All Chapters of My Teacher turned My Wife: Chapter 1 - Chapter 10

Huling araw ko na sa San Isidro High.Isang taon lang akong nagturo dito bilang SHS teacher ng 11-HUMSS, pero parang isang dekada na ang pakiramdam. Dito ko unang naranasan maging adviser, dito ako unang naiyak dahil sa dami ng checking, at dito ko unang nakilala ang pinakamagulong section na naging pamilya ko.Si Ma'am Cara Del Valle. 26 years old. Good girl. Principled. At may isang rule na hindi ko kailanman sinira: Bawal ang teacher at student. Kahit anong mangyari.Kaya nga hindi ko in-expect na sa mismong huling araw ko pa mangyayari ang ganito.Nag-aayos na ako ng mga gamit ko sa faculty. Isang maleta lang ang dadalhin ko papuntang Japan. Doon na kasi magtatrabaho ang kapatid ko at kukunin niya ako para mag-caregiver muna habang nag-aaral ng Nihonggo. Sampung taon ang kontrata. Sampung taon na malayo sa Pinas."Ma'am Cara."Lumingon ako. Si Noah Ramirez.18 years old. Katatapos lang ng graduation nila last week. Dati naka-oversized uniform lang siya na laging gusot, ngayon naka

Paglabas namin ng NAIA, akala ko taxi ang sasakyan namin.Mali pala ako.Isang puting pickup truck ang naghihintay sa parking lot. Malinis, mabango, at may nakasabit pang rosary sa salamin. Sa gilid ng truck, may maliit na sticker: "Noah's Construction - We Build Your Dream.""Sa'yo to?" Tanong ko habang isinasakay ni Noah ang pink kong maleta sa likod."Oo, Ma'am... este, Cara," sabi niya habang pinupunasan ang upuan para sa akin. "Company service. Pero parang akin na rin. Engineer na ako, di ba? May bonus kasi nung natapos yung project namin sa BGC. Naipang-down ko na."Naupo ako sa passenger seat. Amoy bagong kotse at amoy ng pabango niya — yung pabangong amoy lalaki na hindi masakit sa ilong.Habang nagda-drive kami pa-Dagupan, hindi ko mapigilang mapatingin sa kanya.Yung Noah na dati laging puyat dahil sa Mobile Legends at laging walang assignment, ngayon marunong nang mag-drive nang maayos, marunong nang mag-signal, at marunong nang mag-check ng side mirror na parang matino."A

Isang buwan na mula nung bumalik ako.Isang buwan na mula nung nagkaayos kami ni Noah sa ilalim ng puno ng mangga. Isang buwan na mula nung sinabi kong "Patunayan mo."At pinatunayan nga niya.Araw-araw, hinahatid niya ako sa palengke. Araw-araw, may dala siyang pandesal at iced coffee. Araw-araw, nagme-message siya ng "Good morning, future Mrs. Ramirez," na kahit nakakainis, kinikilig pa rin ako.Pero hindi pa rin ako sinasagot. Hindi dahil ayaw ko. Kundi dahil takot pa rin ako. Good girl ako, at ang good girl, hindi basta-basta sumasagot. Lalo na kung dating estudyante."Anak, ano ba! Sagutin mo na!" Sabi ni Mama habang nag-aayos kami ng isda sa kusina."Mama, hindi ganun kadali!""Ano pang hinihintay mo? 10 years na naghintay yung tao! Ako nga, isang linggo lang niligawan ng Papa mo, sinagot ko na!""Mama naman!"At eksaktong alas-7 ng umaga nung Sabado, kumatok ulit si Noah."Cara! Tita! Mamamalengke ba tayo?"Ako na ang lumabas. Naka-duster lang ako at naka-tsinelas, walang ligo,

Limang taon na kaming kasal ni Noah. Limang taon na simula nung proposal sa palengke na may kasamang bangus at live ni Aling Delia na umabot ng 1,000 viewers. At ngayon, eto kami. 6:30 ng umaga. Dagupan City. Sa maliit naming bahay na may malaking kusina — yung kusinang pinangako ni Noah sakin nung engineer pa lang siya at nangangarap pa lang magkaroon ng bahay. Ako, 41 years old na. Hindi na nagtuturo sa high school. Nagtuturo na ako sa isang maliit na review center para sa mga gustong mag-Japan — tinuturuan ko sila ng Nihonggo, ng "Arigatou" at "Sumimasen" na dati hirap na hirap ako. At si Noah, 33 years old na. Hindi na lang basta engineer. May sarili na siyang construction firm — "Ramirez Builds" — maliit pa lang, pero siya na ang boss. At araw-araw pa rin siyang umuuwi na may dalang pandesal at iced coffee, tulad ng dati. Pero may bago na sa bahay namin. "Mama! Mama! Asan na yung panyo ko?" Isang batang babae, 3 years old, kulot ang buhok, morena, at naka-pink na

Ipagpapatuloy natin! ❤️ Mas magiging matindi ang tensiyon sa pagitan nina Cara at Noah. Unti-unting mabubunyag ang lihim na matagal nang itinatago ng dalawang pamilya.“Matagal mo nang alam?”Iyon lamang ang paulit-ulit na tanong sa isip ko habang nakatitig kay Noah.Hindi siya makatingin nang diretso sa akin. Nakayuko siya habang hawak ang lumang birth record na naglalaman ng pangalan ng kanyang ama.“Cara, please. Hayaan mong ipaliwanag ko.”“Limang taon tayong nagsama, Noah. Limang taon tayong mag-asawa. Ilang beses mo akong sinabihang wala kang itinatagong sikreto sa akin. Pero ngayon, malalaman kong alam mo ang tungkol sa tunay kong ama?”“Hindi ganoon kasimple ang lahat.”“Kung ganoon, gawing simple mo. Sabihin mo sa akin ang totoo!”Napatingin si Mama sa amin. Halatang hindi rin niya inaasahan ang magiging reaksyon ni Noah.Huminga nang malalim ang asawa ko.“Noong limang taon na ang nakalipas, bago tayo nagpakasal, kinausap ako ni Papa. Sinabi niyang may isang babaeng hinahana