บททั้งหมดของ ท่านพ่อ! สามีที่ท่านหาให้คือว่าที่ฮ่องเต้ในอนาคต: บทที่ 11 - บทที่ 20

เจียงฉงซานเป็นผู้มีทรัพย์สินมากมาย ทั้งร้านค้า ที่ดิน และกิจการค้าขายหลายแห่ง แม้จะไม่ได้มีตำแหน่งขุนนางสูงส่ง แต่ความมั่งคั่งของตระกูลเจียงกลับเป็นที่หมายตาของผู้คนไม่น้อยจงจวินเองก็เป็นหนึ่งในนั้น เขาตั้งใจเข้าหาเจียงเยว่หลีตั้งแต่แรก เพราะรู้ว่านางเป็นบุตรสาวเพียงคนเดียวของเจียงฉงซาน หากสามารถแต่งงานกับนางได้ วันหนึ่งทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูลเจียงก็อาจตกมาอยู่ในมือเขาชาติก่อนหลังจากนางหย่ากับเซี่ยฉางยวน จงจวินก็ยิ่งแสดงท่าทีสนิทสนมกับนางมากขึ้น เขาพูดจาหวานหู สัญญาว่าจะดูแลนางไปตลอดชีวิตแต่เบื้องหลังกลับเริ่มวางแผนเข้าครอบครองกิจการของบิดานางอย่างลับ ๆเมื่อเจียงเยว่หลีรู้ทันและปฏิเสธที่จะมอบทรัพย์สินให้ ความอ่อนโยนของจงจวินก็หายไปทันที จากบุรุษที่เคยพูดว่ารักนางยิ่งกว่าชีวิต กลับกลายเป็นคนแรกที่ผลักนางลงสู่หายนะเจียงเยว่หลีกำพู่กันในมือแน่น ภาพเหตุการณ์ในชาติก่อนปรากฏขึ้นมาในความทรงจำอีกครั้ง หลังจากเซี่ยฉางยวนขึ้นครองราชย์ ข่าวเรื่องอดีตภรรยาของฮ่องเต้ก็เริ่มแพร่สะพัดไปทั่วเมืองหลวงเดิมทีเจียงเยว่หลีพยายามใช้ชีวิตอย่างเงียบสงบ นางไม่กล้าออกไปพบปะผู้คนมากนัก เพราะรู้ดีว่าตนเอง

อาหยวนรีบถอยออกไป เมื่อประตูปิดลง ความเงียบก็กลับคืนสู่ห้องหนังสืออีกครั้ง เซี่ยฉางยวนวางถ้วยชาลง ก่อนทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่างจงจวิน... เหตุใดเจียงเยว่หลีจึงยังสนใจบุรุษผู้นี้อีก หรือว่านางยังไม่ตัดใจจากเขาเมื่อความคิดนี้ปรากฏขึ้น เซี่ยฉางยวนก็รู้สึกไม่พอใจอย่างรุนแรง ความรู้สึกนั้นเกิดขึ้นรวดเร็วเสียจนเขาเองยังประหลาดใจเขาไม่ชอบจงจวิน ไม่ชอบมาตั้งแต่แรก แต่ที่ผ่านมาเขาไม่เคยรู้สึกหงุดหงิดถึงเพียงนี้ เซี่ยฉางยวนขมวดคิ้วเล็กน้อย หรือเป็นเพราะข้ารู้สึกริษยาเขานิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนส่ายหน้าเบา ๆ ไม่ใช่ เขาแค่เพียงไม่ชอบให้ภรรยาของตนเองไปสนใจบุรุษอื่น โดยเฉพาะบุรุษที่มีเจตนาไม่บริสุทธิ์เช่นจงจวิน เรื่องนี้ย่อมเป็นเรื่องธรรมดาแต่ไม่รู้เพราะเหตุใด เมื่อนึกถึงรอยยิ้มสดใสของเจียงเยว่หลีในช่วงหลายวันที่ผ่านมา ความรู้สึกไม่พอใจในใจก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้น เขาจำได้ว่านางเคยยิ้มให้จงจวินเช่นนั้นเคยพูดจาอ่อนหวานกับบุรุษผู้นั้นและเคยกล่าวว่าจงจวินเป็นคนที่เข้าใจนางมากที่สุดเซี่ยฉางยวนหลับตาลงชั่วครู่ก่อนถอนหายใจ ช่างเถิด นางจะสนใจผู้ใดก็เป็นเรื่องของนางแต่ทันทีที่ความคิดนี้ปรากฏขึ้น เขากลับรู้

ความจริงในชาติก่อน หลินรั่วเวยไม่ได้อยู่ช่วยนางได้จนถึงที่สุดเพราะหลังจากเกิดเรื่องกับเจียงเยว่หมิง หลินรั่วเวยที่ได้รับพิษต้องกลับไปหุบเขาโอสถ แต่ก่อนหน้านั้น อีกฝ่ายเคยยื่นมือช่วยเหลือในยามที่นางไม่มีผู้ใดจริง ๆเจียงเยว่หลีไม่เคยลืมบุญคุณนี้ หลินรั่วเวยก้มมองมือที่ถูกจับเอาไว้ ก่อนจะหัวเราะออกมาเบา ๆ“เจ้าฝันประหลาดจริง ๆ”“ประหลาดตรงไหน”“ข้ากับเจ้าเพิ่งสนิทกันได้ไม่นาน”นางกล่าวอย่างตรงไปตรงมา“ข้าเข้าหาเจ้าตอนแรกก็เพราะอยากเห็นศิษย์พี่ของข้าหย่ากับภรรยา”เจียงเยว่หลีหัวเราะ“ข้ารู้”หลินรั่วเวยชะงัก“เจ้ารู้หรือ”“แน่นอน”เจียงเยว่หลียิ้ม“เจ้าชอบเอาชนะศิษย์พี่ของตนเองมาตั้งแต่เด็ก เรื่องนี้ใครบ้างไม่รู้”“...”หลินรั่วเวยหน้าแดงเล็กน้อย“ข้าไม่ได้ชอบเอาชนะเสียหน่อย!”“เช่นนั้นหรือ”“ข้าแค่ไม่ชอบที่ทุกคนเอาแต่ชมเขา”“นั่นไม่เรียกว่าชอบเอาชนะหรือ”“เจียงเยว่หลี!”เจียงเยว่หลีหัวเราะออกมา แต่เพียงครู่เดียว นางก็กลับมามีสีหน้าจริงจังอีกครั้ง“เวยเวย ข้ารู้ว่าเมื่อก่อนพวกเราไม่ได้สนิทสนมกันมากนัก”นางชะงักเล็กน้อย ก่อนรีบเอ่ยออกมา“ในเมื่อยามนี้พวกเราเป็นสหายกันแล้ว ข้าก็อยากรักษาคว

เมื่อคิดได้ว่าอย่างน้อยเซี่ยฉางยวนก็อาจจะมีวันที่ทำใจทอดทิ้งนางไม่ได้ นางก็เริ่มรู้สึกมีความหวังขึ้นมา หลังจากหลินรั่วเวยกลับไปแล้ว เจียงเยว่หลีก็รีบเรียกชิงถงเข้ามา“ชิงถง!”“เจ้าค่ะ คุณหนู”“ไปดูในคลังสมบัติของท่านพ่อให้ข้าหน่อยว่ามีตำราแพทย์หายากหรือไม่”ชิงถงชะงัก“ตำราแพทย์หรือเจ้าคะ”“ใช่!”“คุณหนูจะนำไปทำอะไร”เจียงเยว่หลียิ้มหวาน“มอบให้สามี!”ชิงถงพยักหน้าอย่างเข้าใจ ช่วงหลายวันที่ผ่านมา นางเริ่มคุ้นเคยกับการที่คุณหนูคิดถึงท่านเขยอยู่ตลอดเวลาแล้ว“บ่าวจะไปตรวจสอบเดี๋ยวนี้เจ้าค่ะ”“เดี๋ยวก่อน!”เจียงเยว่หลีเรียกเอาไว้ ชิงถงหันกลับมา“มีอะไรอีกหรือเจ้าคะ”“หากไม่มีตำราแพทย์ ก็หาสมุนไพรหายากมาแทน”“เจ้าค่ะ”“แล้วก็...”เจียงเยว่หลีครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง“อย่าเพิ่งบอกผู้ใดนะ”ชิงถงชะงัก“เพราะเหตุใดหรือเจ้าคะ”เจียงเยว่หลียิ้มอย่างมีเลศนัย“ข้าอยากทำให้สามีประหลาดใจ”ในเวลาเดียวกัน เซี่ยฉางยวนกำลังตรวจสอบสมุนไพรชุดใหม่ภายในห้องเก็บยา อาหยวนยืนอยู่ข้างกาย คอยรายงานเรื่องต่าง ๆ“คุณชาย สมุนไพรจากหัวเมืองทางเหนือมาถึงครบแล้วขอรับ”เซี่ยฉางยวนพยักหน้า“ตรวจสอบคุณภาพแล้วหรือยัง”“ตรวจส

เจียงฉงซานกำลังนั่งตรวจสอบบัญชีอยู่ในห้องหนังสือ เมื่อได้ยินเสียงบ่าวรับใช้วิ่งเข้ามารายงาน เขาก็เงยหน้าขึ้นทันที“เกิดอะไรขึ้น!”บ่าวรับใช้หอบหายใจ“นายท่าน! เรือนครัวไฟไหม้ขอรับ”เจียงฉงซานลุกพรวด“อะไรนะ!”“ไฟลุกขึ้นจากเตา แล้วลามไปยังผ้าแห้งขอรับ”เจียงฉงซานรีบเดินออกจากห้อง แต่ยังไม่ทันพ้นประตู เขาก็ชะงัก ก่อนหันกลับมาถาม“แล้วหลีเอ๋อร์อยู่ที่ใด”บ่าวรับใช้ก้มหน้า“คุณหนู... อยู่ที่เรือนครัวขอรับ”“อะไรนะ!”เจียงฉงซานหน้าซีดทันที“หลีเอ๋อร์!”เขารีบวิ่งออกไปโดยไม่สนใจสิ่งใดอีกในเวลาเดียวกัน เซี่ยฉางยวนกำลังตรวจสอบสมุนไพรอยู่ภายในร้านยาของสกุลเจียง เมื่ออาหยวนรีบเข้ามารายงานว่าเรือนครัวเกิดไฟไหม้ ชายหนุ่มก็วางตำราในมือลงทันที“ฮูหยินอยู่ที่ใด”อาหยวนรีบตอบ“ฮูหยินอยู่ที่เรือนครัวขอรับ!”เซี่ยฉางยวนลุกขึ้นทันที“เตรียมม้า!”“ขอรับ!”แต่ยังไม่ทันที่อาหยวนจะวิ่งออกไป เซี่ยฉางยวนก็เดินผ่านเขาไปแล้ว ฝีเท้าของชายหนุ่มรวดเร็วอย่างผิดปกติ แม้สีหน้าจะยังคงสงบนิ่ง แต่แววตากลับแฝงความกังวลอย่างชัดเจนเจียงเยว่หลี! เจ้าไปทำอะไรในเรือนครัวกันแน่เมื่อเซี่ยฉางยวนกลับมาถึงจวน เปลวไฟส่วนใหญ่ก็ถู