All Chapters of ข้ากลับมาจากหุบเหวลึกเพราะเจ้า: Chapter 1 - Chapter 8

8 Chapters

หลงกล

อวี้จิ้งเต๋อ มหาเสนาบดีแคว้นจิ้นมีบุตรชายสองคน บุตรชายคนแรกนั้นเก่งกาจและมีธาตุสายฟ้ากับธาตุทองที่แข็งแกร่งกว่าบุตรชายคนรองซึ่งมีเพียงธาตุทองกับธาตุดินเท่านั้น ทำให้อวี้จิ้งเต๋อเคี่ยวกรำและเอาใจใส่อวี้อันมากกว่า เมื่อถึงวัยแต่งงานของอวี้อัน เขาขอร้องพ่อให้ได้แต่งกับจิวเหลียนที่เขาชอบพอมาตั้งแต่ยังเด็ก นางยังเป็นถึงบุตรีของเสนาบดีคลังอย่างจิวเซี่ยนหยางด้วย ทั้งสองรักกันมากและอวี้อันสัญญาว่าจะไม่มีฮูหยินรองหรืออนุให้นางช้ำใจ ซึ่งอวี้อันก็สามารถทำได้ตามสัญญา พวกเขามีบุตรสาวหนึ่งคนคืออวี้เสวี่ยหรงที่มีพรสวรรค์ราวฟ้าประทาน เพราะนางเกิดมาก็มีธาตุไม้ สายฟ้า ทองและน้ำมาด้วย นั่นยิ่งทำให้อวี้จิ้งเต๋อรักหลานสาวคนนี้มากขึ้นไปอีก ส่วนบ้านรองอย่างอวี้จ้งหลิงที่มีทั้งฮูหยินเอกอย่างชัวหยวนกับฮูหยินรองอย่างสวีซืออิงนั้นไม่ได้รับความสนใจสักเท่าไหร่ ขนาดสวีซืออิงที่ให้กำเนิดหลานชายเพียงคนเดียวของตระกูลอวี้ อวี้จิ้งเต๋อก็ไม่คิดจะปล่อยมือจากหลานสาวผู้มีพรสวรรค์อย่างอวี้เสวี่ยหรง เขาเป็นคนสอนวิชานางด้วยตนเองก่อนเพื่อหวังว่าหลานสาวจะมีชื่อเสียงและสามารถส่งเสริมตระกูลอวี้ในอนาคตได้จวนเตียอันโหวเมื่อทราบว่า
last updateLast Updated : 2026-11-09
Read more

หุบเหวปริศนา

อวี้เสวี่ยหรงถูกคนจวนโหวสี่คนโยนลงไปในหุบเหวที่นางไม่รู้ว่ามันลึกมากแค่ไหน เพราะความมืดในคืนนี้ทำให้สายตาของนางมองไม่เห็นอะไรเลยสักอย่างเดียว ขณะที่ร่างของนางที่ทั้งถูกพิษและตัดเส้นเอ็นกำลังลอยละลิ่วลงไปในหุบเหวลึก นางได้แต่อธิษฐานว่าหากสวรรค์ยังคงเห็นใจข้าบ้าง ขอให้ข้ายังมีชีวิตอยู่และได้กลับไปแก้แค้นพวกเขาในชาตินี้ด้วยเถิด อวี้เสวี่ยหรงเสียเลือดไปไม่น้อยจากการถูกตัดเส้นเอ็นทั้งสี่ในร่างกาย นางกัดฟันอดทนเอาไว้เพื่อไม่ให้ตนเองสลบจากการเสียเลือด อวี้เสวี่ยหรงไม่รู้ว่านางตกลงมานานแค่ไหนแล้ว จนกระทั่งร่างด้านหลังของนางกระทบกับพงหญ้าตรงชะง่อนหินที่ยื่นออกมาระหว่างหุบเหวลึกที่ยังคงมองไม่เห็นก้นอยู่ อวี้เสวี่ยหรงรู้สึกเจ็บหลังไปหมด แต่ยังดีที่นางยังมีชีวิตอยู่ อวี้เสวี่ยหรงคิดว่า ขอแค่นางยังมีชีวิต นางจะต้องหาทางกลับไปได้อย่างแน่นอน หลังจากนอนพักจนร่างกายเริ่มดีขึ้น อวี้เสวี่ยหรงใช้ข้อศอกและเข่าแทนมือเท้าของตนเองแล้วค่อย ๆ คลานเข้าไปให้อยู่ด้านในห่างจากขอบชะง่อนหินเพื่อป้องกันไม่ให้ตนเองต้องตกลงไปอีกอวี้เสวี่ยหรงตะเกียกตะกายไปอย่างยากลำบาก ไหนจะบาดแผลที่เจ็บปวดจากการถูกตัดเส้นเอ็นและนางยั
last updateLast Updated : 2026-11-10
Read more

เปลี่ยนตัวเจ้าสาว

เช้าตรู่วันต่อมา อวี้อันก็ยังคงหาตัวบุตรสาวไม่พบ เขาเริ่มร้อนใจขึ้นมาจริง ๆ แล้ว แม่นมหลินเองก็เฝ้าอยู่ที่เรือนของอวี้เสวี่ยหรงตลอดเวลา นางเองก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงาของคุณหนูเลยแม้แต่นิดเดียว อีกทั้งจดหมายที่มีคนบอกว่าเตียเจิ้งต้าวให้คนนำมาส่งให้คุณหนูของนางก็ยังหาไม่พบด้วย แม่นมหลินจึงไม่รู้ว่าเนื้อหาในจดหมายนั้นกล่าวว่ากระไร“ข้าว่าเรื่องนี้ปล่อยเอาไว้ไม่ได้แล้วล่ะแม่นมหลิน เจ้าคอยเฝ้ารอเสวี่ยหรงอยู่ที่นี่ทีนะ ข้าจะออกไปตามหานางรอบ ๆ ลองดูก่อน เผื่อว่าจะพอมีใครพบเห็นนางบ้าง” อวี้อันไม่อาจอยู่เฉยได้อีกเมื่อไร้ข่าวคราวของบุตรสาวคนเดียวของตนเองมานานหลายวันขนาดนี้ อย่างน้อยหากนางยังอยู่ในเมืองหลวงก็ย่อมต้องมีคนพบเห็นบ้าง แต่เขาส่งคนไปสอบถามหลายครั้งแล้วก็ไม่พบเบาะแสของอวี้เสวี่ยหรงเลยแม้แต่น้อย ซึ่งมันเป็นเรื่องที่ผิดปกติมากเกินไปจริง ๆ“นั่นเจ้าจะออกไปที่ใดอวี้อัน” อวี้จิ้งเต๋อเห็นบุตรชายคนโตกำลังจะออกนอกจวนทั้งที่อีกไม่ถึงหนึ่งชั่วยามขบวนเจ้าบ่าวก็จะมารับเจ้าสาวแล้วแท้ ๆ“ข้าจะออกไปตามหาเสวี่ยหรงขอรับท่านพ่อ นางหายไปหลายวันแล้ว ข้าเป็นห่วงว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับนาง” อวี้อันไม่สามารถปิดบังพ
last updateLast Updated : 2026-11-11
Read more

โชคชะตา

อวี้เสวี่ยหรงใช้พลังอีกเฮือกใหญ่กระเสือกกระสนฝ่าดงหญ้าเข้าไปด้านในอีกครั้ง นางทำได้เพียงคลานไปทีละคืบทีละคืบเท่านั้น อวี้เสวี่ยหรงไม่รู้ว่าตนเองใช้เวลานานแค่ไหนกว่าจะเคลื่อนลึกเข้าไปอีก นางอยากพิงหินแทนการนอนแผ่แล้วมองท้องฟ้าที่เวิ้งว้างจนทำให้จิตใจนางต้องเศร้าสร้อยเหมือนก่อนหน้านี้ อวี้เสวี่ยหรงอยากรักษาจิตใจของตนเองเอาไว้เพื่อไม่ให้เสียความตั้งใจที่จะกลับไปแก้แค้นคนเหล่านั้นที่ทำร้ายนางเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ก็ไม่อาจทราบได้ ท้ายที่สุด อวี้เสวี่ยหรงก็รู้สึกว่าตรงที่นางคลานมานั้นมีลมแผ่ว ๆ พัดออกมา อวี้เสวี่ยหรงขมวดคิ้วด้วยความสงสัย แต่ตอนนี้นางหมดแรงเสียแล้ว อวี้เสวี่ยหรงจึงนอนพักผ่อนต่อเพื่อรวบรวมพลังแรงกายอีกครั้งด้านจวนโหวที่กว่าจะรู้ว่าเจ้าสาวไม่ใช่คนที่พวกเขาต้องการก็เป็นตอนที่อวี้เหมยมาคารวะน้ำชาให้ผู้อาวุโสในจวนโหว“เหตุใดจึงเป็นเจ้าได้!” ซือหมิงซวงตวาดเสียงดัง นางไม่เคยชอบคนท่าทางที่ดูเสแสร้งอย่างอวี้เหมยมาก่อนเลยแม้แต่น้อย หลายครั้งที่นางเห็นอวี้เหมยคอยเรียกร้องความสนใจจากบุตรชาย แต่นางก็ไม่ได้คิดมากเพราะถือว่าตนเองได้หมั้นหมายอวี้เสวี่ยหรงให้เขาเอาไว้แล้ว“ใจเย็น ๆ ก่อนสะใภ
last updateLast Updated : 2026-11-12
Read more

ตัดขาด

หลังจากอวี้อันกลับมาทำงานได้เพียงสองสัปดาห์แต่ก็ยังไม่มีข่าวคราวใด ๆ ของลูกสาวคนเดียวของเขา อวี้อันตัดสินใจไปที่จวนตระกูลจิวเพื่อแจ้งข่าวให้พ่อตาและแม่ยายของเขาทราบเรื่อง เผื่อว่าพวกเขาจะสามารถใช้เครือข่ายของตระกูลช่วยกันตามหาอีกแรงหนึ่ง เพราะตระกูลของแม่ยายเขาเป็นราชบัณฑิตมาก่อนทำให้มีลูกศิษย์ลูกหาอยู่ทั่วแคว้น“อะไรนะ! เรื่องสำคัญขนาดนี้เหตุใดเจ้าเพิ่งมาบอกพวกเราตอนนี้เล่า” จิวเซี่ยนหยางผู้เป็นพ่อตาโกรธจนตบโต๊ะปังใหญ่“ใจเย็น ๆ ก่อนเถอะตาเฒ่า” เตี๋ยม่อเจียวเอ่ยบอกสามีที่โกรธจนกลัวว่าเขาจะเสียสุขภาพเอาได้ แค่งานในตำแหน่งเสนาบดีคลังเขาก็เครียดมากแล้ว“เป็นความผิดของข้าเองขอรับ ข้าคิดว่าส่งคนไปตามหาแล้วน่าจะได้เบาะแสมาบ้าง แต่จนกระทั่งถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีเลยสักนิด” อวี้อันก้มหน้าลงอย่างรู้สึกผิดและเสียใจที่หาอวี้เสวี่ยหรงไม่เจอสักที“เฮ้อ! ข้าจะใช้เส้นสายของตระกูลช่วยตามหาอีกแรงหนึ่งก็แล้วกัน ส่วนเจ้าคิดจะทำอย่างไรต่อไปเล่าลูกเขย” เตี๋ยม่อเจียวอดเห็นใจอวี้อันที่เสียลูกสาวนางไปคนหนึ่งแล้วยังต้องมาเสียลูกสาวของตัวเองไปอีกคนไม่ได้“ขอบคุณท่านแม่ยายมากขอรับ ข้าจะมาปรึกษาเรื่องลาออกจากราชการ
last updateLast Updated : 2026-11-13
Read more

บ่าวเก่ากลับมา

หลังจากอวี้อันกับพวกออกจากเมืองหลวงไปไม่นาน ชุนไป๋กับชุนซิงที่เป็นคนสนิทของชัวหยวนก็รีบกลับเข้าเมืองหลวงเพื่อไปรับใช้นายเก่า เมื่อหลายปีก่อนตอนที่พวกเขาลอบฆ่าจิวเหลียนที่มีฝีมือทัดเทียมกันทำให้ทั้งสองคนต้องหลบหนีไปรักษาตัวที่ต่างเมืองอยู่นานหลายปีจนกระทั่งบัดนี้พวกเขามีพลังปราณเพิ่มมากขึ้นจึงรีบกลับมา อีกทั้งเงินทองที่ชัวหยวนเคยให้ไปนั้นก็หมดไปนานแล้ว ทั้งสองทำได้แค่ล่าสัตว์หาเงินประทังชีวิตซึ่งลำบากเกินไปสำหรับคนที่เคยได้รับเงินทองมาตลอดเพียงแค่ทำงานเล็กน้อยให้กับชัวหยวนเท่านั้น ชุนไป๋กับชุนซิงจึงตัดสินใจกลับมาเมืองหลวงอีกครั้งแม่นมอู๋พอรู้ว่าทั้งสองกลับมาก็ดีใจมาก เพราะหลายปีมานี้นางต้องคอยรับใช้นายหญิงอยู่คนเดียวและพลังปราณของนางก็ไม่ได้สูงเท่ากับพวกเขาสองคน นางเรียนรู้ทางการใช้พิษเป็นหลักแต่ก็หาทางลงมือยากเย็นนัก“ประเดี๋ยวพวกเจ้ารอนายหญิงอยู่ตรงนี้ก่อน ข้าจะรีบเข้าไปแจ้งให้ว่าพวกเจ้ากลับมากันแล้ว ว่าแต่บาดแผลของพวกเจ้าหายดีแล้วหรือไม่” แม่นมอู๋ที่สนิทสนมกับชายหนุ่มทั้งสองมาเนิ่นนานเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง“หายดีแล้วขอรับ ขอบคุณแม่นมที่ห่วงใย” ทั้งสองรีบตอบพร้อมกัน พวกเขาถูกเลี้ยง
last updateLast Updated : 2026-11-14
Read more

ภายในถ้ำ

อวี้เสวี่ยหรงที่นอนพักเอาแรงอยู่นานคิดจะเข้าไปในถ้ำเพื่อดูว่าในนั้นพอจะมีสิ่งใดให้นางกินได้บ้าง เผื่อว่ามีผู้ที่เคยอยู่ในนี้มาก่อน นางจะได้พอประทังชีวิตไปได้สักหลายวัน ตอนนี้อวี้เสวี่ยหรงไม่รู้เลยว่าวันเวลาผ่านไปนานเพียงใดแล้ว เพราะความมืดจากใต้หน้าผาสูงชันนั้นแทบมองไม่เห็นแสงสว่างจากด้านบนเลยแม้แต่น้อยนิดอวี้เสวี่ยหรงรวบรวมเรี่ยวแรงอีกครั้งแล้วค่อย ๆ คลานเข้าไปอย่างช้า ๆ เพราะบาดแผลจากข้อศอกและหัวเข่าของนางเริ่มปวดระบมขึ้นมาอีกครั้งหลังจากต้องเคลื่อนที่ต่อไปข้างหน้าปากถ้ำที่ทางเข้าไปตอนแรกยังมืดมิดสนิทอยู่ไม่ต่างจากภายนอกนัก กระทั่งนางคืบคลานเข้าไปมากกว่าสามวา จู่ ๆ ก็มีแสงจากไข่มุกเรืองแสงส่องสว่างออกมาจนทำให้นางสามารถมองเห็นภายในถ้ำได้เสียอย่างนั้น อวี้เสวี่ยหรงแปลกใจมาก เพราะไข่มุกเรืองแสงไม่ใช่ว่าจะหาได้ง่าย ๆ นางยิ่งอยากรู้ว่าผู้สูงส่งท่านใดสามารถสร้างสถานที่แบบนี้ขึ้นมาได้กันแน่ แต่ด้วยร่างกายที่ไม่เอื้ออำนวย ทำให้อวี้เสวี่ยหรงจำต้องพักอีกครั้งก่อนจะเข้าไปด้านในถ้ำต่ออย่างจนใจ นางกลัวว่าหากข้อศอกและเข่าบาดเจ็บไปมากกว่านี้แล้วจะยิ่งทำให้การเคลื่อนไหวลำบากมากขึ้นไปอีก อวี้เสวี่
last updateLast Updated : 2026-11-15
Read more

อวี้อันออกเดินทาง

อวี้อันกับพวกขนสิ่งของออกเดินทางจากจวนมหาเสนาบดีตรงไปยังจวนเสนาบดีคลังของพ่อตาเขา ชาวเมืองต่างมองกันอย่างแปลกใจว่าเหตุใดท่านแม่ทัพอวี้จึงได้ขนสิ่งของมาราวกับย้ายบ้านเช่นนี้ แต่ด้วยสีหน้าทหารที่ติดตามแต่ละคนดูดุดัน ชาวเมืองจึงไม่มีใครกล้าเข้าไปสอบถามจนกระทั่งอวี้อันมาถึงจวนตระกูลจิว เขาก็สอบถามพ่อบ้านว่าจะให้พักที่เรือนไหน เขาจะได้ให้คนนำของไปเก็บเอาไว้ก่อน ส่วนตัวเขาก็แยกตัวไปพบกับพ่อตาและแม่ยายซึ่งมีพี่ชายฮูหยินของเขาที่ทราบเรื่องก็นั่งอยู่ด้วยที่ห้องโถงใหญ่“คารวะทุกท่านขอรับ ข้าตัดขาดกับตระกูลอวี้แล้ว” อวี้อันบอกด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง เขาไม่มีความอาลัยอาวรณ์จวนที่แสนจะเย็นชาเช่นนั้นสักนิด“อืม...ในเมื่อมาแล้วก็ไปที่ศาลบรรพบุรุษกันเถอะ ข้าจะได้เขียนชื่อเจ้าร่วมกับจิวเหลียน” จิวเซี่ยนหยางยิ้มบางบอก เขาคิดไม่ถึงว่าลูกเขยจะใจกล้ามากขนาดขัดแย้งกับพ่อแท้ ๆ ของตนเองจริง ๆ“น้องเขย เจ้าแน่ใจนะว่าจะไม่เสียใจทีหลัง” จิวยี่พี่ใหญ่ของจิวเหลียนถาม“ข้าไม่มีวันเสียใจขอรับท่านพี่ ข้าจะต้องตามหาลูกให้พบให้ได้” อวี้อันแสดงสีหน้าจริงจังว่าเขาจะต้องออกตามหาลูกสาวให้พบให้จงได้ หากอยู่ต้องพบคนและหากตายก็
last updateLast Updated : 2026-11-16
Read more
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status