่ยืนมองท่านผ่านกระจก เพิร์ลได้เข้าไปที่บ้านหรือยัง”“ยังเลยค่ะ เพิร์ลมาเยี่ยมคุณยายก่อน”“ที่บ้านคุณยายกำลังปรับปรุงอยู่นะ ไปพักที่บ้านป้าก่อน แต่ป้าไม่ได้เตรียมห้องไว้เลย หนูนอนที่ห้องรับแขกก่อนได้ไหม”“ไม่เป็นไรค่ะป้า เพิร์ลไปพักกับเพื่อนน่าจะสะดวกกว่า”“ถ้าอย่างนั้นก็ตามใจจ้ะ ถ้าจะมาเยี่ยมอีกก็มาหลังเที่ยงนะ ช่วงนั้นหมอให้เข้าไปเยี่ยมข้างในได้ประมาณสิบนาที”“ได้ค่ะป้า”“เดี๋ยวป้าก็จะกลับแล้ว จะให้ป้าไปส่งที่บ้านเพื่อนไหม”“ไม่เป็นไรค่ะป้า เพิร์ลนั่งรถไปเองดีกว่า งั้นเพิร์ลไปก่อนนะคะ”พิมพ์รตาเดินออกมาจากโรงพยาบาลแล้วเรียกรถให้ไปส่งที่คอนโดของคนรัก ระหว่างทางก็โทรหาเขาตลอด แต่ชายหนุ่มก็มีรับสาย เธอเดาว่าเขาอาจจะกลับมาที่ห้องแล้วเผ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-10-28
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 4 ดีที่รู้ก่อน

พิมพ์รตาต้องสลัดความเสียใจเรื่องธนกฤตออกเพราะมีเรื่องสำคัญรอเธออยู่ช่วงเที่ยงเธอรีบมาที่โรงพยาบาลเพื่อเข้าเยี่ยมคุณยาย ซึ่งหญิงสาวได้เข้าไปเยี่ยมท่านสิบนาที แต่มันเป็นสิบนาทีที่บีบหัวใจ เธอกุมมือที่เหี่ยวย่นของคุณยายไว้แน่น ความรู้สึกผิดเกาะกินใจที่ตัวเองไปทำงานไกลบ้าน“คุณยายขา ถ้าเพิร์ลไม่ดื้อไปทำงานที่ลาวยายคงไม่เป็นแบบนี้ใช่ไหมคะ เพิร์ลขอโทษคุณยายรีบตื่นมาคุยกับเพิร์ลนะคะ”เธอใช้เวลาสิบนาทีอย่างคุ้มค่า และเมื่อออกมาจากห้องลูกหลานคนอื่นของคุณยายก็ผลัดกันเข้าไปเยี่ยม และเหมือนว่าทุกคนกำลังทำใจกับการจากลาในครั้งนี้“ทำงานที่ลาวเป็นยังไงบ้างละเพิร์ล” น้าประนอมลูกสาวคนเล็กของคุณยายชวนคุย“ก็ดีค่ะน้านอม เงินเดือนได้เยอะกว่าที่นี่ สวัสดิการก็ดีค่ะ”“ทำงานเก็บเงินสักพักแล้วกลับมาอยู่บ้านเรานะ”“ค่ะน้านอม แล้วน้านอมสบายดีไหมคะ”“น้าสบายดีจ้ะ ถ้าคุณยายอาการดีขึ้นแล้วไปเที่ยวหาน้าบ้างนะ” ประนอมที่ย้ายตามสามีไปอยู่แถวอีสานเอ่ยชวน“คะน้านอม”“แล้วเพิร์ลพักที่ไหนล่ะ พี่ดวงใจบอกว่าบ้านคุณยายกำลังปรับปรุงอยู่”“พักกับเพื่อนค่ะ น้านอมล่ะคะ”“น้าพักที่บ้านญาติจะ วันนี้น้าว่าจะกลับบ้านก่อนเอาไว้อีก
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-10-28
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 5 บาดแผลซ้อนบาดแผล

ความเสียใจจากเรื่องคนรักยังไม่ทันจางหาย สายวันต่อมาพิมพ์รตาก็ได้รับสายจากป้าดวงใจว่าคุณยายเสียชีวิตแล้ว ตอนนี้กำลังนำร่างท่านไปที่วัด จากความหวังว่าคุณยายจะอาการดีขึ้นกลับกลายเป็นตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิงหญิงสาวรีบออกจากห้องพักของเจนแล้วไปซื้อชุดสีดำก่อนจะตรงไปที่วัด พอทราบกำหนดการต่างๆ แล้วพิมพ์รตาก็โทรไปลางานต่อ เธออยู่ส่งคุณยายจนทุกอย่างเรียบร้อยก็กลับไปทำงาน“เป็นอะไรหรือเปล่าเพิร์ล ยังคิดเรื่องคุณยายเหรอ” มะเหมี่ยวเพื่อนชาวลาวถามเมื่อเห็นว่าตั้งแต่กลับมาจากไทยพิมพ์รตาก็ดูเงียบไป จากคนที่เคยยิ้มแย้มกลับมีแววตาเหม่อลอย“แค่เหนื่อยนะ ไม่มีอะไรหรอก”“ก็ใครใช้ให้ทำงานเยอะขนาดนี้ล่ะ”“เพิร์ลลาไปหลายวันก็ต้องกลับมาทำงานชดเชยเวลาที่เพื่อนๆ เข้ากะแทน” เธออธิบายให้เพื่อนร่วมงานฟัง ทุกคนรู้แค่ว่าคุณยายเธอเสียชีวิตแต่เรื่องที่เลิกกับแฟนหญิงสาวก็ไม่ได้บอกใคร“มันเรื่องสุดวิสัยนี่ แล้วคืนนี้เข้ากะกับใครเหรอ”“น่าจะเป็นพี่ตั้มนะ”“ค่อยยังชั่ว ถ้าเป็นเด็กใหม่คงเหนื่อยมาก”“พี่ปิ่นคงไม่ให้เด็กใหม่อย่างเพิร์ลเข้ากะกับเด็กใหม่หรอกนะ”“เพิร์ลก็ใหม่แค่สถานที่ แต่มีประสบการณ์มาแล้ว”“แต่มันก็ไม่เหมือนก
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-10-28
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 6 กับดักรอยยิ้ม

พิมพ์รตาพาชาริณมายังร้านอาหารที่เธอเพิ่งจะแนะนำแทนคุณไปเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อน เมื่อมาถึงร้านเธอก็มองไปรอบๆ จนสะดุดตากับชายหนุ่มรูปร่างสูงที่มุมหนึ่งของร้านอาหาร“นั่นไงใบชาคนที่พี่พูดถึง”พูดจบชาริณก็เดินเข้าไปกอดกับชายคนนั้น ทำให้พิมพ์รตารู้ทันทีว่าเขาคือคนรักของชาริณตามที่เคยเล่าให้ฟังขณะที่ทั้งสองยืดกอดกันอยู่ในร้านพิมพ์รตาก็มองยืนมองบริเวณหน้าร้านเพราะกลัวว่ารัฐชาจะมาเห็น“พี่เพิร์ลคะ นี่พี่แทนค่ะ คนที่ชาเล่าให้ฟัง” หญิงสาวแนะนำคนรักให้รู้จักกับเพื่อนใหม่ก่อนที่ทั้งสามคนจะนั่งลง“ยินดีที่รู้จักอย่างเป็นทางการนะคะคุณแทน”“พี่เคยเจอกันแล้วเหรอคะ”“ใช่ครับ คุณเพิร์ลเป็นคนแนะนำให้พี่มาทานข้าวที่นี่ทำให้พี่ได้เจอใบชา”“พี่เพิร์ลอย่าเอาเรื่องนี้ไปบอกพี่ต้นนะคะ” ชาริณร้องขอเสียงสั่น“แต่พี่ไม่รู้ว่าจะช่วยปิดเรื่องนี้ได้นานแค่ไหน”“คุณเพิร์ลครับ ผมรู้ว่าคุณลำบากใจนะ แต่ผมอยากขอร้องว่าอย่าเพิ่งบอกนายต้นให้รู้ว่าผมมาที่นี่จนกว่าแม่ผมจะมาถึงได้ไหมครับ” แทนคุณขอร้องเพราะอยากเก็บเรื่องนี้ไว้ก่อน“แล้วเพิร์ลต้องเก็บเรื่องนี้นานแค่ไหนคะ”“แค่สองวันครับ แม่ผมกำลังบินมาที่นี่ ตอนนี้คุณช่วยกันนายต้
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-10-28
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 7 ที่ปรึกษาจำเป็น

พิมพ์รตาพารัฐชามานั่งดื่มในบรรยากาศที่ผ่อนคลาย“พี่ต้นดูเครียดจังเลยนะคะ เรื่องน้องสาวเหรอคะ” หญิงสาวเสียงหวานพลางขยับเก้าอี้เข้ามาใกล้“ใช่ครับ พี่แค่อยากให้น้องเจอคนที่ดี” รัฐชาตอบแววตาของเขาเศร้าลงเมื่อนึกถึงแทนคุณ“แล้วแฟนของใบชาเป็นคนไม่ดีเหรอคะ”“พี่แทนเป็นคนดีครับ ดีมากด้วย พี่เคยอยากให้ทั้งสองคนเป็นแฟนกันด้วยซ้ำ” รัฐชาถอนหายใจก่อนจะยกแก้วขึ้นมาดื่มเพื่อปิดบังความผิดหวัง“แล้วทำไมพี่ต้นถึงห้ามใบชาล่ะคะ” หญิงสาวถามอย่างไม่เข้าใจเพราะเหตุผลมันดูขัดแย้งกันไปหมด“พี่ไม่ได้ห้ามนะครับ แค่รู้สึกเหมือนตัวเองโดนหักหลังจากคนที่พี่รักทั้งสองคน พี่ไว้ใจพี่แทนมาก ฝากน้องสาวให้เขาดูแลแต่กลายเป็นว่าทั้งสองแอบคบกัน มันอธิบายความรู้สึกไม่ถูก มันเหมือนคนโง่ที่โดนปิดหูปิดตาอยู่คนเดียว”“เพิร์ลเข้าใจพี่ต้นนะคะ ถ้าเป็นเพิร์ลก็คงโกรธทั้งสองคนเหมือนกันค่ะ”“งั้นที่พี่ทำก็ถูกต้องแล้วใช่ไหมล่ะที่ห้ามสองคนเจอกันจนกว่าจะมั่นใจว่ารักกันจริงไม่ใช่เพราะความเหงาหรือความใกล้ชิดเหมือนที่ผ่านมา”“ค่ะ พี่ต้นทำถูกแล้วในมุมของพี่ต้น” พิมพ์รตารู้สึกเห็นใจเขาที่โดนคนที่เขารักแอบทำอะไรลับหลัง“แล้วในมุมมองของเพิร์ลล่
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-10-28
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 8 แผลใจคนโสด

รัฐชามาทำงานตามปกติเขาได้รับสายจากน้องสาวให้มาทานข้าวเย็นด้วยกันแต่ก็ไม่คิดว่าจะมาเจอแทนคุณที่โทรให้มารดาบินมาจากอเมริกาเพื่อมาสู่ขอชาริณจากเขาชายหนุ่มอยากปฏิเสธแต่เพราะคิดถึงคำพูดของพิมพ์รตาเขาจึงยอมเปิดให้น้องสาวหมั้นกับแทนคุณไว้ก่อนส่วนงานแต่งงานจะจัดขึ้นทีหลังหลังจากงานหมั้นที่เรียบง่ายผ่านไปแล้วรัฐชาก็ลงไปนั่งดื่มที่ผับของโรงแรมโดยมีแทนคุณตามมาคุยแบบเปิดใจก่อนที่เขาจะขอตัวกลับรัฐชานั่งดื่มต่อ ตอนนี้เขาไม่รู้ว่าควรจะดีใจหรือเสียใจที่แทนคุณมาดูแลน้องสาวของเขาแทนคุณเป็นคนดีและเขาก็เคารพมาตลอด บางที่เขาควรจะโล่งใจที่ชาริณมีคนดีๆ อย่างแทนคุณมาดูแล“เฮ้อ....” เขาถอนหายใจก่อนจะกระดกเหล้าเข้าปาก“เพิร์ลคิดว่าพี่ต้นจะต่อยกับคุณแทนแล้วนะคะ” พิมพ์รตาเดินเข้ามานั่งข้างๆ พร้อมกับแก้วเครื่องดื่มในมือ“อ้าว....เพิร์ลมาดื่มเหมือนกันเหรอ” “ค่ะพี่ต้น อยู่ห้องคนเดียวมันเบื่อๆ ค่ะ” หญิงสาวยกแก้วเครื่องดื่มขึ้นมาจิบ อันที่จริงเมื่อครู่เธอหลับไปแล้วแต่ชาริณโทรมาขอร้องให้ช่วยตามมาดูที่ผับเพราะกลัวว่าแทนคุณกับพี่ชายของเธอจะมีเรื่องกัน“เพิร์ลมาทำงานที่นี่นานหรือยัง” ที่ผ่านมารัฐชาไม่เคยสนใจจะถามเร
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-10-28
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 9 คนเหงามาเจอกัน nc

เพราะรู้สึกดีๆ กับรัฐชาอยู่แล้ว เมื่อเขาเอ่ยชวนพิมพ์รตาจึงทำตามหัวใจตัวเอง“เพิร์ลไปห้องพี่ต้นได้ไหมล่ะ เพิร์ลไม่อยากให้ใครรู้” ในเมื่อความต้องการมันตรงกัน เธอก็ไม่อยากปฏิเสธเสียงเรียกร้องลึกๆ ในร่างกายอีกต่อไปรัฐชาพยักหน้า ดวงตาที่มีประกายของความเร่าร้อน กลิ่นหอมอ่อนๆ ของน้ำหอมผสมกับแอลกอฮอล์ยังลอยคลุ้งรอบตัวเธอ ทำให้เขารู้สึกกระหายมากขึ้นไปอีก“ตามพี่มา” เขากระซิบข้างหูจนเธอขนลุก“ค่ะ”“เพิร์ลแน่ใจแล้วเหรอ เมามากจนไม่มีสติหรือเปล่า” เขาถามเสียงต่ำเมื่อพิมพ์รตาเข้ามานั่งในรถหญิงสาวเม้มริมฝีปาก เธอรู้ว่าเขากำลังเปิดโอกาสให้เธอเปลี่ยนใจ และนั่นทำให้หัวใจเต้นแรงยิ่งกว่าเดิม หากเขาฉวยโอกาสจากความเงียบหรือความเหงา เธออาจกลัวเขา แต่เขากลับหยุดและถามซ้ำอย่างจริงจัง“เพิร์ลยังรู้ตัวดีค่ะ แต่ถ้าพี่ต้นไม่สบายใจเราก็แยกกันตรงนี้”“พี่ไม่ได้ไม่สบายใจ พี่แค่ไม่อยากให้เพิร์ลตื่นขึ้นมาแล้วรู้สึกว่าตัวเองตัดสินใจเพราะแค่เหงา” รัฐชายกมือขึ้นลูบเส้นผมที่ปรกหน้าผากเธอออกอย่างแผ่วเบา“เราสองคนก็เหงาเหมือนกันไม่ใช่เหรอ” พิมพ์รตาหัวเราะเบาๆ ทั้งที่แววตายังสั่นไหวประโยคนั้นทำให้รัฐชานิ่งไป เขาเองก็ไม่มี
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-10-30
อ่านเพิ่มเติม
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status