Kwon Ji Yong

แสงไฟบนเวทีและท่วงทำนองฮิปฮอปทำให้การฟังเพลงของ Kwon Ji Yong กลายเป็นบทพิสูจน์ว่าแรงบันดาลใจของเขามาจากหลากหลายแหล่งทั้งในและนอกประเทศ เริ่มจากไอคอนระดับโลกอย่าง Michael Jackson และ Prince ที่เห็นได้ชัดจากการแสดงที่เน้นการเต้น จังหวะที่คม และความรู้สึกของการเป็นศิลปินเพอร์ฟอร์มเมอร์เต็มตัว นอกจากนั้นวัฒนธรรมฮิปฮอปอเมริกันซึ่งรวบรวมทั้งแร็ป ผสมบีท และแฟชั่น มีบทบาทสำคัญในการหล่อหลอมสไตล์ของเขา นักดนตรีอย่าง Pharrell Williams, Kanye West และ André 3000 ถูกยกให้เป็นแรงบันดาลใจทางด้านการผลิตเพลงและการทดลองเสียง ที่ทำให้ผลงานของเขาไม่ยึดติดกับกรอบแบบใดแบบหนึ่ง ผลงานอย่าง 'One of a Kind' และ 'Crayon' แสดงให้เห็นถึงการผสมผสานระหว่างฮิปฮอปกับป็อปและอิเล็กทรอนิกส์อย่างชัดเจน

ความสัมพันธ์กับต้นตำรับในวงการเพลงเกาหลีเองก็สำคัญไม่แพ้กัน นักดนตรีอย่าง Seo Taiji มีส่วนกระตุ้นให้ศิลปินรุ่นหลังกล้าทดลองแนวดนตรีและสังคมที่แตกต่าง ส่วนผู้ผลิตและเพื่อนร่วมค่ายอย่าง Teddy Park และทีมงานที่ YG Entertainment ก็มีบทบาทเป็นพี่เลี้ยงทางเสียงเพลงและการโปรดิวซ์ ทำให้เขาได้เรียนรู้การจัดวางบีท การเขียนเพลง และการสร้างคาแรกเตอร์ศิลปินบนเวที สิ่งนี้เห็นได้ชัดเมื่อเปรียบเทียบระหว่างงานเดบิวต์ของเขากับผลงานโซโล่ที่มีการออกแบบเสียงและการจัดวางที่ละเอียดมากขึ้น ความหลากหลายของแรงบันดาลใจจึงไม่ใช่แค่เลียนแบบ ทว่าเป็นการนำองค์ประกอบมาปรุงแต่งให้กลายเป็นภาษาดนตรีของตัวเอง

แฟชั่นและศิลปะก็เป็นอีกแหล่งที่เติมเต็มภาพลักษณ์ของเขาอย่างเห็นได้ชัด การแต่งตัวที่กล้าและครีเอทีฟทำให้หลายคนเชื่อมโยงเขากับดีไซเนอร์และไอคอนด้านแฟชั่นระดับโลก ทั้งแนวสตรีทและไฮแฟชั่นถูกใช้เป็นเครื่องมือในการสื่อสารตัวตนบนเวทีและในมิวสิกวิดีโอ บางครั้งเพลงของเขาก็เล่าเรื่องผ่านภาพและคอสตูม ทำให้ภาพรวมของงานศิลปะนั้นครอบคลุมทั้งด้านเสียง ภาพ และการแสดง ซึ่งเป็นสิ่งที่ได้มาจากการเปิดรับแนวคิดจากหลายแขนง

ในฐานะแฟน ฉันมองเห็นความงดงามของการที่ Kwon Ji Yong รวบรวมแรงบันดาลใจจากศิลปินระดับตำนาน วัฒนธรรมฮิปฮอป และแฟชั่น มาปรับแต่งจนเกิดเป็นภาษาศิลปินที่ชัดเจนและหลากหลาย การฟังเพลงของเขาจึงเหมือนได้นั่งชมการทดลองศิลป์ที่มีทั้งความกล้าและความละเอียดอ่อน ซึ่งเป็นสิ่งที่ยังทำให้หัวใจเต้นแรงทุกครั้งที่ได้ยิน

แฟนเพลงจีดราก้อนน่าจะคุ้นกับความหลากหลายทางดนตรีที่เขาแสดงให้เห็นในผลงานเดี่ยว เพราะตั้งแต่ก้าวแรกของเส้นทางเดี่ยวก็มีเพลงหลายเพลงที่กลายเป็นไอคอนของยุค K‑pop ไปเลย เช่น 'Heartbreaker' ที่เปิดตัวแบบเต็มพลังในปี 2009 และเป็นเพลงที่คนมักเอ่ยถึงเมื่อพูดถึงตัวตนดิบๆ ผสมป็อปกับฮิปฮอปอย่างลงตัว เพลงนี้ไม่เพียงทำให้ชื่อของเขาเป็นที่รู้จักในฐานะศิลปินเดี่ยว แต่ยังโชว์สกิลการเขียนและคาแรคเตอร์ที่ชัดเจนทั้งในด้านเสียงและภาพลักษณ์ сценการแสดงสดของเพลงนี้ยังคงตราตรึงแฟนๆ หลายรุ่น

งานต่อมาที่ไม่ควรพลาดคือผลงานราวช่วงปี 2012–2013 ที่รวมถึง 'One of a Kind', 'Crayon', และ 'That XX' ซึ่งแสดงให้เห็นอีกมิติของเขา—จากการเป็นแร็ปเปอร์คูลๆ ไปสู่การเล่าเรื่องที่มีอารมณ์และความอ่อนแอแฝงอยู่ 'One of a Kind' ให้ฟีลภูมิใจในเอกลักษณ์ตัวเอง ส่วน 'Crayon' ระเบิดพลังความบ้าบิ่นทั้งเสียงและภาพ ในขณะที่ 'That XX' เป็นบัลลาดที่ถ่ายทอดแง่มุมเปราะบางของการจบความสัมพันธ์ได้กินใจมาก ความหลากหลายแบบนี้ทำให้ผลงานเดี่ยวของเขาไม่เคยน่าเบื่อและมักจะมีเพลงสำหรับแต่ละอารมณ์ของแฟนเพลง

ผลงานในยุคหลังอย่างเพลงจากอัลบั้มที่มีทิศทางทดลองมากขึ้น เช่น งานที่เน้นการผสมเสียงอิเล็กทรอนิกส์ ฮิปฮอป และร็อก ก็เป็นสิ่งที่ผมชอบ เพราะมันแสดงให้เห็นความกล้าทดลองของศิลปินที่ไม่ยึดติดกับสูตรสำเร็จ ตัวอย่างเช่นเพลงที่มีความดุดันอย่าง 'Crooked' ซึ่งจับพลังพังค์และร็อกมาผสมกับท่อนฮุคที่ร้องติดหู จนกลายเป็นหนึ่งในเพลงที่แฟนคอนเสิร์ตร้องตามได้ทั้งสเตเดียม ในทางกลับกัน 'Untitled, 2014' เป็นตัวอย่างความเรียบง่ายแต่ทรงพลัง—เปียโนกับเสียงร้องเปล่าๆ ที่ทำให้ทุกคำมีความหมายและซึมลึกกว่าเพลงที่มีโปรดักชันหนาแน่น

มุมที่ผมคิดว่าน่าสนใจคือนอกจากจะเป็นศิลปินที่เขียนและโปรดิวซ์เพลงเองได้แล้ว เขายังเป็นคนที่สร้างภาพลักษณ์และเทรนด์ให้วงการแฟชันกับเวทีได้อีกด้วย ผลงานเดี่ยวจึงไม่ใช่แค่เพลง แต่เป็นชุดความคิดและเรื่องราวที่เขาเล่าในแต่ละคอนเซ็ปต์ สำหรับใครที่อยากเริ่มต้น ลองฟังชุด 'Heartbreaker', เลือกเพลงแรงๆ อย่าง 'Crayon' แล้วผ่อนลงมาที่ 'Untitled, 2014' จะได้เห็นภาพการเติบโตของเขาชัดขึ้น เพลงเหล่านี้ยังคงทำให้ผมตื่นเต้นและคิดถึงพัฒนาการของศิลปินคนนี้ทุกครั้งที่ฟัง

แฟนเพลงหลายคนคงรู้ว่า Kwon Ji-yong ถูกจดจำมากที่สุดในฐานะ G-Dragon แต่การปรากฏตัวบนจอภาพยนตร์จริงจังของเขาไม่ได้บ่อยนักและมักมาในรูปแบบที่ไม่ใช่การรับบทนำแบบยาวๆ

ผมมองว่าเส้นทางการปรากฏตัวของเขาบนจอมีความหลากหลายแต่เน้นไปที่งานที่เกี่ยวกับดนตรีหรือการบันทึกการแสดง มากกว่าจะเป็นซีรีส์ละครทีวี คอนเสิร์ตและสารคดีเกี่ยวกับวง Big Bang ถือว่าเป็นพื้นที่ที่เขาแสดงให้เห็นความเป็นศิลปินบนจอได้ชัดเจน หนึ่งในผลงานที่ชัดเจนคือสารคดีคอนเสิร์ต 'Big Bang Made' ซึ่งฉายเป็นภาพยนตร์และบันทึกเบื้องหลังการทัวร์ของวง ทำให้ผู้ชมได้เห็นมุมมองของเขาในบริบทที่เป็นภาพยนตร์ ถึงแม้มันจะไม่ใช่การแสดงแบบตีความบท แต่ก็เป็นการปรากฏตัวสำคัญที่คนทั่วไปจะนึกถึงเมื่อพูดถึงการขึ้นจอของเขา

นอกจากคอนเสิร์ตและสารคดีแล้ว การปรากฏตัวของเขามักมาในรูปแบบแค่มิโกหรือการปรากฏตัวพิเศษในมิวสิกวิดีโอ งานแฟชั่นฟิล์มสั้น ๆ หรือการเป็นแขกรับเชิญในรายการวาไรตี้ที่มีการตัดต่อเป็นตอนพิเศษก็ทำให้ภาพของเขาปรากฏในสื่อภาพยนตร์และโทรทัศน์ได้บ้าง แต่โดยรวมเขาเลือกให้ความสำคัญกับงานเพลง การออกแบบ และแบรนด์ตัวเองมากกว่าเส้นทางการแสดงละครติดต่อกันหลายนัด ซึ่งก็เข้าใจได้เพราะทรัพยากรด้านเวลาและภาพลักษณ์มีความสำคัญต่อการเป็นไอคอนทางดนตรี

พูดสั้นๆ แบบไม่ใช่สรุปย่อ: ถาตอบตรงๆ ว่าเขาเคยขึ้นจอใช่ แต่ส่วนใหญ่เป็นคอนเสิร์ต-สารคดี-การปรากฏตัวพิเศษ มากกว่าการรับบทนำในภาพยนตร์หรือซีรีส์ยาว ๆ คนที่ติดตามจะสนุกกับมุมแสดงออกของเขาในงานดนตรีบนจอมากกว่าการแสดงละครแบบดั้งเดิม ซึ่งก็ทำให้แต่ละครั้งที่เขาปรากฏตัวมีความพิเศษและถูกพูดถึงเสมอ

ตั้งแต่เริ่มสนใจงานของเขา ฉันมักจะนึกถึงช่วงกลางปี 2017 เป็นพอยท์สำคัญของโปรเจกต์ศิลปะที่ใช้ชื่อเดียวกับตัวตนของเขา นั่นคืออัลบั้มและโปรเจกต์ภาพรวมที่ออกภายใต้ชื่อ 'Kwon Ji Yong' ซึ่งปล่อยเป็นอัลบั้มผลงานเดี่ยวเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน 2017 โดยฉบับฟิสิคัลของอัลบั้มชุดนั้นมาพร้อมกับฟอโต้บุ๊คและดีไซน์แพ็กเกจที่เรียกว่าเป็นหนังสือภาพขนาดพิเศษสำหรับแฟนๆ — ทำให้มันถูกนับว่าเป็นทั้งผลงานดนตรีและชิ้นงานศิลปะที่จับต้องได้

การนำเสนอของเขาไม่ได้จบแค่บนซีดีเท่านั้น เพราะในช่วงโปรโมตมีการจัดกิจกรรมป๊อปอัพและการจัดแสดงงานศิลป์ในรูปแบบเล็กๆ ที่เชื่อมโยงกับคอนเซ็ปต์และไลฟ์สไตล์ของแบรนด์ส่วนตัว 'PEACEMINUSONE' งานเหล่านี้มักเป็นการผสมผสานระหว่างแฟชั่น ศิลปะ และงานภาพถ่าย ทำให้รู้สึกเหมือนได้เดินเข้าไปในมุมมองศิลปินมากกว่าการชมโปรโมชันธรรมดา

พูดแบบตรงๆ ว่าใครที่มองหาหนังสือภาพหรืออยากเห็นนิทรรศการในเชิงเป็นงานศิลป์ คอนเทนต์รอบๆ อัลบั้ม 'Kwon Ji Yong' ในปี 2017 จะเป็นจุดเริ่มต้นที่ชัดเจน และถ้าต้องการของสะสมแบบลิมิเต็ด ชุดแพ็กเกจฟิสิคัลของอัลบั้มนั้นมักจะถูกพูดถึงในวงแฟนคลับอย่างต่อเนื่อง — เป็นช่วงเวลาที่ศิลปะ การแฟชั่น และมิวสิกคอนเวิร์จกันอย่างเห็นได้ชัด จบด้วยความรู้สึกว่าโปรเจกต์นี้สะท้อนมิติการเป็นศิลปินของเขาออกมาได้คมและชัดเจน

ในฐานะแฟนที่ตามดูผลงานของ Kwon Ji Yong มาตั้งแต่ยุคแรกๆ ผมมองว่า MV ที่มียอดวิวสูงสุดและโดดเด่นที่สุดมักจะเป็น 'Crooked' — เพลงนี้กลายเป็นหนึ่งในตัวแทนของงานเดี่ยวของเขาอย่างชัดเจน เพราะจับจังหวะพังก์ป๊อปได้โดนใจทั้งแฟนเก่าและคนดูทั่วไป

ผมจำได้ว่าช่วงที่ 'Crooked' ปล่อยออกมา มันเข้าถึงคนได้ง่ายด้วยเมโลดี้ติดหู คอนเซ็ปต์ตรงไปตรงมา และคัทซีนที่เล่าอารมณ์ของการทนความเจ็บปวดแบบขมๆ ได้อย่างมีเสน่ห์ ทำให้คนแชร์กันเยอะ ยิ่งเวลาคอนเทนต์เต้นและแฟนเมดิโอเกิดขึ้น ยอดวิวพุ่งอย่างต่อเนื่องจนกลายเป็นมิวสิกวิดีโอของเขาที่คนเข้าถึงมากที่สุดในแพลตฟอร์มสตรีมมิ่งต่างๆ เทียบกับผลงานเก่าอย่าง 'Heartbreaker' ที่เคยเป็นกระแสในสมัยก่อน 'Crooked' มีความเป็นไวรัลที่ยั่งยืนกว่าและโตขึ้นตามช่องทางออนไลน์ใหม่ๆ

มุมมองของผมคือเรื่องยอดวิวไม่ได้วัดแค่ความดังตอนแรกเท่านั้น แต่ยังเกี่ยวกับการที่ผลงานสามารถยืนหยัดและถูกค้นพบซ้ำได้เรื่อยๆ เพลงอย่าง 'One of a Kind' หรือ 'Crayon' ก็มีบทบาทสำคัญในการสร้างฐานแฟนและภาพลักษณ์ แต่ 'Crooked' ทำหน้าที่เชื่อมคนดูรุ่นต่างๆ ให้มาพบกันได้มากกว่า นี่คือเหตุผลที่ผมมองว่า MV นี้ขึ้นแท่นสูงสุดในแง่การเข้าถึง แม้ว่ายอดจะเปลี่ยนแปลงตามเวลา แต่ความรู้สึกของเพลงและพลังของภาพยนตร์สั้นในตัวมันยังคงตราตรึงอยู่จนถึงวันนี้

เราเก็บของที่เกี่ยวกับ Kwon Ji Yong มานานจนรู้รายละเอียดปลีกย่อยที่คนทั่วไปอาจพลาดได้ง่าย ๆ อย่างแรกที่อยากบอกเลยคืออย่าไปซื้อจากที่ไหนก็ได้แค่เพราะราคาถูก ของอย่างเป็นทางการมักจะมีจุดสังเกตที่ชัดเจนทั้งวัสดุ แพ็กเกจ และเอกสารประกอบ เช่น ป้ายแท็กที่เย็บมุมเดียวกัน เส้นตะเข็บที่เรียบร้อย โลโก้ปักหรือพิมพ์ที่ไม่เบี้ยว รวมถึงสติกเกอร์ซีลหรือฮอโลแกรมบนกล่องซึ่งมักจะมีลักษณะเฉพาะของแบรนด์ ถ้าของเป็นเสื้อผ้าแบรนด์ 'Peaceminusone' ให้ดูการปักและสกรีนว่าลายคมและด้านในมีแท็กมาตรฐานหรือไม่ ส่วนไลท์สติกหรือสินค้าอิเล็กทรอนิกส์อย่างเป็นทางการมักมีหมายเลขประจำเครื่องหรือสติกเกอร์ซีเรียลที่สามารถตรวจสอบกับร้านหรือผู้ผลิตได้

อีกจุดที่ผมให้ความสำคัญคือแหล่งที่มาของสินค้า ร้านค้าระดับเป็นทางการ เช่นร้านของค่ายหรือร้านที่ลิงก์จากโปรไฟล์อย่างเป็นทางการในโซเชียลมีเดีย จะปลอดภัยกว่าเสมอ บัญชีผู้ขายที่ยืนยันตัวตน (verified) และรีวิวจากผู้ซื้อจริงช่วยลดความเสี่ยงได้เยอะ ใบเสร็จหรืออินวอยซ์จากร้านค้าที่ไว้ใจได้เป็นหลักฐานชั้นดี หากของสะสมมีการลงหมายเลขรุ่นหรือลิมิเต็ดนัมเบอร์ ก็ควรขอดูรูปชัดเจนของจุดนั้นก่อนจ่ายเงิน และเปรียบเทียบกับภาพจากงานอันเป็นทางการหรือจากการแกะกล่องของแฟนคลับคนอื่น ๆ

สุดท้ายผมมักจะเช็กรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่แยกแยะของจริงกับของปลอมได้เร็ว เช่น กล่องของจริงมักซีลแน่น ไม่มีรอยกาวมือ โลโก้ไม่เลือน สีไม่เพี้ยน ถ้าราคาต่ำผิดปกติให้สงสัยไว้ก่อน และอย่าเร่งรีบซื้อจากแหล่งที่ไม่มีการรับประกัน ของจริงมักมาพร้อมการรับประกันหรือบริการหลังการขายเล็ก ๆ น้อย ๆ การเก็บหลักฐานการซื้อและรูปถ่ายมุมต่าง ๆ ของสินค้าไว้จะช่วยถ้าย้อนมาพิสูจน์ภายหลัง สำหรับคนที่สะสมเป็นงานอดิเรก วิธีนี้ช่วยให้สะสมได้อย่างสบายใจมากขึ้น

หลายคนคงตื่นเต้นกันมากกับข่าวเกี่ยวกับ 'Kwon Ji Yong' และไทยเป็นหนึ่งในประเทศที่แฟนคลับเฝ้ารอมากที่สุด

ผมยืนอยู่ท่ามกลางกลุ่มเพื่อนแฟนเพลงที่คอยสังเกตทุกโพสต์จากบัญชีอย่างเป็นทางการและเอเจนซี่ต่าง ๆ บ่อยๆ จนกลายเป็นกิจวัตรแล้ว แม้จะอยากให้มีประกาศทันที แต่จนถึงขณะนี้ยังไม่มีการยืนยันวันทัวร์คอนเสิร์ตในไทยจากแหล่งทางการที่ชัดเจน สิ่งที่เป็นประโยชน์คือสัญญาณที่แฟนๆ มองหา: โพสต์ในโซเชียลมีเดียของเขา, ประกาศจากเอเจนซี่จัดคอนเสิร์ตไทย หรือหน้าเว็บไซต์ขายบัตรที่ขึ้นรายละเอียดแทยว่าจะมีการเปิดขายบัตรในอนาคตอันใกล้

การเตรียมตัวในฐานะแฟนทำให้ผมมีมุมมองว่าควรเตรียมทั้งเรื่องเวลาและงบประมาณ เพราะการประกาศคอนเสิร์ตของศิลปินระดับนี้มักมีระยะเวลาเตรียมตัวสั้นและบัตรหมดเร็ว นอกจากนั้นยังควรลงทะเบียนบัตรแฟนคลับหรือสมัครรับข่าวสารจากหน่วยงานจัดคอนเสิร์ตไทยหลายเจ้าเพื่อเพิ่มโอกาสในการได้บัตร

ปิดท้ายด้วยความจริงใจ: ตอนนี้สิ่งที่ทำได้คือรอประกาศอย่างเป็นทางการและเก็บแรงไว้สำหรับวันนั้น หากมีการประกาศจริงก็คงจะเป็นช่วงเวลาที่หัวใจพองโตและต้องวางแผนละเอียดหน่อย

มุมมองแรกของฉันเน้นที่งานซีรีส์ล่าสุดที่ทำให้คนพูดถึงเยอะสุดในช่วงหลัง ๆ นั่นคือ 'My Demon' ซึ่งเป็นโปรเจกต์ทีวีที่ฉันติดตามอย่างตั้งใจ

ฉันชอบที่การแสดงของคิมยูจองในเรื่องนี้มีความสมดุลระหว่างความนุ่มนวลและความเข้มข้น—เธอไม่ได้พึ่งพาเสน่ห์อย่างเดียว แต่เลือกใช้ท่าทีและรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ในการสื่ออารมณ์ให้ตัวละครมีมิติขึ้น การคาแรคเตอร์ใน 'My Demon' ทำให้เห็นการเติบโตจากบทบาทเด็กสาวสู่ผู้หญิงที่ต้องเลือกระหว่างหัวใจและหน้าที่ ฉันรู้สึกว่าเคมีระหว่างนักแสดงทำให้ฉากดราม่าไม่หายไปในความเกินจริง

ในมุมของแฟนบ้าติ่ง การได้เห็นเธอรับบทที่ท้าทายและยังรักษาเอกลักษณ์ส่วนตัวไว้ได้ถือว่าเป็นความสุข ส่วนตัวฉันยังชอบฉากที่เธอใช้ภาษากายบอกมากกว่าพูด เพราะนั่นทำให้การรับชมมีรสชาติและค้างคาในความทรงจำมากกว่าซีนน้ำตาแบบเดิม ๆ

ความทรงจำการเห็นงานคอลแลบของ 'Kwon Ji Yong' ทำให้ตื่นเต้นทุกครั้ง เพราะผมชอบมองว่าเขาเป็นคนที่ไม่ยึดติดกับกรอบเดียวกันเลย

ฉันจำได้เสมอว่าเขาไม่ได้ร่วมงานกับศิลปินต่างชาติแค่ในแง่การทำเพลงอย่างเดียว แต่ยังรวมถึงการขึ้นเวทีร่วมกันและโปรเจกต์แฟชั่นด้วย ตัวอย่างที่คนพูดถึงกันบ่อยคือการมีปฏิสัมพันธ์กับคนในวงการฮิปฮอปและโปรดิวเซอร์ต่างประเทศ รวมถึงการปรากฏตัวร่วมกับนักดนตรีเมืองนอกในงานเทศกาลหรือโชว์พิเศษ งานพวกนี้มักเป็นการแลกเปลี่ยนพลังระหว่างสไตล์เคป๊อปกับแนวตะวันตก ทำให้เสียงและการแสดงของเขามีสีสันมากขึ้น

เมื่อมองจากมุมแฟน การร่วมงานกับศิลปินต่างชาติโดยเฉพาะโปรดิวเซอร์หรือนักดนตรีแนวอิเล็กทรอนิกส์ ช่วยขยายขอบเขตงานของเขา ข้อดีคือได้เห็นวิธีคิดการทำเพลงที่ต่างออกไปและบางทีก็มีซาวด์ที่คนฟังทั่วไปคาดไม่ถึง นี่แหละที่ทำให้ติดตามงานของเขาได้ไม่มีเบื่อ — ความตั้งใจในการทดลองสิ่งใหม่ ๆ ของเขายังคงเป็นสิ่งที่ดึงดูดผมเสมอ

สไตล์ของเขาใน 'Crayon' ทำให้ภาพลักษณ์แบบเล่นใหญ่กลายเป็นนิยามหนึ่งของความเป็นศิลปินที่กล้าเสี่ยง

ฉากในมิวสิควิดีโอนั้นสดใสและจัดจ้าน เหลือบสีที่ฉายออกมาทำให้เสื้อผ้าและอุปกรณ์เสริมทุกชิ้นดูเป็นตัวละครหนึ่งในเรื่องราว เสื้อผ้าที่ผสมพังก์กับแฟนซี เสื้อแจ็กเก็ตลายกราฟิก และทรงผมที่ถูกทำให้พังกว่าเดิม เสริมด้วยการแต่งหน้าหนาสีสันจัดจ้าน ทำให้ทั้งภาพรวมดูเหมือนแคตวอล์กบนสเตจที่ไม่แคร์กฎใดๆ

พอได้ดูแบบละเอียด ฉันชอบวิธีที่เขาใช้แฟชั่นเป็นเครื่องมือเล่าเรื่องมากกว่าจะใส่เพียงเพื่อตกแต่ง เท็กซ์เจอร์หลากหลายถูกจับคู่แบบไม่ผูกมัดกับเพศและสไตล์ ทำให้ลุคดูทั้งขบถและสนุกไปพร้อมกัน ผลงานชิ้นนี้ยังส่งอิทธิพลให้แฟนๆ ลองผสมสไตล์ที่ดูขัดแย้งจนเกิดความสดใหม่ และในมุมของแฟนรุ่นใหม่ มันเหมือนการอนุญาตให้กล้าแต่งตัวโดยไม่ต้องกลัวสายตาใคร นั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้ฉันยก 'Crayon' เป็นหนึ่งในมิวสิควิดีโอที่แฟชั่นของเขาโดดเด่นที่สุด เพราะมันไม่ได้แค่สวย แต่มันประกาศตัวตนอย่างชัดเจน