All Chapters of Objection, My Love!: Chapter 1 - Chapter 9

“Kung balak mong agawin ang kaso ko, Gabriel, sana siguraduhin mong kaya mong panindigan ang kalokohan mo.”Hindi man lang nag-angat ng tingin si Gabriel Villanueva mula sa dokumentong binabasa niya.“Good morning din sa iyo, Santiago.”Napangisi ako.Eksaktong alas-siyete kuwarenta'y singko ng umaga nang pumasok ako sa opisina at makita ang paborito kong taong inisin. Nakaupo siya sa likod ng malaking mesa, may hawak na tasa ng kape at nakasalamin habang abala sa pagbabasa ng mga dokumento.Napakaayos. Napakaseryoso. Napakaboring.Sa madaling salita, si Gabriel na naman.“Ang aga mo ngayon,” komento ko habang inilalapag ang briefcase sa mesa. “May hinahabol ka bang kaso o may balak kang agawan ako ng magandang hearing schedule?”“Hindi lahat ng abogado ay kailangang magmadali sa huling minuto para lang makapaghanda.”Napatawa ako. “Touché.”Inabot ko ang itim na fountain pen sa mesa niya. “Pahiram.”“Hindi sa iyo iyan.”“Alam ko. Kaya nga nanghihiram.”“Iyan din ang sinabi mo kahapo

“Gabriel, tigilan mo na ang kakatingin sa litrato. Hindi magbabago ang mukha ng taong nasa likod natin kahit titigan mo ’yan buong gabi.”Hindi siya sumagot. Nakatayo si Gabriel sa tabi ng bintana ng hotel room, hawak ang cellphone at nakatitig sa pangalawang larawang ipinadala sa managing partner namin. Ilang oras na ang nakalipas mula nang makita namin iyon sa conference room, pero hindi pa rin niya maalis ang pagkabigla sa mukha.Kilala niya ang taong nasa likod namin. At sa kabila ng paulit-ulit kong pagtatanong, hindi pa rin niya sinasabi kung sino iyon. “Hindi mo ba talaga sasabihin sa akin kung sino siya?” tanong ko.“Hindi ngayon.”“Gabriel, kasali ako sa litrato. Kasali ako sa gulong ito. I think I deserve to know.”“Alam ko.”“Then tell me.”Ibinaba niya ang cellphone at napahawak sa tulay ng ilong. Halata ang pagod sa mga mata niya. Mula nang matapos ang emergency meeting sa firm, halos hindi siya tumigil sa pagbabasa ng mga dokumento, pag-review ng email, at pagtawag sa mg

“May isang bagay kang hindi sinasabi sa akin, Gabriel. At gusto kong marinig iyon mula mismo sa iyo bago ko pa malaman sa ibang tao.”Iyon ang unang bungad ni Rafael nang makarating ako sa opisina kinabukasan. Nakatayo siya sa harap ng conference room, hawak ang cellphone at may nakabukas na email sa screen. Hindi siya nakangiti. Wala ring bakas ng karaniwang pang-aasar sa mukha niya. Sa halip, may malamig na determinasyon sa mga mata niyang mas nakakakaba kaysa sa anumang sigaw.“Good morning din sa iyo,” sagot ko habang inilalapag ang bag ko.“Don't dodge the question.”“Hindi ko alam kung anong pinagsasabi mo.”Iniabot niya sa akin ang cellphone. Nandoon ang email na natanggap ko kagabi.THE REAL REASON LARA MET GABRIEL BEFORE THE WEDDING.Binuksan ko ang attachment at muling nakita ang mensaheng galing kay Lara.Gabriel, please don't tell Rafael about my father's offer. I need to speak to you first.Napahigpit ang hawak ko sa cellphone. “May paliwanag ako,” sabi ko.“Then explain.

“Rafael, please tell me hindi ito ang iniisip kong ibig sabihin.”Nakatitig si Gabriel sa laboratory report habang magkatabi kaming nakaupo sa private consultation room. Hawak niya ang cellphone niya, pero halatang ilang beses na niyang binasa ang resulta nang hindi pa rin makapaniwala.POSITIVE.Iyon lang ang salitang paulit-ulit na bumabagabag sa amin.Inabot ko ang kamay niya.“Let's hear what the doctor has to say first. Hindi pa natin alam ang buong picture.”“But the result is positive.”“I know.”“Then why are you acting like it's nothing?”Napabuntong-hininga ako.“Hindi ko sinasabing walang problema. I'm just saying na huwag muna tayong mag-conclude hangga't hindi natin alam ang ibig sabihin nito.”Napatingin siya sa akin.“Easy for you to say. Hindi ikaw ang may abnormal result.”Hindi ako agad nakasagot.Tama naman siya. Hindi ako ang ilang linggong halos walang ganang kumain. Hindi ako ang palaging nasusuka tuwing umaga. At higit sa lahat, hindi ako ang may kinatatakutang

“Gabriel, bago ka magdesisyon, kailangan mong maintindihan na hindi ordinaryong kaso ang meron ka.”Tahimik akong nakaupo sa private consultation room ng St. Isabela Medical Center. Nasa harap ko ang makapal na folder ng medical reports, habang si Dr. Nathaniel Lim ay abala sa pag-review ng mga resulta sa tablet niya.Sunday evening na. Ilang oras ko nang binabasa ang bawat laboratory finding, bawat measurement, at bawat medical assessment. Kung legal documents ang hawak ko, matagal ko nang natukoy kung saan may inconsistency. Pero ibang usapan kapag sarili mong katawan ang pinag-uusapan.“That's the complete picture,” sabi ni Nathaniel. “We've ruled out the suspected malignant tumors and other conditions. Based on the ultrasound, hormonal results, and additional assessments, the findings are consistent with an early pregnancy. Approximately six to seven weeks.”Hindi ako agad nakasagot.Six to seven weeks.Alam ko na ang ibig sabihin ng mga numerong iyon. Ilang beses ko nang kinuwent